Αλλάζει εικόνα!

Δεν πρόκειται να σταθώ στο αποτέλεσμα και στη νίκη – μισή πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου. Ο Ολυμπιακός, κατά τη γνώμη μου, σε όποιο γήπεδο και να παίζει στην Ελλάδα, είναι το απόλυτο φαβορί για τη νίκη. Αρκεί φυσικά να παίζει με σοβαρότητα και όχι να βγάζει αλαζονεία στο παιχνίδι του.
Μετά τον αποκλεισμό από την Λεβάντε και κυρίως με την εικόνα που είχε η ομάδα στα δύο ματς, το ζητούμενο ήταν να βρει και πάλι την ηρεμία της και να ολοκληρώσει με καλές εμφανίσεις την σεζόν.

Άλλωστε το διάστημα που απομένει μέχρι το φινάλε της σεζόν, αποτελεί μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να περάσει την δική του φιλοσοφία ο Μίτσελ και να αξιολογήσει όσο το δυνατόν καλύτερα το έμψυχο δυναμικό.

Αυτό που φαίνεται, είναι ότι ο Ισπανός τεχνικός αλλάζει την εικόνα της ομάδας. Στο παιχνίδι με τον Άρη (όπου μπορεί να ακούστηκαν αποδοκιμασίες, αλλά αυτές κατά τη γνώμη μου ήταν τραβηγμένες) η ομάδα είχε 25 τελικές προσπάθειες, έστω αν κέρδισε μόνο με 2-1.
Κόντρα σον ΠΑΣ, σε ένα πολύ δύσκολο αγωνιστικό χώρο, ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που ήθελε. Μπορεί να μην… χάθηκε η μπάλα, ωστόσο οι πειραιώτες σε ένα ακόμα ματς ήταν πιο επιθετικοί και προσπαθούσαν ακόμα και σε αυτό το βαρύ τερέν να παίξουν ποδόσφαιρο, χωρίς τις αμέτρητες σέντρες…

Ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη με το φάουλ του Αμπντούν, ενώ θα μπορούσε να είχε καθαρίσει το ματσάκι σαφώς νωρίτερα. Άλλωστε, ο ΠΑΣ δεν απείλησε σχεδόν καθόλου και προσωπικά με απογοήτευσε. Οι Ηπειρώτες αποτελούν ευχάριστη έκπληξη και έχουν πραγματοποιήσει εξαιρετική πορεία στο πρωτάθλημα. Και στο παιχνίδι που είχε γίνει στα Γιάννινα, για το πρωτάθλημα όχι μόνο δυσκόλεψαν αφάνταστα τους Πειραιώτες, αλλά θα μπορούσαν να είχαν πάρει και την ισοπαλία στο τέλος.

Στο ματς του Κυπέλλου, αυτό που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ώρες, ζήτημα να είχαν μία φάση για γκολ.

Υ.Γ. Μετά το ματς με τον Άρη, δεν έγραψα μπλογκ. Γιατί την στιγμή που άρχισα να πληκτρολογώ, διάβασα την είδηση της επίθεσης στον συνάδελφο Δημήτρη Τομαρά. Μίλησα μαζί του στο τηλέφωνο και αποφάσισα να μην συνεχίσω το γράψιμο. Γιατί είμαι παρορμητικός, λειτουργώ με το συναίσθημα και δεν ελέγχομαι εύκολα…

Υ.Γ (1). Τον ΠΑΣ πάντα τον συμπαθώ (και θα τον συμπαθώ) γιατί είναι η ομάδα της πόλης της μάνας μου. Και είναι κρίμα, αυτή την εξαιρετική προσπάθεια που κάνουν διοίκηση, παίκτες και προπονητής να προσπαθούν να την χαλάσουν κάποιοι «μάγκες». Στους οποίους έφταιγε ο διαιτητής και ο Τζιμπούρ. Σε ματς που δεν έχουν φτάσει στην περιοχή…