Το 9 μαγεύει και στο φιλέ! (pics,vids)

Στο ποδόσφαιρο δύο είναι οι αριθμοί φανέλας που κάνουν την διαφορά και που οι περισσότεροι ονειρευόντουσαν να φορέσουν όσο αγωνίζονταν. Αυτή με το 9 και αυτή με το 10, αυτή που είχε να κάνει με τη θέση του σέντερ φορ και αυτή με του επιτελικού χαφ. Και τα δύο νούμερα τα έχουν φορέσει παικταράδες που έχουν κάνει τεράστια καριέρα. Απίστευτοι σέντερ φορ, απίστευτα δεκάρια που όλοι όσοι αγαπάμε το ποδόσφαιρο έχουμε θαυμάσει και συνεχίζουμε κάποιους από αυτούς να θαυμάζουμε και σήμερα.

Στο σημερινό μας κείμενο θα ασχοληθούμε με τη φανέλα με το νούμερο 9, που μην ξεχνάμε άλλωστε πως έχει γίνει και ταινία στην χώρα μας. Θα ασχοληθούμε, όχι για το ποδόσφαιρο, αλλά για το βόλεϊ, καθώς όπως θα δείτε παρακάτω στον αριθμό αυτό δείχνουν προτίμηση εξαιρετικοί παίκτες και του συγκεκριμένου αθλήματος.

Και δεν λέμε για τυχαίους, αλλά απόλυτους πρωταγωνιστές του αθλήματος, όπως ο Ν' Γκαπέ, ο Λεόν ο Νίκολα Γκρμπιτς και άλλοι. Το gazzetta Weekend με αφορμή ένα δημοσίευμα της γνωστής ιστοσελίδας για το βόλεϊ worldofvolley.com θα ασχοληθεί με τους 9 καλύτερους που έχουν φορέσει τη φανέλα με το συγκεκριμένο νούμερο και όπως θα δείτε, ο ένας είναι πιο παικταράς από τον άλλον.

9: Αντρέ Νασιμέντο: Από την Εθνική Βραζιλίας στον «Τάφο του Ινδού»

Ξεκινάμε την αντίστροφη μέτρηση με το νούμερο 9, όπου και βρίσκουμε έναν γνωστό στο ελληνικό κοινό. Ο λόγος για τον Αντρέ Νασιμέντο, τον 38χρονο πλέον Βραζιλιάνο διαγώνιο. Ο Νασιμέντο ήταν στην... σελεσάο όταν αυτή πήρε το χρυσό στους Ολυμπιακούς της Αθήνας και το ασημένιο το 2008 στο Πεκίνο. Ωστόσο στην χώρα μας έγινε πιο γνωστός όταν αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό παίζοντας στην δικιά μας Α1 την περίοδο 2003-03. Ήταν από τα καλύτερα και πιο ήρεμα παιδιά που έπαιξαν στην Ελλάδα και το χαρακτηριστικό του ήταν το εξαιρετικό του σερβίς. Μάλιστα πετούσε πολύ ψηλά την μπάλα για να το κάνει και υπήρξαν φορές που έβρισκε το χαμηλό ταβάνι του «Τάφου του Ινδού». Και επιθετικά ήταν πολύ καλός και πως να μην ήταν άλλωστε όταν μιλάμε για βασικό της Εθνικής Βραζιλίας. Εκτός από τα πολλά μετάλλια με την... σελεσάο, είχε και προσωπικές διακρίσεις όπως αυτή του καλύτερου επιθετικού στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002, αλλά και αυτή του πολυτιμότερου στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2005.

8: Αλεξέι Σπιριντόνοφ: Περιμένουμε ακόμα περισσότερα

Μια θέση πιο κάτω βλέπουμε τον Αλεξέι Σπιριντόνοφ και η αλήθεια είναι πως από το τοπ-9 είναι ο παίκτης από τον οποίο περιμέναμε, αλλά και περιμένουμε μιας και είναι 28 ετών, περισσότερα. Όχι πως έχει πετύχει λίγα στην καριέρα του, αλλά όπως και να το κάνουμε ξεκίνησε με άλλη δυναμική το άθλημα, θεωρήθηκε ένα από τα τεράστια ταλέντα του Ρωσικού βόλεϊ και έμεινε πίσω. Ήδη βέβαια έχει κερδίσει τρία Τσάμπιονς Λιγκ, ένα με την Ίσκρα και δύο με την Ζενίτ, ενώ πλέον αγωνίζεται στην Κράσνογιαρσκ. 'Όσον αφορά την Εθνική μετράει ένα χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2011 και ακόμα δύο World League την ίδια χρονιά και το 2013. Πλέον μετά και την αποχώρηση από την Εθνική του Τετιούκιν περιμένει την σειρά του, αν και η... αρκούδα πάντα βγάζει παίκτες και ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος.

