Ασυμβίβαστος, ηγέτης και φανατικός Ολυμπιακός! (pics)

Ο χαμός του Σταύρου Νταϊφά το μεσημέρι της Δευτέρας σε ηλικία 87 ετών βύθισε στο πένθος και την θλίψη την ερυθρόλευκη οικογένεια. Ένας εκ των πιο μεγάλων προέδρων της ΠΑΕ Ολυμπιακός με πολύ μεγάλη προσφορά και τίτλους στο ενεργητικό του. Το Gazzetta.gr ξετυλίγει το... κουβάρι της ιστορίας ενός πολύ σπουδαίου παράγοντα.

Βγήκε μπροστά σε δύσκολη περίοδο και τον αναγέννησε!

Στα τέλη της δεκαετίας του '70 ο Ολυμπιακός αναζητούσε εναγωνίως έναν διοικητικό ηγέτη με πυγμή και μεγάλη αγάπη για τον σύλλογο. Μετά την αποχώρηση του εφοπλιστή Νίκου Γουλανδρή τα πράγματα είχαν γίνει πολύ δύσκολα για την ομάδα. Αυτός ήταν ο Σταύρος Νταϊφάς που ήρθε στην Λιμάνι σε μία περίοδο όπου η ομάδα είχε αρκετά χρόνια χωρίς τίτλο. Ο Νταϊφάς μπόρεσε μέσα σε πολύ μικρό διάστημα να οργανώσει ένα πολύ δυνατό Δ.Σ. με εφοπλιστές όπως ο Χανδρής και ο Καραγεώργης, να φτιάξει τα οικονομικά του Ολυμπιακού και να αναγεννήσει την ομάδα. Οι Αντώνης Χανδρής, Σταύρος Νταϊφάς, Μένης Καραγεώργης, Στάθης Γουρδομιχάλης, Νίκος Νομικός και Λουκάς Χατζηιωάννου ήταν οι έξι εφοπλιστές που βγήκαν τότε μπροστά για το σωματείο. Εκτός των άλλων εκείνη την εποχή ο πατέρας του Βαγγέλη Μαρινάκη, Μιλτιάδης, προχώρησε στην αγορά μετοχών της ομάδας δίνοντας το ποσό των 1.850.000 δραχμών.

Στην διάρκεια της παρουσίας του στον προεδρικό θώκο της ομάδας έφερε παίκτες όπως ο Τάσος Μητρόπουλος, ο Νίκος Αναστόπουλος και ο Γιάννης Γούναρης. Είχε ακόμα παίκτες του μεγέθους των Νοβοσέλατς, Νόιμαν, Γαλάκου και Σαργκάνη. Με σκληρή δουλειά, υπομονή και καλούς χειρισμούς οδήγησε τον Ολυμπιακό σε νταμπλ, πρωταθλήματα και Κύπελλα. Κατέκτησε πέντε τίτλους πρωταθλητή Ελλάδας (1980, 1981, 1982, 1983 και 1987) και ένα Κύπελλο (1981, νταμπλ). Κατάφερε να προσδώσει στον Ολυμπιακό στο ξεκίνημα του επαγγελματικού πρωταθλήματος την ώθηση που χρειαζόταν για να πάει μπροστά. Δούλεψε με προπονητές όπως ο Τόζα Βεσελίνοβιτς, ο Καζιμίρ Γκόρσκι, ο Χέλμουτ Σενέκοβιτς, ο Αλκέτας Παναγούλιας, ο Χάινς Χέερ, ο Θανάσης Μπέμπης καθώς τον Νίκο Αλέφαντο.

Με κάποιους εξ αυτών για περισσότερες από μία φορά. Ο Σταύρος Νταϊφάς (Καλαμάτα ή Γερολιμένας Μάνης, 1927- Νέο Φάληρο, 24 Μαρτίου 2014) ήταν πρόεδρος τς ομάδας από το φθινόπωρο του 1979 μέχρι το καλοκαίρι του 1985 και από το καλοκαίρι του 1986 έως το Δεκέμβριο του 1987, όπως επίσης και το διάστημα από τον Μάρτιο του 1992 μέχρι τον Απρίλιο 1993, όταν και παρέδωσε την ηγεσία της ομάδας στο Σωκράτη Κόκκαλη.

