F1, Τοντ για Σουμάχερ: «Πολλοί είχαν λάθος εικόνα για εκείνον»

• Η «μάσκα» της αλαζονείας και η εσωτερική συστολή
• Ο πρωταθλητής που αμφέβαλλε για τον εαυτό του
• Το μεγάλο «αν»: Η συνάντηση με τον Άιρτον Σένα

Ο Ζαν Τοντ, ο άνθρωπος που ταυτίστηκε με τη χρυσή εποχή της Ferrari, μίλησε στο «High Performance Podcast» για τον Μίκαελ Σουμάχερ, αποδομώντας τον μύθο του «άτρωτου» Γερμανού. Στα 80 του χρόνια, ο πρώην επικεφαλής της Scuderia και πρώην πρόεδρος της FIA, θυμάται έναν άνθρωπο που ελάχιστοι είχαν την τύχη να γνωρίσουν πραγματικά πίσω από τις κλειστές πόρτες του Μαρανέλο.

Η «μάσκα» της αλαζονείας και η εσωτερική συστολή

Για τον πολύ κόσμο, ο Σουμάχερ ήταν το σύμβολο της απόλυτης αυτοπεποίθησης, ένας οδηγός που άγγιζε τα όρια της αλαζονείας. Ο Τοντ, όμως, αποκαλύπτει ότι αυτή η εικόνα ήταν απλώς μια άμυνα.

«Στην πραγματικότητα ήταν πολύ συγκρατημένος και καθόλου ξερόλας. Ο Μίκαελ ήταν ένας ντροπαλός, μεγαλόκαρδος άνθρωπος. Κάλυπτε αυτήν τη ντροπαλότητα δείχνοντας αλαζονικός προς τα έξω. Αυτός ήταν ο χαρακτήρας του», εξήγησε ο Τοντ.

Αυτή η αποκάλυψη ρίχνει νέο φως στη συμπεριφορά του Γερμανού στις πίστες, δείχνοντας ότι η «σκληρή» του στάση ήταν το προστατευτικό περίβλημα ενός ανθρώπου που ήθελε να κρατήσει την ιδιωτικότητά του ανέπαφη.

Ο πρωταθλητής που αμφέβαλλε για τον εαυτό του

Ίσως το πιο συγκλονιστικό σημείο της συνέντευξης να είναι η αναφορά του Τοντ στις αμφιβολίες που βασάνιζαν τον Σουμάχερ, ακόμα και μετά την κατάκτηση τίτλων.

«Πριν από την έναρξη μιας σεζόν, αφού είχε ήδη γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής, με ρώτησε κάποτε αν μπορεί να κάνει δοκιμές για μισή μέρα στο Φιοράνο, απλώς για να δει αν "το έχει ακόμα". Για μένα, είναι δύναμη να αμφιβάλλεις για το αν μπορείς ακόμα να τα καταφέρεις», θυμάται ο Τοντ.

Ο Τοντ παραδέχτηκε ότι η κυριαρχία της Ferrari στις αρχές των 00s δεν συνοδευόταν από την απόλαυση που θα περίμενε κανείς. «Πάντα φοβόμασταν ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί. Γι' αυτό και δεν μπορέσαμε ποτέ να απολαύσουμε πραγματικά τις επιτυχίες μας», δήλωσε κυνικά.

Αυτή η διαρκής ανασφάλεια ήταν, όπως φαίνεται, και το μυστικό της επιτυχίας της Ferrari εκείνη την εποχή. Κανείς στην ομάδα δεν πίστευε ότι ήταν αρκετά καλός, κάτι που τους οδηγούσε σε μια διαρκή, σχεδόν φοβική, αναζήτηση της τελειότητας.

Το μεγάλο «αν»: Η συνάντηση με τον Άιρτον Σένα

Ο Τοντ αποκάλυψε επίσης ένα άγνωστο παρασκήνιο που θα μπορούσε να είχε αλλάξει την ιστορία της Formula 1: η Ferrari είχε προσεγγίσει τον Άιρτον Σένα πριν τον Σουμάχερ. Στη Μόντσα, το 1993, Ο Σένα επισκέφθηκε τον Τοντ στο δωμάτιό του για να συζητήσουν τη μεταγραφή του στη Ferrari για το 1994.

Το μεγάλο εμπόδιο ήταν ότι η Ferrari είχε ήδη συμβόλαια με τους Μπέργκερ και Αλέζι. Ο Τοντ ήθελε τον Σένα για το 1995, αλλά ο Βραζιλιάνος επέλεξε τη Williams για το '94. Τελικά, η μοίρα οδήγησε τον Τοντ στο Μόντε Κάρλο την άνοιξη του 1995, όπου υπέγραψε με τον Σουμάχερ και τον μάνατζέρ του, Βίλι Βέμπερ, μέσα σε μόλις μία ημέρα διαπραγματεύσεων.