Η τύχη δεν... παραιτήθηκε ακόμη στην Ελλάδα!

Η... γριά (Ελλάδα) είχε καλομάθει στα σύκα (κληρώσεις) τα τελευταία χρόνια... Έβλεπε την αφεντιά της να ξεκινά από την... pole position και καμάρωνε. Στα... πρώτα πατώματα όσο αφορά τα γκρουπ δυναμικότητας.

Με το σπαθί της το είχε κατακτήσει αυτό η εθνική ομάδα. Δεν της το χάρισε κανείς. Με την μαγική 10ετία που έκανε κατακτώντας το Euro της Πορτογαλίας, φτάνοντας στους «8» στην Πολωνία και στο... παρά τσακ στους «8» του κόσμου πέρσι στην Βραζιλία. Από τότε όμως άρχισε η κατρακύλα. Η... κουστωδία Σαρρή, Γκιρτζίκη και πάει λέγοντας, έφερε την Ελλάδα ξανά 20-30 χρόνια πίσω.

Τότε που δεν ήμασταν εμείς οι ισχυροί, αλλά πάντα από πάνω μας βλέπαμε μεγαθήρια. Χώρες που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα κάνουμε ζημιά, αλλά απλά ονειρευόμασταν μια καλή εμφάνιση κι ένα αποτέλεσμα-πυροτέχνημα!

Αυτό θύμισε στους παλιούς η κλήρωση που έγινε στην Αγία Πετρούπολη για το Μουντιάλ του 2018 που θα γίνει στην Ρωσία. Τουλάχιστον βλέποντας τα γκρουπ δυναμικότητας και την Ελλάδα να είναι στο 3ο.

Χαμηλά δηλαδή με τα όσα συνηθίσαμε από το 2004 και μετά. Όταν όμως άρχισαν να σχηματίζονται οι όμιλοι τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν... Οι εποχές Ρεχάγκελ και Σάντος φαντάζουν πλέον μακρινές για την «γαλανόλευκη».

Αμφότεροι έφυγαν με τον πρώτο να ιδιωτεύει και τον δεύτερο να έχει το τιμόνι της πατρίδας του, της Πορτογαλίας. Όμως φαίνεται ότι πέρα από τις υπέροχες αναμνήσεις και τις επιτυχίες μας άφησαν και κάτι ακόμη.

Αυτό το... άστρο των κληρώσεων, που πάντα όλοι μας μεταξύ σοβαρού κι αστείου επικαλούμασταν! Γιατί μπορεί ο Σέρχιο Μαρκαριάν τις μονές μέρες να παραιτείται και τις ζυγές να συνεχίζει, αλλά αυτή η τύχη μας δεν λέει να παραιτηθεί ποτέ. Ειδικά τώρα που την χρειαζόμαστε περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Προσοχή... Δεν μας έφερε κανείς σπίτι το εισιτήριο για το Μουντιάλ.

Όμως όταν ξεκινάς από τόσο χαμηλά γνωρίζοντας ότι από πάνω σου υπάρχουν δύο γκρουπ με τα «μεγαθήρια» της Ευρώπης, τότε όταν η κληρωτίδα σου φέρνει Βέλγιο και Βοσνία, δεν μπορεί παρά να χαμογελάσεις.

Όχι να βγεις στο Σύνταγμα με την σημαία για να πανηγυρίσεις, αλλά να αισιοδοξείς. Επειδή απέφυγες την Γερμανία, την Ισπανία, την Γαλλία, την Ολλανδία, την Ιταλία, ακόμη και την Αγγλία.

Εθνικές ομάδες με τις οποίες ήσουν... τελειωμένος με το καλημέρα.

Αλλά και η Βοσνία ως δεύτερη, φαντάζει καλύτερη από Δανία, Ελβετία και Τσεχία. Ειδικά όταν όπως λένε αυτοί που ξέρουν καλύτερα τα «εκτός συνόρων» δεν έχει καμία σχέση με την ομάδα που βρήκαμε στον όμιλο μας στον δρόμο προς την Βραζιλία.

Φυσικά το Βέλγιο, μπορεί να μην έχει την φανέλα Γερμανών, Ισπανών ή Ολλανδών, αλλά για να είμαστε ρεαλιστές μάλλον θα κάνει... περίπατο όσο αφορά την πρωτιά. Ειδικά όταν πρόκειται για την πιο χαρισματική φουρνιά της 20ετίας με Αζάρ, Λουκάκου, Φελαϊνί, Κομπανί, Μιραλάς, Κουρτουά, Βίτσελ, Ντεμπελέ κι άλλους παικταράδες.

Ό,τι ζημιά κάνουμε στους «Κόκκινους Διαβόλους» κέρδος θα είναι. Φυσικά σε ένα όμιλο με 5 ομάδες κι αν ο ρεαλιστικός στόχος είναι η θέση του μπαράζ, τότε Εσθονία και Κύπρος θα έχουν ρυθμιστικό ρόλο.

Η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει 4 νίκες. Πως θα τις κάνει θα ρωτήσει κανείς εύστοχα όταν κάναμε 2 ήττες από τα Νησιά Φερόες; Μα όλα τα παραπάνω ισχύουν για την... κανονική Ελλάδα. Όχι το σημερινό συνοθύλευμα της κόντρας και της ίντριγκας που δεν μπορεί να έχει τον παραμικρό στόχο, όπως φαίνεται και με τα προκριματικά του Euro της Γαλλίας.

Το στοίχημα για το 2016 χάθηκε με... πάταγο. Το τρένο πέρασε, σφύριξε κι έφυγε χωρίς να ανέβουμε. Τα προκριματικά για το Moυντιάλ αρχίζουν σε περίπου 1 χρόνο. Το περιθώριο είναι μεγάλο έτσι ώστε η Ελλάδα να ανασυνταχθεί και να ξαναγίνει ομάδα.

Να βρει έναν κανονικό προπονητή, ίσως κι έναν κανονικό πρόεδρο στην Ομοσπονδία, αλλά κυρίως να βρει παίκτες που θα γουστάρουν την ομάδα, θα γουστάρουν την διάκριση, θα γουστάρουν να βρεθούν σε μεγάλες διοργανώσεις και δεν θα ασχολούνται μόνο με ένα παχυλό συμβόλαιο!

Η Αγία Πετρούπολη... έβαλε το χέρι της και μας κράτησε ζωντανούς. Έστειλε ένα σημάδι. Στο χέρι μας είναι να ανταποκριθούμε...