Στημένα... όπως πρέπει

Ο Μίλινκο Πάντιτς έγινε είδωλο στο «Βιθέντε Καλντερόν» τη δεκαετία του ’90 για την ικανότητά του στις στημένες φάσεις. Κάθε κόρνερ και φάουλ κοντά στην περιοχή, πανηγυριζόταν σαν πέναλτι από τον κόσμο, που εκτός από το πόδι του Σέρβου, είχε να περιμένει πράγματα και από το κεφάλι του Κίκο.

Είκοσι χρόνια και πλέον μετά, οι Μαδριλένοι μπορεί να μην έχουν τον σπεσιαλίστα, όμως έχουν έναν καλό λόγο να ξεσηκώνονται κάθε φορά που η ομάδα τους κερδίζει μία στημένη φάση. Η αποτελεσματικότητα των ροχιμπλάνκος στις «νεκρές μπάλες» είναι εξωφρενική, αφού ήδη μετράνε 23 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις με αυτόν τον τρόπο. Και κανένας αντίπαλος δεν δείχνει ικανός να τον αντιμετωπίσει.

Τα νούμερα είναι πραγματικά εντυπωσιακά. 42% των γκολ της ομάδας από τη μέρα που ανέλαβε ο Σιμεόνε, έχουν έρθει από στημένα. Το τρίτο μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη, πίσω μόνο από τη Λεβάντε και τη Γρανάδα, με την Εσπανιόλ στην τέταρτη θέση και την Στόουκ στην πέμπτη.

Τα γκολ της Ατλέτικο, σε Primera Division και Champions League από στημένα. Πηγή: Squawka

Με κάθε τρόπο

Πρώτο δοκάρι (Ραούλ Γκαρθία στο Σούπερ Καπ), δεύτερο δοκάρι (Τιάγκο στο «Μπερναμπέου»), από το πρώτο στο δεύτερο δοκάρι (Σαούλ με Λα Κορούνια), με «ριμπάουντ» στο ύψος της μεγάλης περιοχής (Τουράν με Λα Κορούνια), στο ύψος της μικρής περιοχής (Μάντζουκις με Ολυμπιακό), με κοντινή πάσα και γρήγορη σέντρα (Γοδίν με Μάλαγα, Χιμένες με Έλτσε). Η Ατλέτικο έχει μία πληθώρα επιλογών όταν έρχεται η ώρα να εκτελέσει στημένη μπάλα και αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που οι αντίπαλοί της δυσκολεύονται να το αντιμετωπίσουν. Δεν είναι προβλέψιμη.

Τα δάχτυλα του «Τσόλο»

«Είναι μία στρατηγική με πολλές μεταβλητές. Εξαρτάται από τον αντίπαλο. Αν παίζει με ατομικά μαρκαρίσματα, υπάρχει συγκεκριμένη στρατηγική. Αν παίζει με ζώνη, υπάρχει άλλη στρατηγική, πιο αποτελεσματική. Αυτό είναι δουλειά του τεχνικού τιμ κατά τη διάρκεια της εβδομάδας για να δημιουργήσουν εναλλακτικές επιλογές στα παιχνίδια» εξηγεί ο Αμπέλ Ρεσίνο, πρώην γκολκίπερ της Ατλέτικο.

«Δεν με πειράζει να κερδίζω με στημένα. Είναι μέρος του παιχνιδιού. Όλοι μιλάνε για τακτικές, όμως για να κερδίσεις μία στημένη μπάλα, πρέπει να επιτεθείς. Για να κερδίσεις κόρνερ πρέπει να επιτεθείς. Η ομάδα δουλεύει σωστά για να δημιουργήσει τις καταστάσεις» δήλωσε τον περασμένο Σεπτέμβρη ο Σιμεόνε, ο οποίος έχει καταφέρει να αξιοποιήσει στο έπακρο την ικανότητα των παικτών του στο ψηλό παιχνίδι. Μάντζουκις, Γοδίν, Μιράντα και Ραούλ Γκαρθία είναι οι προφανείς επιλογές, ενώ Τιάγκο, Χιμένες, ακόμη και ο Γκριεζμάν είναι τα «κρυφά» χαρτιά του «Τσόλο» όταν έρχεται η στιγμή της εκτέλεσης.

