Να βγάλουν την... υποχρέωση!

Να βγάλουν την... υποχρέωση!

Τάσος Νικολογιάννης Τάσος Νικολογιάννης
Να βγάλουν την... υποχρέωση!

bet365

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Ο Τάσος Νικολογιάννης γράφει για την εικόνα αποσύνθεσης του Παναθηναϊκού στο Μάριμπορ και τις ευθύνες που βαρύνουν παίκτες και προπονητή!

Αυτό το πράγμα, που εμφανίστηκε την Πέμπτη το βράδυ στην Σλοβενία, όχι μόνο Παναθηναϊκός δεν ήταν, ούτε καν ομάδα. Μιλάμε για 11 αδιάφορους παίκτες, που σου έδιναν την εντύπωση, ότι μπήκαν στο γήπεδο, για να βγάλουν την υποχρέωση, γνωρίζοντας, ότι και να χάσουν δεν τρέχει και τίποτα. Μιλάμε για έναν προπονητή, που με την πρόφαση και την δικαιολογία του μικρού μπάτζετ, δεν δίνει λόγο σε κανέναν ακόμα και αν χάνει από τον Πανθρακικό και διασύρεται από κάποια …Μάριμπορ.
Οκέι το είπα και το έγραψα και εγώ. Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε, ότι η φετινή χρονιά θα είναι δύσκολη, διότι το καλοκαίρι η ομάδα έφθασε μία ανάσα από την διάλυση και το πρώτιστο είναι να βγάλει οικονομικά την χρονιά και να φτιάξει μία ομάδα, που σε λίγα χρόνια θα μπορεί να διεκδικήσει στα ίσα το πρωτάθλημα και να σταθεί με αξιοπρέπεια στην Ευρώπη. Για καθήστε , όμως, ρε παιδιά. Εδώ ο Παναθηναϊκός με 15 εκ. ευρώ μπάτζετ διασύρθηκε από την Μάριμπορ που έχει μπάτζετ 4 εκ. ευρώ.
Να έχανε από την Τόττεναμ, την Λάτσιο, να το δεχθείς και να πεις οκέι δεν μπορεί να σταθεί, διότι είναι χειρότερος σε ρόστερ. Αλλά εδώ μιλάμε ότι χάνει από τον Πανθρακικό και την Μάριμπορ. Ομάδες με μικρότερο μπάτζετ από τους «πράσινους». Αρα η δικαιολογία «με αυτό το μπάτζετ δεν μπορείς να φτιάξεις καλύτερη ομάδα δεν υπάρχει». Διότι πολύ απλά αυτό το πράγμα που περιφέρεται σε Ελλάδα και Ευρώπη και φοράει πράσινες φανέλες, δεν είναι καν ομάδα. Είναι ένα συνοθύλευμα χωρίς αρχή και τέλος.
Χωρίς δίψα και πάθος να δείξει κάτι στο γήπεδο. Είναι ένα φλατ, ανευρο πράγμα. Οποιος και να παίξει βλέπεις το ίδιο πράγμα. Δεν δέχομαι ότι αυτό το «φτωχό» σε ποιότητα ρόστερ του Παναθηναϊκού μόνο αυτό μπορεί να παίξει. Διότι στην Σλοβενία είδα 11 παίκτες να παραδίνονται άνευ όρων ειδικά μετά το 1-0. Η ευθύνη των παικτών για αυτό τον ωχαδερφισμό που βγάζουν στο γήπεδο είναι μεγάλη. Αλλά πλέον είναι μεγάλη και η ευθύνη του Φερέιρα .
Δύο χρόνια είναι στην Ελλάδα και το καλοκαίρι έγραψα ότι φέτος είναι ο χρόνος, που θα κριθεί το τι μπορεί να κάνει. Διότι όλες οι επιλογές παικτών ήταν δικές του-είναι δύο χρόνια στην ομάδα- και όλοι οι παίκτες ήρθαν έγκαιρα εκτός από τον Κουίνσι. Και διότι ο ίδιος ο Φερέιρα έχει πει ότι σε κάθε ματς η ομάδα θα βελτιώνεται, αλλά εγώ την βλέπω σε κάθε ματς και χειρότερη. Με τον Πανθρακικό έκανε τέσσερις-πέντε ευκαιρίες, στο Μάριμπορ έκανε μόλις μία.
Ποιος ξέρει τι θα δουν τα μάτια μας με τον Ατρόμητο. Εγώ βλέπω , ότι ο φετινός Παναθηναϊκός μοιάζει σε κάθε ματς, που παίζει να το κάνει από υποχρέωση. Και σε αυτό φταίνε και οι παίκτες –πέρυσι στο δίμηνο που ήταν απλήρωτοι έπαιζαν πολύ καλύτερα- αλλά και ο προπονητής, που δεν μπορεί να σταματήσει την κατηφόρα, που φαίνεται, ότι είναι ατελείωτη.
Είναι προς τιμή του ανθρώπου Φερέιρα , που ζήτησε συγγνώμη από την διοίκηση για το κάζο της Σλοβενίας, αλλά θα προτιμούσα αντί να ζητήσει συγγνώμη να έδινε την λύση , για να γίνει κατ’αρχάς ομάδα ο Παναθηναϊκός στο γήπεδο. Διότι είπαμε ότι δεν είναι καν ομάδα. Και σε αυτό δεν φταίει το χαμηλό μπάτζετ. Διότι αν ήταν έτσι ο ΑΠΟΕΛ δεν θα έφθανε στα προημιτελικά του τσάμπιονς λιγκ πέρυσι, ούτε ο Πανθρακικός , τα Γιάννενα και η Μάριμπορ θα έκαναν πλάκες στον Παναθηναϊκό. Και ουσιαστικά φθάσαμε και ένα χρόνο πίσω, όταν ο Παναθηναϊκός με ανάλογη εμφάνιση έχανε με κάτω τα χέρια με 3-0 από την Μακάμπι στο Τελ Αβίβ.
Οσον αφορά τώρα κάποιους παίκτες, που ήρθαν στην ομάδα φέτος και αποτελούν επιλογές του Φερέιρα θα πω μόνο το εξής. Κανείς δεν κάνει την διαφορά με εξαίρεση τον Σισοκό. Οι περισσότεροι από αυτούς δείχνουν ότι δεν κάνουν για τον Παναθηναϊκό, αλλά υπάρχει ένα ΑΛΛΑ. Αν ο Παναθηναϊκός λειτουργούσε σαν ομάδα, έπαιζε με πλάνο, είχε πάθος στο παιχνίδι του, όλοι αυτοί οι παίκτες θα έμοιαζαν καλύτεροι. Όπως έμοιαζαν την Πέμπτη το βράδυ ο Μπέλιτς, ο Ιμπραήμι και ο Ταβάρες, που δεν νομίζω , ότι έχουν μεγάλη διαφορά από τον Σισοκό, τον Κουίνσι, τον Φορναρόλι. Απλά η Μάριμπορ είναι ΟΜΑΔΑ , ο Παναθηναϊκός δεν είναι καν ομάδα.
Είναι ένα πράγμα αντιτουριστικό και σε αυτή την περίπτωση και οι όποιοι καλοί παίκτες φαίνονται μέτριοι και οι μέτριοι φαίνονται κακοί. Και αν συνεχίσει να παίζει έτσι ο Παναθηναϊκός θυμηθείτε ότι σε λίγο καιρό και ο Σισοκό θα είναι όπως οι άλλοι και θα χάνεται και αυτός μέσα στο συνοθύλευμα.
Και κάτι τελευταίο. Ο Γιάννης Αλαφούζος πρέπει να δώσει να καταλάβει στον προπονητή και στους παίκτες, ότι οι υποχρεώσεις τους δεν τελείωσαν με την είσοδο στους ομίλους του Europa League. Διότι κάτι τέτοιο μου δείχνουν εμένα….
ΥΓ: Πολλά μπράβο για την παρουσία των 300 ηρωικών οπαδών στην Σλοβενία και την στήριξη στην ομάδα. Η πίκρα τους ήταν μεγάλη , αλλά δεν σταμάτησαν να φωνάζουν υπέρ της ομάδας, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.
 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Τάσος Νικολογιάννης
Τάσος Νικολογιάννης