7: Γκιόργκι Γκρόζερ: Το Γερμανικό... τέρας

Στο 7 έχουμε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα που έχουν παίξει στην Εθνική Γερμανίας. Ο λόγος για τον Γκιόργκι Γκρόζερ. Τον άνθρωπο που με την δύναμή του μπορεί να σε ρίξει ξερό ακόμα και από το σερβίς. Ο 32χρονος πλέον βολεϊμπολίστας που γεννήθηκε στην Ουγγαρία και από το 2007 αγωνίζεται ως Γερμανός. Όσον αφορά τους τίτλους έχει κατακτήσει ένα Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπέλγκοροντ το 2014, ενώ έχει πάει και στον τελικό του CEV Cup με την Ρεζόβια το 2012. Πλέον αγωνίζεται στην Κίνα, ενώ και πέρσι έπαιζε στην Κορέα, θέλοντας όπως πολλοί παίκτες να βγάλουν όσο περισσότερα χρήματα γίνεται αφήνοντας την Ευρώπη. Με την Εθνική Γερμανίας έχει πάρει χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014, αλλά και το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Λιγκ του 2009.

6: Ροντρίγκο Κιρόγκα: Θρύλος για την Αργεντινή

Η αλήθεια είναι πως η ιστοσελίδα είχε 10 παίκτες και με άλλη σειρά, όμως εμείς θα την αλλάξουμε και θα έχουμε και έναν λιγότερο. Έτσι στο 6 βάζουμε έναν από τους μεγαλύτερους παίκτες που έχει βγάλει το βόλεϊ της Αργεντινής τον Ροντρίγκο Κιρόγκα. Ο 29χρονος πλέον ακραίος αγωνίστηκε και στην χώρα μας για λογαριασμό του Ηρακλή ξεχωρίζοντας για το πάθος του. Μέχρι και το 2009 έπαιζε στην Ευρώπη, καθώς εκτός του... γηραιού αγωνίστηκε σε Κατάνια, Μπασάνο, Καλίπο, Ραβένα και Φενέρ πριν αναχωρήσει για Βραζιλία και μετά για την πατρίδα του. Γιος του τεράστιου Ραούλ Κιρόγκα δεν έκανε την καριέρα του πατέρα του, αλλά σίγουρα άφησε ένα ξεχωριστό όνομα.

5: Σιμόνε Τζιανέλι: Ο πασαδόρος του μέλλοντος

Και φτάνουμε τώρα στην πρώτη πεντάδα, με τον έναν παίκτη να είναι καλύτερος από τον άλλον. Στο νούμερο 5 βάζουμε τον Σιμόνε Τζιανέλι, τον μόλις 20 ετών πασαδόρο της Τρεντίνο που έχει καταφέρει σε αυτή την ηλικία να είναι και ο ηγέτης της Εθνικής Ιταλίας. Ο μικρός δεν θεωρείται άδικα ο πασαδόρος του μέλλοντος, καθώς μιλάμε για έναν παίκτη που κάνει την διαφορά, τόσο στην πάσα, όσο και στο σερβίς. Με την ομάδα του έχει κατακτήσει ένα ασημένιο μετάλλιο στο περσινό CEV Cup και δύο πρωταθλήματα το 2013 και το 2015, ενώ με την Εθνική του πήρε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Ρίο, το ασημένιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιαπωνίας το 2015 και χάλκινο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που έγινε σε Βουλγαρία/Ιταλία το 2015. Εννοείται πως ένας τέτοιος παίκτες έχει πολλές προσωπικές διακρίσεις. Το 2015 αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης στην Serie A και καλύτερος πασαδόρος σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, Τσάμπιονς Λιγκ, Γουόρλντ Λιγκ και Παγκόσμιο Συλλόγων. Και όλα αυτά τα δύο τελευταία χρόνια. Καθόλου άσχημα από την στιγμή που είναι μόλις 20 ετών και το μέλλον είναι όλο δικό του.

