Ντούσαν Ίβκοβιτς: Ο «μύθος» γίνεται... μύθος! (pics & vids)

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς «γίνεται» μύθος της Euroleague, με αυτά που έχει καταφέρει στην χρυσοποίκιλτη καριέρα του να λάμπουν ολόλαμπρα μέσα στον χρόνο. Το gazzetta.gr κάνει αναδρομή στις κορυφαίες του στιγμές του «Σοφού».

Ντούσαν Ίβκοβιτς: Ο «μύθος» γίνεται... μύθος! (pics & vids)

Οι μεγαλύτερες διοργανώσεις στη Vistabet. Παίξε νόμιμα με προσφορά ημέρας* στο Αθλ. Μπιλμπάο – Ατλ. Μαδρίτης. *Ισχύουν Οροι και Προϋποθέσεις (21+).

«Είμαι Ολυμπιακός, έχω συνεχόμενη επαφή με την ομάδα και θα πανηγυρίζω και θα πονάω μαζί του για πάντα».

Δεν είναι εύκολο στις δύσκολες εποχές που ζούμε ένας προπονητής ή ακόμα και ένας παίκτης να συνδέσει το όνομα του και παράλληλα να γράψει ιστορία με μια ομάδα.

Το εγχείρημα γίνεται ακόμα πιο δύσκολο όταν μιλάμε για προπονητές, που έχουν την τύχη ή την ατυχία να τραβούν πάνω τους όλη την κριτική.

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς όμως δεν είναι ένας ακόμα προπονητής. Κατάφερε με τις επιτυχίες και τους «άθλους» του να γράψει την δικιά του μοναδική ιστορία, ενώ παράλληλα και έχοντας ως κανόνα να μην επιστρέφει στην ίδια ομάδα, ο Ολυμπιακός να γίνει πεπρωμένο του.

Το Φάληρο «φοράει» τα καλά του και υποδέχεται τεράστιους αστέρες του παγκόσμιου μπάσκετ σε ένα φιλικό που θα τιμήσει τον Ντούσαν Ίβκοβιτς (20/9, 19:30) με το κυριότερο να είναι ότι τα έσοδα θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς είναι το τιμώμενο πρόσωπο σε μια εκδήλωση που τον κάνει... «Legend» της Euroleague, αλλά μια ματιά χρειάζεται στα πεπραγμένα του για να διαπιστώσει κανείς πως για να γίνεις... μύθος η παρακαταθήκη σου οφείλει να είναι πολύ βαριά.

Όσο βάρια είναι εκείνη του Ντούντα που συνέδεσε το όνομα του με τεράστιες επιτυχίες, και κατάφερε να «τρυπώσει» σε μαγικές «ερυθρόλευκες» στιγμές, που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες όχι μόνο στους Έλληνες φιλάθλους αλλά και σε όλους τους Ευρωπαίους.

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, χωρίς να το είχε προγραμματίσει, έντυσε τις μεγαλύτερες του στιγμές με «ερυθρόλευκο» φως και η μοίρα τον ήθελε να συνδεθεί με τον Ολυμπιακό.

Οι επιτυχίες μιλούν από μόνες του, ο σεβασμός από τεράστιες προσωπικότητες τους μπάσκετ έχει κερδηθεί με κόπο και ιδρώτα μέσα στα παρκέ και η αγάπη και η αναγνώριση του κόσμου είναι το πιο ανεκτίμητο πράγμα όταν «πονάς» μέσα στο παρκέ.

Το gazzetta.gr σας ταξιδεύει στις 5 μεγαλύτερες στιγμές του «Σοφού» οι οποίες θα μείνουν για πάντα γραμμένες με χρυσά γράμματα στο τεράστιο βιβλίο της μπασκετικής ιστορίας.

Η «ΠΟΛΗ» ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΗΜΑΔΕΥΣΕ!

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς έχει συνδέσει το όνομα του με την πιο όμορφη και «μαγική» ημέρα στην «ερυθρόλευκη». Το έπος της Κωνσταντινούπολης σημάδεψε για πάντα τις καρδιές όλων των Ολυμπιακών και ο πρωτεργάτες δεν ήταν άλλος από τον Ντούντα.

