Αγωνιστική ισορροπία…

Πρώτα απ’ όλα να ευχηθώ σε όλους χρόνια πολλά με υγεία. Να περάσετε τις γιορτές μαζί με τα αγαπημένα σας πρόσωπα, να δώσετε και να λάβετε αγάπη, από ανθρώπους που αξίζουν. Έστω και αν αυτοί σπανίζουν στις μέρες μας.

Στα του Ολυμπιακού, ουσιαστική εξέλιξη δεν υπάρχει. Ονόματα ακούγονται, ονόματα γράφονται, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνει κάτι άλλο, πλην από την δεδομένη μεταγραφή του Πίνο. Ενός παίκτη που από αυτά που βγαίνουν από το Ρέντη, θα αποτελέσει την ευχάριστη έκπληξη του δεύτερου μισού της σεζόν.

Κακά τα ψέματα, ο Ολυμπιακός μόνο κερδισμένος μπορεί να είναι από την μεταγραφή αυτή. Δεν έχει στοιχίσει ακριβά και μπορεί να προσφέρει πολλά. Έχει παικτική αξία που λέμε και στο στοίχημα. Εάν δεν βγει, τι είχαμε τι χάσαμε.

Εγώ δέχομαι – αλλά δεν ασπάζομαι – τα… πυραυλοκίνητος που βγαίνουν προς τα έξω. Μακάρνα είναι έτσι και ο παίκτη να αποτελέσει μία εξαιρετική επιλογή στα χέρια του Ζαρντίμ. Και δεν είναι μόνο, ότι οι πρωταθλητές θα κερδίσουν έναν ακόμα ποδοσφαιριστή.

Το σημαντικότερο είναι ότι θα επιστρέψουν οι υπόλοιπο παίκτες στην φυσική τους θέση. Μέχρι στιγμής, ο Ολυμπιακός βολεύτηκε αριστερά με τον Αμπντούν και τον Μασάδο. Ο πρώτος τα πήγε αρκετά καλά στο αριστερό άκρο, ο δεύτερος δεν τα κατάφερε με συνέπεια να υπάρχουν μουρμούρες και γκρίνιες. Αν ο Πίνο… μεθύσει τους αντιπάλους, τότε αυτομάτως ο Αμντούν θα μπορέσει να παίξει δεξιά και φυσικά ο Μασάδο στον άξονα.

Ο πορτογάλος έκανε όνομα, παίζοντας στην μεσαία γραμμή και όχι στα άκρα. Γιατί άλλο το μπορεί να αγωνιστεί και να δώσει όταν το χρειαστεί η ομάδα, στα αριστερά και άλλο να τον βαφτίζουμε αριστερό χαφ. Ο Πίνο πρέπει να βγει για να επανέλθει και η αγωνιστική ισορροπία στο σχήμα.

Είναι αυτονόητο, ότι τα οφέλη είναι πολλαπλά και πλέον απέκτησαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον οι πρώτες εμφανίσεις του Ολυμπιακού στη νέα σεζόν.
Και πάλι χρόνια πολλά σε όλους…