Calcio για σεμινάριο

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Μπαρτσελόνα δεν μπόρεσε να ξεκλειδώσει μία καλά στημένη ομάδα. Ωστόσο, αυτό που έπαιξε η Μίλαν, δεν ήταν το περσινό «παρκάρισμα του λεωφορείου» της Τσέλσι, αλλά μία αμυντική ιδιοφυΐα. Τα εύσημα φυσικά πρέπει να δοθούν στον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι. Οσο καλός αρχιτέκτονας όμως και αν στάθηκε ο κόουτς των Ροσονέρι, εάν οι εργάτες του δεν ακολουθούσαν πιστά τις οδηγίες του, η δουλειά δεν θα είχε αυτό το εκπληκτικό αποτέλεσμα. Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε ορισμένα από τα κλειδιά της τακτικής που εφάρμοσαν με τόση επιτυχία...

Η νίκη της Μίλαν στο μεγάλο ντέρμπι με την Ίντερ πληρώνει 2.30 στη novibet

ΕΥΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΒΑΘΟΣ
Σε αντίθεση με ό,τι κάνουν συνήθως οι αντίπαλοι της Μπάρτσα, ο Αλέγκρι δεν τοποθέτησε sweeper ή λίμπερο και ούτε οι δύο κεντρικοί αμυντικοί του (Μεξές, Σαπάτα) πήραν βάθος. Στην ίδια ευθεία έμεινε η τετράδα, με τους Αμπάτε, Κονστάν να ανεβαίνουν ελάχιστα (ειδικά ο δεύτερος έμενε μόνιμα πίσω).

ΕΥΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ PLAYMAKER
Στο κέντρο η τριάδα (Αμπροζίνι, Μουντάρι, Μοντολίβο) έπαιξε επίσης σε ευθεία, με τον Μοντολίβο (κορυφαίος του ματς) να απαρνείται τον επιτελικό ρόλο που έχει σχεδόν σε κάθε παιχνίδι και να βγάζει μάτια σε έναν ρόλο αλά Πίρλο από τα παλιά (σ.σ.: όταν έπαιζε τριάδα με Ζέεντορφ, Γκατούζο). Ολοι τους βρίσκονταν 4-8 μέτρα μπροστά από την άμυνα και έτσι δεν έμεναν κενά μεταξύ των γραμμών. Επίσης κανείς τους δεν χρειαζόταν να πατάει την πλάγια γραμμή για να μαρκάρει αντίπαλο.

ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΗΜΕΝΟΣ ΦΑΡΑΩ, ΠΡΟΩΘΗΜΕΝΟΣ ΜΠΟΑΤΕΝΓΚ
Ο Ελ Σαραουί βρέθηκε στα αριστερά να κυνηγάει τον Ντάνι Αλβες ακόμα και στο σημαιάκι του κόρνερ της δικής του άμυνας, κάνοντας ανασταλτικό παιχνίδι που δεν είχε κάνει ποτέ ξανά στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, ενώ ο Μπόατενγκ ως δεξί χαφ-εξτρέμ έκανε το ίδιο με τον Ζορντί Αλμπα.

Ας πάμε όμως στα πιο σημαντικά και εκείνα που έκαναν τη διαφορά...

ΜΑΝ ΤΟΥ ΜΑΝ ΣΤΟΝ ΤΣΑΒΙ
Οι περισσότεροι προπονητές που θέλουν να μπλοκάρουν τη Μπάρτσα, τοποθετούν μαν του μαν στον Μέσι. Ο Αλέγκρι όμως επέλεξε να αφήσει τον Αργεντινό να εγκλωβιστεί σε αυτά τα 4 μέτρα μεταξύ των αμυντικών και των μέσων και να βάλει έναν παίκτη πάνω στον Τσάβι. Η διαφορά ήταν όμως ότι ο Μουντάρι που επωμίστηκε τον ρόλο, δεν ήταν κολλημένος πάνω στον εγκέφαλο της Μπάρτσα, αλλά τον ακολουθούσε σε απόσταση 2-4 μέτρων ή ακόμα καλύτερα: κατεύθυνε ο ίδιος την πορεία του Ισπανού.

