Επιστροφή στην μιζέρια...

Αυτό ήταν κύριοι. Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα έλαβε τέλος για την Ελλάδα και πλέον ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στην αγαπημένη μας μιζέρια. Όχι πως την είχαμε αποχωριστεί, αλλά υπήρχαν και κάποιοι που κρατούσαν τα προσχήματα. Λέω κρατούσαν γιατί λογικά από σήμερα κιόλας θα αρχίσει η κριτική, το ανάθεμα και οι μεγάλες αναλύσεις σχετικά με το γιατί η Εθνική ομάδα δεν συνεχίζει στο Euro.

Ο Σάντος που άρχισε ως άχρηστος στην Πολωνία μετά τα ματς με την οικοδέσποινα και την Τσεχία, μετατράπηκε σε Θεό νικώντας την Ρωσία, θα γίνει και πάλι αποτυχημένος επειδή στο ματς με την καλύτερη ομάδα της Ευρώπης και ίσως και του κόσμου αυτή την στιγμή, ξεκίνησε με τον Νίνη και όχι τον Φετφατζίδη. Λογικό βέβαια, γιατί αν δεν έπαιζε ο όντως κακός Νίνης, την είχαμε για πλάκα την Γερμανία. Πλέον θα αρχίσουν και πάλι οι φωνές για τους παίκτες που κάλεσε στα γήπεδα της Πολωνίας, αφήνοντας εκ νέου αιχμές για ύποπτες κλήσεις προκειμένου κάποιες ομάδες να πάρουν τα χρήματα από την ΟΥΕΦΑ (ναι ακόμα και αυτό έχει ακουστεί).

Οι Καραγκούνης, Κατσουράνης θα γίνουν και πάλι περιπατητές και άσχετοι. Ο Χαλκιάς η αιτία που δεν συνεχίζουμε στην διοργάνωση, ο Γκέκας ένας επιθετικός της σειράς, χωρίς παρόν και μέλλον και ο Σαμαράς ο ομορφονιός με το γυαλιστερό μαλλί που σκέφτεται μόνο τον εαυτό του και τίποτα άλλο. Η πορεία στο Euro θα είναι αποτυχημένη γιατί αυτή η Εθνική δεν έπαιξε μπαλάρα ισάξια με αυτή των Βραζιλίας και Αργεντινής και πλέον όλοι, έχοντας κάνει το καθήκον μας ρίχνοντας στα τάρταρα το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα θα περιμένουμε καρτερικά να απολαύσουμε επιτέλους ποδόσφαιρο.

Πότε θα γίνει αυτό; Μα φυσικά με την έναρξη του ελληνικού πρωταθλήματος. Εκεί όλα τα παιχνίδια θα είναι δέκα φορές καλύτερα από αυτά της Εθνικής. Οι ομάδες που θα μας αντιπροσωπεύσουν στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα, αν δεν τα κατακτήσουν, τουλάχιστον θα φτάσουν ως τον τελικό. Τα γήπεδα θα είναι κατάμεστα, χωρίς το παραμικρό επεισόδιο, τα μέλη της Σούπερ Λίγκας αγαπημένα και όλοι θα λέμε πως επιτέλους τελείωσε αυτό το καλοκαίρι, ξεχάσαμε την τραγική Εθνική με την αποτυχία της στην Πολωνία και πλέον ήρθε η ώρα να χαρούμε τον βασιλιά των σπορ!

Και βέβαια στο ελληνικό πρωτάθλημα, τόσο από τους οπαδούς των ομάδων, όσο και από τους δημοσιογράφους που καλύπτουν το ρεπορτάζ των λεγόμενων μεγάλων κλαμπ, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει ανάλογη κριτική. Αυτή την τιμή την είχε μόνο η Εθνική που ήταν και ο εύκολος στόχος. Κανείς που κάνει ρεπορτάζ Ολυμπιακού δεν θα βγάλει άχρηστο τον Χολέμπας, με την Εθνική το έκαναν. Κανείς που κάνει ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού δεν θα πει παλτό τον Κατσουράνη με την Εθνική φυσικά και το έκαναν. Και τέλος κανείς που κάνει ρεπορτάζ ΠΑΟΚ δεν θα πει πως ο Χαλκιάς τα τρώει όρθιος, ενώ με την Εθνική ήταν κάτι εύκολο να γίνει. Και φυσικά όλοι καταλαβαίνουν πως η κριτική στον προπονητή της ομάδας που κάνεις ρεπορτάζ μόνο εύκολη δεν είναι, σε αντίθεση με αυτή στον Σάντος που όχι μόνο ήταν εύκολη, αλλά σε έκανε και μάγκα...

