Ζοτς για όλα!

Ο Σέρβος πολυνίκης τεχνικός έδωσε μια συνέντευξη-εξομολόγηση στο site sentragoal.gr και στον δημοσιογράφο Γιώργο Κούβαρη. Απολαύστε την.

Ο τεχνικός των «πρασίνων» μίλησε αρχικά για την κατάκτηση της έκτης Ευρωλίγκας του Παναθηναϊκού στη Βαρκελώνη και για το γεγονός ότι δεν ήταν μέσα στα φαβορί, ενώ η φετινή σεζόν μοιάζει παρόμοια:

«Θα σου πω κάτι άλλο. Πρωταρχικός μας στόχος μας ήταν να περάσουμε στο ΤΟΡ 16. Από τη στιγμή που το καταφέραμε ο επόμενος στόχος μας είναι να προκριθούμε στα προημιτελικά της Ευρωλίγκας. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, θέλουμε να πηγαίνουμε βήμα-βήμα. Δεν κοιτάζουμε το τέλος. Παιχνίδι-παιχνίδι, στόχο-στόχο θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο. Μέχρι στιγμής όλα είναι καλά και στοχεύουμε στην οκτάδα της διοργάνωσης. Μετά βλέπουμε...»

Στη συνέχεια ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς κλήθηκε να απαντήσει στο ποια ήταν η πιο δύσκολη χρονιά του στον Παναθηναϊκό κι αν θα μπορούσε να ήταν η περσινή ή φετινή:

«Όχι δεν θα έλεγα ότι είναι κάποια από τις δύο. Κάθε χρόνο έρχεσαι αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα και προσπαθείς να βρεις την καλύτερη δυνατή λύση. Φέτος ας πούμε ότι είναι κάπως ειδική η χρονιά λόγω των όσων συνέβησαν το καλοκαίρι και πιθανόν των όσων θα συμβούν το επόμενο καλοκαίρι. Κανείς δεν είναι σίγουρος για τίποτα. Το κίνητρό μας και η αφοσίωσή μας στη δουλειά πρέπει να είναι σε υψηλό επίπεδο. Ίσως και λίγο περισσότερο φέτος. Σε όλους αρέσει να παίζουν εναντίον των πρωταθλητών και να τους κερδίζουν. Όλοι θέλουν να έχουν το παράσημο ότι μας κέρδισαν. Και είναι απόλυτα φυσιολογικό. Είναι αυτό που λέω συνέχεια. Το κίνητρό μας πρέπει να είναι σε υψηλό επίπεδο αν θέλουμε να κάνουμε κάτι καλό και φέτος».

Για το αν υπάρχει κίνητρο ύστερα από πέντε τρόπαια Ευρωλίγκας, 11 πρωταθλήματα Ελλάδος κι έξι Κύπελλα και το πως μπορεί να δώσει κίνητρο στους παίκτες του:

«Πρέπει να βρίσκουμε κίνητρα! Πιστεύω ότι όποιος αγαπάει τη δουλειά του είναι εύκολο να βρει κίνητρο. Στη ζωή και όχι μόνο στον αθλητισμό θέλεις να περνάς όμορφα. Και σου αρέσει να το μεταδίδεις. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και στους παίκτες. Κάποιες φορές είναι δύσκολο αλλά πιστεύω ότι για ακόμα μια φορά θα δώσουν ό,τι καλύτερο έχουν μέσα τους για να παίξουν στο επίπεδο που αρμόζει στην Ευρωλίγκα. Είναι απαραίτητο για τη διοργάνωση. Όμως, το πιο σημαντικό απ' όλα είναι να προσπαθούν να δώσουν τα πάντα. Ότι έχουν και δεν έχουν. Τόσο ως άτομα, όσο και ως επαγγελματίες. Στο τέλος όλα τα άτομα που μας περιβάλλουν θα είναι ικανοποιημένα..»

