Οι «σφαλιάρες» ενίοτε κάνουν καλό

Για τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό είμαι σίγουρος: τα δεινά της μιας εβδομάδας για τους Ερυθρόλευκους και της μιας σεζόν για τους Πράσινους, θα τους ωφελήσουν την επόμενη σεζόν! Για την ΑΕΚ, ό,τι και να γίνει, πιστεύω το ίδιο, όχι όμως με τόση σιγουριά! Εξηγούμαι…

Τα δύο ματς του Ολυμπιακού εναντίον του ΠΑΟΚ και του Παναθηναϊκού θα βοηθήσουν τον Βαγγέλη Μαρινάκη να «βασανιστεί» περισσότερο για το πού βρίσκεται και πού πάει. Για το τι ομάδα έχει, και πώς θέλει να την (ξανα)χτίσει. Το μάνατζμεντ του Μαρινάκη τα δύο πρώτα χρόνια του στον Ολυμπιακό (ανεξάρτητα από τα «κάλυπτα και εγώ τον Κατσουράνη», τη διαιτητική εύνοια και την εικόνα «αφεντικού» του ελληνικού ποδοσφαίρου που χτίστηκε πολύ γρήγορα) πήρε αξιοσημείωτα υψηλό βαθμό για πρωτόπειρο πρόεδρο. Διότι με τις επιλογές του και το χρήμα που διέθεσε, κατάφερε μέσα σε μια διετία να δημιουργήσει ένα σύνολο ανταγωνιστικό στην Ευρώπη, το οποίο θα μπορούσε να σταθεί και στους «8» του Europa League (πάντα για μένα «καθρέφτης» είναι η Ευρώπη), ενώ και στην Ελλάδα – ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα – είχε δημιουργήσει τη δική του ποδοσφαιρική ταυτότητα. Ο φίλος του Ολυμπιακού ήξερε τι περίμενε να δει από τον Ολυμπιακό του Βελβέρδε. Ηταν λοιπόν, τόσο εύκολο τότε για τον Μαρινάκη να φτιάξει έναν πολύ καλό Ολυμπιακό μόνο λόγω επιλογής προπονητή και χρημάτων; Νομίζω πως όχι. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, τώρα είναι πιο δύσκολο!

Οι αποδοκιμασίες και τα συνθήματα στο «Γ. Καραϊσκάκης» παραπέμπουν σε… τρελοκομείο. Σε παράνοια, σε παροξυσμό! Και ως προς την ένταση και τη διάρκειά τους και ως προς το… περιεχόμενό τους. Ηταν η αντανάκλαση της υπερβολής και του παροξυσμού για το «αήττητο πρωτάθλημα», τους «πελάτες», το «+40 για το 40ό», όλης αυτής της τρέλας κολακείας για τον εφετινό Ολυμπιακό που αποθέωνε τον Ζαρντίμ που έβριζε εν συνεχεία και πανηγύριζε για τον Μίτσελ (ο οποίος στην Ισπανία για να ξέρετε θεωρείται δύο τρία επίπεδα κάτω από τον Ερνέστο) για ένα…0-1 στην Τρίπολη με γκολ στο τέλος του αγώνα. Για μια ομάδα για την οποία γράφαμε «Στράφι δύο χρόνια με Ερνέστο», πολύ προτού οι ο φίλα προσκείμενος στον Ολυμπιακό Τύπος γράψει για τα λάθη της διοίκησης κατόπιν εορτής…

Ειδικά το «Εκανες τον Θρύλο ΑΕΚάκι – Μαρινάκη – Μαρινάκη» και το «πόσο το έπαιξες χοντρέ;» ήταν συνθήματα με αποκλειστικό στόχο τον Μαρινάκη: για να τον πικάρουν, να τον ενοχλήσουν, να τον πειράξουν, να τον «ερεθίσουν» με πολύ καυστικό τρόπο, που άγγιζε το όριο του χυδαίου, το οποίο είχε ξεπεραστεί πολλάκις από αμέτρητους φίλους του Παναθηναϊκού για τον Βαρδινογιάννη. Θα πείραζαν και θα ενοχλούσαν τον καθένα. Το ζητούμενο είναι πώς τα ερμηνεύεις. Γιατί δεν ήταν «οργανωμένα», ήταν αυθόρμητα. Με θερμό κεφάλι εξοργίζεσαι. Πιο νηφάλιος, τα βάζεις κάτω και τα μετράς ένα – ένα. Τι έχεις κάνει από πέρυσι και πώς χάλασε η ενδεκάδα των Μέλμπεργκ, Μιραλάς, Τοροσίδη, των υγιών Φουστέρ – Ιμπαγάσα, των Μαρκάνο – Ορμπάιθ, οι οποίοι με Αβραάμ – Μανιάτη – Τζιμπούρ – Κάρολ έχει μείνει στο μυαλό όλων των φίλων του Ολυμπιακού. Τον Μαρινάκη θα βοηθήσει η απόδοση του Ολυμπιακού σ΄ αυτά τα δύο παιχνίδια (ήταν τυχερός γιατί η απόδοση συνδυάστηκε με ισοπαλίες και όχι με νίκες που θα έβαζαν κάτω από το χαλί τα προβλήματα) να γίνει πιο ταπεινός! Ισως και πιο αυστηρός με τους συνεργάτες, τους παίκτες, τους πάντες. Τα πρώτα δείγματα δεν είναι θετικά. Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται αυτή την περίοδο παιδομάζωμα και «μοίρασμα» παικτών επιπέδου Τζανακάκη και Σάμαρη, ούτε καν Ολαϊτάν και Ντε Βινσέντι. Παίρνεις έναν, το πολύ δύο «νέους», όχι αμέτρητους. Ο Ντε Βινσέντι, επί παραδείγματι, δεν είναι πιο ποιοτικός από τον Τάτο που τον έχεις δώσει δανεικό! Το «πρότυπο» πρέπει να είναι η ενδεκάδα που αναφέραμε παραπάνω. Και ίσως ο ορίζοντας για τους ανθρώπους που κάνουν τις επιλογές των παικτών να χρειάζεται… επέκταση.

