Στο τέλος της ημέρας, είναι απλώς άνθρωποι...

Ο Δήμος Μπουλούκος βλέπει τις αντιδράσεις πολλών φιλάθλων για τις χθεσινές ήττες Μπολτ και Φάρα και αναρωτιέται γιατί δεν υπάρχει στη χώρα μας, αθλητική παιδεία!

Είναι παγκόσμιο φαινόμενο στο χώρο του αθλητισμού, η τάση να εξυψώνουμε τους αθλητές, να τους εκτοξεύουμε σε μία άλλη διάσταση, να πλάθουμε γι' αυτούς μυθική εικόνα. Από κοντά και εμείς οι δημοσιογράφοι που... ρίχνουμε λάδι στη φωτιά και προωθούμε αποθεωτικές ιστορίες για τους αστέρες του αθλητισμού, γράφοντας και λέγοντας διθυράμβους μετά από κάθε μεγάλη επιτυχία!

Αλλωστε, ο αθλητισμός έχει να επιδείξει μία τεράστια δεξαμενή παρόμοιων ιστοριών, καθώς από τη φύση του εκφράζει την προσπάθεια του ανθρώπου να γίνει καλύτερος, να καταρρίψει ρεκόρ, να γράψει τη δική του ξεχωριστή ιστορία! 

Ωστόσο δεν πρέπει ποτέ να λησμονούμε ότι τελικά, ακόμα και αυτά τα αθλητικά είδωλα, είναι τελικά άνθρωποι - που με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα - προσπαθούν να ξεχωρίσουν και να διακριθούν. Τα γράφω όλα αυτά, βλέποντας αρκετές από τις αντιδράσεις πολλών Ελλήνων για το χθεσινό τραυματισμό του Γιουσέιν Μπολτ στον τελικό στα 4Χ100 αλλά και τη δεύτερη θέση του Μο Φάρα στα 5 χλμ. του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στίβου, σε δύο κούρσες που ήταν και οι τελευταίες για τους σπουδαίους αυτούς αθλητές και όλοι θα ήθελαν να γραφτεί ένας διαφορετικός επίλογος, ένα τέλος με χρυσά γράμματα.

Μεταξύ άλλων διάβασα σχόλια όπως «ας σταματούσε πέρσι ο Μπολτ», «τι το ήθελε το Λονδίνο αφού δεν έκανε προπόνηση εδώ και ένα χρόνο», «ας μην κατέβαινε» ή «τελικά ο Μο Φάρα δεν είναι ανίκητος»! Δικαιολογημένα μεν σχόλια από την εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά πoυ αποδεικνύουν σε μεγάλο βαθμό, την έλλειψη αθλητικής παιδείας στη χώρα μας!

Φυσικά και δεν υπάρχει αήττητος αθλητής, όπως δεν υπάρχει «μηχανή καλαθιών» στο μπάσκετ και «ποδοσφαιριστής από άλλο πλανήτη». Ολοι τους είναι άνθρωποι που δεν θα παίζουν ή δεν θα τρέχουν κάθε μέρα το ίδιο καλά, που σε κάποια στιγμή της καριέρας τους θα κάνουν και «κοιλιά», που στα τελειώματα της αθλητικής τους πορείας, θα χάσουν και μία και δύο φορές.

Οπως είχα γράψει μετά την τρίτη θέση του Μπολτ στα 100 μέτρα, αυτή ... ήττα είναι η μεγαλύτερη νίκη του, γιατί απέδειξε σε όλους, ότι και αυτός είναι άνθρωπος . Το ίδιο ισχύει και για τον Μο Φάρα που έφτασε στα 9 σερί χρυσά μετάλλια σε κορυφαίες διοργανώσεις και όλοι περίμεναν το θριαμβευτικό αντίο μέσα στην πατρίδα του με χρυσό μετάλλιο! Αυτός, όμως, δεν τους έκανε το... χατίρι και έχασε μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου. 

Είναι δεδομένο ότι και οι δύο θα ήθελαν να αποχωρήσουν νικητές, πολύ περισσότερο από κάθε άλλον άνθρωπο στον κόσμο. Δεν τα κατάφεραν, όμως, δείχνοντας στην πράξη, ότι όλα κάνουν στη ζωή τον κύκλο τους και όλα, κάποτε τελειώνουν! Γι' αυτό την επόμενη φορά που θα δούμε ή θα ζήσουμε την πτώση ενός ειδώλου, μην κάνουμε το λάθος και κράξουμε. Ας χειροκροτήσουμε αυτό τον αθλητή το ίδιο δυνατά, λέγοντας έτσι ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις όμορφες αθλητικές στιγμές που μας πρόσφερε.

Το είπε και ο Μο Φάρα, μετά το χθεσινό χαμένο τελικό! "Αt the end of the day, I’m just a human...”

Best of internet