Η ελληνική σημαία του Οld Trafford!

Η ελληνική σημαία του Οld Trafford!

To Gazzetta Weekend Journal αποκαλύπτει μία ξεχωριστή ιστορία για την Ελλάδα και τη Mάντστεστερ Γιουνάιτεντ, μιλώντας με τον πιο φανατικό οπαδό της αγγλικής ομάδας στη χώρα μας.

Το όνομα του είναι Γιάννης Σγόντζος και είναι ιδιοκτήτης του μπαρ Socrates στις Σπέτσες. Το μαγαζί του θα μπορούσε να είναι ... μουσείο του βρετανικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα καθώς είναι γεμάτο εμφανίσεις ομάδων, πετσέτες, σημαίες, κασκόλ, αποκόμματα εφημερίδων και ανεκτίμητα κειμήλια της στρογγυλής θεάς με προέλευση από το Νησί! Διατηρεί μάλιστα γνήσια αποκόμματα βρετανικών εφημερίδων από το 1958 που αναφέρονται στην τραγωδία του Mονάχου.

Από την Τσάρλτον και τη Μίντλεσμπρο, ως την Εβερτον και την Τσέλσι, η παρουσία αγγλικών ομάδων αλλά σκοτσέζικων είναι κάτι παραπάνω από έντονη με την αγαπημένη του Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να κυριαρχεί. Ο Γιάννης Σγόντζος μίλησε στο gazzetta.gr για το πάθος του για το αγγλικό ποδόσφαιρο και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αποκάλυψε πως έφερε γρασίδι από το Οld Trafford στην Ελλάδα, ενώ θυμήθηκε και την ιστορία με την ελληνική σημαία που βρισκόταν για αρκετά χρόνια, στο North Stand του Οld Trafford σε κάθε αγώνα των κόκκινων διαβόλων και ήταν αποτέλεσμα πολλών ποτηριών με μπύρα που είχαν καταναλωθεί ένα βράδυ στις Σπέτσες!

Γιάννη πως αγάπησες τόσο τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ;

«Το κόλλημα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ξεκίνησε τη δεκαετία του '70 επειδή τότε άκουσα και ενημερώθηκα για πρώτη φορά για το αεροπορικό δυστύχημα της ομάδας. Και στη συνέχεια, κόλλησα ακόμα περισσότερο το 1983, όταν στο μπαρ μου το Socrates που είχα ανοίξει ένα χρόνο νωρίτερα, ήρθε ένας Αγγλος, ο Steve Johnson ο οποίος άρχισε να μου μιλάει για τη Γιουνάιτεντ. Αυτός έμενε στο Southport, ανάμεσα σε Λίβερπουλ και Μάντσεστερ και με κάλεσε να πάω στην Αγγλία ώστε να πάμε μαζί στο γήπεδο. Τελικά μετά από κάποια χρόνια το έκανα, ταξίδεψα και εκεί και πήγαμε στο γήπεδο, ενώ στη συνέχεια απέκτησα κι εγώ διαρκείας και έζησα όλη τη θριαμβευτική πορεία επί Φέργκιουσον.»

Πότε πήγες για πρώτη φορά στο Οld Trafford;

«Ηταν το 1993 και θυμάμαι μάλιστα ότι είχα πάει με έναν φίλο μου από τις Σπέτσες. Επειδή δεν βρήκαμε αλλού εισιτήρια, πήγαμε στην οικογενειακή κερκίδα και ειλικρινά έπαθα πλάκα, απίστευτη ατμόσφαιρα. Μάλιστα ο φίλος μου έβγαλε τσιγάρο να καπνίσει και αμέσως του είπαν ότι απαγορεύεται το κάπνισμα. Μόνο όταν θα έβγαινε από το γήπεδο, θα μπορούσε να καπνίσει.»

Εξακολουθείς να πηγαίνεις στο γήπεδο για να παρακολουθήσεις παιχνίδια της Γιουνάιτεντ;

«Φυσικά, δεν έχω σταματήσει καθόλου. Το χειμώνα πάω στην Αγγλία και το διάστημα που είμαι εκεί, δεν χάνω αγώνες. Εχω διαρκείας άλλωστε που το υπόλοιπο διάστημα διαχειρίζεται ο φίλος μου ο Steve.»