Το 1986 τον διαδέχθηκε για ένα μικρό διάστημα ο Νίκος Ευθυμίου, για να πάρει ξανά τον προεδρικό θώκο εκείνη την χρονιά. Το 1992 χρειάστηκε να βγει ξανά μπροστά όταν η ΠΑΕ είχε οδηγηθεί στο Πρωτοδικείο και ουσιαστικά την έσωσε από τον κίνδυνο να οδηγηθεί σε πτώχευση, καθώς ανέλαβε την εντολή να σχηματίσει μια αξιόπιστη διοίκηση και ήταν αυτός που το πέτυχε, οδηγώντας έτσι τον Ολυμπιακό με ομαλό τρόπο στην μεταβατική περίοδο για να αναλάβει στην συνέχεια ο Σωκράτης Κόκκαλης.

«Ο Ολυμπιακός είναι ιδέα, δεν πωλείται!»

Το 1987 έδωσε την διοικητική... σκυτάλη της ομάδας στον Γιώργο Κοσκωτά, που πήρε τότε τις μετοχές της. Πέρασε στην ιστορία για την φράση του πριν παραδώσει τις μετοχές της ΠΑΕ: «Ο Ολυμπιακός είναι ιδέα και δεν πωλείται!». Παρότι ήταν άνθρωπος με ενεργή συμμετοχή σε αθλητικά και άλλα κοινά απέφευγε τις πολλές φωτογραφίες και τις πολλές δημόσιες τοποθετήσεις. Προτιμούσε περισσότερο να μιλάει με έργα, τίτλους και μεταγραφές παρά με λόγια.

Η τραγωδία της Θύρας 7, το κλάμα, οι ατάκες, ο Ρότσα και οι παρτίδες τάβλι

Ο πρώτος στην ιστορία πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός ήταν και ο άνθρωπος που βίωσε με πολύ έντονο τρόπο την ανείπωτη τραγωδία της Θύρας 7 το 1981. Ο Σταύρος Νταϊφάς αμέσως μετά το παιχνίδι με την ΑΕΚ όπου χάθηκαν 21 ψυχές συναντήθηκε με τον τότε αρχηγό της ομάδας, Σταύρο Παπαδόπουλο. Αφότου τον προσέγγισε, τον αγκάλιασε και με δάκρυα στα μάτια του είπε: «Σταύρο, πάει, τα χάσαμε τα παιδιά μας, αρχηγέ...». Ο ίδιος από την μεριά του όσο περισσότερο μπόρεσε στάθηκε στο πλευρό των οικογενειών.

Ήταν ο άνθρωπος που έβαλε... φρένο στην ελληνοποίηση του Χουάν Ραμόν Ρότσα (Μπουμπλής), αποκαλύπτοντας τις προθέσεις του Παναθηναϊκού, με την υπόθεση αυτή να δικαιώνει τον Ολυμπιακό και να καταλήγει σε τιμωρία του παίκτη. Για το συγκεκριμένο θέμα πάντως δεν τιμωρήθηκε κανένας άλλος. Μετά από επισταμένη έρευνα που είχε κάνει με προσωπικές του ενέργειες ο Νταϊφάς ανέδειξε το θέμα. Ο Ιωάννης Μπουμπλής -όνομα που είχε πάρει ο Χουάν Ραμόν Ρότσα- αποδείχθηκε πως υπήρχε όντως στα δημοτολόγια του Δήμου Αιγάλεω, ωστόσο παράλληλα πιστοποιήθηκε πως δεν ήταν στην ζωή!

Επίσης αποδείχθηκε πως το τηλεγράφημα της αργεντίνικης Ομοσπονδίας που πιστοποιούσε την… ελληνικότητα του Ρότσα δεν ήταν νόμιμο και δεν είχε ισχύ. Ο Ολυμπιακός έκανε γνωστό πως δεν θα κατέβαινε να παίξει στο μπαράζ, εάν δεν επέρχονταν η τιμωρία για τον Παναθηναϊκό. Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης λίγες μέρες μετά επισήμανε πως η ομάδα του δεν θα κατέβει να δώσει τον αγώνα-μπαράζ, όμως μετά την απόφαση του ΑΣΕΑΔ που αθώωνε την ομάδα του άλλαξε στάση. Τότε στο μπαράζ του Βόλου, ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη με 2-1.

