Τα… «αστεία» και ο προφήτης

Μοιάζει με… πρωταπριλιάτικο αλλά δεν είναι. Ο ΠΑΟΚ κατάφερε να χάσει ΚΑΙ από τον ΠΑΣ Γιάννινα στην Τούμπα αυξάνοντας τις δόσεις απογοήτευσης που απλόχερα μοιράζει στους φιλάθλους του τους τελευταίους μήνες.

Ο Δικέφαλος αγνοεί τη νίκη στην Τούμπα από τις 21 Ιανουαρίου όταν και είχε κερδίσει τον Πανιώνιο. Από τότε μετρά μόνο ήττες και μια ισοπαλία (με τον Αρη) γεγονός που έχει προκαλέσει σοβαρό προβληματισμό τόσο στη διοίκηση όσο και στους οπαδούς της ομάδας που προσπαθούν να εξηγήσουν τα ανεξήγητα.

Πώς να εξηγήσει κάποιος ακολουθώντας την οδό της λογικής, το γεγονός ότι η ομάδα του Μπόλονι έχασε φέτος 18(!) – καλά διαβάσατε- βαθμούς στην Τούμπα ενώ έχει κερδίσει μακριά από την Θεσσαλονίκη –μεταξύ άλλων ομάδων- την ΑΕΚ και τον Παναθηναικό.

Το παράδοξο και στην περίπτωση του αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα είναι ότι ο ΠΑΟΚ αν και μέτριος μπορούσε να κερδίσει με χαρακτηριστική άνεση. Ήταν ανώτερος σε όλους τους τομείς από τον αντίπαλο του που κατάφερε με δυο φάσεις να πετύχει δυο γκολ και να κερδίσει το παιχνίδι.

Οι γηπεδούχοι αιφνιδιάστηκαν από το γκολ του Βίλα στο 6΄ που προήλθε από την κακή επιλογή του Χαλκιά στην επέμβαση μετά το σουτ του Ζαμπρέλα. Ο ΠΑΟΚ αντέδρασε, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην αντίπαλη περιοχή, δημιούργησε ευκαιρίες αλλά η επιπολαιότητα και η έλλειψη σοβαρότητας των παικτών του στην τελική προσπάθεια δεν του επέτρεψε να ισοφαρίσει πριν το ημίχρονο.

Η προσπάθεια για ισοφάριση συνεχίστηκε –χωρίς μεγάλη θέρμη είναι αλήθεια- και στο β΄ ημίχρονο αλλά μια λάθος εκτίμηση του Τσιρίλο έδωσε το δικαίωμα στους Ηπειρώτες να σκοράρουν για δεύτερη φορά να σφραγίσουν τη νίκη τους στην Τούμπα κι εκτός συγκλονιστικού απρόοπτου την παραμονή τους στην κατηγορία.

Η απουσία παικτών όπως ο Γκαρσία, ο Μαλεζάς και ο Φωτάκης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Αποδείχθηκε –κι ας κατηγορηθώ ότι κρίνω εκ των υστέρων- ότι δεν ήταν σοφή απόφαση να εκτίσουν και οι τρεις την ποινή τους στο συγκεκριμένο παιχνίδι γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν ικανοί παίκτες να τους αντικαταστήσουν.

Ο ΠΑΟΚ μπορεί και σ΄ αυτό το παιχνίδι να είχε τον έλεγχο και την υπεροχή αλλά του έλειπαν ουσιαστικά στοιχεία όπως η τελική πάσα και η σωστή εκτέλεση (και άλλα πολλά που δεν απαριθμώ για να μη χάσω το μέτρημα) με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί ακόμα περισσότερο από τη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Ακούω διάφορα περί ψυχολογίας τα οποία σαφώς και δεν μπορώ να υιοθετήσω. Ακούω και διαβάζω ότι έχουν ψυχολογικό πρόβλημα οι παίκτες όταν εμφανίζονται στην Τούμπα και απελευθερώνονται όταν απομακρύνονται από την Θεσσαλονίκη. Τα θεωρώ αστεία. Ποιο είναι δηλαδή το πρόβλημα τους; Ποιους τους ενοχλεί; Ποιος τους πιέζει; Η ομάδα χάνει τον έναν αγώνα μετά τον άλλο στην Τούμπα και ο κόσμος στις κερκίδες τραγουδά και χορεύει λες και δεν συμβαίνει τίποτε.

Ας αφήσουν ΟΛΟΙ αυτά τα αστεία περί κακής ψυχολογίας στην άκρη, ας σοβαρευτούν δείχνοντας το πραγματικό πρόσωπο του ΠΑΟΚ όχι μόνο στα πλει οφ αλλά και στους αγώνες πρωταθλήματος που απομένουν μέχρι το τέλος της περιόδου.

Υ. Γ. 1 Ο Γκαρσία με τις δηλώσεις που έκανε το Σάββατο αποδείχθηκε προφήτης. Σκοπεύω την Τρίτη να αναλύσω τις δηλώσεις του ουρουγουανού που έχει το θάρρος να λεει αλήθειες αδιαφορώντας για το κόστος.