Τα... στημένα του Ζαρντίμ!

Οι αριθμοί στο ποδόσφαιρο δεν λένε πάντα την αλήθεια, αλλά σίγουρα την λένε αρκετές φορές. Και στον φετινό Ολυμπιακό είναι φανερό ότι υπάρχει ένα μεγάλο όπλο της ομάδας που δεν είναι άλλο από τις στημένες φάσεις.

Και για να είμαστε ειλικρινείς, μιλάμε για υπερόπλο, αφού ο Ολυμπιακός με τις στημένες φάσεις έχει πετύχει περισσότερα από τα μισά φετινά γκολ του σε όλες τις διοργανώσεις. Ο Ολυμπιακός μέχρι τώρα έχει σημειώσει σε πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ 26 γκολ. Αναλυτικά έχει 22 τέρματα σε 9 ματς πρωταθλήματος και 4 σε 3 ματς Τσάμπιονς Λιγκ. Από αυτά τα 26 τέρματα τα 14 ο Ολυμπιακός τα έχει πετύχει με στημένες φάσεις (εκτελέσεις φάουλ και κόρνερ).

Μην το υποτιμάτε καθόλου, το νούμερο γιατί είναι πραγματικά εντυπωσιακό, ξεπερνά σε ποσοστό το 50%. Και φυσικά δεν είναι τυχαίο. Οποιος παρατηρεί τα γκολ αυτά καταλαβαίνει ότι με ελάχιστες εξαιρέσεις είναι προϊόν δουλειάς στην προπόνηση. Στο πρώτο γκολ για παράδειγμα εναντίον του ΟΦΗ, όπου ο Μασάντο εκτελεί το φάουλ και ο Μήτρογλου σκοράρει, υπάρχουν τέσσερις παίκτες του Ολυμπιακού που δουλεύουν στην φάση. Ο δημιουργός, ο σκόρερ και άλλοι δύο που κάνουν... σκριν στους αμυντικούς του ΟΦΗ για να βγει από τα μαρκαρίσματα. Ηταν πραγματικά μία κομπίνα “κλεμμένη” από ομάδα μπάσκετ που βγάζει ξεμαρκάριστο παίκτη για να σουτάρει τρίποντο...

Αλλά αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Το πόσο καλή δουλειά γίνεται σε αυτόν τον τομέα φαίνεται από την ποικιλία των γκολ που πετυχαίνει ο Ολυμπιακός. Στα στημένα σκοράρουν σχεδόν όλοι οι παίκτες του. Το αριστερό μπακ (Χολέμπας), το δεξί μπακ (Τοροσίδης), τα στόπερ (Μανωλάς, Σιόβας), τα αμυντικά χαφ (Μοντέστο), τα δεκάρια (Μασάντο), οι φορ (Τζεμπούρ, Μήτρογλου). Κάθε φορά κι' άλλος σκόρερ, κάθε φορά και διαφορετική εκτέλεση ή κομπίνα για να έρθει το γκολ.

Βεβαίως υπάρχουν και πολλά πράγματα που ακόμη προβληματίζουν. Και προβλημάτισε αρκετά ο Ολυμπιακός, εναντίον του ΟΦΗ, ειδικά μετά το 2-0. Εστω κι' αν είχε το ελαφρυντικό ότι έπαιζε σχεδόν με την δεύτερη ομάδα του (έξω Τοροσίδης, Κοντρέρας, Αβράαμ, Μοντέστο, Ιμπαγάσα, Φουστέρ, Τζεμπούρ για διαφορετικούς λόγους ο καθένας) και ο Μανιάτης σε άλλη θέση, επί της ουσίας έπαιζε με τους Μασάντο, Αμπντούν και Χολέμπας, μοναδικούς βασικούς από τους 10. Εστω κι έτσι όμως ο Ολυμπιακός παράτησε το ματς κι αν ο διαιτητής έδινε το πέναλτι του Φέτφα στον Κουτσιανικούλη, θα ζούσε πάλι εφιάλτη στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Επίσης υπάρχουν ορισμένα πράγματα που θέλουν εξηγήσεις. Αυτός ο Φέισα που είδαμε χθες και που είδαμε και σε κάποια (όχι όλα) τα φιλικά είναι δυνατόν να μην παίζει πιο πολύ. Στην καλή του βραδιά είναι με πολύ μεγάλη διαφορά ο πιο ποιοτικός αμυντικός μέσος που έχει η ομάδα και χθες ήταν ίσως ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού.

Τέλος, το φαινόμενο, όποιος παίκτης παίρνει ευκαιρία να μην την αξιοποιεί συνεχίστηκε. Μετά τον Τάτο στο Βικελίδης, μία τρύπα στο νερό και ο Βλαχοδήμος (προσωπικά θεωρώ ότι έχει εξαιρετικά στοιχεία, αλλά...), ενώ ας μην είμαστε αυστηροί με τον Φέτφα σε ότι έχει να κάνει με το συγκεκριμένο ματς, στο οποίο πάντως δεν μπήκε με όρεξη...

Υ.Γ. Ανέφερα νωρίτερα ότι ο Φέισα ίσως να ήταν ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού. Αδικώ τον Αμπντούν. Δεν ήταν απλά ο καλύτερος στο ματς με τον ΟΦΗ, αλλά είναι σε διάρκεια ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού φέτος. Αυτός που όλο το Καραϊσκάκη όταν ο Βαλβέρδε επέμενε να τον βάζει και να τον στηρίζει, τον γιούχαρε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, λες και η μετάβαση από την Καβάλα στον Ολυμπιακό δεν ήθελε τον χρόνο της...