Δέχτηκε να επιστρέψει για 2η φορά στην ίδια ομάδα, πήρε ένα νεανικό ρόστερ που δεν πίστευε σχεδόν κανείς, το έφτασε μέχρι τον τελικό και εκεί μαζί με τους παίκτες του έκαναν ίσως την μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

O Ολυμπιακός ήταν πρωταθλητής Ευρώπης για 2η φορά στην ιστορία του και ο Ντούντα ήταν και πάλι εκεί. Για 2η φορά στην καριέρα του ήταν μέρος της χρυσής ιστορίας του Ολυμπιακού και αυτό ήταν αρκετό...

ΤΟ ΑΞΕΧΑΣΤ TRIPLE CROWN!

Ο Ολυμπιακός το πάλευε χρόνια, αλλά όταν έγινε ήταν τέτοια η γλύκα όπως καμιά άλλη. Ο Σωκράτης Κόκκαλης έδωσε τέλος στην συνεργασία του με τον Ιωαννίδη και αποφάσισε να φέρει τον «Ντούντα» στο Φάληρο.

Ακόμα μια σεζόν που ξεκίνησε δύσκολα, αλλά μετά τα Χριστούγεννα όλα άλλαξαν.

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς πήρε τους υπερταλαντούχους «ερυθρόλευκους», έβγαλε μπροστά Ρίβερς και Τόμιτς, τους έφτασε μέχρι την Ρώμη, κατέκτησε το πρώτο ευρωπαϊκό στην ιστορία του συλλόγου και το έπος ολοκληρώθηκε με Πρωτάθλημα και Κύπελλο.

Ο Ίβκοβιτς βρήκε το ταλέντο και το οδήγησε μαεστρικά σε κάθε κορυφή που χρειάστηκε να πατήσει.

Ο Ολυμπιακός είχε κατακτήσει σε μια σεζόν όλα τα τρόπαια που διεκδίκησε και ο «Ντούντα» ήταν και πάλι εκείνος που οδήγησε την ομάδα του στην... έκσταση.

«ΜΑΓΙΚΗ» ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ!

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς μαζί με την εξαιρετική του πορεία στα κόκκινα έχει καταφέρει να γράψει μοναδική ιστορία και με την Εθνική ομάδα της Σερβίας. Ήταν εκείνος ο προπονητής που στα... χέρια του βρέθηκαν μερικοί από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών.

Πέτροβιτς, Ντίβατς, Κούκοτς, Ράντζα και πολλοί πολλοί ακόμα που το μόνο που προσφέρουν στην ιστορία του «Σοφού» είναι απεριόριστη λάμψη. Ξεκίνησε την πορεία του στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας το 1986 ως βοηθός και συνέχισε ως πρώτος προπονητής το 1988.

Τα χρυσά διαδέχονταν το ένα το άλλο είτε σε Ευρωπαϊκά (1989, 1991), είτε σε Παγκόσμια (1990). Μετά την διάσπαση ο Ίβκοβιτς ήταν ο πρώτος προπονητής της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας (Σερβία, Μαυροβούνιο) και κατέκτησε ακόμα ένα χρυσό μετάλλιο το 1995 στο Eurobasket.

Το 2009 ο Ντούντα επέστρεψε στην Εθνική ομάδα της Σερβίας (αυτή την φορά) και μαζί του επιστρέφουν και οι επιτυχίες. Η νεανική ομάδα των Σέρβων φτάνει στο ασημένιο μετάλλιο το 2009 στο Eurobasket, ενώ στο επόμενο Παγκόσμιο καταφέρνει και παίρνει την 4η θέση.

Κάπου εκεί και με το ράφι των επιτυχιών να μην χωράει άλλες, ο Ίβκοβιτς αποχωρεί από την Εθνική έχοντας αφήσει για ακόμα μια φορά τεράστια και πολύ βαριά παρακαταθήκη.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΙ FINAL 4 ME TON ΠΑΟΚ!