«Είναι ένα εργαλείο στο ποδόσφαιρο. Ακούγεται λες και είναι κάτι κακό να πετυχαίνεις γκολ με αυτόν τον τρόπο. Είναι φυσιολογικό να έχεις τέτοιου τύπου επιλογές. Παίζοντας τρία παιχνίδια την εβδομάδα, δεν είναι εύκολο πράγμα να πετυχαίνεις οκτώ γκολ και να κρατάς τρεις φορές ανέπαφη την εστία σου» πρόσθεσε ο Αργεντινός, ο οποίος φαίνεται να έχει «ξεπατικώσει» αρκετές από τις πατέντες του Κάρλος Μπιλάρδο, στην «αλμπισελέστε» που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1986.

Είναι χαρακτηριστική η εικόνα του Αργεντινού την προηγούμενη σεζόν να σηκώνει τα δάχτυλά του για να δείξει στους παίκτες του ποιος θα είναι ο εκτελεστής και ποια θα είναι η στρατηγική που θα ακολουθήσουν (κεντρική photo). Φέτος, τα πράγματα έχουν αυτοματοποιηθεί σε μεγαλύτερο βαθμό. Ο βοηθός του Σιμεόνε, Μπούργος, πιστώνεται ένα μεγάλο κομμάτι της δουλειάς που γίνεται στη Μαδρίτη και έχει εξελίξει τους Κόκε και Γκάμπι σε «σπεσιαλίστες» στις εκτελέσεις.

Στην πράξη

- Κόρνερ

Ο Κόκε είναι συνήθως ο εκτελεστής στα κόρνερ. Η μπάλα κατευθύνεται στο ύψος του πέναλτι στο πρώτο δοκάρι, ή στη γωνία της μικρής περιοχής στο πίσω δοκάρι. Ο επιθετικός μαζί με έναν από τους δύο σέντερ μπακ κάνουν κίνηση στο πρώτο δοκάρι. Ο δεύτερος επιθετικός κάνει κίνηση από το κέντρο στο πίσω δοκάρι.

- Φάουλ

Οι συνήθεις επιλογές της Ατλέτικο στα φάουλ, είναι ο φορ και οι δύο κεντρικοί αμυντικοί που χώνονται στο «κουτί», με έναν αμυντικό χαφ να προστίθεται ενίοτε. Στην άκρη της περιοχής στέκεται συνήθως ένας από τους πλέι μέικερ (Γκάμπι ή Κόκε), ανάλογα με τον εκτελεστή. Η μπάλα κατευθύνεται στο ύψος του πέναλτι, με στόχο έναν από τους ικανούς κεφαλοσφαιριστές (Γκαρθία, Γοδίν, Μάντζουκιτς ή Μιράντα).

Εναλλακτικά, η μπάλα πηγαίνει στο πρώτο δοκάρι, όπου ο σέντερ φορ κινείται προς το δεύτερο δοκάρι, τραβώντας μαζί του τον αμυνόμενο, ενώ ο πραγματικός στόχος της εκτέλεσης βγαίνει στο πρώτο δοκάρι.

Πολλές φορές κάθεται σε θέση οφσάιντ, ώστε να απαλλαγεί από τα μαρκαρίσματα και κινείται λίγο πριν την εκτέλεση μπροστά από την άμυνα, ώστε να βρει τη μπάλα ελεύθερος μέσα στην περιοχή.

«Θα υπέγραφα για νίκες μόνο με στημένα»

Η κριτική για το παιχνίδι της Ατλέτικο δεν λείπει. Ήδη πολλοί την κατηγορούν ως βαρετή και προβλέψιμη ομάδα, τη στιγμή που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το τι θα κάνει όταν η μπάλα είναι στημένη.

Ο Τιάγκο έδωσε την καλύτερη απάντηση πριν από μερικές αγωνιστικές: «Είναι περίεργο, αλλά δεν εξαρτόμαστε μόνο από τα στημένα, αν και οι αριθμοί δείχνουν διαφορετικά. Η ομάδα παίζει, δημιουργεί φάσεις. Είναι αλήθεια ότι δεν είμαστε αποτελεσματικοί όσο θα έπρεπε, αλλά τα στημένα μας δίνουν λύσεις. Θέλουμε να κερδίζουμε όμως και θα υπέγραφα για να κερδίσω όλα τα ματς μόνο με στημένα. Είναι ποδόσφαιρο. Δουλεύουμε σκληρά και τελειώνουμε τα ματς χαρούμενοι, γιατί στο τέλος η δουλειά μας φέρνει αποτελέσματα».