Επίθεση που σκοτώνει!

Απόλυτα δικαιωμένοι για την επιλογή του να βρεθούν στις κερκίδες της Τούμπας πρέπει να αισθάνονται οι 12.000-13.000 φίλαθλοι που παρακολούθησαν το απόγευμα της Κυριακής το παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τον Πανιώνιο.

Η εξέλιξη του αγώνα αλλά και το θεαματικό τελικό σκορ θεωρώ πως άφησε απόλυτα ικανοποιημένους όσους είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν την αναμέτρηση. Οι δυο ομάδες έπαιξαν απελευθερωμένα, κυνήγησαν το αποτέλεσμα και ο σαφώς ανώτερος ΠΑΟΚ κατόρθωσε να προσθέσεις τρεις βαθμούς στο ενεργητικό του.

Ίσως ήταν το πρώτο παιχνίδι στην διάρκεια της φετινής περιόδου που ο Δικέφαλος είχα σταθερά καλή απόδοση σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδι οι παίκτες του ΠΑΟΚ εμφανίστηκαν με στοιχεία όπως η αποφασιστικότητα, το πάθος, η καλή συνεργασία (μεσοεπιθετικά) ενώ πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε στην ομάδα ότι δεν έχασε την συνοχή λόγω των πολλών αναγκαστικών αλλαγών που επιχείρησε η τεχνική ηγεσία σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια.

Ένα στοιχείο που επίσης εντυπωσίασε είναι η αυτοπεποίθηση που παρουσίαζαν στην αγωνιστική τους συμπεριφορά οι παίκτες του ΠΑΟΚ. Παρά το γεγονός ότι ο Πανιώνιος ισοφάρισε δυο φορές η ομάδα έδειχνε ότι έχει και τις βιολογικές και τις ψυχικές δυνάμεις να κερδίσει το παιχνίδι πιέζοντας αφόρητα τον αντίπαλο της στην διάρκεια και των δυο ημιχρόνων. Η νίκη ήρθε με ένα απόλυτα φυσιολογικό τρόπο σ΄ ένα ματς με συντριπτικά στατιστικά στοιχεία υπέρ του Δικεφάλου.

Δεν είναι βέβαια ρόδινα όλα τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την εμφάνιση της ομάδας. Το γεγονός ότι δέχθηκε δυο γκολ σε συνάρτηση με τις ελάχιστες ευκαιρίες που κατόρθωσε να δημιουργήσει ο μαχητικός και φιλότιμος αλλά ελλιπής μεσοεπιθετικά Πανιώνιος σαφώς και προβληματίζουν. Από το σύνολο των 4 ευκαιριών που δημιούργησαν οι φιλοξενούμενοι κατάφεραν να σκοράρουν δις στην Τούμπα.

Ενώ η ομάδα δείχνει να βελτιώνει από αγώνα σε αγώνα την απόδοση της μεσοεπιθετικά, συνεχίζει να παρουσιάζεται ευάλωτη αμυντικά. Αυτό κατά την εκτίμηση μου οφείλεται σε δυο λόγους. Είναι πολύ δύσκολο να αποκτήσει ομοιογένεια η τριάδα Ιτανζ, Σίλεντεφελντ, Κατσουρή. Οι τρεις παίκτες βρέθηκαν στην Τούμπα τον Ιανουάριο και είναι απόλυτα φυσιολογικό να χρειάζονται χρόνο για να αποκτήσουν ικανοποιητικό βαθμό συνεργασίας. Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι συχνά πυκνά αλλάζουν οι παίκτες που καλύπτον τόσο το δεξί όσο και το αριστερό άκρο της αμυντικής διάταξης γίνεται αντιληπτό ότι είναι δύσκολο να λειτουργήσει αποτελεσματικά η 5αδα της άμυνας.

Ο δεύτερος λόγος που η άμυνα του ΠΑΟΚ δεν είχε στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο την αναμενόμενη αποτελεσματικότητα ήταν η απουσία των Γκαρσία και Λάζαρ. Ανασταλτικά οι δυο τους είναι σαφώς καλύτεροι από το δίδυμο Κάτσε-Λώρενς ή Κάτσε-Φωτάκη καθώς προωθήθηκε στην δεξιά πτέρυγα ο Ιρλανδός στο β΄ ημίχρονο.

Εν κατακλείδι κι αν εξαιρέσουμε τα δυο γκολ που δέχθηκε ο ΠΑΟΚ, εμένα προσωπικά η εμφάνιση του και η συνολική εικόνα, μου άφησε γλυκιά γεύση. Σκεφτόμενος λογικά, η ομάδα έχει σύμμαχο τον χρόνο καθώς μπορεί από παιχνίδι σε παιχνίδι να ανεβάζει την απόδοση της όχι μόνο γιατί θα αποκτήσουν την απαιτούμενη ομοιογένεια οι παίκτες που αγωνίζονται στην αμυντική γραμμή αλλά και γιατί σταδιακά θα τεθούν στη διάθεση της τεχνικής ηγεσίας όχι μόνο οι Λάζαρ, Γκαρσία, Αθανασιάδης, Καμαρά αλλά και ο Ολίσε που θεωρώ -και είμαι σίγουρος, συμφωνείτε- ότι πρόκειται για εξαιρετικής ποιότητας ποδοσφαιριστή.

Υ. Γ. Σ΄ αυτούς προσθέστε και τον Βούκιτς που χρειάζεται χρόνο για να βρεθεί σε ικανοποιητικά επίπεδα φυσικής κατάστασης αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για ποδοσφαιριστή κλάσης. Το αποδεικνύει και ο περίτεχνος τρόπος με τον οποίο σκόραρε.

Υ. Γ. 2 Για να προλάβω τους μη ΠΑΟΚτσηδες που αρρωστημένα (χωρίς εισαγωγικά) δεν χάνουν ούτε λεπτό από τους αγώνες του ΠΑΟΚ, δεν είναι απλά πέναλτι η ανατροπή του Καμπάνταη από τον Κατσουράνη είναι και κόκκινη κάρτα για τον διεθνή αμυντικό του Δικεφάλου. Αυτή είναι η διαφορά του ΠΑΟΚ με ΟΛΕΣ τις υπόλοιπες ομάδες. Δεν υπάρχουν παρωπίδες όταν πρόκειται για την αλήθεια.