Η μαγική δεκαετία!

Κοιτάς τους αριθμούς και σε πιάνει απογοήτευση. Τα εισιτήρια που κόβει η Σούπερ Λίγκα γίνονται κάθε χρόνο και λιγότερα. Φέτος ως τώρα είναι μόλις 4,642 ανά παιχνίδι, πριν τρία χρόνια ήταν 7,500, ενώ όσο πιο πίσω γυρνάμε θα βλέπουμε περισσότερο κόσμο στα γήπεδα. Με αποκορύφωμα την δεκαετία του ’80, όταν ο μέσος όρος κάποια στιγμή εκτινάχθηκε στο μεγάλο ρεκόρ, με πάνω από 14,000 εισιτήρια ανά ματς!

Πολλά μπορεί να πει κανείς για όσα έχουν φταίξει ή για όσα έχουν αναπόφευκτα μεσολαβήσει από τότε. Το μόνιμο (μάλλον εύκολο) άλλοθι με τις ζωντανές μεταδόσεις της τηλεόρασης, ο κόσμος που κουράστηκε για τον άλφα ή βήτα λόγο, τα κακώς κείμενα, εσχάτως μπήκε στο παιχνίδι και η οικονομική κρίση. Μερικοί απ’ αυτούς τους λόγους ισχύουν περισσότερο, άλλοι λιγότερο, όμως σήμερα θα ήθελα να κεντράρω κάπου αλλού.

Ελκυστικό και με σασπένς!

Ξαναθυμήθηκα και παρατήρησα αρκετά πράγματα τούτες τις μέρες, χαζεύοντας λίγο παραπάνω από το αρχείο μου τι γινόταν την δεκαετία του ’80, με αφορμή τα εισιτήρια. Και μάλλον κατέληξα ότι βλέπαμε… μαγικά πρωταθλήματα, ανεξαρτήτως ποιος τα κατακτούσε και ποιος όχι.

Μιλάω πάντα με την έννοια του ενδιαφέροντος. Πόσο ελκυστικό, δηλαδή, ήταν το πρωτάθλημα για τον μέσο φίλαθλο. Σασπένς μέχρι την τελευταία αγωνιστική, μπαράζ, διαφορετικές ομάδες να πρωταγωνιστούν, παικταράδες. Ίσως τελικά να μην είναι και τόσο τυχαίο ότι πολλοί απ’ όσους έχουμε μνήμες από εκείνη την εποχή, μιλάμε πάντα με μια γλυκιά νοσταλγία.

Διασπορά και στον πόντο

Ας δούμε κατ’ αρχήν, τους τίτλους. Στα δέκα χρόνια από το 1980-81 ως και το 1989-90 είχαμε:

1. Ο Ολυμπιακός πήρε τέσσερα πρωταθλήματα.
2. Ο Παναθηναϊκός τρία.
3. Η ΑΕΚ ένα.
- Ο ΠΑΟΚ ένα.
- Η Λάρισα ένα.

Διαπίστωση; Πρώτη φορά υπήρξε τέτοια… διασπορά τίτλων.

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Το πρωτάθλημα 1981-82 κρίθηκε στο μπαράζ του Βόλου με τον Ολυμπιακό να επικρατεί του Παναθηναϊκού 2-1, αφού οι δυο ομάδες τερμάτισαν ισόβαθμες.

Επίσης, πέντε ακόμα από τα δέκα πρωταθλήματα κρίθηκαν με διαφορά ως 3 β. (!) του πρώτου από τον δεύτερο (να θυμίσουμε ακόμα ότι το 1979-80 ο Άρης είχε διεκδικήσει κι αυτός το πρωτάθλημα, αλλά το πήρε στο μπαράζ ο Ολυμπιακός).

Τα… μπασίματα

Ακόμα, την δεκαετία του ’80 βλέπουμε να τερματίζει δεύτερη η Λάρισα το 1983, όπως και ο ΟΦΗ το 1986. Επίσης, ο Άρης ήρθε τρίτος το 1981, το ίδιο και ο Ηρακλής το 1984, ενώ ο Πανιώνιος τερμάτισε τέταρτος το 1987. Μέσα στην τετράδα βρίσκουμε κι άλλες φορές ανάλογα μπασίματα. Δεν ήταν, δηλαδή, μόνο ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ. Υπήρχαν πολλές δυνατές ομάδες που πρωταγωνιστούσαν.

Παικταράδες

Όσο από παίκτες; Χίλια μάτια έπρεπε να έχει ο κόσμος για να καμαρώνει τον Χατζηπαναγή, τον Μαύρο, τον Αναστόπουλο, τον Σαραβάκο, τον Κούδα (στην δύση της καριέρας του), τον Καραπιάλη και δεκάδες ακόμα Έλληνες, αλλά και ξένους, όπως ο Ντέταρι, ο Ζάετς και τόσοι ακόμα.

Φυσικά, πολλές από τις παθογένειες που συναντάμε ακόμα και σήμερα στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπήρχαν και τότε. Είναι γνωστά αυτά που συνέβαιναν, όπως και αυτά που συμβαίνουν. Μην επαναλαμβανόμαστε, λοιπόν, ούτε να αναλωνόμαστε στα ίδια και τα ίδια χιλιοειπωμένα συμπεράσματα.

Είχε δυναμική το πρωτάθλημα

Απλά ο χώρος έμοιαζε τότε πιο ζωντανός και ο κόσμος πολύ ζεστός. Είχε δυναμική το πρωτάθλημα τότε. Ήταν, μάλιστα, τα τελευταία χρόνια που συνδυαζόταν η Κυριακή με το γήπεδο (μετά το μεσημεριανό φαγητό, όπως ακόμα θυμούνται κάποιοι).

Συρρικνώθηκε…

Το ποδόσφαιρο διεθνώς γιγαντώθηκε από τότε, όμως στην Ελλάδα συρρικνώθηκε, τουλάχιστον όσον αφορά την παρουσία των φιλάθλων στα γήπεδα.

Όπως και να έχει, όσο αλήθεια είναι ότι μιλάμε για διαφορετικές εποχές, άλλο τόσο είναι και ότι μιλάμε για ένα άλλο ποδόσφαιρο. Που μάλλον το χάσαμε οριστικά και δια παντός!