Klose-d!

Klose-d!

Το «μαγαζί» με τα περισσότερα γκολ στην Εθνική Γερμανίας και στην ιστορία του Μουντιάλ έκλεισε και το G-Journal Weekend ξεπροβοδίζει την... μονοκόμματη σεντερφοράρα, Μίροσλαβ Κλόζε.

Εσένα σου άρεσε ο Κλόζε; Ηταν ο φορ που γούσταρες να παρακολουθείς; Η απάντηση είναι όχι. Ξερά, κάθετα αρνητική απόκριση. Επιθετικός που να μην περνάει στο ένας εναντίον ενός τον αντίπαλό του δεν υφίσταται. Απλά και ξεκάθαρα. Και όμως κόντρα στην ίδια την δική σου άποψη, γνωρίζεις ότι εκείνος ήταν που μπορούσε να σε αναγκάσει να του αποτίσεις τον μέγιστο ποδοσφαιρικό σεβασμό, να αναθεωρήσεις, να υποκληθείς ευλαβικά. Οχι στο ταλέντο του. Τέτοιο δεν του περίσσεψε. Οχι ανάλογα με όλα αυτά που πέτυχε. Και μην ψάχνεις να θυμηθείς και να καταμετρήσεις τα club που υπηρέτησε. Του Μίροσλαβ Κλόζε η ομάδα ήταν μία. Εκείνη με τον αετό στ' αριστερά της φανέλας.

Εκεί βασικά έλεγαν ότι δεν έπρεπε να παίζει. Οτι δεν ήταν Γερμανός, αλλά Πολωνός. Αυτός υπήρξε ίσως ο μεγαλύτερος άκυρος μύθος της ιστορίας του. Προς αποκατάσταση της πραγματικότητας, πρέπει να αναφέρουμε ότι ο πατέρας του μπορεί να γεννήθηκε στα σημερινά εδάφη της Πολωνίας, όπως και ο Μίρο, αλλά τότε η περιοχή της Σιλεσίας ήταν κομμάτι της Πρωσίας με αμιγώς γερμανικό πληθυσμό. Ο επίσης ποδοσφαιριστής και επιθετικός, Γιόζεφ Κλόζε, που έφτασε για μία διετία (1978-'80) να παίξει στην γαλλική Οσέρ, επέλεξε να μην ακολουθήσει την ανταλλαγή που ακολούθησε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στα μέσα της δεκαετίας των 80s όμως το έκανε και ο πιτσιρικάς Μίροσλαβ είχε την τύχη να μάθει μπαλίτσα σε γερμανικές ακαδημίες και να τον τσιμπήσει το 1999 η Καϊζερσλάουτερν του Οτο Ρεχάγκελ. Τα 44 γκολ σε 120 αγώνες πρωταθλήματος έπεισαν την Βέρντερ να πληρώσει το 2004 πέντε εκάτ. ευρώ για τον 26χρονο φορ. Στην τριετία που έζησε στην Βρέμη, βίωσε την ενδιάμεση περίοδο (2005-'06) ως την πιο παραγωγική της καριέρα του με 25 γκολ σε 26 αγώνες της Μπουντεσλίγκα και 31 σε 40 για όλες τις διοργανώσεις. Ενα χρόνο αργότερα θα ερχόταν το μεγάλο άλμα, με την Μπάγερν να πληρώνει πολλά (23 εκατ.).

Με τους Βαυαρούς βρέθηκε σε όλα τα μεγάλα ραντεβού. Τον χαμένο τελικό του Champions League (2010) από την Ιντερ θα αναφέρει πάντα στις συνεντεύξεις του ως μεγάλο απωθημένο. Αλλά με τα δύο νταμπλ (2008, 2010), το League Cup του 2007 (σ.σ.: το είχε πάρει και με την Βέρντερ το 2006) και το Σούπερ Καπ του 2010, μπορεί να νιώθει ότι σήκωσε κάποιες καλές κούπες. Στο Μόναχο όμως δεν σκόραρε πολλά και δεν αγαπήθηκε. Εβαλε 10, 10, 3 και 1 γκολ αντίστοιχα στις τέσσερις χρονιές του, με συνέπεια να αποχωρήσει ελεύθερος.

Κάπου εκεί φάνηκε ότι δεν θα μπορούσε να αναβιώσει την καριέρα του, αλλά ενώ υπέγραψε για τρία χρόνια στην Λάτσιο, έμεινε για πέντε και έκλεισε όμορφα εκεί. Παραδόξως, στη Ρώμη ήταν που σκόραρε περισσότερες φορές (55 σε 139 ματς της Σέριε Α') από κάθε άλλο σταθμό του, κατακτώντας και το Κύπελλο (2013). Και κάπου εκεί κλείνει το κεφάλαιο με τους συλλόγους (232 γκολ σε 598 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις), για να ασχοληθούμε με το πραγματικά ξεχωριστό, τεράστιο επίτευγμά του.

Το απίστευτο κεφάλαιο... Εθνική
Τον Γενάρη του 2001, όταν άρχιζε να πυροβολάει για τα καλά με την Καϊζερσλάουτερν, τον επισκέφτηκε ο Πολωνός εκλέκτορας, Γέρζι Ενγκελ. «Εχω γερμανικό διαβατήριο, αισθάνομαι κατά το ήμισυ Γερμανός και πιστεύω ότι θα πείσω τον Ρούντι Φέλερ να με καλέσει στην Εθνική», ήταν η αρνητική απάντηση του 23χρονου επιθετικού. Τον Μάρτιο, δύο μήνες αργότερα, ήρθε η δικαίωση και η κλήση για τα προκριματικά του Μουντιάλ κόντρα στην Αλβανία. Το ξεκίνημα με κεφαλιά-γκολ προκαθόριζε τα όσα θα ακολουθούσαν. Οχι βέβαια ότι υπήρχε κάποιος που θα μπορούσε να διανοηθεί την ασύλληπτη εξέλιξη των πραγμάτων.

