«Σε καλύτερη μοίρα η Κύπρος»

Από τις πιο καθοριστικές στιγμές στη καριέρα σου ήταν σίγουρα ο τραυματισμός σου στην ΑΕΚ. Σου στέρησε τις ευκαιρίες για μια καλύτερη πορεία;

Ναι ήταν αρκετά καθοριστικός γιατί μου στέρησε ουσιαστικά την κλήση μου στην εθνική ομάδα. Με είχαν καλέσει τη βδομάδα του τραυματισμού και χάρη σε αυτό δεν μπόρεσα όπως είναι λογικό να αγωνιστώ στην εθνική Ανδρών. Στην ΑΕΚ παρόλα αυτά δεν με επηρέασε πολύ γιατί μετά τον τραυματισμό μου έπαιξε σε μεγάλο επίπεδο και συγκεκριμένα στο Τσάμπιονς Λιγκ που ήταν μια τεράστια εμπειρία για μένα που ποτέ δεν θα ξεχάσω. Ειδικά τον αγώνα με τη Μίλαν. Ήταν εκπληκτική η ατμόσφαιρα. Φαντάσου ότι είχα τον Δέλλα δίπλα μου στα τρία μέτρα και δεν με άκουγε από τη φασαρία που γινόταν. Πέρα από αυτό δεν ξέρουμε αν θα είχα περισσότερες ευκαιρίες για μια καλύτερη καριέρα γιατί μπορεί η πορεία μου να ήταν ακόμα και πτωτική, δεν το ξέρω αυτό.

Δεν σε άφησε πίσω σε επίπεδο προπονήσεων και φυσικής κατάστασης; Σε ξαναπλησίασαν μετά από την εθνική;

Εννοείτε, έμεινα σχεδόν ένα χρόνο εκτός που είναι πολύ σημαντικό για τη φυσική κατάσταση ενός ποδοσφαιριστή. Πάντως είχα τη δύναμη και τη θέληση να το ξεπεράσω και να προχωρήσω γρήγορα παρακάτω. Απλά όπως σου είπα και πριν δεν ξέρω τι θα είχε συμβεί αν δεν είχα τον τραυματισμό και αγωνιζόμουν τελικά στην εθνική ομάδα. Δεν μου δόθηκε ξανά από τότε η ευκαιρία στην εθνική. Το τρένο έφυγε, ήταν αργά ποια.

Αργότερα πήγες στην Ομόνοια και αγωνίστηκες στο κυπριακό πρωτάθλημα. Ποιες ήταν οι εμπειρίες σου από εκεί και τι διαφορές αντιλήφθηκες σε σχέση με το δικό μας πρωτάθλημα;

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα και πολύ καλές εμπειρίες. Γιατί εκεί έχουν συνδέσει σε μεγάλο βαθμό τα πολιτικά δρώμενα και τις πολιτικές ιδεολογίες με το ποδόσφαιρο. Είχα την ατυχία λοιπόν να πάω σε μια ομάδα αριστερών ιδεών που σημαίνει ότι είχαν ένα θέμα με τους Έλληνες γενικότερα. Δεν έχουν και την καλύτερη εικόνα για τους Έλληνες. Έπεσα θύμα κατά κάποιο τρόπο αυτής της κατάστασης που δεν μου άφησε καλές αναμνήσεις. Αυτό πάντως δεν συμβαίνει σε όλες τις ομάδες. Στο ΑΠΟΕΛ ας πούμε ίσως να είχα καλύτερη αντιμετώπιση. Έχω την αίσθηση ότι τώρα το κυπριακό πρωτάθλημα αναπτύσσεται και είναι σε καλύτερη μοίρα από το ελληνικό. Έχει ανέβει πάρα πολύ και αυτό φαίνεται και στις επιτυχίες των κυπριακών ομάδων τα τελευταία χρόνια.

Σε προηγούμενη συνέντευξη που είχες δώσει είχες αποτυπώσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Θρασύβουλος στον οποίο αγωνίζεσαι αυτή τη περίοδο. Τι φταίει για αυτή την κατάσταση;

Φταίνε πολλά πράγματα. Φταίει πρώτα απ’ όλα η κακή διαχείριση του παρελθόντος με την επίσης τωρινή κακή διαχείριση. Δεν έχει αλλάξει κάτι τα τελευταία χρόνια. Οι περισσότεροι παίκτες αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα. Άλλοι κοιμούνται δυο-τρεις μαζί σε ένα σπίτι, δεν βγαίνουν τα έξοδα τους ακόμα και για τη διατροφή τους. Και η διοίκηση συνεχίζει να είναι απών. Στέρησε το δικαίωμα σε πολλούς παίκτες να κάνουν μεταγραφή σε άλλη ομάδα και να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο. Δεν υπάρχει κανείς στη διοίκηση που να ενδιαφέρεται για τους παίκτες. Εγώ πήγα σε αυτή την ομάδα καθώς είχα μιλήσει με κάποιον άνθρωπο από την ομάδα, ο οποίος από τότε έχει εξαφανιστεί

