Τα λόγια είναι περιττά…

Καλώς σας βρήκα και πάλι καταρχήν. Ένα ξαφνικό πρόβλημα υγείας με έβγαλε «εκτός μάχης» για κάποιες μέρες και ψιλοχαθήκαμε σε μια εβδομάδα που είχε κάμποσες εξελίξεις. Δεν χρειάζεται να σταθώ άλλο σε αυτό, ότι έγινε – έγινε. Προχωράμε δυνατοί, η ζωή συνεχίζεται και πάμε να πούμε πέντε πράγματα για τον Παναθηναϊκό που σίγουρα σας ενδιαφέρει περισσότερο…

Διπλό ημίχρονο/διπλό τελικό στο παιχνίδι Εργοτέλης-Παναθηναϊκός σε απόδοση 2.65 στην betoto

Στα διοικητικά υπάρχουν καθημερινά διάφορες ειδήσεις, επί της ουσίας όμως δεν έχει συμβεί (ακόμα) κάτι που να αλλάζει δραματικά τα δεδομένα. Επομένως, μια μίνι ανακεφαλαίωση θα κάνω και τίποτα περισσότερο, αφού και οι περισσότεροι θα έχετε καταλάβει ότι το τάιμινγκ θυμίζει σε πολλά τον περασμένο Σεπτέμβρη.

Γίνεται λοιπόν προσπάθεια για δάνειο, σε μια περίοδο που η ΠΑΕ ακόμη ματώνει από το προηγούμενο της Πειραιώς και δεν ξέρουμε και αν θα δοθεί κιόλας. Φυσικά τα δάνεια καμία λύση δεν δίνουν, απλώς διαιωνίζουν καταστάσεις και προσφέρουν χρόνο σε όσους εξυπηρετούνται από το καθεστώς αβεβαιότητας και πανικού. Αυτό τουλάχιστον φανέρωσε το πρόσφατο παρελθόν…

Από εκεί και πέρα η μετοχή έπεσε στα δεδομένα που είχε ζητήσει ο Βγενόπουλος κάτι που είχε ποικίλες μεταφράσεις. Αν θέλετε τη γνώμη μου συμφωνώ ότι το 0,33 είναι αρκετά χαμηλό νούμερο όταν μιλάμε για τον Παναθηναϊκό, είναι ωστόσο και ξεκάθαρο σημάδι της γενικότερης εποχής. Αν κοιτάξεις γύρω σου, τα πάντα πέφτουν. Πως θα μείνει «όρθιος» ο Παναθηναϊκός και με τι εχέγγυα θα το κάνει πέρα από τα εκατομμύρια των φιλάθλων του; Το γήπεδο που δεν φτιάξαμε ποτέ θα σηκώσει ή έστω θα κρατήσει την τιμή ή μήπως τα χρέη και η γενικότερη μαυρίλα που υπάρχει;

Επιπλέον και η οποιαδήποτε σύγκριση με την τιμή της περιόδου που ο Τζίγκερ άνοιξε της πύλες της ΠΑΕ είναι ατυχής διότι τότε (προφανώς μη θέλοντας πραγματικά να αποχωρήσει) την είχε φτάσει στο… Θεό με αποτέλεσμα τα χοντρά κεφάλαια που μπήκαν τότε να μεταφράζονται σε «ψίχουλα» όσον αφορά τις μετοχές που αντιστοιχούν. Γι’ αυτό άλλωστε και παρέμεινε μεγαλομέτοχος χωρίς ουσιαστικά να βάζει «σάλιο».

Όσο παράξενο λοιπόν κι αν φαίνεται το γεγονός ότι τώρα με 15 εκατομμύρια μπορεί κάποιος να πάρει σχεδόν ολόκληρο τον Παναθηναϊκό, άλλο τόσο θα πρέπει να φαινόταν και τότε το πως ο δεύτερος τη τάξη μέτοχος με 20 εκατομμύρια ευρώ πήρε μόλις το 10% και άλλοι (Γιαννακόπουλοι, Πατέρας) με περισσότερα από τα μισά το 5%.