Στην συνέχεια τον Σεπτέμβριο του 1982 αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια από τον Χουάν Ραμόν Ρότσα αλλά και άλλους ελληνοποιημένους ποδοσφαιριστές που κρίθηκαν παράνομοι. Φυσικά αξέχαστη θα μείνει η ατάκα του ήταν προς τον διαιτητή Ζλατάνο σε έναν αγώνα με τον Παναθηναϊκό στην Λεωφόρο, που του είπε: «Όλοι εσείς είστε νάνοι μπροστά στον Ολυμπιακό και τον κόσμο του»... Στην ιστορία θα μείνουν και οι... μάχες με την οικογένεια Βαρδινογιάννη, με τον κουμπάρο του Γιώργο ή αλλιώς «καπετάνιο».

Μάχες που είχαν ξεκινήσει χρόνια πριν σε παρτίδες τάβλι με τους δύο άνδρες να έχουν κουμπαριά και φιλία... Υπάρχει και μία ιστορία για τις παρτίδες αυτές στο τάβλι, που δεν έχει επιβεβαιωθεί. Πως σε μία από αυτές στη Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιά ο ο κερδισμένος θα έπαιρνε τον Ολυμπιακό. Ο Νταϊφάς κέρδισε και έτσι ο Βαρδινογιάννης ανέλαβε τον Παναθηναϊκό. Περνώντας στο σήμερα πρέπει να σημειώσουμε πως τα τελευταία χρόνια ο Σταύρος Νταϊφάς -που θεωρείται δικαιολογημένα εκ των πέντε κορυφαίων προέδρων του Ολυμπιακού- αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα με τη υγεία του. Η συγγενής του Λόλα Νταϊφά υπήρξε επίσης παράγοντας της ομάδας, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων επί των ημερών του.

«Έβαλα χρήματα, που δεν ζήτησα ποτέ πίσω!»

Ο Σταύρος Νταϊφάς σε μία από τις λιγοστές συνεντεύξεις του στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» (σ.σ. στις 4 Ιουνίου του 2010) είχε αναφερθεί εκτενώς στην εμπλοκή του στα διοικητικά του Ολυμπιακού. «Στον Ολυμπιακό δεν πας για να βγάλεις χρήματα. Ο Ολυμπιακός δεν είναι μία ακόμα επιχείρηση, είναι ιδέα και πρέπει να ξέρεις από πριν πως θα βγεις ζημιωμένος. Έβαλα αρκετά χρήματα στον Ολυμπιακό, αλλά ποτέ δεν τα ζήτησα πίσω. Για παράδειγμα, το 1992, έβαλα 500.000 δολάρια και άλλα τόσα ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο Γιώργος Σαλονίκης και πέντε φίλοι εφοπλιστές και προχωρήσαμε. Και όταν έφυγα, δεν τα ζήτησα πίσω», είχε πει τότε.

Η σχέση του με Κόκκαλη - Μαρινάκη και οι απόψεις του

Ο Σταύρος Νταϊφάς ουδέποτε είχε κρύψει τις εξαιρετικές του σχέσεις με τους Σωκράτη Κόκκαλη και Βαγγέλη Μαρινάκη. Εξάλλου με τον πατέρα του νυν προέδρου του Ολυμπιακού, τον Μιλτιάδη Μαρινάκη, είχαν συνεργαστεί μαζί στην ομάδα με τον Μαρινάκη να έχει το πόστο του Γενικού Αρχηγού. Εκείνη την χρονική περίοδο που έδωσε συνέντευξη επρόκειτο να αποχωρήσει ο Κόκκαλης από την προεδρία της ΠΑΕ. Τότε ο Νταϊφάς είχε τονίσει: «Έχει βάλει αρκετά χρήματα στην ομάδα. Και δεν είναι σωστό να ακούγονται όλα αυτά που ακούστηκαν εις βάρος του τις τελευταίες αγωνιστικές στο Καραϊσκάκη. Δεν πρέπει να υπάρχει αχαριστία. Όμως, αν ο Κόκκαλης δεν μπορεί να συνεχίσει, υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να αναλάβουν τον Ολυμπιακό.