Θα μας πεις στην ιστορία με την ελληνική σημαία στο Οld Trafford;

«Ηταν στα τέλη ενός καλοκαιριού εδώ ο Steve και πίναμε μπύρες στο λιμάνι, την εποχή της Αρμάτας. Γυρίζοντας το βράδυ είδαμε μία ελληνική σημαία σε κτίριο του Δήμου Σπετσών και ο Steve μου λέει θα την πάρω μαζί μου, να την σηκώνω σε κάθε παιχνίδι και να με βλέπεις. Οταν πήγαινα κι εγώ στο Οld Trafford τη σηκώναμε μαζί κι έτσι αυτή η σημαία έγραψε ιστορία. Εχει ταξιδέψει μάλιστα στη Βαρκελώνη, στον τελικό του Champions League με τη Μπάγερν, ενώ έχει φτάσει ως την Κορέα με την Εθνική Αγγλίας, για το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2002.»

Ισχύει ότι αρκετοί έψαχναν να βρουν τους λόγους που υπάρχει αυτή η σημαία στο γήπεδο της Γιουνάιτεντ;

«Ναι, είναι αλήθεια. Ξέρω καταρχήν ότι την είχε αναφέρει πολλές φορές σε μεταδόσεις του ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος, τον οποίο προσπάθησα να βρω αλλά δεν τα κατάφερα. Αλλά και το Skysports έκανε ρεπορτάζ όπως και η Liverpool Echo ενώ μεγάλο αφιέρωμα είχε και το περιοδικό «Εικόνες» το 1996. Ολο αυτό κράτησε από το 1993 ως το 1999... Η σημαία βέβαια ακόμα υπάρχει αλλά πλέον ο Steve δεν την παίρνει μαζί του στο γήπεδο.»

Τόσα χρόνια φανατικός φίλος των κόκκινων διαβόλων, ποια ματς θυμάσαι πιο έντονα;

«Θυμάμαι το 8-2 επί της Αρσεναλ μέσα στο Old Trafford αλλά και μία νίκη επί της Λίβερπουλ, πάλι στο γήπεδο μας, όταν παρότι είχαν προηγηθεί 1-0 με τον Οουεν, τελικά επικρατήσαμε με 3-1. »

Εκτός από αγώνες, τι άλλο κρατάς έντονα ζωντανό στη μνήμη σου;

«Οταν πέρασαν οι παίκτες δίπλα μου στη φυσούνα, την εποχή που ήταν ακόμα στην ομάδα ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Κι όταν γνώρισα τον Καντονά. Περιμέναμε περισσότερες από δύο ώρες έξω από το παλιό προπονητικό κέντρο κι όταν βγήκαν πήγαμε με τον Steve κοντά του για να βγάλουμε φωτογραφία. Μάλιστα ήταν Τετάρτη το Γενάρη του 1995 και το Σάββατο στο ματς με την Κρίσταλ Πάλας έδωσε την περίφημη κλωτσιά στον οπαδό. Μάλλον ήμουν η μαύρη γάτα, μετά από εμένα έκανε ένα χρόνο να ξαναπαίζει...» λέει γελώντας.

Ποιους θεωρείς τους καλύτερους παίκτες που έχουν περάσει από την ομάδα;

«Καταρχήν ο Τζορτζ Μπεστ είναι εκτός συναγωνισμού! Μετά από αυτόν ξεχωρίζω τον Ερίκ Καντονά, εγκεφαλικός παίκτης που έβλεπε γήπεδο, ο Γκιγκς η σημαία της Γιουνάιτεντ, αλλά και ο Σόλσκιερ που ερχόταν από τον πάγκο και έβλεπε δίχτυα. Και να ξεχωρίσω και την ομάδα του Φέργκιουσον που έφερε τους έξι νεαρούς τότε, Μπατ, Γκιγκς, Σκόουλς, Μπεκαμ και τους Νέβιλ, στην πρώτη ομάδα και μετά από δύο χρόνια ο σύλλογος ήταν το κάτι άλλο.»

