Ολυμπιακός: Το... θαύμα του 2012 δεν ξεχνιέται! (pics & vids)

«Πάντα οι επιλογές μας θα πρέπει να αντανακλούν τις ελπίδες μας και όχι τους φόβους μας».

Το καλοκαίρι του 2011 η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού και οι πρόεδροι της ομάδας έκαναν τις επιλογές τους και αποφάσισαν κόντρα σε όλους και σε όλα να πορευτούν με αυτές. Επιλογές έξω από τα συνηθισμένα, επιλογές που ξένισαν, αλλά επιλογές που τελικά έφεραν νέα νοοτροπία στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Επέλεξαν να αλλάξουν την οικονομική φιλοσοφία της ομάδας, να αλλάξουν μοντέλο διαχείρισης, να πιστέψουν τους Έλληνες παίκτες και με αυτούς να πορευτούν και να δημιουργήσουν μια ομάδα διαφορετική.

Αυτές οι επιλογές έβαλαν άμεσα... ταβάνι στις δυνατότητες της ομάδας, σε μια ομάδα που είχε ήδη ένα ευρωπαϊκό κύπελλο και αρκετές παρουσίες σε Final 4, αλλά τα τελευταία χρόνια δυσκολευόταν να πιει νερό από την πηγή στην οποία έφτανε.

Σε όλα όσα ακούστηκαν όμως δεν υπάρχουν καλύτερες απαντήσεις από αυτές που φώναξε ο Ολυμπιακός μέσα στο παρκέ. Η σεζόν 2011/12 δεν ξεκίνησε καλά για τους «ερυθρόλευκους». Πολλά ακούστηκαν, η κριτική αυξανόταν και τα άσχημα αποτελέσματα έφεραν τις προσθήκες του Ντόρσεϊ και του Λο.

Προσθήκες που δεν άλλαξαν την φιλοσοφία της ομάδας, αλλά συμπλήρωσαν ένα σύνολο στα κομμάτια που φάνηκε ότι έλειπαν και έδωσαν λύσεις στον Ντούσαν Ίβκοβιτς.

Ο χρόνος κύλησε και ο Ολυμπιακός έφτασε ένα βήμα πριν το Final 4, όπου για να πάρει το αεροπλάνο και να βρεθεί στην Τουρκία έπρεπε να περάσει το εμπόδιο της Σιένα. Η πρόκριση ήρθε με επικό τρόπο, κόσμος και παίκτες βίωσαν μοναδικές στιγμές και ενώ το εισιτήριο σφραγίστηκε, πάνω του μπήκε, φαρδιά πλατιά, η επιγραφή αουτσάιντερ.

Οι παίκτες και οι προπονητές του Ολυμπιακού είχαν... αποφασίσει να γράψουν την δική τους ιστορία, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί με τον επικό, μοναδικό, ξεχωριστό και μάγκικο τρόπο που είχε σκεφτεί ο πιο αισιόδοξος «ερυθρόλευκος» οπαδός.

Ήταν 13/5 του 2012 όταν ο Ολυμπιακός γίνονταν πρωταθλητής Ευρώπης κυριολεκτικά το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα κάνοντας εκείνη την ημέρα μια από τις πιο γλυκές αναμνήσεις της «ερυθρόλευκης» οικογένειας.

Ο τελικός μετά το δύσκολο ματς κόντρα στην Μπαρτσελόνα έφερε αντιμέτωπους τους παίκτες του Ίβκοβιτς με την ΤΣΣΚΑ. Το απόλυτο φαβορί του θεσμού είχε απέναντι του τα... πιτσιρίκια του Σέρβου προπονητή που αντιμετωπίζονταν με δυσπιστία ακόμα και από τους πιο αισιόδοξους.

Με το τζάμπολ η ρώσικη ομάδα... στραγγάλισε τον Ολυμπιακό. Σε κάθε τομέα του παιχνιδιού, σε κάθε άμυνα, σε κάθε κατοχή έδειχνε ανώτερη και έμοιαζε να πιστεύει ότι το τρόπαιο γράφει πάνω το όνομα της. Δεν χρειάζονται πολλά για να καταλάβει κανείς το τι μορφή είχε το παιχνίδι. Τα πολλά βίντεο από τότε δεν αφήνουν κανέναν να ξεχάσει.

Το σκορ στο ημίχρονο έγραφε 34 – 20 και η πίστη για την ανατροπή είχε εξασθενίσει. Μαχαιριά στην «ερυθρόλευκη» καρδιά αποτέλεσε το lay up του Σβεντ στον αιφνιδιασμό, όταν στο 28' η διαφορά εκτοξεύθηκε στους 19 πόντους και γράφτηκε το 53 – 34.

Το time out θα... βρει τους δύο πάγκους με εντελώς διαφορετικές ψυχολογίες. Από τη μία η εικόνα από τα πανηγύρια των παικτών του Καζλάουσκας και από την άλλη ο Ίβκοβιτς να αποσύρει στον πάγκο τα... βαριά χαρτιά και να ρίχνει στο παρκέ το πιο καθαρό μυαλό των πιτσιρικάδων.

