Οι «κομμένοι» της εθνικής πόλο!

Ανέλαβε καθήκοντα προέδρου από το 1984 και με ένα διάλειμμα τριών ετών (1990-93) παραμένει στη θέση του. Κανείς δεν αμφισβητεί την ιδιοφυΐα του και όσα έχει πετύχει όλα αυτά τα χρόνια, όμως παρακολουθώντας κανείς την πορεία του διαπιστώνει ότι πρόκειται για τυπική περίπτωση ανθρώπου που έχει διαφθαρεί από την εξουσία. Πλέον έχει χάσει κάθε αίσθηση της δύναμης του. Με σταλινικές πρακτικές ο πρόεδρος αποφασίζει και διατάζει την «αυλή» και όποιος φέρνει αντίρρηση τον «τρώει»,

Το Gazzetta.gr σας παρουσιάζει το χρονικό των απομακρύνσεων των Σαμαρτζίδη, Ντόσκα, Αντωνάκου και Αφρουδάκη.

Νώντας Σαμαρτζίδης

Το 1995 με εντολή του προέδρου πέφτουν τίτλοι τέλους στην καριέρα του άτυχου Νώντα Σαμαρτζίδη. Ο αθλητής βρισκόταν με την υπόλοιπη ομάδα στη Βιέννη για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πόλο. Ο συμπαίκτης και κολλητός του Θοδωρής Καλακόνας αρρώστησε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Ο Σαμαρτζίδης ζήτησε άδεια από τον αρχηγό της αποστολής, Δημήτρη Καρακατσάνη να επισκεφτεί το φίλο του στο νοσοκομείο, με τον τελευταίο να του το απαγορεύει. Ο Νώντας άκουσε τη φωνή της καρδιάς και όχι της λογικής και δεν υπάκουσε στην εντολή. Το αποτέλεσμα ήταν να μην συμπεριληφθεί στην αποστολή των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα. Ο Νώντας δεν αντέχει να βλέπει τους συμπαίκτες του από την τηλεόραση και προτιμάει να πάει για ελεύθερη κατάδυση στην Παλαιά Επίδαυρο, όπου άφησε και την τελευταία του πνοή.

Η ομοσπονδία τίμησε τον αθλητή που φόρεσε 319 φορές το σκουφάκι της εθνικής ομάδας και έδωσε το «παρών» δύο Ολυμπιάδες, σε δύο FINA CUP, σε τέσσερα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και σε δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα διοργανώνοντας το «Σαμαρτζίδης Cup»...

Σταυρούλα Αντωνάκου

Το 2012 ήταν η σειρά της νυν Δημοτικής Συμβούλου Πειραιά και αντιπροέδρου του ΟΠΑΝ, Σταυρούλας Αντωνάκου. Με πρόφαση την ανανέωση, μετά την αποτυχία της εθνικής ομάδας γυναικών να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες, μένει εκτός αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος με τον πλέον άκομψο τρόπο, ενώ στην συνέχεια επιστρέφουν στην ομάδα αθλήτριες κατά πολύ γηραιότερες από την ίδια.

Η Σταυρούλα Αντωνάκου τοποθετήθηκε επί του θέματος: «Κατά καιρούς γίνονται πράγματα φοβερά. Μέσα σε μία νύχτα «τρώγονται» αθλητές που έχουν προσφέρει πάρα πολλά στις εθνικές ομάδες. Προσωπικά ήμουν στην εθνική από το 1998, με 230 συμμετοχές στην εθνική ομάδα και μετάλλια σε μεγάλες διοργανώσεις και η απομάκρυνση μου πέρασε στα ψιλά. Χαίρομαι λοιπόν, που βλέπω αυτήν την αλληλοστήριξη στην εθνική ομάδα των ανδρών. Είναι απόλυτα σεβαστό ο ομοσπονδιακός προπονητής να αποφασίζει για το ποιους θέλει ή όχι στην ομάδα, όμως οφείλει να σέβεται και να τιμά τους αθλητές του, μπαίνοντας στον κόπο να τους ενημερώσει ο ίδιος και λέγοντας φυσικά ένα ευχαριστώ, το οποίο ποτέ δεν άκουσα.