Για το πόσο δύσκολο είναι για τον ίδιο: «Σου εξήγησα και πριν. Εγώ είμαι πολύ χαρούμενος που κάνω κάτι που αγαπάω τόσο πολύ. Είμαι προπονητής, δουλεύω με τους παίκτες μου και απολαμβάνω όσο τίποτε άλλο αυτή τη δουλειά. Καταλαβαίνω ότι κάθε χρονιά υπάρχουν προβλήματα, παίκτες τραυματίζονται, κάποιοι άλλοι δεν είναι έτοιμοι να παίξουν, μερικές φορές λείπει η συγκέντρωση από την προπόνηση ή στο παιχνίδι, αλλά έτσι είναι τα κομμάτια της δουλειάς μου. Κάθε μέρα προσπαθώ για το καλύτερο. Κάθε χρονιά είναι μια καινούργια αρχή. Έρχονται νέοι παίκτες και αυτό από μόνο του είναι κάτι διαφορετικό. Μου δίνει επιπλέον κίνητρα για τη σεζόν που ξεκινά...»

Για τον αν τον αγχώνει το μέλλον στην ομάδα μετά απ' όσα συνέβησαν το καλοκαίρι: «Χωρίς καμία αμφισβήτηση δεν είναι καλά όλα αυτά και δεν είναι ωραίο να μην ξέρεις τι θα συμβεί μετά από κάποιους μήνες. Ο Παναθηναϊκός είναι η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης τα 15 τελευταία χρόνια με τα καλύτερα αποτελέσματα από οποιαδήποτε άλλη! Η οικογένεια των Γιαννακόπουλων είναι περισσότερα από 20 χρόνια στην ομάδα και έχουν κάθε δικαίωμα να πάρουν οποιαδήποτε απόφαση θελήσουν στο τέλος της σεζόν. Και όλοι πρέπει να τη σεβαστούν. Δεν έχω να πω κάτι παραπάνω σε αυτό. Θα σεβαστώ όποια απόφαση και αν πάρουν. Ο Παναθηναϊκός είναι ένα κλαμπ που θα έχει πάντα μέλλον, ωστόσο είναι δύσκολο να τον σκεφτείς χωρίς την οικογένεια των Γιαννακόπουλων στο τιμόνι της. Ίσως όμως και να είναι η πραγματικότητα από τη νέα σεζόν. Δεν ξέρω. Ελπίζω όμως ότι ο Παναθηναϊκός θα διεκδικεί πάντα όλους τους τίτλους σε όλες τις διοργανώσεις που θα παίρνει μέρος...»

Ύστερα μίλησε για τα... μελλοντικά του σχέδια: «Το επόμενο παιχνίδι της ομάδας! Αυτό είναι το μοναδικό μέλλον στη ζωή μου. Όταν ολοκληρωθεί η σεζόν θα έχω το χρόνο για να σκεφτώ τι θα κάνω. Όπως συμβαίνει κάθε χρονιά μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής σεζόν δεν έχω κάτσει να σκεφτώ πως θα είναι την επόμενη ή την μεθεπόμενη χρονιά. Δεν μου αρέσει να το κάνω αυτό. Το πιο σημαντικό για μένα είναι η ομάδα μου και το πως θα εκπληρώσουμε τους στόχους μας».

Στην ερώτηση αν σε περίπτωση που ο Παναθηναϊκός δεν είναι τόσο ανταγωνιστικός μετά το καλοκαίρι και αναγκαστεί να στραφεί σε νεαρούς παίκτες και σε παίκτες που δεν αποτελούν τα «πρώτα» ονόματα όπως ο Διαμαντίδης ή ο Μπατίστ. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα αναλάμβανε να χτίσει μια ομάδα από την αρχή, ανέφερε:

«Σε υποθετικές ερωτήσεις δεν έχω απαντήσεις. Πιστεύω είναι λογικό αυτό που σου λέω. Από τη στιγμή που δεν γνωρίζει κάποιος πως θα είναι τα πράγματα, είναι δύσκολο να πούμε κάτι συγκεκριμένο...»

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού ζει με την αγωνία και ρωτάει συνέχεια αν θα παραμείνει στην ομάδα με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς να τονίζεις πως: «Πρώτα απ' όλα θέλω να ευχαριστήσω τους φίλους του Παναθηναϊκού για την αγάπη που δείχνουν τόσο σε εμένα όσο και στην ομάδα φυσικά. Ξέρουν ότι χωρίς αυτούς θα ήταν αδύνατον να κατακτήσουμε όλους αυτούς τους τίτλους. Είναι πολύ σημαντικό κομμάτι για μας.