Η επιστροφή στο παιχνίδι από αυτή την διακοπή, θα γίνει επιστροφή τίτλου για τους παίκτες του Ολυμπιακού. Τα πάντα είχαν αλλάξει. Το επιμέρους σκορ ήταν 8 - 28, τα σουτ έμπαιναν και το μεγάλο τρίποντο του Κέσελ θα είναι αυτό που θα σημάνει την ολική επαναφορά του Ολυμπιακού στην διεκδίκηση της κούπας.

Κάθε ένας από τους παίκτες που ήταν στο παρκέ βοήθησε για να γραφτεί αυτή η ιστορία. Ο τελικός είχε αλλάξει μορφή. Η κούπα που ήταν ήδη στο αεροπλάνο για την Ρωσία, άρχισε να... επιστρέφει.

Το παιχνίδι έχει φτάσει στα τελευταία του δευτερόλεπτα, ο Ολυμπιακός πάλευε και μαζί του είχε την πίστη για την ολοκλήρωση της μεγαλύτερης ανατροπής στην ιστορία του Ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Η εντολή που είχε δοθεί από τον πάγκο, όπως θα αποκαλύψει ο Βαγγέλης Μάντζαρης αργότερα, ήταν να γίνει το φάουλ σε οποιονδήποτε παίκτη εκτός από τον Σισκάουσκας. Μερικές φορές όμως η μοίρα σου κλείνει το μάτι με τον πιο περίεργο τρόπο.

Ο Σισκάουσκας, τελικά, πήρε την μπάλα και ο Σπανούλης δεν το σκέφτηκε καθόλου κάνοντας του το φάουλ με 9,7 δευτερόλεπτα να παραμένουν στο ρολόι. Ο Λιθουανός φόργουορντ δεν επέδειξε καμία ψυχραιμία, έκανε το χατήρι σε όλες τις προσευχές που ακούστηκαν εκείνη την ώρα, και έχασε και τις δύο βολές.

Χωρίς περιθώρια παραπάνω σκέψης ο Παπανικολάου πήρε το ριμπάουντ, την οργάνωση ανέλαβε ο Σπανούλης και το τελευταίο σουτ βρέθηκε στα χέρια του Γιώργου Πρίντεζη, «γράφοντας» το τελικό 61 - 62. Το «πεταχτάρι» του κατέληξε στο καλάθι και τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία. Μια ιστορία που στις λέξεις ίσως να χάνει την δύναμη της.

Αυτό το αποδεικνύει τα συναισθήματα που κατακλύζουν κάθε οπαδό ή φίλαθλο που βλέποντας το βίντεο του αγώνα και βιώνοντας όλα τα συναισθήματα που μπορεί να σου προσφέρει ένας εξαιρετικός αγώνας μπάσκετ με φόντο ένα τεράστιο τρόπαιο και την κορυφή της Ευρώπης.

Η Euroleague που κατέκτησε ο Ολυμπιακός το 2012 αποτελεί ένα μπασκετικό θαύμα που γράφτηκε μέσα από τα πιο όμορφα συναισθήματα που αντιπροσωπεύουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το μπάσκετ.

Ταλέντο, δύναμη, αυταπάρνηση, πίστη και τελικά η απόλυτη ευτυχία για την επίτευξη ενός μεγάλου στόχου, ήταν όλα όσα έβγαλε στο παρκέ ο Ολυμπιακός σε εκείνο το παιχνίδι.

Η ομάδα του Πειραιά έφτασε για ακόμα μια φορά στην κορυφή της Ευρώπης, με τον πιο μοναδικό τρόπο, και προσέθεσε στην Ελληνική Ευρωπαϊκή συλλογή άλλο ένα ονειρεμένο βράδυ.

Οι επιλογές εκείνου του καλοκαιριού για την ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού, άλλαξαν την ιστορία και προσέφεραν στο άθλημα λίγη... μαγεία παραπάνω.

Τα δεκάλεπτα: 10 - 7, 34 - 20, 53 - 40, 61 - 62

ΤΣΣΚΑ (Καζλάουσκας): Τεόντοσιτς 15(4), Λαβρίνοβιτς 5, Σισκάουσκας 8, Κρστιτς 11, Κιριλένκο 12(1), Βορόνοφ, Βοροντσέβιτς, Σβεντ 3, Κάουν 2, Κριάπα 3(1), Γκόρντον 2

Ολυμπιακός (Ίβκοβιτς): Χάινς, Άντιτς 7, Σπανούλης 15(2), Ντόρσεϊ, Κέσελ 3(1), Παπαδόπουλος, Πρίντεζης 12, Παπανικολάου 19(3), Μάντζαρης 3(1), Σλούκας 4(1), Λο