Είναι όμορφο που στην εθνική των ανδρών σέβονται τα όσα έχουν περάσει: τις νίκες και τις ήττες, τις χαρές και τις λύπες. Αλληλοϋποστηρίζονται μέσα κι έξω από το νερό και είναι μεγάλη μαγκιά η κίνηση Μυλωνάκη. Δυστυχώς, στην εθνική γυναικών δεν ήμασταν ενωμένες, δεν έχω όμως καμία πικρία γιατί πέρασα υπέροχες στιγμές με τις κοπέλες. Αυτό κρατάω. Προειδοποιούσα όμως, τις μικρότερες ότι κάποια στιγμή θα έρθει και η δική τους σειρά.

Δεν υπάρχει θέμα ομοσπονδιακών προπονητών, Κεχαγιά και Μορφέση, με τους οποίους μακριά από τις πισίνες είμαστε φίλοι. Όλοι ξέρουμε ότι τις αποφάσεις τις παίρνει ο κύριος Διαθεσόπουλος.

Κι εγώ πλέον έχω μία καρέκλα, αλλά δεν διανοούμαι πως γίνεται να συμπεριφέρεσαι με τόσο άσχημο τρόπο σε ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεσαι και να τους υποτιμάς με τον χειρότερο τρόπο. Στο πόλο πρέπει να παίζουν οι καλύτεροι και αυτό διαχρονικά δεν γίνεται, γιατί πάντα βρίσκεται μία πρόφαση για να τελειώσεις».

Γιώργος Ντόσκας

Το Μάρτιο του 2012 ο Γιώργος Ντόσκας προσβλήθηκε από λοιμώδη μονοπυρήνωση, μία πάθηση που εξασθενεί αφάνταστα τον οργανισμό. Άλλωστε έχουμε παρακολουθήσει πολλούς αθλητές διεθνούς εμβέλειας να εγκαταλείπουν για μεγάλο χρονικό διάστημα την ενεργό δράση λόγω του συγκεκριμένου προβλήματος υγείας (βλ. Ρότζερ Φέντερερ 2008) και επιστρέφοντας να είναι αγνώριστοι για καιρό. Ο Ντόσκας αρνήθηκε να μετάσχει στο προολυμπιακό τουρνουά του Καναδά, γιατί ένιωθε ότι δεν είχε ήταν σωματικά έτοιμος να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος. Παρότι ο διεθνής προσκόμισε στην ΚΟΕ τις σχετικές ιατρικές γνωματεύσεις, δεν τον πίστεψαν και «κόπηκε» από την εθνική ομάδα. Μεγάλο παράπονο του πολίστα με τις 180 συμμετοχές στην εθνική ομάδα και περισσότερα από 300 γκολ ήταν η συμπεριφορά της οποίας έτυχε. Επίσης κανένας σεβασμός!

Χρήστος Αφρουδάκης

Το περασμένο Μάιο 11 διεθνείς έρχονται σε κόντρα με την ΚΟΕ λόγω οικονομικών διαφορών και για το γεγονός ότι η ομοσπονδία είχε αποφασίσει να προχωρήσουν σε δίμηνη προετοιμασία. Οι παίκτες προχωρούν σε αποχή από την προετοιμασία. Οι διαβουλεύσεις οδηγούν σε υποχώρηση της ΚΟΕ με τους παίκτες να επιστρέφουν στην προετοιμασία στη Βουδαπέστη. Όμως, ο Δημήτρης Διαθεσόπουλος δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Αφρουδάκης, Τσαλκάνης και Δελακάς, οι οποίοι ήταν ανάμεσα στους «αποστάτες» δεν συμπεριλαμβάνονται στα σχέδια του ομοσπονδιακού προπονητή, Σάκη Κεχαγιά.