Θέλω να τους ευχαριστήσω ξανά για όλα και να τους πω ότι θα προσπαθήσουμε μία ακόμα χρονιά να κάνουμε το καλύτερο και να τους ευχαριστήσουμε. Θα δουλέψουμε πολύ σκληρά και θέλω να απολαύσουμε όλοι μαζί τα παιχνίδια που ακολουθούν. Το τι θα γίνει το καλοκαίρι δεν το ξέρω. Χωρίς αμφιβολία αγαπάω πολύ αυτή την ομάδα. Πάρα πάρα πολύ για την ακρίβεια! Είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της ζωής μου! Νιώθω ότι ο Παναθηναϊκός είναι το σπίτι μου. Η Αθήνα η πόλη μου. Η Ελλάδα η χώρα μου. Πως θα είναι τα πράγματα στο τέλος της σεζόν, κανείς δεν το ξέρει...»

Η δική του πρόταση για το μέλλον της ομάδας: «Αν με ρωτήσει κάποιος από τον Παναθηναϊκό αυτό που με ρωτάς εσύ τώρα, σίγουρα θα το συζητήσω μαζί του. Όμως δεν είναι κάτι που μπορούμε να πούμε τώρα. Όποιος έρθει να μου ζητήσει την άποψή μου επειδή είμαι κομμάτι αυτής της ομάδας θα το κάνω. Να κάτσουμε σε ένα τραπέζι, να βάλουμε τα πράγματα κάτω, να μιλήσουμε και να δούμε τι μπορεί να γίνει για το καλό του Παναθηναϊκού».

'Οσο για την στιγμή που του έμεινε ανεξίτηλη από το 2011: «Αναμφισβήτητα τη σειρά των αγώνων με τη Μπαρτσελόνα. Κανείς δεν υπολόγιζε σε εμάς και όλοι έλεγαν ότι η Μπαρτσελόνα είναι το μεγάλο φαβορί για να πάρει την πρόκριση στο φάιναλ φορ. Λογικό αν θέλεις την άποψή μου αφού ήταν καλή ομάδα, με καλό προπονητή. Όταν λοιπόν ξεκίνησαν τα παιχνίδια, χάσαμε το πρώτο ματς στη Βαρκελώνη και μπήκαμε στα αποδυτήρια, είπα στους παίκτες ένα πράγμα. 'Ελπίζω τώρα να καταλάβατε ότι έχουμε πιθανότητες να προκριθούμε'. Αυτό ήταν. Τους κερδίσαμε στο δεύτερο ματς και μετά στην Αθήνα μπορέσαμε να κάνουμε άλλες δύο νίκες. Ομολογώ ότι αυτά τα παιχνίδια ήταν... επικά! Στη συνέχεια ήρθε το φάιναλ φορ. Εκεί που θέλουν να βρεθούν όλες οι ομάδες που παίρνουν μέρος στην Ευρωλίγκα. Κάθε στιγμή από το φάιναλ φορ της Βαρκελώνης ήταν μοναδική. Στο τέλος ήρθαν οι τελικοί με τον Ολυμπιακό. Όπως και κάθε χρονιά άλλωστε! Και έτσι ολοκληρώθηκε μια εξαιρετική χρονιά για τον Παναθηναϊκό».

Για το αν έχει τύχει στο παρελθόν να θέλει να μπει στο παρκέ και να παίξει; Με την έννοια ότι άλλα ζητά κι άλλα κάνουν στο παρκέ οι παίκτες:

«Θα σου πω κάτι. Βρίσκομαι στους πάγκους 21 χρόνια. Δηλαδή 70 ματς τη σεζόν κατά μ.ο. Αν λοιπόν κάποιος έπαιζε καλά και στα 70 παιχνίδια, τότε θα ήταν τέλειος! Όλοι θα έπαιζαν στο επίπεδο που κάθε προπονητής θα ήθελε. Είναι δύσκολο να παίξεις το ίδιο καλά καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Σίγουρα όμως σου περνάει από το μυαλό για ποιον λόγο κάποιοι από τους παίκτες δεν παίζουν τόσο καλά ή δεν έχουν τη συγκέντρωση που θα ήθελες ή το κίνητρο που απαιτείται. Εσύ πρέπει να βρίσκεις τα λάθη και να τα διορθώνεις...»