4: Ιβάν Ζάιτσεφ: Παικταράς...

Δεν χρειάζεται να ψάχνεις τίτλο όταν μιλάς για τον Ιβάν Ζάιτσεφ, ένα παικταράς φτάνει, αν και ίσως είναι λίγος. Ο Ρώσος που ωστόσο γεννήθηκε στην Ιταλία το 1988 είναι ο βολεϊμπολίστας που θα ήθελε κάθε ομάδα. Παίζει με την ίδια άνεση ως ακραίος, αλλά και ως διαγώνιος. Στην πρώτη θέση είναι ηγέτης της Περούτζια και στην δεύτερη της Εθνικής Ιταλίας, δείχνοντας το απίστευτο ταλέντο του. Εκτός από την επίθεση, ο Ζάιτσεφ είναι από τους καλύτερους σέρβερ του πλανήτη και δεν είναι λίγα τα παιχνίδια που τα έχει κρίνει ο ίδιος με το σερβίς του. Όσον αφορά τις επιτυχίες με την Ντιναμό Μόσχας έχει κατακτήσει το CEV Cup το 2015, ένα πρωτάθλημα με την Ματσεράτα και ένα Κύπελλο με την ίδια ομάδα. Με την Ιταλία τα έχει πάει ακόμα καλύτερα κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Ρίο,, αλλά και το χάλκινο σε αυτούς του Λονδίνου. Ασημένιο στο Γουόρλντ Καπ του 2015, αλλά και στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 2011 και 2013 και χάλκινο του 2015. Πέρα από τους τίτλους ο 28χρονος ακραίος και διαγώνιος, είναι από τους παίκτες που χαίρεσαι να βλέπεις, από τα μεγάλα αστέρια που υπάρχουν αυτή την χρονική περίοδο (και όχι μόνο) στο χώρο του βόλεϊ.

3: Νίκολα Γκρμπιτς: Απλά μύθος

Και ώρα για την πρώτη τριάδα των παικτών που έκαναν μεγάλη καριέρα φορώντας τη φανέλα με το νούμερο 9. και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσουμε από τον Νίκολα Γκρμπιτς. Τον άνθρωπο μύθο του Σέρβικου βόλεϊ, έναν από τους καλύτερους πασαδόρους που έχει βγάλει το άθλημα συνολικά, ο ορισμός του ηγέτη. Και λίγα λέμε για τον παίκτη αυτόν που μετά την απίστευτη καριέρα μέσα στο τάραφλεξ, κάνει τα δικά του μαγικά και ως προπονητής της Εθνικής του ομάδας, οδηγώντας την στο χρυσό στο πρόσφατο Γουόρλντ Λιγκ. Όσον αφορά τα τρόπαι, πραγματικά θα πρέπει όλο το αφιέρωμα να γίνει μόνο γιαυτόν. Στα πιο σημαντικά είναι τα δύο Τσάμπιονς Λιγκ με Σίσλεϊ και Τρεντίνο, αλλά και τα χρυσά σε CEV Cup και Top Teams Cup με Κούνεο. Με την Εθνική έχει κάνει ακόμα μεγαλύτερα πράγματα, με αποκορύφωμα το χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, ενώ χρυσό έχει πάρει και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Τσεχίας. Δεκάδες ομαδικούς τίτλους, δεκάδες ατομικούς, αλλά το κυριότερο είναι πως για όλους αυτός ο παίκτης άφησε το στίγμα του στο Παγκόσμιο βόλεϊ όντας ο ορισμός του ηγέτη και του αρχηγού.

2: Γουιλφρέντο Λεόν: Ανίκητος...

