To DNA του Ατρόμητου, το «παραπάνω» του ΠΑΟ

Κομβικό ματς το χθεσινό στη Λεωφόρο. Ματς που εδραίωσε την πεποίθηση ότι ένας Ατρόμητος χωρίς Ναπολεόνι – Καραγκούνη και με φτωχό πάγκο, ένας Ατρόμητος που παίζει μόνο 30 λεπτά για τη νίκη και την παίρνει, όχι μόνο θα βρίσκεται σίγουρα στα πλέι οφ, αλλά αν κάνει και μια - δύο κινήσεις στη μεταγραφική περίοδο του Γενάρη όπου εκείνος εκτιμήσει ότι χρειάζεται ενίσχυση (δεξιός μπακ; αριστερός χαφ;), όχι μόνο θα είναι στην πεντάδα, αλλά και στα πλέι οφ θα έχει την ικανότητα να «χτυπήσει» τη δεύτερη θέση. Οπως και πέρυσι άλλωστε, όταν την έχασε στο τελευταίο ματς. Να τον δούμε επίσης τον Ατρόμητο και στο Κύπελλο, όπου αντιμετωπίζει στην επόμενη φάση τον νικητή της διπλής αναμέτρησης Ολυμπιακός – Αστέρας Τρίπολης…

Ματς, επιπρόσθετα, που επίσης εδραίωσε την αίσθηση στους παρατηρητές του πρωταθλήματος ότι για τον Παναθηναϊκό, όπως είπε και ο προπονητής του χθες σε μια απίστευτη ατάκα, «παραμένει μάθημα ότι δεν μαθαίνουμε από το μάθημά μας». Ο Αναστασίου σκέφτηκε να δοκιμάσει κάτι… πρωτοποριακό, εφόσον του δόθηκε και η ευκαιρία λόγω της παρουσίας όλων πλην Μπαϊράμι: να χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά σε δεύτερο διαδοχικό ματς πρωταθλήματος την ίδια ενδεκάδα. Όμως παρότι οι περισσότερες προϋποθέσεις ήταν υπέρ του Τριφυλλιού, η ατυχία (Μπεργκ), η αστοχία («τελειώνει» το ματς στη χαμένη ευκαιρία για το 2-0 του Κλωναρίδη στο 47’), η διαιτησία («χαζό», αλλά πέναλτι του Νάστου στον Ατζαγκούν) και ασφαλώς το… καθιερωμένο αμυντικό μπλακ άουτ στο πρώτο 20επτο του β΄ ημιχρόνου (τα ίδια με Βέροια, ΠΑΟΚ και… απανωτά στις τέσσερις τελευταίες αγωνιστικές ανεξαρτήτως ενδεκάδας και αποτελέσματος με ΠΑΣ, Απόλλωνα, Καλλονή, Ατρόμητο), έφεραν μια επώδυνη ήττα.

Ποιες ήταν οι θετικές για τον ΠΑΟ θεωρητικές «προϋποθέσεις» που πολλαπλασιάστηκαν κατά τη διάρκεια του αγώνα; Πολύ καλή ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια. Αποκλεισμός πιθανότητας υποτίμησης του αντιπάλου μετά την «τεσσάρα» επί της Καλλονής λόγω δυναμικότητας του Ατρόμητου. Προβάδισμα στο σκορ. Παθητική αντιμετώπιση του ματς από τον αντίπαλο στο πρώτο ημίχρονο. Καλή διαιτησία στο πρώτο μέρος (έχει χαρίσει ο κακός συνολικά Παπαπέτρου μια κίτρινη στον Αμπεϊντ για κλάδεμα του Ούμπιδες από πίσω και μια κιτρινο-κόκκινη στον Ζέκα για αγκωνιά στον Ιγκλέσιας, το… άλλαξε στο β΄ μέρος με το πέναλτι στον Ατζαγκούν και «εύκολα» φάουλ υπέρ του φιλοξενούμενου. Όλα αυτά τα πέταξε στα σκουπίδια ο Παναθηναϊκός.

Δυσεπίλυτο το πρόβλημα, γιατί… δεν είναι ένα και είναι πολλά «μικρά – μικρά», μετά από την επιτυχία στο «φτιάχνουμε ομάδα με ταυτότητα». Πρόβλημα και στους κεντρικούς αμυντικούς, όπου ο Αναστασίου έχει δοκιμάσει πέντε διαφορετικά δίδυμα και τώρα ετοιμάζεται να πετάξει εκτός ενδεκάδας τον Σίλντενφελντ. Πρόβλημα (για μένα και πολλούς άλλους σημαντικότερο) στη μεσαία γραμμή. Τόσο με το αμυντικό transition σε ανοιχτό ματς, όσο και με την παραγωγικότητα. Αν, όπως γράψαμε και χθες, ο Μπεργκ δεν έχει υποστήριξη (όχι τόσο από τους Καρέλη/Κλωναρίδη που είναι από τους πιο φιλότιμους, μαζί με τον γίγαντα Νάνο) αλλά από τους μέσους που όχι μόνο δεν σκοράρουν συχνά, αλλά δεν παίζουν «κάθετα», δεν πατάνε περιοχή και δεν σουτάρουν στα περισσότερα ματς, πόσα να περιμένεις από τον Μπαϊράμι, που θα προέρχεται από τρεις μήνες αποχής; Ακόμη κι αν τον βάλεις στον άξονα, εφόσον παίζεις πλέον 4-4-2 και όχι 4-3-3. Ποιος είναι; Ο… Εζίλ ή ο Σίλβα;