2+1 ΚΑΙ ΤΑΚΛΙΝ ΜΕΞΕΣ
Οπότε ο Μέσι έπαιρνε τη μπάλα, είχε πάνω του πάντοτε δύο αντιπάλους. Επειδή όμως τις περισσότερες φορές έδειχνε να κάνει κίνηση για να τους ξεφύγει, τότε εμφανιζόταν ο Μεξές ως τρίτος πάνω του να κάνει τάκλιν. Αυτό το έκανε πάνω στην κίνηση-άνοιγμα της μπάλας του Αργεντινού που επιχειρούσε να περάσει τους αντιπάλους του και έτσι τελείωνε πρόωρα η κάθε σκέψη του επέλαση. Συνέβη τέσσερις φορές και ο Μέσι δεν έκανε ούτε ένα σλάλομ.

ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΣΑΒΙ-ΠΕΔΡΟ
Επειδή οι Μιλανέζοι δεν θα μπορούσαν να καλύψουν όλα τα κενά, κάπου θα έπρεπε να ρισκάρουν να αφήσουν χώρο ανοικτό. Αυτό το έκαναν στα αριστερά τους. Εκεί η απόσταση μεταξύ Μεξές και Κονστάν ήταν η μεγαλύτερη. Ο πρώτος έβγαινε όπως είπαμε για τον Μέσι και εκεί έμενε κενό για να κινηθεί ο Πέδρο. Ωστόσο, εδώ ο Αλέγκρι συνδύασε υπέροχα το μαν του μαν στον Τσάβι. Ο Μουντάρι χωρίς να πέφτει πάνω του, του έκλεινε τον δρόμο για να πασάρει στην κίνηση του Πέδρο. Με το σώμα, τη δύναμη και την ταχύτητα του τον έστελνε συνέχεια προς την αντίθετη κατεύθυνση (σ.σ.: στα δεξιά της άμυνας της Μίλαν), όπου ήδη υπήρχε πολύς κόσμος και κανένα κενό, με συνέπεια να χάνεται η μπάλα και σε καμία περίπτωση να μην βγαίνει η κάθετη στην αδύναμη πλευρά. Αυτό επίσης βοηθούσε στο να μπλοκαριστεί και ο Ινιέστα με όλους αυτούς (αντιπάλους και συμπαίκτες) που είχε γύρω του, ενώ προσπαθούσε να παίξει ως αριστερός επιθετικός.

Ο ΠΑΤΣΙΝΙ ΣΤΟΝ ΜΠΟΥΣΚΕΤΣ
Σε αυτά προσθέστε και τον εξαιρετικό τρόπο που η Μίλαν έτρεχε την κόντρα. Ο Πατσίνι που έπεφτε πάνω στον Μπουσκέτς (και όχι πάνω στους Πικέ, Πουγιόλ), ο οποίος πάντοτε παίρνει την πρώτη μπάλα από την άμυνα των Μπλαουγκράνα, τον δυσκόλευε να συνδυαστεί με τους δίπλα του (Τσάβι, Φάμπρεγας). Σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις του πήρε τη μπάλα και τότε ένας εκ των Μπόατενγκ, Ελ Σαραουί συνέκλινε κοντά του, με τον άλλον να κάνει κίνηση σαν εξτρέμ και να ανοίγει τον χώρο. Κάπως έτσι μπήκε και το δεύτερο γκολ που ξεκίνησε από τα δεξιά.

Επίσης η Μίλαν δεν έκανε το λάθος να κλειστεί μετά το 1-0. Ναι μεν έμεινε πίσω, αλλά το έκανε με σχέδιο. Οποτε κέρδιζε τη μπάλα, κατάφερνε να την κρατήσει στα πρώτα κρίσιμα δευτερόλεπτα (σ.σ.: σε αυτό το διάστημα η Μπάρτσα την παίρνει πίσω άμεσα χάρη στο ασφυκτικό πρέσινγκ της) και στη συνέχεια έδειχνε ότι είχε φιλοδοξίες. Δεν φοβήθηκε την αντίδραση της αντιπάλου της, έδειξε εμπιστοσύνη στις δικές της δυνάμεις και συνδυάζοντας όλα τα παραπάνω (προτερήματα και τακτικές) παρέδωσε ένα πραγματικό αμυντικό σεμινάριο που θα διδάσκεται στο μέλλον από τους πανεπιστημιακούς του ποδοσφαίρου...

Follow me: @jorgekaraman