10 ταινίες που (πολύ) άδικα πήραν το Oscar!

10 ταινίες που (πολύ) άδικα πήραν το Oscar!

To G-Weekend Journal κοιτάζει την ιστορία των Oscars και υπενθυμίζει τις ταινίες που άδικα (πολύ άδικα) «έκλεψαν» το βραβείο της καλύτερης ταινίας, από άλλες που το άξιζαν περισσότερο!

Επιμέλεια:

Με αφορμή την απονομή των βραβείων Oscars αυτή την Κυριακή, είπαμε να θυμηθούμε τις ταινίες που προκάλεσαν την μεγάλη έκπληξη, κερδίζοντας το πολύτιμο αγαλματίδιο εις βάρος φανερά καλύτερων ταινιών.

Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν λέμε ότι οι ταινίες που το σήκωσαν το τιμημένο ήταν κακές. Αλίμονο! Απλά, υπήρχαν εκείνη τη χρονιά κάποιες που ήταν καλύτερες! :)

10. The Hurt Locker (Precious)

Το 2010 ήταν μια περίεργη χρονιά για τα Oscars. Κι αυτό γιατί υπήρχε ένα τεράστιο κίνημα να μην σαρώσει τα βραβεία ο Τζέιμς Κάμερον για το Avatar! Καλώς ή κακώς, το Avatar είναι η πιο εμπορική ταινία στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου και πολλοί ήταν αυτοί που ήθελαν να το μποϊκοτάρουν στα βραβεία. Αποτέλεσμα όλου αυτού, ήταν να σηκώσει τελικά έξι βραβεία το The Hurt Locker της πρώην συντρόφου του Κάμερον, Κάθριν Μπίγκελοου, συμπεριλαμβανομένου κι αυτού για την καλύτερη ταινία.

Το πρόβλημα είναι ότι υπήρχε εκείνη τη χρονιά μία ακόμη ταινία, που -σόρρυ, αλλά- ήταν σαφώς ανώτερη και από το Avatar (εξωπραγματικό cgi, αλλά από ιστορία και ερμηνείες έτσι κι έτσι), αλλά και από το The Hurt Locker. Και το όνομα αυτής, Precious, μια συγκλονιστική ιστορία για μια υπέρβαρη, αγράμματη και κακοποιημένη έφηβη, που θέλει να πάει σε ένα εναλλακτικό σχολείο για να γλιτώσει από την κακοποίηση της μητέρας της. Με μυθικές ερμηνείες από τις Μονίκ και Γκαμπουρέι Σιντιμπέ, η ταινία του Λι Ντάνιελς θα έπρεπε να είναι η ταινία της χρονιάς!

9. Forrest Gump (Pulp Fiction, The Shawshank Redemption)

Α, το 1995. Μία από τις καλύτερες χρονιές στην ιστορία των Oscars, με φοβερές ταινίες να είναι υποψήφιες για το χρυσό αγαλματίδιο και μεγάλη νικήτρια τελικά το Forrest Gump, την ιστορία ενός όχι και πολύ έξυπνου ανθρώπου, που με ένα μυστήριο τρόπο, ήταν αυτόπτης μάρτυρας στα μεγαλύτερα ιστορικά γεγονότα! Εξαιρετική ταινία, με έναν Τομ Χανκς στα καλύτερά του, όμως... 

Πρώτα απ' όλα, ας ξεκινήσουμε από το The Shawshank Redemption, όχι μόνο γιατί είναι ακόμα η Νο. 1 ταινία στο imdb, αλλά βασικά γιατί είναι μία εκπληκτική εξιστόρηση της ζωής ενός πρώην τραπεζίτη, που πηγαίνει στη φυλακή κι εκεί δένεται συναισθηματικά με έναν συγκρατούμενό του, μέχρι τη στιγμή που αποδρά. Ο Φρανκ Ντάραμποντ σκηνοθέτησε μία από τις καλύτερες ταινίες ever, με τον Τιμ Ρόμπινς στο ρόλο της καριέρας του και τον Μόργκαν Φρίμαν να κάνει πλάκα!