Ενα χρόνο αργότερα ο Μίροσλαβ Κλόζε έβλεπε το όνομα του στη λίστα με τους 23 για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ασίας (Ιαπωνία-Νότια Κορέα). Εκεί, όπου θα άρχιζε να συγγράφει τον μύθο του. Εβαλε πέντε γκολ όλα με το κεφάλι (χατ τρικ στο 8-0 επί της Σαουδικής Αραβίας) και έφτασε με τα Πάντσερ στον χαμένο μεγάλο τελικό. Μόνο ο Ρονάλντο έβαλε περισσότερα από εκείνον. Κάθε τέσσερα χρόνια όμως ο Κλόζε θα έδινε με συνέπεια το παρών και θα ξεπερνούσε το Φαινόμενο. Με πέντε ακόμα το 2006 και την 3η θέση (πρώτος σκόρερ), τέσσερα το 2010 (ξανά 3η θέση) και την απόλυτη δικαίωση του 2014, έγραψε επικά ρεκόρ που δύσκολα θα ξεπεραστούν. Στα γήπεδα της Βραζιλίας έβαλε ακόμα δύο και έφτασε τα 16 συνολικά στο θεσμό, όσα δεν έχει κανείς άλλος δηλαδή.

 

Ταυτόχρονα με την απόσυρσή του από την Εθνική, πήρε και την μεγάλη χρυσή κούπα. Λίγο νωρίτερα, είχε προσπεράσει ακόμα και τον θρυλικό Γκερντ Μίλερ και με 71 γκολ σε 137 παρουσίες εμφανίζεται ως αρχισκόρερ με το εθνόσημο. Στο διεθνές βιογραφικό του θα δεις και άλλα τέτοια τρελά. Οπως το ότι είναι ο μοναδικός στην ιστορία με τέσσερα μουντιαλικά μετάλλια, ο μοναδικός με παρουσία σε τέσσερις ημιτελικούς, ο μοναδικός με πέντε γκολ-κεφαλιές σε ένα τουρνουά και ο ένας από τους τρεις (Τεόφιλο Κουμπίγιας, Τόμας Μίλερ) με πέντε γκολ σε δύο διαφορετικά Παγκόσμια Κύπελλα.

 

Το πακέτο όμως το εμπλουτίζουν ιδανικά δύο-τρεις λεπτομέρειες λιγότερο γνωστές. Εχει να κάνει με το ποιος υπήρξε ως προσωπικότητα. Οταν τον Απρίλιο του 2005 έπεσε εντός περιοχής και δόθηκε πέναλτι κόντρα στην Αρμίνια Μπίλεφελντ, εκείνος είπε στον διαιτητή, ότι δεν υπήρχε παράβαση και στο φινάλε της σεζόν του δόθηκε το βραβείο Fair Play. Το επανέλαβε τον Σεπτέμβριο του 2012, όταν σκόραρε με το χέρι κόντρα στην Νάπολι και παραδέχτηκε στον διαιτητή την πράξη του, για να του ξαναδώσουν οι συμπατριώτες του το ίδιο βραβείο τιμής. Δεν δίστασε ακόμα και να κοντράρει τους οπαδούς της ομάδας του. Οι σκληροπυρηνικοί της Λάτσιο σήκωναν πανό με τη φράση «Klose Mit Uns», το οποίο σημαίνει «Κλόζε μαζί μας», αλλά με το «S» να θυμίζει τα «SS» του Αδόλφου Χίτλερ σε μία δική του παράφραση. «Τέτοια πράγματα πρέπει να μένουν μακριά από το ποδόσφαιρο. Δεν μου άρεσε καθόλου», είπε και τους προσπέρασε.

 

Ολα αυτά λοιπόν από εκείνον τον ελαφρώς μονοκόμματο, μονοδιάστατο,... μονό σε όλα του ποδοσφαιριστή. Ενα κορμί που θύμιζε περισσότερο σέντερ φορ παλιάς κοπής. Αλήθεια πόσα ωραία γκολ θυμάστε από τα κάλλη του; Μία σουτάρα από το ημικύκλιο ή πιο πίσω; Πιο πολύ οι κωλοτούμπες έχουν απομείνει μετά από το σκοράρισμα εντός περιοχής, από έναν ακραία οπορτουνιστή, αλλά απόλυτα συνεπή επιθετικό, που πήρε το ποδοσφαιρικό 6 που προκαθόριζε η καριέρα του και το απογείωσε στην κορυφή των ιστορικών βιβλίων του αθλήματος. Και γι' αυτό και μόνο αξίζει το αφιέρωμα στο αντίο του και μαζί τον απεριόριστο σεβασμό...

Follow me: @jorgkaraman

Επόμενα Άρθρα

Μόνιμα στο Ολντ Τράφορντ η σκιά του! (pics, vids)

Μόνιμα στο Ολντ Τράφορντ η σκιά του! (pics, vids)

Το G- Weekend Journal θυμάται την ημέρα πρόσληψης (6/11/1986) του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και παράλληλα ξύνει τις πληγές που άνοιξε στους οπαδούς η αποχώρησή του...

Το εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ! (pics)

Το εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ! (pics)

Oι κάλπες στις ΗΠΑ είναι έτοιμες να ανοίξουν για τις κρίσιμες εκλογές και το Gazzetta Weekend Journal σας παρουσιάζει την πολύπλοκη διαδικασία με τις πολλές μεταβλητές για την ανάδειξη του Προέδρου!