Στο νούμερο δύο βάζουμε τον τεράστιο Κουβανό Γουιλφρέντο Λεόν. Ο μικρός, αν και βρίσκεται μόλις στα 23 του χρόνια κάνει απίστευτα πράγματα και έχει όλα τα χρόνια μπροστά του για να μπορέσει να γίνει ακόμα και καλύτερος στην ιστορία του αθλήματος. Ήδη έχει καταφέρει να κάνει παραπάνω από αισθητή την παρουσία του κατακτώντας δύο συνεχόμενα Τσάμπιονς Λιγκ με την ανίκητη Ζενίτ, όντας ο πολυτιμότερος παίκτης και καλύτερος ακραίος και τις δύο χρονιές. Στα χαρακτηριστικά του είναι το απίστευτο άλμα του, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που θα κάνει επίθεση πάνω από το μπλοκ, ενώ στην καλή του μέρα δεν υπάρχει περίπτωση να του βγάλεις σερβίς, όσο καλός και αν είσαι στην υποδοχή. Όσον αφορά την Εθνική έχει φύγει από την Κούβα και πλέον προσπαθεί να παίξει με την Πολωνία, καθώς έχει παντρευτεί και Πολωνέζα. Οι Κουβανοί δεν τον αφήνουν και η υπόθεση έχει πολύ ζουμί, καθώς αν τελικά παίξει με τους Πολωνούς, τότε αυτοί μόνο με θαύμα θα χάσουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διοργανώνουν. Το σίγουρο πάντως είναι πως ο Λεόν είναι ένας από τους πιο θεαματικούς παίκτες που υπάρχουν και είναι δεδομένο πως θα αφήσει ιστορία.

1: Έρβιν Ν' Γκαπέ: Ο απόλυτος παίκτης...

Εντάξει αν διαβάζετε θέματα βόλεϊ εδώ στο gazzetta θα είχατε καταλάβει ποιος θα βρισκόταν στο νούμερο 1. Παρουσία Ν' Γκαπέ, δεν γινόταν να υπάρξει άλλος παίκτης σε αυτή την θέση. Ο Γάλλος είναι ο απόλυτος σταρ, ο άνθρωπος που ξέρει το άθλημα όσο κανένας. Και το ξέρει γιατί με την ίδια ευκολία που περνάει τις επιθέσεις (ακόμα και αυτές με γυρισμένη πλάτη), βγάζει υποδοχή, κάνει σερβίς, βγάζει υπέροχες άμυνες, ενώ και πασαδόρο να τον βάλεις, πάλι παικταράς θα είναι. Στα 25 του θεωρείται όντως το νούμερο 1 του κόσμου, καθώς εκτός από την αξία του τραβάει τα φώτα και με τις αντιδράσεις του. Πρωταθλητής Ιταλίας τα δύο τελευταία χρόνια με την Μόντενα, έχει καταφέρει να κατακτήσει τίτλους με όλες τις ομάδες που έχει αγωνιστεί ως τώρα (Τουρ, Κούνεο, Κεμέροβο, Μόντενα), ενώ με την Εθνική Γαλλίας κατάφερε να πάρει το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2015 και το επίσης χρυσό στο World League της ίδιας χρονιάς, ενώ στο επόμενο World League οδήγησε τους συμπατριώτες του στην τρίτη θέση. Πραγματικά θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά, πάρα πολλά για τον παίκτη αυτόν, όμως αφήνουμε τον ίδιο να μας μαγεύει με όσα κάνει μέσα στον αγωνιστικό χώρο...

Νίκος Σαμαράς: Το δικό μας 9άρι ο αετός του βόλεϊ

Τελευταίο και όχι καταϊδρωμένο, για την ακρίβεια πρώτο πάνω από όλους βάζουμε τον παίκτη που τίμησε όσο κανείς άλλος αυτόν τον αριθμό στην χώρα μας. Φυσικά μιλάμε για τον Νίκο Σαμαρά, τον αετό του ελληνικού βόλεϊ που δυστυχώς από το 2013 δεν βρίσκεται ποια κοντά μας. Ο Σαμαράς ήταν αυτό που λέμε πως τέτοιος παίκτης βγαίνει κάθε εκατό χρόνια. Απίστευτο ταλέντο, τεράστια σωματικά προσόντα και ηγέτης όπου και αν έπαιξε. Ηγέτης της Εθνικής και παίκτης που έκανε επιθέσεις πάνω από το μπλοκ και σερβίς που δύσκολα τα έβγαζες. Συνολικά ο Σαμαράς ήταν ένας παίκτης που θα ήθελε κάθε προπονητής στην ομάδα του και μακάρι σύντομα να βγει και άλλος γιατί το άθλημα έχει μεγάλη ανάγκη τέτοιους παίκτες.