Μια νύχτα... διαφορετική!

Κι όχι μόνο αρκετός, αλλά και... πολυποίκιλος, με παιδιά, οικογένειες, γυναίκες, άνθρωποι που αγαπούν τη μπάλα, αγαπούν την Εθνική, αγαπούν την Ελλάδα και μας πρόσφεραν αισιόδοξες εικόνες στις κερκίδες.

Εξαιρετικός ήταν και ο Ρεχάγκελ, για πρώτη φορά μετά από καιρό μάλιστα! Χρησιμοποίησε στη βασική ενδεκάδα τις καλύτερες επιλογές που είχε, αφήνοντας στον πάγκο, τους... ξεχασμένους και παροπλισμένους, κέρδισε κατά κράτος με τις οδηγίες του, τον ξανθό που καθόταν στον πάγκο παραπέρα, τον Αλεξέι Μιχαηλιτσένκο. Λίγο καλύτερα να τα είχε πάει στις αλλαγές, με την έξοδο του κορυφαίου Σαλπιγγίδη, ίσως να θύμιζε τον προπονητή που έκλεβε την παράσταση στη Euro εποχή!

Παραφωνία δεν αποτέλεσαν ούτε και οι διεθνείς, οι οποίοι με ελάχιστες εξαιρέσεις, προσπάθησαν για το καλύτερο, έτρεξαν και το πάλεψαν. Ισως εάν έμπαινε και το γκολ στη φάση του Σαλπιγγίδη, όλα να ήταν διαφορετικά τώρα.

Διαφορετικό, όμως, έπρεπε να ήταν και το αποτέλεσμα για να μπορούμε να μιλάμε για το ιδανικό βράδυ. Αλλά το 0-0, όσο πονηρό και εάν είναι, δεν παύει να δίνει το προβάδισμα στους Ουκρανούς, σε μια ρεβάνς που – με γρίπη ή χωρίς γρίπη – δεν πρέπει να λησμονάμε ότι γίνεται στην έδρα τους.

Μέχρι τότε, όμως, μπορούμε να μείνουμε με μια γλυκιά γεύση από την Εθνική, μια γεύση που θα κρατήσει ως το βράδυ της Τετάρτης. Και ποιος ξέρει, ο Θεός είναι μεγάλος και να μας κάνει το χατήρι.

Αλλωστε και ο Οτο Ρεχάγκελ, ήταν εμφανώς ικανοποιημένος μετά το ματς και δεν είναι τυχαίο που η συνέντευξη Τύπου κόντεψε να σπάσει όλα τα ρεκόρ σε διάρκεια, σε πλήρη αντίθεση με όλες τις προηγούμενες που ο Γερμανός, μετά το πεντάλεπτο, άφηνε σύξυλους τους δημοσιογράφους και σηκωνόταν κι έφευγε!

Ισως τελικά κάτι παραπάνω να ξέρει για τη ρεβάνς, η πονηρή αλεπού των πάγκων...