The Horror* (pic)

Λεζάντα στη φρίκη (pic)

Η φωτογραφία του νεκρού παιδιού με την κούκλα του, μετά την τρομοκρατική επίθεση στη Νίκαια της Γαλλίας, συγκλονίζει. Το κείμενο που ακολουθεί είναι η πιο πικρή λεζάντα.

Η ψυχρή άσφαλτος ένιωσε τη ζεστασιά του μικρού κορμιού σου. Το γκρίζο φωτίστηκε με το χρυσό φως της ψυχής σου. Δεν ήταν και δεν έπρεπε να είναι αυτή η αποστολή σου στη ζωή. Να κοιτάς ψηλά και να βλέπεις το ουράνιο τόξο να εκρήγνυται ήταν η επιθυμία σου. Να σκορπίζεις χαμόγελα και χαρά ήξερες μόνο. Να “καταπίνεις” με τα μάτια σου την ομορφιά του κόσμου και να προχωράς κρατώντας το χέρι των γονιών σου είχες μάθει.

Άραγε πρόλαβες να πιάσεις ένα κομμάτι του ουρανού διάστικτο από πολύχρωμα σημάδια; Μπόρεσες να νιώσεις το μεγαλείο των ανθρώπων που τα δημιουργούν; Μπόρεσες να αναρωτηθείς πώς γίνεται η παιδική φαντασία να μένει στο μυαλό των μεγάλων; Μπόρεσες να δείξεις στους γονείς σου την ομορφιά του κόσμου εκείνο το βράδυ; Κράτησες τη γιορτή των ανθρώπων πριν έρθει το έρεβος (τους); Μπόρεσες να αγκαλιάσεις σφιχτά την κούκλα σου;

Το λευκό έκανε την εμφάνιση του πιο μαύρο από ποτέ. Αν το είδες θα απόρησες με το μέγεθος του και θα περίμενες να ακούσεις τον ήχο του. Την κόρνα του φορτηγού που έκανε το προσωπάκι σου παράθυρο ανοιχτό στον ουρανό. Θα προσπάθησες να κάνεις στην άκρη για να αφήσεις την κακία να περάσει, αλλά είχε έρθει για να σου κάνει παρέα. Θα την χαιρετούσες με την καρδιά σου χωρίς να ξέρεις ότι το δικό της χαμόγελο σκορπά θάνατο και φρίκη.

Η αγνότητα του λευκού έγινε ένα με την μαύρη ψυχή των ανθρώπων που οδηγούσε το φορτηγό. Ο χρόνος συμπυκνώθηκε σε μια στιγμή και όταν ξαναβρήκε την κανονική του ροή εσύ είχες γίνει ατόφιος χρυσός. Κόσμημα αυθεντικό και ασήκωτο. Πώς να το σηκώσουν αυτοί που θρηνούν; Πώς να το σηκώσουν αυτοί που δολοφονούν; Οι πρώτοι δεν μπορούν γιατί έχασαν τη ζωή (τους). Οι δεύτεροι δεν μπορούν γιατί είναι μικροί και μόνο ως τέτοιοι φέρονται.

Η κούκλα δίπλα σου. Πλαστική. Αληθινή. Οι άνθρωποι δίπλα σου. Πεσμένοι. Όρθιοι. Πλαστικοί, αλλά ψεύτικοι. Ίχνος ζωής δεν υπάρχει πια σε αυτούς. Η εξουσία τους την πήρε. Η κούκλα θα διηγηθεί τα ανείπωτα. Θα σηκωθεί και στο πλαστικό της βλέμμα θα δεις την αγάπη να ψυχορραγεί και στον επιθανάτιο ρόγχο της θα ακούς μια λέξη: Η φρίκη, η φρίκη.

 

Επόμενα Άρθρα

Κοκκαλάνης: «Γιατί όχι μέσα στα μετάλλια;»

Κοκκαλάνης: «Γιατί όχι μέσα στα μετάλλια;»

Απόλυτα αισιόδοξος ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016, εμφανίζεται ο Έλληνας πρωταθλητής ιστιοσανίδας, Βύρων Κοκκαλάνης και δηλώνει στο Gazzetta Weekend Journal πως ταξιδεύει στο Ρίο με ελπίδες ακόμα και για μετάλλιο!

Το Σίλβερστοουν έχει τη δική του ιστορία! (pics)

Το Σίλβερστοουν έχει τη δική του ιστορία! (pics)

Το Σίλβερστοουν έχει τη δική του ιστορία και... κρατάει από πολύ παλιά! Από εκεί ξεκίνησε η Formula1 και το G-Weekend Journal κάνει ένα... flashback για να θυμηθεί όσα μπορεί από...