Σίγουρος είμαι ότι σε επίπεδο σκέψης, προγραμματισμού, στρατηγικής θα ωφεληθεί και ο Παναθηναϊκός για τη συνολική εφετινή αποτυχία του: στις μεταγραφές, στους προπονητές, στη βαθμολογία, στα οικονομικά, σε όλα αποτυχία! Δυο καλά έκανε η διοίκηση Αλαφούζου: ότι έσωσε την ομάδα το προηγούμενο καλοκαίρι και ότι «ξεμπλόκαρε» το θέμα του γηπέδου, στο οποίο πλέον υπάρχει (τουλάχιστον) πενταετής προοπτική για εύρεση χρηματοδοτών (από τον Δήμο που θα είναι ο ιδιοκτήτης) και νέο γήπεδο στον Βοτανικό. Τα εμπόδια ασφαλώς είναι περισσότερα, γιατί το χρήμα δεν υπάρχει. Εχω την εντύπωση, όμως, ότι ο αποκλεισμός από την Ευρώπη, η διαφαινόμενη απροθυμία των μετόχων να συνδράμουν στην ΑΜΚ και τα χίλια – μύρια προβλήματα στο εγχείρημα της «Παναθηναϊκής Συμμαχίας», θα «κόψουν δρόμο» για τον Παναθηναϊκό. Από τα μέχρι τώρα πεπραγμένα της διοίκησης έχω σοβαρές αμφιβολίες για το αν θα έπαιρνε τόσο «τσεκουράτες» αποφάσεις εφέτος στην περίπτωση που προϋπολόγιζε και τα (ακαθόριστα – νεφελώδη) έσοδα από την Ευρώπη. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι δεν θα λειτουργούσε και πάλι σε μεγάλο βαθμό «επικοινωνιακά» με καμιά δεκαριά μεταγραφές ξένων, αν δεν θα συνέχιζε να εμπιστεύεται τον Βαρέλα, αν , αν , αν… Από μια διοίκηση που άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και να διατηρήσει στον πάγκο τον Φάμπρι αν ο Παναθηναϊκός έμπαινε στα πλέι οφ, όλα μπορεί να τα περιμένει κάποιος…

Τώρα, όμως, ο Παναθηναϊκός είναι υποχρεωμένος να «κόψει δρόμο». Εταιρικά, σίγουρα δεν θα κάνει τόσο λάθη όσα πέρυσι, όταν ο χρόνος και οι υποχρεώσεις πίεζαν ασφυκτικά. Ταυτόχρονα, όμως, μεγαλώνει και ο πήχης των απαιτήσεων, όπως και για τον Ολυμπιακό! Σκεφτείτε ότι η σεζόν τελειώνει την Κυριακή, 21 Απριλίου και ξαναρχίζει σε τέσσερις μήνες! Ο Αλαφούζος λειτούργησε λανθασμένα και εγωιστικά σε πολλές περιπτώσεις: επιμονή σε Φερέιρα, αποπομπή Κατσουράνη, διαζύγιο με Χουάν… Δεν διαθέτει χρήματα, άρα πρέπει να τα έχει καλά με όλους, να μην δημιουργεί μέτωπα και έχθρες με οργανωμένους, Βγενόπουλο, Βαρδινογιάννη. Ταυτόχρονα, δε, έχει το ίδιο πρόβλημα με τον Μαρινάκη: αμφισβήτηση έντονη (για διαφορετικούς λόγους και με διαφορετικό πήχη ασφαλώς) από τη μεγάλη μάζα των φίλων της ομάδας. Αποτυπώνονται όλα αυτά στις κερκίδες του ΟΑΚΑ και του «Γ. Καραϊσκάκης».

Αντιθέτως, στην ΑΕΚ εφέτος η ανάγκη προκάλεσε συσπείρωση στην κερκίδα. Η Ενωση ήταν μια από τις ελάχιστες ομάδες με αύξηση των εισιτηρίων συγκριτικά με την περυσινή περίοδο. Και νομίζω ότι και τα δικά της βάσανα, είτε υποβιβαστεί σε Β΄ ή Γ΄ Εθνική είτε μείνει στην Σούπερ Λίγκα, θα την ωφελήσουν ( δεν πρέπει να μείνει μετά από όσα έγιναν, αλλά ας μην ανοίξουμε κουβέντα γι’ αυτό, διότι θα θυμηθούμε καμιά δεκαριά ομάδες τα τελευταία πέντε χρόνια που έπρεπε να βλέπουν με κυάλια τη Σούπερ Λίγκα βάσει κριτηρίων αδειοδότησης, μόνο που σ’ αυτές συμπεριλαμβάνεται και η Ενωση λόγω των «θαυμάτων» των μετόχων της και των διοικούντων της, όχι λόγω των οπαδών της!)

Θα την ωφελήσουν γιατί θα μπει μια τελεία στα βασανιστήρια των τελευταίων ετών. Και θα κάνει restart. Με οποιονδήποτε πρόεδρο, με οποιονδήποτε ιδιοκτήτη, οι ημέρες της από την επόμενη περίοδο θα είναι πιο καθαρές. Ακόμη και με την εφετινή κηλίδα: είτε μείνει, είτε υποβιβαστεί, κηλιδωμένη θα είναι δυστυχώς, μην γελιέστε.

· Follow me on Twitter: Seretinio