Δεν θέλετε το The Shawshank Redemption; Κανένα πρόβλημα! Την ίδια χρονιά ήταν υποψήφιο και το Pulp Fiction! Το Pulp Fiction! Το έπος του Κουέντιν Ταραντίνο, που έχει γεράσει καλύτερα και από σκωτσέζικο μαλτ και καθιέρωσε τον Q ως έναν από τους κορυφαίους σκηνοθέτες της γενιάς του! Είναι σίγουρο πως όσοι τον σνόμπαραν τότε (και για κάποιο περίεργο λόγο συνεχίζουν να τον σνομπάρουν ακόμα και σήμερα), το έχουν μετανιώσει έστω και λίγο...

8. The English Patient (Fargo)

Πάμε δύο χρόνια μετά, στο 1997, όταν τα Oscars τα σάρωσε το The English Patient με 9(!!!) βραβεία! Ναι, εννέα, το βάζουμε και ολογράφως, για να μην νομίζετε ότι πατήσαμε λάθος πλήκτρο! Αν το 1995 ήταν μία από τις καλύτερες χρονιές, το 1997 σίγουρα ήταν μία από τις χειρότερες, αν ο Άγγλος ασθενής, Ρέι Φάινς, έκανε χαβαλέ στα Oscars!

Και η ερώτηση είναι η εξής: Καλύτερη ταινία το The English Patient από το Fargo; Όχι δα... Όποιος αντέξει και δει όλον τον άγγλο ασθενή (2 ώρες και 45 λεπτά με Ζzzz...) και μετά δει το Fargo, μάλλον θα κάνει τον σταυρό του από την απορία του. Οι αδερφοί Κοέν έγραψαν και σκηνοθέτησαν μια ταινία σταθμό για την δεκαετία, σχεδόν δημιουργώντας ολόκληρο genre στα 90's, καθώς ακολούθησε και το μυθικό The Big Lebowski!

7. Chicago (Gangs of New York, The Pianist)

Ναι, τα Oscars λατρεύουν τα μιούζικαλ! Κάνε μία αξιοπρεπή παραγωγή, βάλε και μερικούς Α-listers να χορεύουν και να τραγουδάνε και ξαφνικά οι πιθανότητές σου να σηκώσεις τον θείο Oscar πάνε στο Θεό. Αυτό συνέβη και με το Chicago, μία όχι και τόσο καλή πια μεταφορά του θεατρικού της Μορίν Ντάλας Γουάτκινς (που είχε μεταφέρει το βιβλίο των Μπομπ Φος και Φρεντ Εμπ), με τους Ρίτσαρντ Γκιρ, Κάθριν Ζίτα-Τζόουνς και Ρενέ Ζελβέγκερ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ειδικά όταν την ίδια χρονιά ήταν υποψήφια τα Gangs of New York του Μάρτιν Σκορτσέζε (ταινία με τον Ντάνιελ Ντέι Λιούις που δεν πήρε Oscar; Πώς γένεν αυτό;) και -κυρίως- The Pianist του Ρόμαν Πολάνσκι! Μία ταινία που έκανε σούπερ ηθοποιό τον Έντριεν Μπρόντι, κέρδισε μεν τρία Oscars, αλλά άξιζε κι αυτό και της καλύτερης ταινίας, εξιστορώντας τη ζωή ενός Πολωνο-εβραίου μουσικού, που προσπαθεί να επιβιώσει στην καταστροφή της Βαρσοβίας, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

6. Dances with Wolves (Goodfellas)

Αδικίες έχουν υπάρξει πολλές στην ιστορία των Oscars. Εδώ δεν έχει κερδίσει ένα ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, γελάει ο κόσμος. Μία, όμως, που συνεχιζόταν για πολλά χρόνια και ευτυχώς κάποια στιγμή τελείωσε, αφορούσε τον τεράστιο Μάρτιν Σκορτσέζε. Και το 1991 ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Απέναντι στο μοναδικό Goodfellas με τους Ρόμπερτ ντε Νίρο, Τζο Πέσι και Ρέι Λιότα να παραδίδουν μαθήματα γκανγκστερικών ερμηνειών υπήρχε το μελόδραμα του Κέβιν Κόστνερ για έναν πρώην στρατιωτικό σε εξορία, που γίνεται φίλος με λύκους και ιθαγενείς.