Τα ίδια ισχύουν και με τον κόσμο. Η Εθνική είναι ο εύκολος στόχος γιατί έχεις την ευκαιρία να βγάλεις άχρηστους τους παίκτες του Ολυμπιακού αν είσαι Παναθηναϊκός και το αντίθετο. Έτσι και αλλιώς δεν σε ενδιαφέρει η ομάδα, αλλά το πως να κράξεις τον άλλον. Αυτή είναι η λογική μας και έτσι θα παραμείνουμε. Ακόμα και το Ευρωπαϊκό να κατακτούσαμε θα υπήρχαν άνθρωποι να λέγανε πως μας το έδωσαν επειδή είμαστε φτωχοί και με τον τρόπο αυτό ήθελαν να μας χρυσώσουν το χάπι. Τον Έλληνα άλλωστε δεν τον πιάνεις πουθενά. Εδώ έφτασε στο σημείο ένα παιχνίδι να το κάνει μείζoν πολιτικό θέμα, λες και αν κερδίζαμε την Γερμανία θα μας έλεγαν πως δεν χρωστάμε τίποτα και θα ζούσαμε σαν βασιλιάδες...

Για να τελειώνουμε το θέμα, η πορεία στο Euro ήταν χωρίς αμφιβολία αξιοπρεπέστατη και πετυχημένη. Η ομάδα άφησε εκτός την Πολωνία του Λεβαντόφσκι και την Ρωσία των παικταράδων. Ηττήθηκε από την καλύτερη ίσως ομάδα του κόσμου αυτή την στιγμή, ενώ ακόμα και να βρισκόταν στην πρώτη θέση του ομίλου, θα έπεφτε πάνω στην Πορτογαλία του Ρονάλντο. Φυσικά και θα μπορούσε να παίξει λίγο καλύτερα, φυσικά και έγιναν λάθη, αλλά είπαμε, ας περιμένουμε να δούμε και πάλι το ελληνικό πρωτάθλημα και το υπερθέαμα και μετά να αναθεματίσουμε τον Σάντος και τους παίκτες του. Για την ώρα ας τους πούμε ένα ευχαριστώ για όσα μας προσέφεραν αυτές τις ημέρες και κυρίως για όσα θα μας προσφέρουν στο μέλλον, μιας και με δεδομένο το χαμηλό μέσο όρο ηλικίας, αυτή η ομάδα μπορεί και θα μας χαρίσει και νέες μεγάλες στιγμές και προκρίσεις σε Μουντιάλ και Euro. Όχι τίποτα άλλο να έχουν και οι ειδικοί την ευκαιρία να κράξουν...

ΥΓ: Πολλά μπράβο στον Φερνάντο Σάντος για την κίνηση που έκανε με την χρησιμοποίηση του τεράστιου Νίκου Λυμπερόπουλου, δίνοντάς του την ευκαιρία να κλείσει την καριέρα του στην Εθνική με ένα ματς σε τόσο μεγάλη διοργάνωση. Το ιδανικό θα ήταν να χτυπήσει και το πέναλτι, αλλά και μόνο που έπαιξε ήταν ότι καλύτερο, σε αντίθεση με τον Άνχελ Ιορντανέσκου που ενώ θα μπορούσε να βάλει σε τέσσερα παιχνίδια (ακόμα και φιλικά), τον Στράτο Αποστολάκη, δεν το έκανε και ο δεξιός οπισθοφύλακας των Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού έμεινε στις 96 συμμετοχές.

ΥΓ1: Αν κάτι ξεχώρισε σε όλο το Euro ακόμα περισσότερο και από την πορεία, ήταν οι δηλώσεις του προπονητή και των παικτών. Μακάρι τέτοιες δηλώσεις να έχουμε και τον χειμώνα ειδικά μετά από ντέρμπι. Προσωπικά θα ξεχώριζα αυτή του Κατσουράνη που μετά τον τραυματισμό του Αβραάμ Παπαδόπουλου είπε: «Όλοι είμαστε λυπημένοι γιατί έχουμε πολλές ατυχίες. Τώρα χτύπησε ο Αβραάμ με ένα σοβαρό τραυματισμό. Χίλιες φορές να χάναμε παρά να χτυπήσει ο Αβράαμ. Είναι σημαντικό μέλος της ομάδας και όλοι είμαστε στεναχωρημένοι. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να παίξει πλέον ο Αβράαμ. Θα είμαστε δίπλα του ολα τα παιδιά και ότι καλό κάνουμε θα το αφιερώσουμε στον Αβράαμ»!!!

ΥΓ2: Για να δείτε την... αρρώστια μας δεν θα ξεχάσω έναν γνωστό νοσταλγό του Βαρδινογιάννη που μετά το 1-0 επί της Ρωσίας, βγήκε στο ραδιόφωνο και είπε πως ο Καραγκούνης (ναι αυτός που σκόραρε όχι κάποιος άλλος), στο γκολ που πέτυχε δεν έκανε σωστά το σουτ παρότι η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα... Πήγε να μου πέσει το κινητό από τα χέρια, αλλά τα κατάφερα και το κράτησα... Έτσι ήμασταν, έτσι είμαστε και έτσι θα είμαστε γιατί η μιζέρια ποτέ δεν πεθαίνει...

Καλό καλοκαίρι!