Το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας του: «Είμαι άνθρωπος. Και σαν άνθρωπος κάνω πολλά λάθη. Σε αυτό δεν χωρεί αμφιβολία. Το λάθος είναι μέρος της δουλειάς μας. Δεν χρειάζεται να έρθει κάποιος να μου πει τα λάθη που κάνω. Εγώ ξέρω πόσο σκληρά δουλεύω και μπορώ να καταλάβω τι έγινε σωστά και τι έγινε λάθος. Η προετοιμασία για ένα παιχνίδι είναι πολύ σημαντική. Όμως ακόμα και αν προετοιμάσεις τα πάντα, δεν μπορείς να είσαι σίγουρος πως θα είναι το παιχνίδι. Γι' αυτό πρέπει να αντιδράσεις κατά τη διάρκειά του. Βέβαια τα αποτελέσματα που έχουμε να επιδείξουμε, μου δίνουν τον λόγο να πιστεύω ότι αντιδράσαμε σωστά. Όπως μπορεί να αντιδράσαμε και άσχημα κάποιες στιγμές. Οι άνθρωποι κάνουν λάθη και εγώ προσπαθώ να κάνω τα λιγότερα δυνατά».

Για τους παίκτες που ξεχωρίζει όλα αυτά τα χρόνια της προπονητικής του καριέρας: «Λοιπόν. Στα 21 χρόνια που είμαι προπονητής, οι ομάδες που δούλεψα ήταν υψηλού επιπέδου και διεκδικούσαν πάντα τον τίτλο της Ευρωλίγκας. Αρχίζοντας από την Παρτίζαν και συνεχίζοντας σε Μπανταλόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπενετόν Τρεβίζο και Παναθηναϊκό. Επίσης ήμουν 12 χρόνια στην Εθνική ομάδα της χώρας μου. Σε όλη αυτήν την περίοδο ήμουν προπονητής σε μεγάλους παίκτες και αστέρες του μπάσκετ. Όπως επίσης και σε παίκτες για τους οποίους δεν γίνεται πολύ λόγος και ο κόσμος δεν μιλάει γι' αυτούς.

Ελπίζω ότι θα συνεχίσω τη δουλειά μου και όταν με το καλό σταματήσω την προπονητική θα ήθελα πολύ να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Ακόμα είναι νωρίς... Είμαι πολύ χαρούμενο άτομο επειδή στην καριέρα μου είχα πολλούς καλούς παίκτες και μερικοί από αυτούς με βοήθησαν να βελτιώσω την προπονητική μου και να κατακτήσω ακόμα περισσότερους τίτλους. Τους ευχαριστώ όλους...»

Για το αν θεωρεί μεγάλο παράσημο τον σεβασμό που έχει κερδίσει ακόμα και από τους φίλους του Ολυμπιακού: «Ναι ξέρω ότι συμβαίνει αυτό που μου λες και πραγματικά είμαι πολύ χαρούμενος που πολλοί φίλοι του Ολυμπιακού με πλησιάζουν, μου μιλάνε και πραγματικά με σέβονται. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για μένα. Να έχεις τον σεβασμό των αντιπάλων γιατί και εγώ τους σέβομαι και το ξέρουν. Πάντα μιλάω με τα καλύτερα λόγια για τον Ολυμπιακό. Είναι μεγάλη ομάδα. Πιστεύω ότι καταλαβαίνουν το πόσο πολύ τους σέβομαι. Ακόμα και αν είμαι ο προπονητής του Παναθηναϊκού που θέλει το καλύτερο για την ομάδα του».

Σε ερώτηση για το αν είχε μια μηχανή του χρόνου και μπορούσε να γυρίσει, αν θα επέλεγε και πάλι τα ίδια πράγματα στην καριέρα: «Εκείνη την εποχή εκείνος που πίστεψε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στις προπονητικές μου ικανότητες ήταν ο κύριος Κιτσάνοβιτς. Χάρη σε αυτόν ξεκίνησα την προπονητική. Μαζί με τον κουμπάρο μου που ήταν τότε τεχνικός διευθυντής στην Παρτίζαν, τον Μιλένκο Σάβιτς, πίστεψαν πολύ σε εμένα.

Όμως όλοι οι φίλοι μου, μαζί και η οικογένειά μου ήταν αντίθετοι σε αυτήν την απόφαση. Ολοι όμως! Έλεγαν ότι είναι λάθος. Μπορεί να μου αρέσει να ακούω τις απόψεις των άλλων, αλλά μόνο εσύ είσαι εκείνος που θα επιλέξει τον προορισμό του. Πλέον είναι εύκολο να πούμε ότι πήρα τη σωστή απόφαση. Τότε ήταν δύσκολα, αλλά για μένα έπαιξε ρόλο το συναίσθημα. Και ένιωθα ότι ήθελα να γίνω προπονητής».