Επόμενο βήμα για τον Ατρόμητο; Το αναφέραμε και χθες. Περισσότερο dnaϊκό, παρά ποδοσφαιρικό. Να υποστηρίξει περισσότερο αυτό που είναι στην πραγματικότητα! Χθες ο Παράσχος έχει απενεργοποιήσει για 45 λεπτά τον Ούμπιδες, βάζοντας τον στον κεντρικό άξονα και παίζοντας με 4-5-1 για να περιορίσει (και απειλώντας και μαρκάροντας) ο Καραμάνος τον Νάνο! Μπαίνει στο ματς για να μην χάσει. Και όταν το γυρίζει στο καθιερωμένο 4-4-2 από το 46’ ως το 70’ με τον «κοντό» απελευθερωμένο δεξιά και τον «Κάρα» πίσω από τον «Παπ», είδαμε τι έγινε. Δεν είναι εύκολη αυτή η αλλαγή νοοτροπίας, αλλά πρέπει να συμβάλλει και ο κόουτς. Γιατί χθες από το 75’ μέχρι το τέλος το γυρίζει πάλι σε 4-5-1 και για ένα δεκάλεπτο τον βάζει στην εστία ο ΠΑΟ (εκεί του έλειψε του Τριφυλλιού ο Φιγκερόα!), που δικαιούται βάσει απόδοσης τελικά την ισοπαλία (πιο «σωστό» αποτέλεσμα ποδοσφαιρικά στο χθεσινό ματς).

Επόμενο βήμα για τον ΠΑΟ; Στα δυο ματς με τον Λεβαδειακό και την Ξάνθη να παίξει πιο «κλειστά» και προσεκτικά. Για να πάρει το αποτέλεσμα που τόσο πολύ το χρειάζεται. Και εν συνεχεία να καθίσει ήρεμα, να τα βάλει κάτω και να πάρει αποφάσεις ποδοσφαιρικές. Και τα σφάλματα ανθρώπινα είναι. Να αποφασίσει τι και πώς θέλει να παίξει στον β΄ γύρο (και με Κύπελλο «μέσα»!), να αξιολογήσει τις μεγαλύτερες και μικρότερες ανάγκες του (γιατί έχει πολλές) και να προσπαθήσει με μια – δυο κινήσεις και με εσωτερικούς μετασχηματισμούς να αλλάξει προς το καλύτερο. Το πρώτο «κανονάκι», να φτιάξει μια κανονική ομάδα από το μηδέν, το έχει φτάσει ο Αναστασίου και μπράβο του. Το επόμενο, όμως, η σταθερότητα και η βελτίωση στα «μικρά», είναι πιο δύσκολο. Εχει να κάνει με τις ικανότητες και τις ανάγκες του ρόστερ για το «βήμα παραπάνω».

Y.Γ. 1: Πριν από ενάμιση μήνα είχαμε αναφερθεί και στην εφετινή παροικία των Αργεντινών στην Ελλάδα. Με αφορμή τον Ούμπιδες και τον Ιγκλέσιας, ας το ξαναθυμηθούμε, αν και πλέον λείπει ένας. Καλός ήταν κι αυτός… Εδώ το… replay: http://www.gazzetta.gr/stili/s-eretika/article/553038/vamos-vamos-argentina

Υ.Γ. 2: Επειδή ο Αναστασίου λέει ότι συχνά συζητά με φίλους του ΠΑΟ, ας τους ρωτήσει. Μια από τις βασικές απορίες τους είναι «γιατί δεν βγαίνει ΠΟΤΕ ο Πράνιτς, εν αντιθέσει σχεδόν με όλους τους παίκτες;». Όχι μόνο γιατί δεν κάθεται ΠΟΤΕ στον πάγκο. Πες ότι υπάρχουν αρκετές αιτίες (πείρα, προσωπικότητα, έλλειψη παραγωγικών μέσων, δύσκολος χαρακτήρας). Αλλά γιατί δεν αντικαθίσταται; Να προσθέσω και μια δική μου; Είναι δυνατόν σε 4-4-2 με «ρόμβο» να παίζει ο Αμπεϊντ «ελεύθερος» πίσω από τους επιθετικούς και όχι ο Κροάτης που κάνει τα μισά χιλιόμετρα από τον Αλγερινό και έχει πέντε καλύτερα στοιχεία για τη θέση (πάσα, σουτ, οξυδέρκεια, 1 Vs 1, πείρα στην τελική φάση;). Αύριο ξεχωριστό ειδικό κείμενο για τον Κροάτη. Προς το παρόν μόνο αυτό: όσο… ξεχασιάρηδες και να είμαστε, ατάκες του στυλ «τώρα θα δείτε τον πραγματικό Πράνιτς» προκαλούν θυμηδία μετά από τέτοια παρουσία στο… ΑΜΕΣΩΣ επόμενο της δήλωσης ματς. Και δεν εννοώ την απόδοση. Εννοώ τη διάθεση για προσφορά.

* Follow me on Twitter: Seretinio