Tom Clancy's Ghost Recon: Future Soldier multiplayer – preview

Με τον χρόνο μας να είναι περιορισμένος, προσπεράσαμε το single player και χωθήκαμε κατευθείαν στο multiplayer σε μία σειρά τεσσάρων διαφορετικών modes για 12 παίκτες μάξιμουμ (6vs6). Τα modes αυτά παρότι θα είναι κατά κάποιο βαθμό αρκετά οικεία στους βετεράνους του είδους, είναι όλα objective-based, με άλλα λόγια ξεχάστε το λεγόμενο «απλό deathmatch-άκι». Παντού και πάντα υπάρχει κάποιο είδος αντικειμενικού σκοπού που θα πρέπει να επιτευχθεί, ειδάλλως θα βαρεθείτε να βλέπετε τη λέξη «Defeat» σε κάθε γύρο.

Η όλη ιδέα του παιχνιδιού (ειδικά στο multiplayer) είναι να ωθήσει όλους τους παίκτες να παίξουν ομαδικά καθώς προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την αντίπαλη ομάδα. Οι «μοναχικοί» τύποι, παρόλο που δεν τους εμποδίζει κανένας να κάνουν ό,τι τους κατέβει, θα τα βρουν πιο σκούρα αν αποφασίσουν να αποσπαστούν από την ομάδα, καθώς θα αντιληφθούν αργά ή γρήγορα ότι η αλληλοκάλυψη και η συμβολή τους στην ενημέρωση των θέσεων του εχθρού αμείβονται μεταξύ άλλων με πολλούς περισσότερους πόντους και συνάμα έχουν περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας.

Οφείλω να παραδεχθώ, όσο και να προσπαθώ να το κρύψω, ότι ανέκαθεν άνηκα στην ανωτέρω κατηγορία. Και η αλήθεια είναι ότι μετά από λίγες αποτυχημένες προσπάθειες να κάνω του κεφαλιού μου, σύντομα αλλαξοπίστησα ειδικά στο Siege mode όπου ο εκάστοτε γύρος προσφέρει… μηδενικά respawns! Αυτό το mode είναι πραγματικά το καλύτερο παράδειγμα που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να τονίσει τα πλεονεκτήματα της ομαδικότητας, καθώς εκεί δεν υπάρχουν περιθώρια για απρόσεκτες κινήσεις.

Στο Saboteur, τα πράγματα θυμίζουν αρκετά το γνωστό Capture the Flag, απλά, αντί για σημαία, θα πρέπει να βρείτε το βαλιτσάκι με τη βόμβα και να το παραδώσετε κατ’ ιδίαν και ζεστό-ζεστό στη βάση των αντιπάλων. Ο έχων την βόμβα χάνει την δυνατότητα να τρέξει και είναι αναγκασμένος να χρησιμοποιήσει μόνο το πιστόλι του, ή και το βαλιτσάκι το ίδιο (!) για να αντιμετωπίσει οποιονδήποτε κάνει το λάθος να πλησιάσει υπερβολικά κοντά. Έχετε φάει ποτέ ανάποδη στα μούτρα με μεταλλική βαλίτσα; Όχι; Δεν πειράζει, έφαγα εγώ…

Κoμματάκι πιο πρωτότυπο είναι το Decoy mode όπου μια ομάδα πρέπει να προστατέψει τρεις στόχους, από τους οποίους μόνο ο ένας έχει κάποια ουσιαστική σημασία για τους αντιπάλους. Τα άλλα δύο είναι καθαρά παραπλανητικά και δεν προσφέρουν καμία αμοιβή. Όταν ο αληθινός στόχος βρεθεί από τους επιτιθέμενους, αμέσως ξεκλειδώνεται άλλος ένας, τελευταίος στόχος με τον οποίο κερδίζεται και ο γύρος.

Δέκα χάρτες, τέσσερα διαφορετικά 6vs6 game modes (και ένα πέμπτο, το Guerilla που είναι για μάξιμουμ τέσσερα άτομα σε co-op) και τρεις κατηγορίες φαντάρων, όμως το ζουμί είναι αλλού: στα όπλα! Πραγματικά υπάρχουν εκατομμύρια συνδυασμοί που μπορείτε να κάνετε στον οπλισμό σας, καθώς τα 52 όπλα που υπάρχουν στο παιχνίδι, δέχονται καμιά 50ρια ξεχωριστές αλλαγές εσωτερικές και εξωτερικές μέσω του Gunsmith. Τι εστί Gunsmith; Απλά φανταστείτε το επίπεδο της παραμετροποίησης των παλιών, καλών Need for Speed, όταν βρισκόσασταν στο γκαράζ και αλλάζατε τα πάντα, από τη μηχανή μέχι και τις… βίδες του αμαξιού. Ε, κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο Gunsmith αλλά αυτή τη φορά για τα οπλάκια σας.

Μαζεύοντας XP, τα unlocks έρχονται ένα-ένα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν οπουδήποτε, ωστόσο μόλις επιλέξετε κάποιο εξ’ αυτών για ένα συγκεκριμένο όπλο, δεν θα μπορείτε να το αλλάξετε ή να το μεταφέρετε σε κάποιο διαφορετικό. Προκειμένου λοιπόν να μην προβείτε σε κακές «αγορές», μπορείτε μέσα στο περιβάλλον του Gunsmith να δοκιμάσετε την αποτελεσματικότητα των όπλων σας εναντίον χάρτινων στόχων σε πεδίο βολής.

Όσον αφορά την έκδοση για τα PC, περιέργως στο event δεν υπήρχε κανείς που μπορούσε να σχολιάσει το γιατί ενώ εκεί που μας είχαν πει ότι το GRFS δεν θα τιμήσει τα PC, τώρα, κοντά δυο μήνες πριν το λανσάρισμά του, μας λένε ότι είναι έτοιμο… Απ ό,τι έμαθα πάντως, η PC έκδοση θα έχει καλύτερα γραφικά από τις κονσόλες, εκμεταλλευόμενη «πλήρως» το DirectX 11 και φυσικά το οποιοδήποτε hardware του εκάστοτε PC. Αυτά…

Πηγή: byteme.gr