Για το αν έχει ανεκπλήρωτα όνειρα: «Σίγουρα. Όλοι οι άνθρωποι έχουν όνειρα. Και χωρίς όνειρα η ζωή δεν είναι ωραία. Θα σου πω ένα από τα μεγάλα μου όνειρα τώρα. Βλέπω τους ανθρώπους να τρελαίνονται με την τεχνολογία και ξεχνούν πόσο σημαντική είναι η φιλία και πόσο σημαντικό είναι να επικοινωνείς και να συζητάς με τον άλλον. Να έχεις ανθρώπους δίπλα σου που αγαπάς και σε αγαπάνε. Τώρα όλοι τους είναι μπροστά σε ένα Ιντερνετ και σε ένα facebook! Ούτε και ξέρω πως τα λένε. Αυτό που ξέρω είναι ότι τα μισώ! Καταλαβαίνω ότι είναι και κάτι σημαντικό, αλλά δεν συγκρίνεται με την απευθείας επαφή. Και δυστυχώς έχει χαθεί... Προσωπικά αυτό θέλω...»

Για το ποιος είναι ο άνθρωπος Ομπράντοβιτς: «Ο κόσμος που με ξέρει, γνωρίζει πόσο διαφορετικός είμαι στη δουλειά μου από την κανονική ζωή μου. Πραγματικά πολύ διαφορετικός άνθρωπος. Στη δουλειά μου πρέπει να κάνω κάποια πράγματα και μόλις κλείσουμε τα φώτα της προπόνησης, είμαι με τους φίλους μου και είμαι πολύ διαφορετικός. Αγαπώ και απολαμβάνω τη ζωή και θα συνεχίσω να το κάνω. Είναι κάτι που μου δίνει ενέργεια και δύναμη για την επόμενη μέρα. Είναι αυτό που σου είπα πριν. Να είσαι με τους ανθρώπους που θέλεις και αγαπάς».

Στη συνέχεια περιέγραψε μία ημέρα της καθημερινότητάς του: «Εξαρτάται από το πρόγραμμα. Συνήθως έχουμε πρωινή προπόνηση και μόλις τελειώσει θα πάω σπίτι για να ετοιμάσω κάποια πράγματα για την απογευματινή προπόνηση. Βέβαια ένα πράγμα το κάνω πάντα! Μπορεί να μην κοιμάμαι το βράδυ πολλές ώρες, αλλά το μεσημέρι θα το κάνω σίγουρα! Έτσι μπορώ και μένω συγκεντρωμένος. Το έκανα αυτό από την εποχή που έπαιζα μπάσκετ. Χρειάζομαι μια ωρίτσα να ξεκουραστώ!»

Όσο για τα παιδιά του: «Κοίτα, η κόρη μου η Άνια είναι σχεδόν 27 ετών, ενώ ο γιος μου είναι 13. Υπάρχει διαφορά μεταξύ τους. Η Άνια είναι ένα άτομο που καταλαβαίνει τα πάντα και όλοι οι φίλοι μου θεωρούν ότι έχει ακριβώς τον ίδιο χαρακτήρα με εμένα. Στα πάντα! Ο Τζόρτζε είναι 13 και μόλις τώρα αρχίζει και καταλαβαίνει πολλά πράγματα. Είμαι περήφανος και για τους δύο. Και χαίρομαι που γι' αυτούς είμαι μόνο πατέρας τους και τίποτε παραπάνω. Ούτε προπονητής του Παναθηναϊκού, ούτε τίποτε άλλο».

Για το αν θα ήθελε ο γιος του που παίζει μπάσκετ να συνεχίσει το έργο του στον Παναθηναϊκό ως παίκτης: «Πραγματικά δεν ξέρω. Του αρέσει το μπάσκετ και όσο του αρέσει θα παίζει. Εγώ δεν θέλω τον πιέζω ούτε να του λέω τίποτα. Όταν έκλεισε τα 18 η κόρη μου της είπα ότι τώρα μπορείς να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου. Και εγώ θα είμαι δίπλα σου να σε βοηθήσω σε οποιαδήποτε απόφαση και αν πάρεις στη ζωή σου. Αν χρειαστείς βοήθεια. Το ίδιο θα κάνω και με τον γιο μου. Εκείνος θα αποφασίσει...»

