Μπράβο στον Ζοζέ και στον δημοσιογράφο

* Αν θέλουμε να κάνουμε «καφενειακή» συζήτηση, καθόμαστε και μιλάμε ώρες. Επειδή, όμως, δεν είμαστε στη φυλακή ψάχνοντας τρόπους να περνάμε την ώρα μας, οι αληθινές ειδήσεις του διημέρου στην τελευταία αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ (δυστυχώς για τους φίλους του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού) δεν σχετίζονται με τους Ερυθρόλευκους , όσο κι αν η προπαγάνδα καλά κρατεί, μετά τα εν βρασμώ ψυχής δικαιολογημένα παράπονα, λόγω της πίκρας αμέσως μετά τη λήξη του 3-1 επί της Αρσεναλ…

* Όχι, λοιπόν, δεν είναι είδηση ότι η Ντόρτμουντ μετά το 2-1 στο 45’, χωρίς τους τρεις βασικούς μέσους της (είχε τραυματιστεί ο Κελ), χωρίς τον Γκέτσε (είχε αντικατασταθεί), χωρίς τους δύο βασικούς στόπερ της, ουσιαστικά παρέδωσε τα όπλα, γνωρίζοντας ότι ο Ολυμπιακός νικούσε 2-0 την Αρσεναλ και δεν είχε ελπίδα πρόκρισης ούτε καν στο Europa League. Ούτε… άφησε τον Αγιού και τον Βαλμπουενά να σκοράρουν, ούτε τα στραβά μάτια έκανε, κι ας είπε ο Μανιάτης με το γνωστό ελληναράδικο υφάκι «συγχαρητήρια στην Ντόρτμουντ για την τέταρτη θέση, την άξιζε, αν υπήρχε πέμπτη θέση, θα άξιζε την πέμπτη» (δικαιολογώ τον Τοροσίδη, ο οποίος μέσα στην απογοήτευσή του κάπου άκουσε για Μέρκελ και Σαρκοζί και τους ανέφερε γελώντας, σαφέστατα μεταξύ σοβαρού και αστείου και όχι μεταξύ σοβαρού και σοβαρού όπως έκαναν σοβαρές εφημερίδες). Απλούστατα η πρωταθλήτρια Γερμανίας «άδειασε» από κίνητρα.

* Όπως «αδειασμένη» από κίνητρα ήρθε η Αρσεναλ στο Φάληρο. Δεν είναι πρωτότυπο και οι φίλοι του Παναθηναϊκού δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μιλούν. Το 2002, στο τελευταίο ματς της «Λεωφόρου», από τα μεγάφωνα έπαιζε ο ύμνος της Ρεάλ Μαδρίτης και το πανό «amigos para siempre» ήταν το μεγαλύτερο του γηπέδου σε εκείνο το 2-2 (πρόκριση) με τα γκολ του Λυμπερόπουλου και του Γκούμα, λίγες ημέρες πριν από 1-0 με την Μπαρτσελόνα στη Λεωφόρο και το αλησμόνητο 3-1 στην Βαρκελώνη.

* Απολύτως φυσιολογικά, λοιπόν, ο Αρσέν έφερε και έβαλε τα «δεύτερα» πλην Βερμάλεν, Αντρέ Σάντος μαζί με 1-2 «ονοματάκια» - αναπληρωματικών (Αρσάβιν, Σαμάκ). Το ίδιο έκανε και ο Ζοσέ χθες και αν δεν είχε ακυρώσει ο απίστευτος βοηθός δύο πεντακάθαρα γκολ του Αγιαξ, ίσως να μην νικούσε η Ρεάλ στο Αμστερνταμ (και πάλι θα αποκλείονταν οι Ολλανδοί, θα προλάβαινε να βάλει… 10 η Λυών στο Ζάγκρεμπ).

* Η πρώτη είδηση, λοιπόν, είναι ότι το πνεύμα με το οποίο ο Μουρίνιο παρέταξε μια «αναπληρωματική» Ρεάλ Μαδρίτης (αλλά με Μπενζεμά, Ιγκουαϊν, Κοεντράο στην ενδεκάδα, όπως επίσης και τους αναπληρωματικούς Κακά, Σαχίν, Καγεχόν εκτός από τα πιτσιρίκια, ενώ στον πάγκο δεν κάθονταν μόνο 17άρηδες, αλλά και ο Ντι Μαρία, ο Τσάμπι, ο Εζίλ…). Ο Μουρίνιο παρέταξε μια ομάδα για να μπει και να νικήσει! Θέλετε επειδή την έχει… δει ανίκητος παντού εφέτος; Θέλετε επειδή θέλει να σπάσει το ρεκόρ του Γκουαρντιόλα (16 σερί νίκες;). Θέλετε επειδή έχει τον τρόπο εφέτος (όπως και στις περισσότερες σεζόν του σε όλες τις ομάδες του) να δημιουργεί κίνητρα σε όλους; Το έπαιξε στα ίσα το ματς. Μπορεί να το έχανε, αλλά το έπαιξε στα ίσα! Και αυτό τον διαφοροποιεί έναντι ομάδων που έχουν προκριθεί και (δικαίωμά τους είναι και καθόλου κατακριτέο!) να παρατάσσουν μια «ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσαμε» ομάδα στο τελευταίο «αδιάφορο» ματς ομίλων.

* Γι’ αυτό αξίζει μπράβο στον Ζοσέ, χωρίς αυτό να συνεπάγεται ότι πρέπει να κατηγορηθεί η Αρσεναλ και οποιαδήποτε ομάδα στη θέση της όχι μόνο αγωνίζεται με τα «δευτερότριτα» και όχι με τα «πρωτοδεύτερα» όπως ο Μουρίνιο, αλλά και με διάθεση του στυλ «πάμε να παίξουμε ελεύθερα και ό,τι βγει», όχι για τη νίκη!

* Μπράβο επίσης αξίζουν στον Κροάτη δημοσιογράφο, ο οποίος «απομόνωσε» από τον τηλεοπτικό δέκτη το… «ματάκι» του Βίντα στον Γκομίς μετά το πέμπτο γκολ της Λυών, το φωτογράφισε και έκανε και με τη… βούλα ρεζίλι, έβαλε ανεξίτηλη στάμπα εις τους αιώνες των αιώνων στην κροατική ομάδα (της πατρίδας του!), η οποία με τον Μάμιτς στο τιμόνι ουδέποτε ήταν η πιο καθαρή της Ευρώπης. Είχε τα «αυγά» να το βγάλει στη δημοσιότητα κι ας βλάπτει την ομάδα της πατρίδας του. Είναι κι αυτό μια πτυχή της αληθινής, αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας, μακριά από παντός είδους εξυπηρετήσεις και γλειψίματα . Γιατί χρειάζεται «αυγά» για να το κάνεις απέναντι στην Ντινάμο Ζάγκρεμπ; Ρωτήστε τι είναι και ποιος είναι ο Μάμιτς στο Ζάγκρεμπ και θα καταλάβετε…

* Όλα τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση, για (θεμιτή) καζούρα και πλάκα και ποδοσφαιροκουβέντα. Ανέκαθεν, πάντως, πίστευα και πιστεύω ότι η συντριπτική πλειονότητα έχει κριτήριο και καθαρό μυαλό να αξιολογήσει σωστά και ξέρει πότε κάνει πλάκα και διαβάζει αυτά που θέλει να ακούσει και πότε μιλάει σοβαρά. Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο…