Όσο αντέξει το σχοινί...

Πάει, πέρασε κι αυτό! Και μάλιστα «αναίμακτα» και με μεγάλες επιτυχίες! Είναι τρομερό πώς μπορεί να αντιδράσει η ψυχή, όταν καλείται να υπερβάλει εαυτόν και να ξεπεράσει εμπόδια που θεωρούνται ανυπέρβλητα, σε αρκετές περιπτώσεις με σοβαρές επιπτώσεις.

Παρατημένες και ελλιπείς εγκαταστάσεις, χωρίς άδεια, χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό, άλλες κλειδωμένες και χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα πρόσβασης, ήταν το σκηνικό που επικρατούσε –και επικρατεί ακόμη- στον ελληνικό αθλητισμό. Και βεβαίως αθλητές που έκαναν προπόνηση - όσοι δηλαδή μπόρεσαν να το κάνουν κι αυτό- με τον κίνδυνο να τραυματιστούν σοβαρά.

Κι αν κάποιοι έβρισκαν διέξοδο ταξιδεύοντας στο εξωτερικό –είτε γιατί κάλυπταν τα έξοδά τους οι ομοσπονδίες είτε πήγαιναν με δική τους ευθύνη- υπήρχαν άλλοι που ήταν αναγκασμένοι να μείνουν στη «βάση» τους και να δώσουν τη μάχη τους, ώστε να βγουν το καλοκαίρι στις διεθνείς διοργανώσεις –Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια Πρωταθλήματα- και να εκπροσωπήσουν τα γαλανόλευκα χρώματα.

Και το κατάφεραν κι αυτό, με όσα όπλα διέθεταν… Το πόλο πανηγύρισε και πάλι έναν ευρωπαϊκό τίτλο στις νέες γυναίκες παρότι ουσιαστική προετοιμασία δεν έγινε, οι κολυμβητές μας κατάφεραν να πλασαριστούν σε ημιτελικούς και τελικούς των αγωνισμάτων τους σε Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σε μικρές και μεγάλες κατηγορίες, αυτοί της ανοιχτής θάλασσας δήλωσαν και πάλι παρόντες ανεβαίνοντας στο βάθρο, το ίδιο και οι εκπρόσωποι της τεχνικής κολύμβησης, τα κορίτσια της συγχρονισμένης και των καταδύσεων… Ιδιαίτερα των καταδύσεων.

Ο Μιχάλης Φαφαλής πήρε το… μεγάλο ρίσκο στον Άγιο Κοσμά πριν ταξιδέψει στο Βερολίνο για το Ευρωπαϊκό και λίγο έλειψε να θρηνήσουμε, όταν το σανίδι που στεκόταν έσπασε στα δύο και τον τραυμάτισε. Κι όμως άντεξε… Όπως και ο Στέφανος Παπαρούνας, ο οποίος απογοητευμένος που δεν κατάφερε να προκριθεί σε τελικό, παρότι γνωρίζει πολύ καλά τις δυνατότητές του, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποχωρήσει από την ενεργό δράση αν δεν αλλάξει η κατάσταση. Όπως αντέχουν και όλοι οι εκπρόσωποι των αθλημάτων που χρόνια τώρα φέρνουν επιτυχίες και γνωρίζουν πολύ καλά αυτό: Ότι η Ελλάδα πληγώνει τα παιδιά της…

Όλα τα ίδια μένουν

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα που έδωσε –μετά και τις διαβεβαιώσεις της πολιτείας- ο Ομοσπονδιακός προπονητής των καταδύσεων Πέτρος Φυρίγος, ο οποίος ενώ πριν από δύο μήνες ευχαριστούσε το κράτος για την άμεση ανταπόκριση που υπήρξε μετά την παραλίγο τραγωδία με το ατύχημα του Φαφαλή, διαπίστωσε ότι βρισκόμαστε και πάλι στο ίδιο σημείο.

«Νομίζω πως πέρασε η δυσκολότερη χρονιά για το άθλημα μας, σε όσα χρόνια το υπηρετώ και ειδικότερα τα 15 τελευταία χρόνια. Είμαι ευχαριστημένος από τις τιτάνιες προσπάθειες των παιδιών, δεν είμαι όμως καθόλου ικανοποιημένος από τις συνθήκες που συνεχίζουν να επικρατούν. Ακόμη και μετά το σοβαρό περιστατικό τραυματισμού που είχαμε- το οποίο δεν είναι το πρώτο μέσα στη χρονιά-, όταν και πίστεψα ότι η κατάσταση θα άλλαζε μετά και την κινητοποίηση των αρμοδίων μετά το ντόρο που έγινε, με λύπη βλέπω ότι η κατάσταση παραμένει η ίδια. Το έχω πει, ίσως να πρέπει να θρηνήσουμε θύματα για να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση», ήταν τα λόγια του στο σάιτ της ΚΟΕ.

Και φυσικά δεν πρόκειται για το μοναδικό άθλημα. Τη στιγμή μάλιστα που το 2015 θεωρείται Ολυμπιακή χρονιά και όλοι οι αθλητές θα κυνηγήσουν την πρόκριση για τους Αγώνες του Ρίο. Οι συνθήκες παραμένουν τραγικές και το μόνο που έχει απομείνει πλέον είναι το φιλότιμο και η θέληση.

Αβεβαιότητα και ανησυχία υπάρχει και στις τάξεις της κολύμβησης που πέρυσι προσπαθούσαν να βρουν με το… κιάλι μια πισίνα για να εξυπηρετηθούν. «Η κατάσταση είναι γνωστή. Αρχίζουμε μια χρονιά αβέβαιη, δε γνωρίζουμε σε τι συνθήκες θα ξεκινήσουμε να προετοιμαζόμαστε για μια πολύ σημαντική χρονιά, προολυμπιακή, όπως είναι η φετινή. Για να μπορέσουμε να βγάλουμε ένα πλάνο προετοιμασίας και το οποίο να μπορεί να τηρηθεί, πρέπει να ξέρουμε ποιες εγκαταστάσεις θα έχουμε, ποια κολυμβητήρια για να προετοιμαστούμε. Αυτό δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη και περιμένουμε να γίνει σύντομα», δήλωσε σχετικά ο Ομοσπονδιακός προπονητής, Νίκος Κραουνάκης.

Και συνέχισε εξηγώντας πως: «Δεν είναι ότι ζητάμε μεγαλύτερες επιχορηγήσεις ή περισσότερα χρήματα. Καταλαβαίνουμε πολύ καλά τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Εμείς αυτό που θέλουμε είναι να έχουμε τις δυνατότητες και τις προϋποθέσεις ώστε να μπορούμε να δουλέψουμε σωστά. Περιμένουμε τις εξελίξεις».

Ο ελληνικός αθλητισμός έμαθε να ζει και με τα λίγα μετά τις μεγάλες περικοπές στις επιχορηγήσεις. Όμως τα κλειστά κολυμβητήρια και το λουκέτο σε αθλητικές εγκαταστάσεις δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα, από τη στιγμή που είναι το βασικό «εργαλείο» τους.

Η Πολιτεία δεσμεύτηκε ότι θα γίνουν άμεσα κινήσεις για την αγορά εξοπλισμού, την ανακατασκευή και συντήρηση των μεγάλων εγκαταστάσεων. Εν αναμονή των εξελίξεων, λοιπόν...