«Οράνιε, ντροπή σας!»

Τον είχαν ονομάσει «όμιλος του θανάτου». Οπότε κάποιος θα έπρεπε να... πεθάνει! Πέθανε λοιπόν η Ολλανδία. Και για να είμαστε ειλικρινείς, έτσι όπως παρουσιάστηκε σε αυτό το EURO, δεν πρόκειται να λείψει και σε κανέναν. Οχι σε αυτή τη διοργάνωση! Οχι μετά από την χειρότερη εμφάνιση της σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης. Οι τρεις ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια και η μη συγκέντρωση ούτε καν ενός βαθμού, υποχρέωσαν τους συμπατριώτες τους και συγκεκριμένα τη «Nieuwsblog» να γράψει μετά το κάζο με τους Πορτογάλους, για την «πιο μαύρη νύχτα στο ποδόσφαιρο της χώρας»,

Πάλι καλά μάλιστα που οι Ιβηρες έμειναν τελικά στα δύο γκολ, γιατί έτσι όπως έπαιζε ο Κριστιάνο Ρονάλντο, θα μπορούσαν να είχαν δεχτεί μισή ντουζίνα τεμάχια. «Οράνιε, ντροπή σας», τιτλοφόρησε η μεγάλη εφημερίδα της χώρας «De Telegraaf», για μία ομάδα που άπαντες εντός και εκτός συνόρων της χώρας συμπεριλάμβαναν στα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου.

«Ποτέ στο παρελθόν μία ομάδα δεν κατέστρεψε τόσο γρήγορα την τόσο σπουδαία φήμη που είχε δημιουργήσει», έγραψε η «Algemeen Dagblad» που πρότεινε στους Ολλανδούς να χαμηλώσουν πλέον τον πήχη και να γίνουν πιο ταπεινοί: Τώρα η ολλανδική ομάδα ξέρει που βρίσκεται». Από πολύ χαμηλότερο σημείο οι Τουλίπες οφείλουν τώρα με την ησυχία τους να ψάξουν τα αίτιας της αποτυχίας τους και αυτά σύμφωνα με τη δική μας γνώμη στο gazzetta.gr, είναι πολύπλευρα.

* Το ότι βρίσκονταν στην κορυφή της παγκόσμιας ελίτ προφανώς ήταν μία ψευδαίσθηση που καλλιεργήθηκε μετά την παρουσία τους στον χαμένο τελικό του Μουντιάλ. Αυτό που έδειξαν στα γήπεδα της; Πολωνίας ήταν η εικόνα ενός ασύνδετου γκρουπ παικτών και σε καμία περίπτωση η εικόνα μία πραγματικής ομάδας που πάλεψε και απλά έτυχε να ηττηθεί. Οι παίκτες μεταξύ τους δεν λένε ούτε καλημέρα. Ενα γκρουπ γεμάτο παρεξηγήσεις, κουτσομπολιά, πισώπλατα μαχαιρώματα και υπερτιμημένα ΕΓΩ.

Ταλαντούχοι παίκτες που δεν είχαν τον παραμικρό ενθουσιασμό, όπως οι δύο πρώτοι σκόρερ σε Γερμανία (Χούντελααρ) και Αγγλία (Φαν Πέρσι) που δεν κυνηγούσαν καν τις χαμένες μπάλες και τις φάσεις γενικότερα. Παίκτες χωρίς μέλλον (Φαν Μπόμελ), σε κακή αγωνιστική (Σνάιντερ) και ψυχολογική (Ρόμπεν) κατάσταση. Ειδικά ο τελευταίος ήταν ξεκάθαρα επηρεασμένο από το κάκιστο φίνις που είχε σε μία σεζόν με τη Μπάγερν που μέχρι λίγο πριν το τέλος του πήγαινε τέλεια.

Η άμυνα ήταν χάλια. Ακόμα και ο Βίλεμς που μπορεί να έχει ταλέντο, είναι μόλις 18 και ο Εμάνουελσον θα έπρεπε να είναι βασικός. Ο Φαν Μπόμελ ή ο Ντε Γιονγκ θα έπρεπε να μείνει εκτός για χάρη του Φαν ντερ Φάαρτ. Ο Μπερτ Φαν Μάρβαϊκ έκανε πολλά λάθη τούτη την φορά. Επέμεινε πολύ σε καμμένα χαρτιά και ειδικά αυτό το πάντρεμα Χούντελααρ-Φαν Πέρσι στην επίθεση, αποδείχτηκε καταστροφικό, μιας και κουτουλούσαν μεταξύ τους!

Τη στιγμή που ακόμα και η Ισπανία που πατάει από κορυφή (EURO) σε κορυφή (Μουντιάλ) εξελίσσεται, ψάχνεται πετυχημένα ή όχι (όπως με την Ιταλία που έπαιξε με 6 μέσους), αναζητά τη βελτίωση. Που η Γερμανία κάνει διαρκή ανανέωση. Που η Γαλλία και η Ιταλία προσπαθούν να αναγεννηθούν από τις στάχτες της Νότιας Αφρικής, οι Ολλανδοί δεν άλλαξαν τίποτα. Μοιραία λοιπόν το πλήρωσαν αγωνιστικά. Το μόνο που τους έσωνε μέχρι τώρα από την αυτοκαταστροφική ιδιοσυγκρασία και το ψυχεδελικό ποδοσφαιρικά ΕΓΩ τους, ήταν το ταλέντο τους. Από τη στιγμή που δεν ξεδίπλωσαν ούτε αυτό, δικαίως ξεκίνησαν τις διακοπές τους νωρίτερα του αναμενόμενου...