Μονόδρομος η στήριξη… (ξανά)

Ακόμα και αν βρίσκεται στην τωρινή του κάκιστη κατάσταση ο ΑΡΗΣ οφείλει απέναντι στην ιστορία του και τον κόσμο του να παίρνει προκρίσεις απέναντι στην κάθε ομάδα μικρότερης κατηγορίας.

Κάποιοι φίλοι μετά το παιχνίδι στάθηκαν σε δυο-τρία πράγματα. Καταρχήν συνέκριναν τον αποκλεισμό του ΑΡΗ με τους αποκλεισμούς του Ατρομήτου, της ΑΕΚ, του ΟΦΗ, του Πανιωνίου. Με εξαίρεση τον τελευταίο όλες οι υπόλοιπες ομάδες της Λίγκας είχαν πάρει θετικά αποτελέσματα στα πρώτα παιχνίδια. Είτε είχαν αποσπάσει ισοπαλία εκτός έδρας, είτε όπως ο ΟΦΗ είχαν νικήσει στην έδρα τους.

Ο ΑΡΗΣ είχε ηττηθεί με 3-1 σε εκείνο το παιχνίδι που επέλεξε η τύχη(;) ο Αλκαράθ να αξιολογήσει σε μεγάλο βαθμό το ρόστερ του σε σχέση με τους αναπληρωματικούς. Ο ΑΡΗΣ κέρδισε την Καλλιθέα θα μπορούσε να είχε πάρει και ένα σκορ πρόκρισης αν ήταν πιο προσεκτικός, αλλά η ουσία είναι ότι αποκλείστηκε. Οι αποκλεισμοί ομάδων όπως ο Ατρόμητος (με σκορ καλύτερο, ρόστερ καλύτερο, οικονομική υγεία σήμερα) δεν μετριάζουν την ντροπή, αλλά κάλλιστα μπορούν να μας οδηγήσουν σε πιο ρεαλιστικές τοποθετήσεις για το αν ο ΑΡΗΣ μπορούσε να ανατρέψει ένα σκορ 3-1.

Προσωπικά πίστευα πως ναι, αν αγωνίζονταν με τον Αγκάνθο στην κορυφή της επίθεσης και τον Παπαστεριανό στα χαφ. Η απουσία αυτών των παικτών φέτος είναι πολυτέλεια. Οι παίκτες που αγωνίστηκαν με την Καλλιθέα, προσπάθησαν, πάλεψαν, νίκησαν με 2-1, αλλά δεν ήταν αρκετό. Στην τελική τόσο μπορούν, οι περισσότεροι από αυτούς και τόσο παίζουν. Κάποιοι για μία ακόμα φορά έδειξαν ότι αποτελούν το μέλλον (Σουνάς), κάποιοι άλλοι ότι -θα ήταν καλύτερο- αν μπορέσει η ομάδα να κάνει μεταγραφές, να αποτελέσουν παρελθόν.

Μπορεί κάποιοι να παρεξηγήθηκαν με τις δηλώσεις του Αλκαράθ, μάλιστα ορισμένοι βρήκαν (μία ακόμα) ευκαιρία για να τον… ξεφωνίσουν. Γιατί; Επειδή ο άνθρωπος είπε το αυτονόητο. Ότι η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση σε κάθε γραμμή και θα ήταν καλό να μπορεί να κάνει μεταγραφές. Όσοι μάλιστα προχώρησαν λέγοντας ότι έτσι χάνει τους παίκτες προφανώς δεν ξέρουν ότι τον μόνο προπονητή που σέβονται οι ποδοσφαιριστές είναι αυτόν που τους λέει στα μούτρα την αλήθεια. Ειδικά στον ΑΡΗ με τους προπονητές -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- είχαμε μεγάλο πρόβλημα και το χειρότερο είναι ότι δεν το καταλαβαίναμε κιόλας.