Μην μας παρεξηγήσετε, το Dancing with Wolves είναι πραγματικά μια πολύ όμορφη, αλλά και πολύ πολύ πολύ κουραστική ταινία τριών ωρών, όμως απαντήστε ειλικρινά σε αυτή την ερώτηση: αν έπρεπε να δείτε τώρα μία από τις δύο ταινίες, ποια θα διαλέγατε; Ακριβώς… 

5. Shakespeare in Love (Saving Private Ryan)

Και μπαίνουμε σιγά σιγά στις πολύ μεγάλες αδικίες. Αν μέχρι τώρα, μπορεί και να δεχθούμε ότι η Ακαδημία έκανε κάποια ανθρώπινα λάθη, πλέον μπαίνουμε σε περιπτώσεις, που ο επόπτης δίνει οφσάιντ και ο παίκτης είναι δέκα μέτρα πίσω από τη γραμμή του κέντρου. Και η πρώτη τέτοια βαρβάτη αδικία, έγινε το 1999.

Σοβαρά, Ακαδημία; Seriously; Το Shakespeare in Love καλύτερο από το Saving Private Ryan; Όντως; Είναι σαν να έδιναν το Champions League στη Σιόν του τίμιου Φάνη Γκέκα αντί στην Μπαρτσελόνα γιατί… έτσι! Δεν υπάρχει καν μέτρο σύγκρισης ανάμεσα στις δύο ταινίες, ενώ είναι απορίας άξιον πώς στον κόρακα το  Shakespeare in Love σήκωσε επτά (7) (!!!) αγαλματίδια! Τόσο σίγουροι ήταν ότι θα έρθει το τέλος του κόσμου το 2000 και ψήφισαν στην τύχη;

Από την μία έχεις ένα πολεμικό υπερ-έπος του Στίβεν Σπίλμπεργκ με μία από τις καλύτερες αρχικές σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου και από την άλλη μία βαρετή (και είναι επιεικής ο όρος) ιστορία για τον νεαρό Γουίλιαμ Σέξπιρ με τους Τζόζεφ Φάινς και Γκουίνεθ Πάλτροου (πήρε και το Oscar καλύτερης ερμηνείας, ήμαρτον) να σαχλαμαρίζουν και μόνο τους Τζέφρι Ρας, Τζούντι Ντεντς και τα κουστούμια να σώζουν λίγο την κατάσταση…

4. Crash (Brokeback Mountain)

Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία των Oscars έγινε το 2006. Σε μία υπερβολική προσπάθεια να δώσει έναν αντι-ρατσιστικό τόνο στην τελετή, η Ακαδημία έδωσε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Crash του Πολ Χάγκις, την ώρα που όλες οι υπόλοιπες υποψήφιες ταινίες ήταν φανερά καλύτερες!

Μια χαρά είναι και το Crash, μια σπονδυλωτή ταινία με ιστορίες βίας και ρατσισμού στο Λος Άντζελες, όμως καλύτερη από το Brokeback Mountain του Ανγκ Λι δεν ήταν! Και ναι, ξέρω, γκέι καουμπόιδες μπλα μπλα μπλα, ξεπεράστε το! Ο Ανγκ Λι σκηνοθέτησε μια ιστορία αγάπης με μαγευτικό τρόπο, όλες οι ερμηνείες ήταν εξαιρετικές και πραγματικά άξιζε καλύτερης μεταχείρησης. Επίσης, εκείνη τη χρονιά ήταν υποψήφιες το Καπότε (με τον αδικοχαμένο, εκπληκτικό Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν να προκαλεί ανατριχίλες με την ερμηνεία του), το Good Night and Good Luck (στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του Τζορτζ Κλούνεϊ) και το Munich του Σπίλμπεργκ. 

3. Rocky (Taxi Driver)

Θυμάστε αυτά που λέγαμε για τον Σκορτσέζε; Ε, πάμε άλλη μία φορά. Η χρονιά είναι το 1977. Στις υποψήφιες ταινίες βρίσκεται το Rocky με τον πρώην ηθοποιό soft porno, Σιλβέστερ Σταλόνε, το Network (αν δεν το έχετε δει, τρέξτε ΤΩΡΑ, μιλάμε για ταινία σταθμό και προφητική όσο λίγες στην ιστορία) και το Taxi Driver. Ναι, το γνωστό Taxi Driver με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο να προσφέρει μία από τις γνωστότερες ατάκες στην ιστορία του κινηματογράφου «Αre you talking to me? You talking to me?», σε μία τρομαχτική ιστορία παράνοιας!