Η εποχή που ο Γκάλης και ο Γιαννάκης μεσουρανούσαν στην Θεσσαλονίκη, και όχι μόνο, με την φανέλα του Άρη έκανε τον ΠΑΟΚ να ψάξει την αντίδραση. Σε μία ήδη πολύ δυνατή ομάδα το 1991 πείθεται ο Ίβκοβιτς να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αναλάβει... δράση.

Το πρωτάθλημα το κατέκτησε ο ΠΑΟΚ το 1992 έβαλε ακόμα μια σφραγίδα στην... ερωτική σχέση του Ντούντα με τους τίτλους.

Εκτός αυτού το 1993 οδήγησε τον «Δικέφαλο του Βορρά» στο Final 4 που γινόταν στο ΣΕΦ, όπου ο ΠΑΟΚ έχασε στον τελικό από την Μπενετόν.

Τα πεπραγμένα μιλούν από μόνα τους. Ο Ίβκοβιτς είχε την ικανότητα όπου πηγαίνει να περνάει αυτά που ήθελε και το αποτέλεσμα να τον δικαιώνει σχεδόν πάντα και με εμφατικό τρόπο.

ΜΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΓΕΜΑΤΗ ΤΙΤΛΟΥΣ!

Ο Ίβκοβιτς επέστρεψε στην Ελλάδα και για την ΑΕΚ και δεν μπορούσε να μην βάλει στο παλμαρέ του μερικούς τίτλους ακόμα. Με τους «κιτρινόμαυρους» κατάφερε και πήρε δύο Κύπελλα Ελλάδας (2000, 2001), ενώ σήκωσε και το Κύπελλο Σαπόρτα.

Η διαδρομή δεν σταματά εδώ φυσικά καθώς το 2002 θα μετακομίσει στην Ρωσία για να κάτσει στον πάγκο της ΤΣΣΚΑ, γεμίζοντας την Έλληνες και βάζοντας στην απίστευτη συλλογή του μερικούς τίτλους ακόμα.

Πήρε άλλα 3 Πρωταθλήματα Ρωσίας (2003, 2004, 2005) και ένα Κύπελλο (2005), ενώ συμμετείχε και 3 Final 4.

Η απώλεια της Euroleague to 2005 ο Ντούντα αποφασίζει να αφήσει την Μόσχα και να μετακομίσει στην Ντιναμό για να συνεχίσει την πορεία του. Και εκεί πήρε το 2006 το ULEB Cup και οι διακρίσεις του φαντάζουν να μην έχουν τελειωμό.

Αντί επιλόγου μιας μαγικής καριέρας μιλούν καλύτερα τα λόγια του Ίβκοβιτς όταν πήρε την απόφαση να αποχωριστεί το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής του...

«Η δουλειά του προπονητή περιλαμβάνει κάθε μέρα σημαντικές και δύσκολες αποφάσεις. Όταν όμως η δουλειά αποτελεί και μεγάλη αγάπη, τα βγάζεις πέρα, παρά τις δυσκολίες. Η τελευταία μου απόφαση να αποσυρθώ είναι λογική, μελετημένη, αλλά και δύσκολη. 

Το μπάσκετ και η προπονητική δεν ήταν μέρος της ζωής μου, αλλά ολόκληρη η ζωή μου. Ήταν μια διαρκής σχέση. Κοιτώντας πίσω, θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες μου και κυρίως τους παίκτες για το σεβασμό, την εμπιστοσύνη και την έμπνευση.

Πάντα έλεγα πως με ενοχλεί να ακούω ότι δημιούργησα παίκτες. Εγώ απλώς τους έδωσα μία ευκαιρία και εκείνοι την αξιοποίησαν. Φυσικά, δεν μπορώ και δεν πρόκειται να πω ποτέ αντίο στο μπάσκετ».

Ο κόσμος του μπάσκετ δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο πέρα από το να ευχαριστεί τον «Σοφό» για όσα έχει προσφέρει!