Υπάρχει ελπίδα για την ομάδα αλλά και το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα;

Ο Θρασύβουλος στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να σωθεί, δεν μπορεί να διεκδικήσει κάτι άλλο. Και κακώς αποφάσισαν να κατέβει η ομάδα στο πρωτάθλημα με τόσα προβλήματα. Έτσι όπως είναι τώρα τα πράγματα είναι μια καλή ευκαιρία για τα νέα παιδιά να πάρουν ευκαιρίες και να αναδείξουν το ταλέντο τους, κάτι που σε άλλες εποχές που ήταν καλά τα πράγματα δεν θα μπορούσαν. Αυτό είναι ίσως και το μόνο θετικό από όλη αυτή τη κατάσταση. Εφόσον οι ομάδες δεν έχουν πόρους και λεφτά να διαθέσουν πρέπει να στραφούν στην επιλογή των ακαδημιών. Πάντως η κατάσταση θεωρώ ότι μπορεί να αλλάξει σε ένα βάθος πενταετίας. Τώρα άμεσα δεν μπορεί να αλλάξει κάτι θετικά.

Το μέλλον σου πως το σκέφτεσαι επαγγελματικά; Μπορεί να ακολουθήσεις την προπονητική, να γίνεις μάνατζερ ή κάτι άλλο σχετικό με το αντικείμενο όταν σταματήσεις να παίζεις μπάλα;

Θα συνεχίσω το ποδόσφαιρο για ένα με δύο χρόνια. Όχι παραπάνω γιατί δεν υπάρχει το κίνητρο. Από εκεί και πέρα δεν έχω αποφασίσει κάτι συγκεκριμένο. Μάνατζερ δεν θα γινόμουν ποτέ. Η προπονητική έχει περάσει από το μυαλό μου αλλά αν τελικά κατέληγα σε αυτό θα με ενδιέφερε να ασχοληθώ με παιδιά από τις ακαδημίες και να τα βοηθήσω να ολοκληρωθούν σαν παίκτες και να μπουν στο χώρο του ποδοσφαίρου.

Έχεις μετανιώσει για κάτι στη καριέρα σου;

Δεν έχω μετανιώσει για κάτι και είμαι ευχαριστημένος με όσα έχω κάνει γιατί είχα την τύχη και την δυνατότητα να ασχοληθώ με αυτό που μου άρεσε και να το κάνω επάγγελμα. Δεν έκανα κάτι που με ανάγκαζε κάποιος άλλος να κάνω. Επίσης δεν με βοήθησαν πολύ οι μάνατζερ καθώς δεν είχα αρκετούς στη πορεία μου και αυτό με βοήθησε να κάνω μόνος μου τις περισσότερες επιλογές και αυτό σημαίνει ότι δεν μπορώ να μετανιώσω για κάτι. Οι περισσότερες κινήσεις μου ήταν δική μου επιλογή καθαρά.

Με τους δημοσιογράφους έχεις καλή σχέση;

Δεν θα το έλεγα. Μιλούσα πάντα επιλεκτικά και όταν είχα κάτι συγκεκριμένο να πω. Ποτέ δεν είχα τη σχέση που έχουν κάποιοι με τους δημοσιογράφους που τους παίρνουν τηλέφωνο για να μάθουν από τους παίκτες τι έχει γίνει. Η αλήθεια είναι ότι δεν μου φέρθηκαν όλοι καλά. Υπήρχαν δυο-τρεις δημοσιογράφοι συγκεκριμένα οι οποίοι πάντα έβρισκαν κάτι αρνητικό να πουν για μένα και ποτέ κάτι καλό. Άσχετα που ήξεραν ότι αυτό που κάνουν δεν βασίζεται κάπου και είναι λάθος. Εγώ από τη πλευρά μου δεν άφησα να με επηρεάσουν γιατί σκεφτόμουν ότι δεν είναι άξιοι να μιλάνε για μένα και να τους σέβομαι οπότε δεν τους έδινα σημασία. Στο χώρο αυτό καλό είναι να έχεις μια ειλικρινή σχέση με αυτόν που συναναστρέφεσαι.

Η συνέντευξη δόθηκε στο Νίκο Γιαλαμά