Του λιμανιού και του σαλονιού

Άλλες χρονιές ήταν οι ισοβαθμίες. Τις δύο τελευταίες, το «μάρμαρο» της κακής εκκίνησης στην κούρσα, που παρά το σούπερ ντεμαράζ του «σπρίντερ» το χάντικαπ μένει ακάλυπτο. Σε κάθε περίπτωση ο Ολυμπιακός πληρώνει μονίμως ένα «τίμημα» στο Champions League.

Άλλοτε φταίει η γκίνια του – όπως τότε, το 2005 επί Μπάγεβιτς, με τη Λίβερπουλ στο «Άνφιλντ», που με συγκομιδή 10 βαθμών έμεινε εκτός διοργάνωσης! – κι άλλοτε ο «καταραμένος» μήνας Σεπτέμβριος.

Τέτοια εποχή, που οι «ερυθρόλευκοι» αναζητούν ακόμα τα «πατήματα» και τη συνοχή τους, στο ξεκίνημα της περιόδου και μετά… το πουλάκι πετάει, για να αναφωνούν στον επίλογο: Στερνή μου γνώση, να σε είχα πρώτα.

Πέρυσι ήταν η Μαρσέιγ φιλοξενούμενη στην πρεμιέρα των ομίλων. Φέτος η Σάλκε. Ήττα και στις δύο περιπτώσεις με κόστος τον αποκλεισμό από τους «16». Για μια ομάδα που το βάπτισμα πυρός της σεζόν απέχει… έτη φωτός με την αγωνιστική εξέλιξη και πορεία της.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο sportdog.gr