Ποια είναι η γνώμη σου για την τωρινή ομάδα;

«Δυστυχώς τα πράγματα δεν πάνε καλά. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει χάσει τον κορμό της από Αγγλους παίκτες και δεν έχει σύνολο. Μακάρι ο Μουρίνιο να καταφέρει να βγάλει 2-3 νέους Αγγλους παίκτες και να δημιουργηθεί ένα νέο σύνολο, παρότι δεν είναι προπονητής που ποντάρει σε νεαρούς και προτιμά έτοιμους παίκτες.»

Ολη αυτή την «τρέλα» σου για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αλλά και το αγγλικό ποδόσφαιρο, την έφερες και στο μαγαζί σου...

«Οταν ξεκίνησα το μαγαζί το 1982, δεν είχε τίποτα στους τοίχους. Την επόμενη χρονιά που πήγα στην Αγγλία, έφερε τέσσερις πετσέτες, της Γιουνάιτεντ, της Αρσεναλ, της Τότεναμ και της Τσέλσι και μετά κάθε χρόνο οι Αγγλοι τουρίστες που έρχονταν στο νησί, έκαναν παράπονα γιατί δεν είχα τίποτα από την ομάδα τους στο Socrates. Αρχισαν λοιπόν να στέλνουν και πλέον το μαγαζί είναι γεμάτο. Πλέον όσοι έρχονται, νομίζουν ότι είναι στην Αγγλία, γιατί κι εγώ φρόντισα να το κρατήσω ίδιο με μία κλασσική αγγλική παμπ. Αρέσει, όμως και στους Ελληνες που έρχονται και βγάζουν συνεχώς φωτογραφίες... »

Στο μαγαζί σου έχεις μέχρι και γρασίδι από το Οld Trafford;

«Ναι είναι αλήθεια. Εχει ξεραθεί βέβαια αλλά το έχω κορνιζάρει! Ο φίλος μου ο Steve εργαζόταν σε μία εταιρεία που έβαζε το πανό του χορηγού, της Barclays στο κέντρο του γηπέδου και μία χρονιά μου είπε “θα κανονίσω να έρθεις και εσύ μαζί”. Στο πρώτο παιχνίδι όταν το μαζέψαμε του είπα να πάρουμε λίγο γρασίδι αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά, λέγοντας “τρελός είσαι, αυτό απαγορεύεται”. Μετά από δύο εβδομάδες που ξαναπήγαμε, όπως μαζεύαμε το πανό υπήρχαν 2-3 κομματάκια επάνω που είχαν φύγει λόγω της προθέρμανσης των παικτών. Αμέσως τα έβαλα στις τσέπες μου και τα έφερα εδώ στις Σπέτσες. Είναι κάτι που θα κρατήσω για πάντα...»

Παρακολουθείς ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Είμαι Παναθηναϊκός και παλιότερα έβλεπα αρκετά και μπάλα, αλλά και μπάσκετ. Πλέον δεν έχω την ίδια όρεξη, με όλα αυτά που γίνονται στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν υπάρχει ποιότητα, ενώ γνωρίζεις ότι θα το πάρει ο Ολυμπιακός με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ενδιαφέρον. Μπορεί να είμαι Παναθηναϊκός αλλά δεν μπορείς να αρνηθείς ότι ο Ολυμπιακός έχει καλύτερη ομάδα.»

Μεταξύ Παναθηναϊκού και Γιουνάιτεντ;

«Μου έχουν κάνει και άλλες φορές αυτή την ερώτηση. Μα φυσικά Παναθηναϊκό, Ελληνας είμαι, δεν θα μπορούσα να υποστηρίζω κάτι άλλο...» καταλήγει!

Επόμενα Άρθρα

Σύμβολο της ανεξαρτησίας ή εχθρός της ενότητας;

Σύμβολο της ανεξαρτησίας ή εχθρός της ενότητας;

Το Gazzetta Weekend Journal ασχολείται με τον τρόπο που ο Ζεράρ Πικέ περνάει τα μηνύματά του για την Καταλονία, τη μορφή του ... συμβόλου που του έχει πιστωθεί και το...

Φυσική κατάσταση και ποδοσφαιρικά... θαύματα!

Φυσική κατάσταση και ποδοσφαιρικά... θαύματα!

Tο G-Weekend Journal ψάχνει το... μυστικό της επιτυχίας στο ποδόσφαιρο, με την βοήθεια των «ειδικών» και σας το αναλύει.