Το στρουμφάκι και ο Μιζανπλί!

Το ντέρμπι πήγε όπως τα λέγαμε από τη στήλη. Ο Παναθηναϊκός έδωσε τα ρέστα του και ήταν αρκετά μαχητικός, διεκδίκησε το παιχνίδι και ήταν πολύ καλός. Με χαρακτηριστικά του το πάθος και τη θέληση να αποδείξει πως δεν είναι τελειωμένος. Ο Ολυμπιακός αδικεί τον εαυτό του με τον ανθρωπάκο που έχει στον πάγκο του, οι παίκτες παίζουν μόνοι τους, με την προσωπικότητα και το ταλέντο τους. Ενώ αυτός με τη συμπεριφορά του από τον πάγκο, φρενάρει την ομάδα του. Ο οδηγός της ομάδας είναι συνέχεια με το πόδι στο φρένο. Λες και θέλει να τιμωρήσει τους καλούς παίκτες και τους αφήνει στον πάγκο. Όσοι είναι καλοί, δεν παίζουν. Εδώ μέχρι και ο Βένγκερ μίλησε με καλά λόγια για τον Μήτρογλου και αυτό το στρουμφάκι τον άφησε πάλι στον πάγκο.

Ισοπαλία σαν ήττα

Ο Ολυμπιακός ήταν πίσω στο σκορ, το ανέτρεψε από το πουθενά με προσωπικές ενέργειες του Τζιμπούρ και του Αμπντούν και κατάφερε στο τέλος να χάσει το ματς. Γιατί η ισοπαλία κόντρα σε αυτόν τον Παναθηναϊκό που έχουμε δει μέχρι σήμερα, είναι σαν ήττα. Όταν άρχισε τις αλλαγές ο Ζαρντίμ, σκέφτηκα πως στο τέλος μπορεί να χάσει ο Ολυμπιακός. Πρέπει να είναι τυφλός ή να έχει περιορισμένη όραση ο άνθρωπος. Όλη η Ελλάδα έβλεπε το πρόβλημα στα αριστερά, με τον Χολέμπας που δεν μπορούσε να μαρκάρει τον Μαυρία, κι αυτός δεν έκανε καμία κίνηση για να βοηθήσει. Μεγάλο ταλέντο ο Μαυρίας με την ευκαιρία, το έχω πει καιρό πριν. Του εύχομαι να πάει ψηλά.

Διαβάστε το υπόλοιπο blog του Γιώργου Μύρτσου στον Sportdog.gr