Όταν είσαι Παναθηναϊκός Giorgio…

Όταν είσαι αληθινά Παναθηναϊκός, παίρνεις τους δυο γιους σου, πηγαίνεις στο ΟΑΚΑ στη μοναδική πενθήμερη άδειά σου ερχόμενος από το εξωτερικό όπου εργάζεσαι. Για να δεις Παναθηναϊκός – Κέρκυρα, όχι Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός. Όχι για να κάνεις PR. Για να χαρούν τα πιτσιρίκια σου την ατμόσφαιρα. Για να παρακολουθήσει την… τρίτη διαδοχική νίκη στο πρωτάθλημα εναντίον του Αθανασίου και του Τσουμάνη, ενώ εσύ κάποτε, πριν από 11 χρόνια συμμετείχες σε ομάδα που έκανε τρεις διαδοχικές νίκες στο Τσάμπιονς Λιγκ, με Σάλκε – Μαγιόρκα - Αρσεναλ, εναντίον του Φαρφάν, του Ετό και του Ανρί τη σεζόν που πανηγύρισες 9 νίκες σε 16 ματς της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης (όλα ακατάρριπτα εις τους αιώνες των ποδοσφαιρικών αιώνων ρεκόρ για ελληνική ομάδα) με την ίδια φανέλα που μοχθεί (!) να κατακτήσει την πέμπτη θέση πίσω από τον Αστέρα Τρίπολης και τον Ατρόμητο.

Κάνε εγγραφή στην sportingbet και πάρε μπόνους 100%

Αυτό που νιώθεις για την ομάδα από την οποία έχεις αναδειχθεί, ο σεβασμός προς τον σύλλογο από τον οποίο έχεις κερδίσει τόσα στη ζωή σου (και τον οποίο βάζεις πάνω από «πρόσωπα» που κατά καιρούς απλώς στελέχωσαν διοικητικά την ΠΑΕ) και η αγάπη για τα παιδιά σου που θέλεις να γίνουν Παναθηναϊκοί, ξεπερνούν ακόμη και την αχαριστία ορισμένων που ακόμη από την ντροπή τους δεν σου έχουν κάνει ούτε ένα τηλεφώνημα (τον σεβασμό τον κερδίζεις, δεν σου χαρίζεται!) παρότι σου οφείλουν τα μαλλιά της κεφαλής τους και λίγο έλειψε με τους χειρισμούς τους να σου κόψουν το ποδόσφαιρο έναν μήνα αφού είχες γίνει ο πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία της εθνικής Ελλάδας.

Δεν σου έχουν τηλεφωνήσει τα αφεντικά, επειδή θεωρούν ότι εσύ δεν είσαι «επικίνδυνος» για προσφυγές και άλλα τέτοια, επειδή εσύ… είσαι Παναθηναϊκός, εν αντιθέσει με κάποιους άλλους «παλιούς», που είναι… «παλιόπαιδα» και επειδή τους φοβούνται, βάζουν τα λεφτά στην τράπεζα στην ώρα τους. Μην κρατάς κακία. Αμαθοι είναι. «Πρωτάκια»! Την «Αλφαβήτα» μαθαίνουν ακόμη…

Τότε εμπιστεύονταν με κλειστά μάτια δύο ανθρώπους που πληρώθηκαν (ο ένας πληρώνεται ακόμα) για να αφήσουν μία ομάδα 31 παικτών με έναν δημιουργικό κεντρικό μέσο. Με αυτόν που εν συνεχεία έφυγε με ανάποδο ψαλιδάκι, επειδή… «έτρωγε» προπονητές (στη μοναδική τετραετία που ο Παναθηναϊκός κράτησε δύο τεχνικούς σχεδόν από μία διετία!) και… διέφθειρε πράσινες εφηβικές συνειδήσεις στα αποδυτήρια. Αυτόν, ντε, τον φίλο σου, για του οποίου το γκολ το αφεντικό που τον έδιωξε (και τώρα τον πληρώνει για να παίζει στην Νο 1 ανταγωνιστική προς τον Παναθηναϊκό ομάδα για την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ!) τα «έσπασε» πριν από δύο χρόνια με τον πρώην «ερυθρόλευκο» συνεργάτη του μετά από εκείνο το «κάλυπτα και εγώ» στο Φάληρο, τον οποίο τώρα δεν θέλει να βλέπει μπροστά του: τρέλα και… κορδέλα! Γι’ αυτό σου λέω, μην ασχολείσαι!

Εχεις και εσύ ελαττώματα, έχεις κάνει και εσύ ένα – δυο για τα οποία μπορεί να έχεις μετανιώσει στο απώτερο παρελθόν, αλλά όπως και ο Χουάν με τον οποίο τσίκινισες στα Καλύβια την Πέμπτη, κοιτάτε τους περισσότερους από ουρανοξύστη. Γιατί, πάντα και πάνω απ΄ όλα βάζετε το ποδόσφαιρο! Και ο πανηγυρισμός στο πέναλτι του Φιγκερόα ήταν για τον Νάσο και τον Χριστόφορο πιο σημαντικός από τον «Χ» Βαρέλα και τον «Ψ» Φερέιρα και τον «Ω» Αλαφούζο, Giorgio. Είναι ποδόσφαιρο.