Ο ΑΡΗΣ αποκλείστηκε από την Καλλιθέα δεχόμενος στο πρώτο ματς 3 γκολ και στο Βικελίδης γκολ στην μοναδική ευκαιρία τους. Ο ΑΡΗΣ είναι 14^ος στην βαθμολογία με 13 βαθμούς σε 15 αγώνες και ο προπονητής πρέπει να βγει και να πει προφανώς ότι δεν χρειάζεται μεταγραφές η ομάδα ή ότι όλα είναι καλά;

Η ανάγκη της ενίσχυσης είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική και πολύ καλά έκανε ο Αλκαράθ και έστειλε το σχετικό μήνυμα στην διοίκηση, αλλά και στους παίκτες του. Γιατί όσοι θεωρούν ότι αξίζουν να φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ θα έχουν έτσι κι αλλιώς την ευκαιρία τους με δεδομένο ότι οι επιλογές μεταγραφών είναι περιορισμένες κι αυτές για να γίνουν πρέπει η ομάδα να αποκτήσει φορολογική ενημερότητα.

Σήμερα το εύκολο είναι το ξεφωνητό, η ολοκληρωτική απαξίωση, η παράδοση στην κακιά μοίρα, το γύρισμα της πλάτης στην όλη κατάσταση για την οποία άλλωστε δεν ευθύνεται ο κόσμος.

Σε κάθε περίπτωση όσοι παίκτες μείνουν στην ομάδα μετά την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου ή όσοι παίκτες έρθουν στην ομάδα χρειάζονται ΣΤΗΡΙΞΗ από όλους. Όσοι ποδοσφαιριστές φοράνε την φανέλα της ομάδας, για όσο διάστημα την φοράνε (έστω κι αν ορισμένοι δεν το αξίζουν) πρέπει να στηριχθούν με κάθε τρόπο, ώστε να βγει ο σύλλογος από το αγωνιστικό αδιέξοδο.

Πρέπει να στηριχθούν, αλλά όχι συνεχώς να έχουν και την (κάθε) δικαιολογία στην πρώτη γραμμή. Η ομάδα όμως πρέπει-τουλάχιστον- σε αγωνιστικό κομμάτι να στηριχθεί στο σύνολο της. Προσωπικά θεωρώ ότι η πρόκριση χάθηκε από τις αλχημείες του Αλκαράθ στο πρώτο παιχνίδι με την ατυχία του δευτέρου να μην έχει Αγκάνθο-Παπαστεριανό. Πιστεύω όμως ότι ο Ισπανός είναι προπονητής που μπορεί τον βασικό φετινό στόχο της αγωνιστικής αξιοπρέπειας και του τερματισμού χωρίς προβλήματα να τον φέρει εις πέρας. Πρέπει και αυτός να στηριχθεί και μέχρι τώρα όχι μόνο δεν συμβαίνει αυτό, αλλά διακρίνω και αν μη τι άλλο περίεργη (για να μην πω τίποτα άλλο) πολεμική εναντίον του.

Ο ΑΡΗΣ έχει ένα ολόκληρο γύρο μπροστά του στο πρωτάθλημα (δυστυχώς λέω εγώ χωρίς κύπελλο-ευτυχώς για αγωνιστικούς λόγους αναφέρουν κάποιοι άλλοι) για να αποφύγει τις περιπέτειες. Ας αφήσουμε άπαντες τις διαφορές στην άκρη για αυτό το χρονικό διάστημα και ας στηρίξουμε την ομάδα με κάθε τρόπο (παρουσία στο γήπεδο, επικοινωνιακά, οικονομικά, σε θέματα ηρεμίας-ψυχολογίας του ποδοσφαιρικού τμήματος).

Περιθώρια για άλλες απώλειες σε όλα τα επίπεδα δεν υπάρχουν αρχής γενομένης από το παιχνίδι με τον Πανιώνιο. Μέχρι τότε βέβαια θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε πολλά ακόμα…

ΥΓ Μέρες που είναι θα ήθελα να ευχηθώ σε όλο τον κόσμο υγεία και ιδιαίτερα στον κόσμο του ΑΡΗ πέρα από υγεία και ψυχική ηρεμία (όσο γίνεται). Ευχές σε όσους γιορτάζουν τα Χριστούγεννα και ιδιαίτερα σε πατέρα, γιο, κόρη, αδερφό και… πεθερά. Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το νέο έτος με την ελπίδα ότι θα αντικαταστήσουμε τα μούτρα του 2012 με χαμόγελα έστω… ηρεμίας το 2013!