Δεν καθάρισε την μπουγάδα…

Τα πράγματα είναι απλά και δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση. Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε στην Τούμπα, γιατί δεν καθάρισε το παιχνίδι, ενώ μπορούσε κάλλιστα να το κάνει. Ήταν ανώτερος σε όλη την διάρκεια του ματς (δε νομίζουμε να αμφιβάλλει κανείς…), απειλήθηκε ελάχιστα από τους γηπεδούχους και όμως δεν πήρε το… τρίποντο.

Δεν πήρε το τρίποντο, παρά το γεγονός ότι προηγήθηκε με την σουτάρα του Τζιμπούρ και παρά το γεγονός ότι όταν οι παίκτες έπαιζαν σοβαρά, έφταναν με όποιον τρόπο ήθελαν στην εστία των γηπεδούχων.

Στο ποδόσφαιρο, πολλές φορές δεν κερδίζει ο καλύτερος. Ο Ολυμπιακός μπορεί να προερχόταν από ένα κουραστικό – από πλευράς απαιτήσεων και τρεξιμάτων – ματς στο Τσάμπιονς Λιγκ (το οποίο δεν συνοδεύτηκε και με καλό αποτέλεσμα), αλλά σε καμία περίπτωση δεν φάνηκε κουρασμένος. Είναι ανώτερη ομάδα από τους Θεσσαλονικείς και αυτό φαινόταν δια γυμνού οφθαλμού στο γήπεδο.

Οι «ερυθρόλευκοι» και πρώτοι πήγαιναν στην μπάλα και κατά διαστήματα ανέβαζαν στροφές. Αλλά όταν δεν κάνεις το 0-2 και αφήνεις ζωντανό τον αντίπαλό σου, μέσα στην έδρα του, τότε ανά πάσα στιγμή μπορεί να σου καθίσει η στραβή. Ο Φουστέρ αστόχησε σε δύο μοναδικές ευκαιρίες. Στην πρώτη απέκρουσε εντυπωσιακά ο πορτιέρο του ΠΑΟΚ, στην δεύτερη το πλασέ του, δεν ήταν το ιδανικό. Ο Φουστέρ αστόχησε, αλλά δεν συνέβη το ίδιο και με τον Αθανασιάδη, στα τελειώματα του ματς. Και στο χρονικό σημείο που έγινε το 1-1, ήταν σχεδόν αδύνατο να προλάβουν οι Πειραιώτες για να πετύχουν και δεύτερο γκολ).

Στο δια ταύτα μένει μια πικρή γεύση από το αποτέλεσμα, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ολυμπιακός στάθηκε όρθιος στην πιο δύσκολη για αυτόν έδρα και συνεχίζει την προέλασή του για τον τίτλο. Τον οποίο δεν χάνει με τίποτα και θα τον κατακτήσει και με πολλά ρεκόρ. Θα σηκώσει την κούπα σε χρόνο ρεκόρ, με διαφορά ρεκόρ και πιθανότατα αήττητος…