Υ.Γ.: Περί ποδοσφαίρου: επειδή από τις τέσσερις μεταγραφές ξένων του αόρατου Βαρέλα και του κόουτς Φάμπρι, μόνο ο Φιγκερόα μπορεί να «βγει» και επειδή από τις καλοκαιρινές μεταγραφές ξένων (μαζί με τον Φερέιρα) του βγήκαν δύο (Σο – Σισοκό), εκ των οποίων ο ένας άρχιζε να παίζει μετά το τρίμηνο και ο δεύτερος είναι δανεικός και θα φύγει, επαναλαμβάνουμε για… εκατοστή φορά ότι το πρώτο που πρέπει να κάνει ο Παναθηναϊκός είναι να βρει τεχνικό διευθυντή. Αυτός πρέπει να κάνει το πλάνο, αυτός πρέπει να χτίσει πάνω στη φιλοσοφία της ομάδας που (όπως έχει ειπωθεί σε ΔΣ) πρέπει να γίνει «Ατρόμητος» τα δύο επόμενα χρόνια. Αυτός πρέπει να αποφασίσει για τον κατάλληλο προπονητή γι’ αυτούς τους στόχους, αυτός πρέπει να έχει την ΕΥΘΥΝΗ.

Υ.Γ. 1: Ο Φάμπρι πάει να… καθιερώσει «λανθασμένη ενδεκάδα» - «διόρθωση στο ημίχρονο»: το έκανε με τον ΟΦΗ λόγω Φουρλάνου, το έκανε με το «πλάνο – αεροπλάνο» στο πρώτο ημίχρονο με την ΑΕΚ λόγω απίστευτης κατανομής ρόλων στη μεσαία γραμμή με τον Σο… «8-10άρι», το έκανε χθες λόγω Τριανταφυλλόπουλου στη μεσαία γραμμή (ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω γιατί προτιμά τον Πίντο σε θέση στόπερ). Όταν θα φύγει, όπως κι αν φύγει, οι περισσότεροι θα θυμούνται τις λιονταρίνες, τις υποκλίσεις, τα “puta madre». Εγώ θα θυμάμαι και την τιμιότητά του στις δημόσιες τοποθετήσεις του. Το «είμαστε ανυπόφοροι» και το «έτσι δεν πάμε πουθενά» στη συνέντευξη Τύπου δεν είναι… ασέβεια προς τον σύλλογο και την ομάδα. Είναι σεβασμός. Αρκεί να μην ξεπεράσει τα όρια και γίνει… Τεν Κάτε που ουδέποτε είχε αναλάβει ο ίδιος το μερίδιο ευθύνης που του αναλογούσε στις «στραβές» (και με… πέντε κλάσεις καλύτερο ρόστερ από το τωρινό βεβαίως). Να γίνει… Φερέιρα που θα έλεγε «σήμερα δεν απειληθήκαμε από την Κέρκυρα ούτε μία φορά, είχαμε σοβαρές απουσίες των Τοτσέ, Βιτόλο, Σεϊταρίδη που είναι σημαντικοί παίκτες, νικήσαμε για τρίτη διαδοχική φορά και η ομάδα αρχίζει να αφομοιώνει αυτά που δουλεύουμε στις προπονήσεις», αποκλείεται!

Υ.Γ. 2: Επειδή ακούω… φωνές να γκρινιάζουν και βλέπω φάτσες να στραβομουτσουνιάζουν επειδή ο φίλος («οργανωμένος» και… ανένταχτος) του Παναθηναϊκού πάει πλέον συνειδητοποιημένος στο γήπεδο, δεν βρίζει και δεν σιχτιρίζει με το παραμικρό, πανηγυρίζει έξαλλα το πέναλτι στο.. 78’ επί της Κέρκυρας, περιμένει την επιστροφή στη Λεωφόρο, θέλει να μπει η ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ και έχει χαμηλώσει τον πήχη των απαιτήσεών του. ΟΥΔΕΙΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ! Αυτό σημαίνει «στις χαρές και στις λύπες μαζί». Άλλες ήταν οι απαιτήσεις (και λογικά η γκρίνια) με τον πανίσχυρο οικονομικά (και μόνο στα του Παναθηναϊκού) Βαρδινογιάννη, άλλες και επί πολυμετοχικότητας, άλλες τώρα. Το παράλογο και το «άρρωστο» δεν είναι αυτό που συμβαίνει τώρα. Το παράλογο, το «άρρωστο» , ίσως και το εν μέρει κατευθυνόμενο, ήταν όταν η ομάδα γιόρταζε τα 100 χρόνια ύπαρξής της και κάποιοι είχαν πάει στη Λεωφόρο και αποδοκίμαζαν σε εκείνη την απίστευτη χρονιά «εμφυλίου», το 2007 - 2008! Όταν ο Εκι έπαιρνε τη μπάλα για να εκτελέσει πέναλτι και αποδοκιμαζόταν, δύο χρόνια νωρίτερα. Όταν, όταν, όταν… Πολλά απ’ αυτά ήταν συνέπειες της συσσωρευμένης δυσαρέσκειας από την ανικανότητα της πανίσχυρης στην Ελλάδα οικογένειας Βαρδινογιάννη να υπερασπιστεί τις επενδύσεις της (όποιος λέει ότι δεν έχει βάλει λεφτά είναι ανόητος, «κολλημένος» ή κατευθυνόμενος), να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το παρασκήνιο, να «μεγαλώσει» τις κατά καιρούς ομαδάρες που είχε δημιουργήσει. Την ανικανότητά της να «περάσει» - κατ’ εξαίρεση, διότι δεν προβλεπόταν βάσει νόμου – μια απλή αναβολή ενός ματς πρωταθλήματος ενόψει μια ρεβάνς μετά από εκτός έδρας νίκη με το βλέμμα στραμμένο στον ημιτελικό του Kυπέλλου UEFAεναντίον του νεαρού Μουρίνιο.

* Follow me οn Twitter: Seretinio.