Και ποια κέρδισε! Φυσικά το Taxi Driver… θα έπρεπε να λέμε, αλλά όχι! Μεθυσμένα από το Gonna Fly Now του Bill Conti, τα μέλη της Ακαδημίας αποφάσισαν να δώσουν το Oscar στην ταινία που έγραψε και πρωταγωνίστησε ο Σταλόνε, η οποία ΟΚ, ωραία είναι, πλάκα έχει, κι εμείς σκάγαμε μπουνιές στον αέρα και πανηγυρίζαμε όταν ο Ρόκι ξάπλωσε τον Απόλο Κριντ, αλλά καλύτερη ταινία της χρονιάς; Ε, όχι!

2. Oliver (2001: A Space Odyssey)

Και μεταφερόμαστε στο μακρινό και εξωτικό 1969. Ήταν περίεργες εποχές τότε στις ΗΠΑ. Τα 60’s ήταν μια δύσκολη δεκαετία, με αναταραχές, σεξουαλικές και όχι μόνο επαναστάσεις και προς στο τέλος της, ένας άνθρωπος ονόματι Στάνλεϊ Κιούμπρικ, σκηνοθέτησε ένα έπος. Μία μαγευτική, σουρεαλιστική απεικόνιση για το μέλλον, ένα ταξίδι στις αισθήσεις, που η λέξη πρωτοποριακή είναι λίγη για να την περιγράψει: το 2001: Α Space Odyssey.

Το φοβερό είναι ότι η Ακαδημία κατάφερε, προφανώς μέσα στην παραζάλη της από την… χρήση περίεργων ουσιών (δεν μπορούμε να το δικαιολογήσουμε αλλιώς), να την ξεχάσει! Το 2001: A Space Odyssey δεν ήταν καν υποψήφιο για καλύτερη ταινία! Πώς έγινε αυτό; Ακόμα αναρωτιούνται όλοι. Για την ιστορία, εκείνη τη χρονιά κέρδισε το Oliver, ναι καλά καταλάβατε, μία μεταφορά της γνωστής ιστορίας του Όλιβερ Τουίστ. Pathetic! Α, σας είπαμε ότι ήταν και μιούζικαλ;

1. How Green Was My Valley (Citizen Kane)

Και στην κορυφή της λίστας μας, η καλύτερη ταινία όλων των εποχών! Όχι όχι, προφανώς δεν είναι το How Green Was My Valley, που μπορεί να είναι μια χαρά ταινία, δεν την έχουμε δει βέβαια, αυτό έλειπε! Και ξέρετε γιατί; Γιατί μετά από 74 ολόκληρα χρόνια, δεν ασχολείται άνθρωπος μαζί της! Εκτός από έναν λόγο: είναι η ταινία που πήρε το Oscar από τον Citizen Kane!

Αν δεν ξέρετε τι εστί Citizen Kane, τότε προφανώς δεν έχετε και την καλύτερη επαφή με τον κινηματογράφο. Ο Όρσον Γουέλς, ένας πρωτοπόρος του είδους, έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην ταινία από ακόμα και σήμερα θεωρείται η καλύτερη όλων των εποχών, ένα αριστούργημα από όλες τις απόψεις, με ένα θέμα που δεν θα πάψει ποτέ να είναι επίκαιρο: τη διαφθορά ανάμεσα στην δημοσιογραφία και την πολιτική. Ring any bells;

Επόμενα Άρθρα

Tα ματωμένα ντέρμπι του Βελιγραδίου! (vids)

Tα ματωμένα ντέρμπι του Βελιγραδίου! (vids)

Παρτιζάν - Ερυθρός Αστέρας, ένα ντέρμπι, μια μάχη... Αίμα, ξύλο, ντου, το Βελιγράδι χωρισμένο στα δυο και η βία πρωταγωνιστής!

Εσύ έπαιζες «ποδόσφαιρο» με καπάκι;

Εσύ έπαιζες «ποδόσφαιρο» με καπάκι;

Στο Gazzetta Weekend Journal γυρίζουμε ξανά στα.. θρανία. Αυτά που κάναμε γήπεδα, με τα δάχτυλά μας να γίνονται... δοκάρια και ποδοσφαιριστές, με μπάλα ένα καπάκι!