Η απάντηση στο γιατί φτάσαμε ως εδώ από μένα έχει καταγραφεί πολλάκις και δεν ξαναμπαίνω στον κόπο να εξηγήσω τα… αυτονόητα. Τα καπρίτσια, την ξεροκεφαλιά και την εκδικητικότητα του Γιάννη Βαρδινογιάννη πληρώνει ο Παναθηναϊκός και εκεί αρχίζουν και τελειώνουν τα πάντα. Όποιος δεν το καταλαβαίνει, δεν μπορώ να του ανοίξω το κεφάλι για να του το βάλω μέσα. Και δεν με ενδιαφέρει κιόλας. Τέτοιες πρακτικές μακριά από εδώ…

Όπως δεν μπαίνω και στη διαδικασία να ασχοληθώ με το νέο «από Δευτέρα» του Τσάκα, καθώς έχω τοποθετηθεί από την πρώτη μέρα για τη συγκεκριμένη ιστορία και όποτε χρειάστηκε υπενθύμισα τις θέσεις μου. Είναι σαφές πως όποιος δεν έχει ξυπνήσει πέντε μήνες μετά, δεν θα ξυπνήσει και ποτέ οπότε τζάμπα καίει η λάμπα φίλοι μου.

Σε κάθε περίπτωση και για να δικαιολογήσω και τον τίτλο του blog μου όντως τα λόγια είναι περιττά. Μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για τους πάντες και τα πάντα οπότε οι όποιες νέες αναλύσεις δεν προσφέρουν το παραμικρό. Σειρά έχουν οι πράξεις. Και ποιος θέλει να βοηθήσει φαίνεται ή θα φανεί και ποιος θέλει ή δεν θέλει πραγματικά να φύγει και τα πάντα όλα.

Είναι επίσης δεδομένο πως όποιος αποφασίσει ενεργά να συνδράμει αυτή την εποχή, θα κερδίσει και τον κόσμο που έχει κουραστεί από τις περίεργες καταστάσεις που ζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Γι’ αυτό και ο κόσμος αγκάλιασε τόσο ζεστά την πολυμετοχική εποχή, γι’ αυτό και θα λατρέψει όποιον βγάλει την αγαπημένη του ομάδα από το αδιέξοδο. Τόσο απλά είναι τα πράγματα…

Μέχρι τότε καλό είναι να στρέψουμε το βλέμμα μας στο σαββατιάτικο ματς της Κρήτης στο οποίο παίζονται πολλά. Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει την προσπάθεια να πετύχει την απόλυτη υπέρβαση και χρειάζεται την βοήθεια όλων, απ’ όποιο πόστο μπορεί ο καθένας.

Χαίρομαι που δικαιώθηκα στο χορτάρι για το τελευταίο μου άρθρο περί της τεράστιας βοήθειας που θα προσφέρει ο Λάζαρος, όπως και χαίρομαι που ο Παναθηναϊκός έχει παίκτες σαν τον Καραγκούνη. Η αντίδρασή του, όποιον κι αν αφορούσε, δείχνει ότι κυλάει αίμα που βράζει στις φλέβες του, ότι ακόμη και σε αυτή την ηλικία παραμένει ασυμβίβαστος και επ’ ουδενί δεν κάθεται πάνω στο συμβόλαιό του.
ΥΓ: Δεν έχω λόγια να περιγράψω αυτό που συμβαίνει φέτος στο βόλεϊ. Για πολλούς της ηλικίας μου (37άρης πια) που μεγαλώσαμε με Γόντικα, Καζάζη, Τάφο του Ινδού κλπ το φετινό δεν καταπίνεται με τίποτα. Όχι, πως τα προηγούμενα χρόνια ήταν καλύτερα, αλλά όχι και στην Α2 ρε αδερφέ!
ΥΓ1: Και κάτι προσωπικό επειδή έφτασαν διάφορες αστειότητες στα αυτιά μου. Αυτά που γράφω, 18 χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά, έχουν ΠΑΝΤΑ την υπογραφή μου και ουδέποτε έχει γραφτεί κάτι δίχως αυτήν.