Το σαράκι της δημοσιογραφίας του μπήκε από πιτσιρικάς, όταν γύρναγε από το σχολείο και άκουγε τις περιγραφές αγώνων στο ραδιόφωνο έλεγε ότι ήθελε να ασχοληθεί με την αθλητική δημοσιογραφία. Άρρωστος Παναθηναϊκός έγινε από τον πατέρα του και αρχισε από μικρός να πηγαίνει στα γήπεδα. Όταν τελείωσε την φοίτησή του στο εργαστήρι επαγγελματικής δημοσιογραφίας το όνειρό του ήταν κάποια μέρα να ασχοληθεί με το ρεπορτάζ της αγαπημένης του ομάδας. Η αρχή της καριέρας του έγινε από τα χαμηλά ρεπορτάζ στον «ΦΙΛΑΘΛΟ» το 1984. Τότε μεγάλο σχολείο, θυμάται πλέον με θλίψη αυτή την εφημερίδα και πως την οδήγησαν στον αφανισμό αυτοί που την διοικούσαν. Αφού πέρασε από ρεπορτάζ Πειραϊκών, Β' Εθνικής, διαιτησίας το καλοκαίρι του 1986 έγινε το όνειρό του πραγματικότητα και ανέλαβε το ρεπορτάζ Παναθηναϊκού. Το 2003 έφυγε από τον «ΦΙΛΑΘΛΟ» , πήγε στο SPORTIME και μετά στην SPORTDAY όπου δουλεύει μέχρι σήμερα.

Σταθμός για την καριέρα του ήταν η συνεργασία του με τον Novasport fm από το 2000. Όπως λέει χαρακτηριστικά , μέχρι τότε δεν τον ήξερε ούτε η μάνα του, από τότε τον έμαθε σταδιακά πολύς κόσμος. Είναι άρρωστος με την δημοσιογραφία και δεν μπορεί να σκεφτεί τον εαυτό του χωρίς να ψάχνει το ρεπορτάζ.