Αν έπρεπε να επιλέξει κάποιον από τους τίτλους του θα ξεχώριζε...: «Είναι σαν να ρωτάει κάποιος έναν πατέρα που έχει πολλά παιδιά, ποιο αγαπάει περισσότερο... Κάθε τίτλο που κατακτήσαμε, υποφέραμε! Από τον πρώτο τίτλο στην Ελλάδα μέχρι και τον τελευταίο. Πραγματικά τους απόλαυσα όλους!»

Σε ερώτηση για το τι τίτλο θα έβαζε στο βιβλίο του Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό: «(Γέλια) Αυτά δεν είναι για μένα. Αυτά ενδιαφέρουν τους φιλάθλους και τους δημοσιογράφους. Και είμαι σίγουρος ότι θα το κάνουν!»

Στη συνέχεια έκανε σχόλιο για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα: «Χωρίς αμφιβολία είναι δύσκολο για όλους. Πιστεύω ότι ο Έλληνας έχει τον χαρακτήρα για να καταλάβει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Φυσικά δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα αφού υπάρχουν και άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Άλλες μεγαλύτερα και άλλες μικρότερα. Για μένα, πρέπει ο κόσμος να μείνει συσπειρωμένος και ενωμένος...».

Το sentragoal έκανε μια ψηφοφορία και ανέδειξε τον Παναθηναϊκό καλύτερη ομάδα του 2011, τον Διαμαντίδη καλύτερη αθλητική προσωπικότητα με δεύτερο τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς: «Ευχαριστώ πολύ τους αναγνώστες του SentraGoal για την τιμή που μας έκαναν. Ο Διαμαντίδης είναι ο καλύτερος. Χωρίς καμία αμφιβολία. Το άξιζε γιατί ήταν ο καλύτερος. Ο καλύτερος. Ο καλύτερος! Το ίδιο και ο Παναθηναϊκός που έκανε εξαιρετική δουλειά φέτος και είχε τα καλύτερα αποτελέσματα».

Στη συνέχεια ο «Ζοτς» μίλησε για τους:

Δημήτρη Διαμαντίδη: «Ο κόσμος ξέρει πως είναι ο Διαμαντίδης ως παίκτης. Σαν άνθρωπος με κάνει πολύ περήφανο. Δουλεύουμε τόσα πολλά χρόνια μαζί και η ποιότητα που έχει ως άτομο είναι ανεκτίμητη. Αν δεν υπήρχε αυτή η ποιότητα ίσως να μην ο παίκτης που βλέπουμε σήμερα. Είναι εκπληκτικό άτομο...»

Δημήτρη Ιτούδη: «Ο κουμπάρος μου. Σε περιόδους όπως οι μέρες των εορτών για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, νιώθουμε πολύ χαρούμενοι επειδή δεν είμαστε μαζί! (Γέλια). Ακόμα και όταν δεν έχουμε προπόνηση μιλάμε 5-6 φορές τη μέρα στο τηλέφωνο. Είναι ένας άνθρωπος που τα τελευταία 13 χρόνια είμαστε συνέχεια μαζί. Οπότε είναι καλό να... αποχωριζόμαστε μερικές φορές!»

Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο: «Τους σέβομαι και τους αγαπώ πολύ. Μας έδειξαν πολλά πράγματα. Το πως αγαπάνε τον Παναθηναϊκό και το πως δίνουν τα πάντα για την ομάδα. Σέβονται τη δουλειά τους και αυτό είναι κάτι πολύ καλό για όλους μας».

Φραγκίσκος Αλβέρτης: «Ήταν ο αρχηγός μου, το δεξί μου χέρι! Ο,τι είπα για τον Διαμαντίδη, ισχύει και για τον Φράγκι. Εκπληκτικό άτομο. Για παράδειγμα στο ξεκίνημα της θητείας μου στον Παναθηναϊκό, μας βοήθησε να έχουμε αυτό το κλίμα και αυτή τη σχέση μέσα στην ομάδα».

Ντούσαν Ίβκοβιτς: «Ε, ο άλλος μου κουμπάρος. Καθηγητής για μένα. Ένας άνθρωπος που σέβομαι και αγαπώ πολύ. Έχει βαφτίσει τον γιο μου, έχει βαφτίσει τη κόρη μου και έχουμε πολύ καλή σχέση. Ο Ντούντα είναι πραγματικός φίλος μου».