Σε ό,τι αφορά το ερώτημα ποια είναι η καλύτερη λύση για την ομάδα, γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε πολυμετοχικό σχήμα. Θα δημιουργήσει προβλήματα και τριγμούς. Ο Ολυμπιακός πρέπει να κυβερνάται από έναν. Αλλωστε, όπου λαλούν πολλοί κοκόροι... Εάν ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει την διάθεση και την δύναμη να βάλει παράδες και να συνεχίσει, ας το κάνει. Αν, όμως, ο πρόεδρος κουράστηκε, ας βγει να το πει δημόσια. Να μπει κάποιος άλλος που μπορεί να βοηθήσει. Ας δώσει την ΠΑΕ στον Βαγγέλη Μαρινάκη ή σε άλλον ενδιαφερόμενο».

Για τον Βαγγέλη Μαρινάκη είχε επισημάνει: «Τον Βαγγέλη Μαρινάκη τον ξέρω από παιδάκι. Έχει μεγαλώσει δίπλα μου. Τον είχε μαζί του σε όλα τα παιχνίδια ο πατέρας του, Μιλτιάδης, ο οποίος ήταν μέλος της ΠΑΕ και επίσης εκτελούσε καθήκοντα Γενικού Αρχηγού. Ο Βαγγέλης τον αγαπάει πολύ τον Ολυμπιακό και έχει την δύναμη και το πάθος για να βοηθήσει τον σύλλογο. Από εκεί και πέρα, τι να πω; Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν του απάντησε ο Σωκράτης Κόκκαλης. Γιατί δεν κάθισαν γύρω από το ίδιο τραπέζι για να διαπραγματευτούν και να τα βρουν. Επίσης, θέλω να πω ότι και τα παιδιά του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου (Παναγιώτης και Γιώργος) αγαπούν πολύ την ομάδα. Αλλά μαθαίνω πως δεν θέλουν να εμπλακούν με την ΠΑΕ. Με είχαν καλέσει να πάω σε ένα παιχνίδι μπάσκετ, αλλά...».

«Πιο εύκολα 100 καράβια παρά Ολυμπιακό!»

Η δυσκολία της διαχείρισης μίας ομάδας όπως ο Ολυμπιακός αλλά και το να την διοικείς συνοψίζεται στα εξής λεγόμενά του: « Είναι πιο εύκολο να κυβερνάς 100 καράβια παρά τον Ολυμπιακό! Το έχω ξαναπεί στο παρελθόν, έτσι ήταν, έτσι είναι και έτσι θα είναι. Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ, που είναι μεγάλοι σύλλογοι, πρέπει να έχουν στο 'τιμόνι' τους σπουδαίους καπετάνιους. Οι πρόεδροι σε αυτές τις ομάδες είναι υποχρεωμένοι να βάζουν συνέχεια παράδες. Χρήμα με την σέσουλα. Όποιος δεν μπορεί, δεν αντέχει, έχει κουραστεί ή δεν θέλει, πρέπει να κάνει στην άκρη».

«Δεν πηγαίνω επειδή στεναχωριέμαι όταν δεν πάει καλά...»

Στην ίδια συνέντευξή του ο Νταϊφάς είχε αποκαλύψει πως «από το 1993 έχω να πάω στο γήπεδο. Είχα κουραστεί τότε και αποφάσισα να δώσω την ομάδα στον Κόκκαλη, ο οποίος στο μεταξύ είχε γίνει αντιπρόεδρος στην ΠΑΕ. Μία φορά, λοιπόν, πήγα από τότε στο Καραϊσκάκη, όταν με κάλεσε ο Κόκκαλης στα εγκαίνια του μουσείου του Ολυμπιακού. Δεν πηγαίνω στο γήπεδο διότι αγχώνομαι και στεναχωριέμαι όταν δεν κυλούν καλά τα πράγματα στην ομάδα. Για παράδειγμα, έβλεπα το τελευταίο παιχνίδι του Ολυμπιακού στο μπάσκετ την περασμένη Κυριακή και από κάποια στιγμή και μετά έκλεισα την τηλεόραση. Δεν ήθελα να βλέπω... ». Ο Σταύρος Νταϊφάς μέχρις ότου έφυγε από την ζωή στα 87 του χρόνια παρέμεινε ασυμβίβαστος, πρωτοπόρος και φανατικός Ολυμπιακός.