Χωρίς δικαιολογίες και... επιστροφή

Τελικά μάλλον όσοι υποστήριζαν ότι η εξαίρεση της νίκης με τον Παναθηναικό θα αποτελέσει κι αυτή που επιβεβαιώνει τον κανόνα, τείνουν να δικαιωθούν.

Για την ακρίβεια προσπαθούν να τους δικαιώσουν οι παίκτες του ΑΡΗ. Κόντρα στον Παναιτωλικό υπήρξαν παίκτες που προσπάθησαν, παίκτες που μόχθησαν, αλλά και παίκτες που είναι εμφανές ότι δεν μπορούν ή δεν θέλουν, δεν έχουν όρεξη να παίξουν. Ποιος προσπαθεί, ποιος θέλει και ποιος μπορεί να αγωνίζεται με αυτή την φανέλα είναι κάτι παραπάνω από εμφανές πλέον.

Ο Μίχαλ Πρόμπιερζ βρίσκεται πλέον κοντά 1,5 μήνα στην Θεσσαλονίκη κι αν αφαιρέσουμε το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό έχει δύο νίκες, δυο ήττες και μία ισοπαλία στο πρωτάθλημα. Είναι ξεκάθαρο και για τον ίδιο πλέον ότι όσο… αποθεώθηκε στη νίκη επί του Παναθηναικού, άλλο τόσο και πολύ περισσότερο θα βρεθεί σε δύσκολη θέση σε περίπτωση μη πρόκρισης την Πέμπτη με τον Πανθρακικό.

Ο ΑΡΗΣ κόντρα στον Παναιτωλικό, απέναντι σε μία ομάδα που ήρθε για να κρατήσει το μηδέν στα μετόπισθεν δημιούργησε 4-5 ευκαιρίες. Το δοκάρι του Νέτο, το σουτ του Κατίδη, μία κεφαλιά του Τσέζαρεκ και αυτό που δεν χάνεται στο 76, αλλά το έχασε ο Σολτάνι. Όταν αυτές τις ευκαιρίες δεν τις κάνεις γκολ μοιραία κολλάς στο μηδέν και δικαιολογημένα τα ακούς από τον κόσμο.

Ο φίλαθλος, ο οπαδός δεν ενδιαφέρεται σε καμία των περιπτώσεων για δικαιολογίες. Τον ενδιαφέρει ότι για μία ακόμα φορά η ομάδα ήταν μέτρια και δεν κέρδισε. Δεν ξέρω τι μπορεί να αλλάξει από αυτόν τον ΑΡΗ ο Πρόμπιερζ. Είναι αλήθεια ότι κανείς μέσα στην ομάδα δεν πίστευε ότι θα παρουσιάζει αυτό το πρόσωπο.

Ούτε ο πλέον απαισιόδοξος δεν θα περίμενε ότι ο ΑΡΗΣ θα έχει σε 12 παιχνίδια 11 βαθμούς. Όπως και να έχει όμως η κατάσταση στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή η μόνη διέξοδος για την ομάδα είναι να επιστρέψει στις νίκες και η μόνη επιλογή που έχουν όσοι αγαπούν αυτή την ομάδα είναι να την στηρίξουν με κάθε μέσο και τρόπο.

Κάθε άλλη αντίδραση αυτή την στιγμή μόνο χειρότερα μπορεί να κάνει τα πράγματα. Ξέρω ότι όλοι οι φίλοι του ΑΡΗ είναι δικαιολογημένα τρελαμένοι, εκνευρισμένοι, τσατισμένοι με όλους όσους βρίσκονται στην ομάδα. Διοίκηση, προπονητή, παίκτες.

Είναι φυσιολογικό ο καθένας να αποδίδει ευθύνες, να ασκεί κριτική, να κάνει αυτό που προσωπικά θεωρώ ότι είναι ότι χειρότερο, να απαξιώνει, να μειώνει προσπάθειες, να μηδενίζει. Ακόμα και αυτό όμως είναι φυσιολογικό.

Αυτό που θέλει ο κόσμος και ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ είναι να αλλάξει η τραγική εικόνα που βλέπει μέσα στο γήπεδο. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΗ και πρέπει να καθίσουν η διοίκηση, ο προπονητής και οι παίκτες και να βρουν τον τρόπο να το κάνουν.

Από κει και πέρα έχει χαθεί πολύ έδαφος στο πρωτάθλημα. Ο ΑΡΗΣ έστω και με αυτά τα δυο ματς λιγότερα έχει μείνει πολύ πίσω και πρέπει να προσπαθήσει πάρα πολύ για να πετύχει κάτι μέσω πρωταθλήματος.

Την Πέμπτη υπάρχει το πρώτο παιχνίδι με τον Πανθρακικό στο κύπελλο. Νοκ-άουτ παιχνίδι, όπου ο ΑΡΗΣ πάει με χάλια ψυχολογία και με πολλές απουσίες. Ελπίζω όλοι να έχουν καταλάβει μέσα στην ομάδα ότι εκεί η ΠΡΟΚΡΙΣΗ είναι μονόδρομος και δεν θα υπάρχει γυρισμός αν συμβεί το ανάποδο…

Υ.Γ.1 Ο Κουκουλάκης έβγαλε όλο το κόμπλεξ του με τον ΑΡΗ με τα όσα έγραψε στο φύλλο αγώνα για τον Φατί. Κλώτσησε αντίπαλο σε φυσική διακοπή του αγώνα σημείωσε και ο Γάλλος κινδυνεύει με 5 αγωνιστικές επειδή ήταν αρχηγός. Για μία φάση που είναι πάνω στο παιχνίδι (σφυρίζει φάουλ στον Τσέζαρεκ την ίδια ώρα), αλλά κυρίως βρίσκει αέρα και δεν χτυπά τον «θεατρίνο» Ρότσα που σωριάζεται στο έδαφος.

Υ.Γ.2 ΑΡΗΣ και ΠΑΟΚ διεκδίκησαν το καλοκαίρι τον Καστίγιο και φυσικά όλοι ξέρουμε τι συνέβη. Και οι δυο τον ήθελαν και οι δυο προσπάθησαν πολύ για να τον πάρουν. Επειδή δυστυχώς μέχρι σήμερα ο Νέρι δεν έχει «βγάλει τα λεφτά του» και σήμερα μάλιστα με την ενέργειά του να φύγει κατευθείαν στα αποδυτήρια, αποδοκιμάστηκε από τον κόσμο, αποτελεί τον εύκολο δρόμο της δημιουργίας… ίντριγκας.

Προσωπικά θα σημειώσω ότι εμένα με νοιάζει τι κάνει στον ΑΡΗ. Αν στον ΑΡΗ ένας παίκτης προσφέρει τότε θέλω να μένει στην ομάδα όσο έχει συμβόλαιο. Αν όμως δεν προσφέρει δεν πρόκειται πλέον να (ξανα) πέσω στην… λούμπα να τον κρατήσω για «να μην πάει στον συμπολίτη».

Υ.Γ.3 Καλοί οι αφορισμοί, καλά τα μπινελίκια, αλλά για τα όσα σημειώνει η UEFA και τις κλήσεις σε απολογία για το financial fair play θα μας πείτε κάτι; Για το πώς στην Ελλάδα ισχύουν… άλλα μήπως;

Υ.Γ.4 Το παιχνίδι στο μπάσκετ με την Ρουντούπις την Τρίτη αποτελεί τελικό. Και θα είναι κρίμα η ομάδα να παίξει και πάλι μπροστά σε μισοάδειες κερκίδες…