Αβαντάζ μετά 5 χρόνια!

Αν μη τι άλλο ο Ολυμπιακός θα ξεκινήσει τη νέα σεζόν με ένα πολύ σημαντικό αβαντάζ. Ένα αβαντάζ που δεν είχε τα προηγούμενα πέντε χρόνια! Κι αυτό το αβαντάζ μπορεί να τον βοηθήσει πάρα πολύ, σε κάθε επίπεδο.

Ο Ολυμπιακός λοιπόν ξέρει από τώρα, από Φλεβάρη μήνα, με ποιον προπονητή θα πορευθεί για την επόμενη χρονιά του. Τόσο απλό, αλλά και τόσο σημαντικό. Ειδικά αν σκεφθούμε ότι…

Πέρσι ο Ολυμπιακός έκλεισε τον Ζαρντίμ αρχές Ιουνίου.

Πρόπερσι ο Βαλβέρδε απάντησε ότι τελικά μένει, γύρω στα μέσα Απριλίου.

Το 2010 ο Κόκκαλης είχε πάρει το Λίνεν τέλη Μαϊου. Κι ο Μαρινάκης τον άλλαξε με τον Ερνέστο τέλη Ιουλίου.

Το 2009 ο Κετσπάγια έκλεισε μέσα Μαϊου.

Το 2008 ο Βαλβέρδε έκλεισε τέλη Μαϊου.

Αυτά ακριβώς έγιναν τα πέντε προηγούμενα χρόνια φίλοι μου με το θέμα προπονητή στον Ολυμπιακό. Είτε από συγκυρίες, είτε για τον άλφα η, το βήτα λόγο, η ομάδα ήξερε τον προπονητή που θα έχει για του χρόνου, στο διάστημα από μέσα Απριλίου το νωρίτερο, ως αρχές Ιουνίου το αργότερο-και μία φορά έφτασε τέλη Ιουλίου. Μάλιστα, από τις πέντε σεζόν, τις τέσσερις ο προπονητής ήταν καινούργιος.

Τι θέλω να πω; Ο σχεδιασμός της ομάδας για την κάθε ερχόμενη περίοδο, πάντοτε στον Ολυμπιακό όλη αυτή την πενταετία, αναπόφευκτα αργούσε. Πήγαινε πίσω. Μέχρι να κλείσει ο προπονητής, μέχρι να μάθει την ομάδα, μέχρι να αποφασίσει τι θέλει, τι γίνονταν; Φτάναμε Αύγουστο κι ο Ολυμπιακός έκανε ακόμη μεταγραφές. Κάθε καλοκαίρι. Και αρκετές φορές έκανε τις πιο πολλές η, τις πιο σημαντικές μεταγραφές του Αύγουστο μήνα.

Έτσι, πολύ απλά, ο Ολυμπιακός καθυστερούσε να είναι αγωνιστικά έτοιμος. Σκεφθείτε τη μία σεζόν το κάζο από την Ανόρθωση μήνα Αύγουστο, την άλλη σεζόν τον ταπεινωτικό αποκλεισμό από τη Μακάμπι μήνα Ιούλιο και αυτή τη διετία τις ήττες από Μαρσέϊγ και Σάλκε μέσα στο Φάληρο μήνα Σεπτέμβριο, που κόστισαν αποκλεισμούς από τους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ.

Και σκεφθείτε ακόμη κάτι άλλο: Η μόνη σεζόν από αυτές τις πέντε, που ο Ολυμπιακός μπήκε καλά (και συνέχισε καλά) στην Ευρώπη ήταν η 2009-10, με Κετσπάγια στον πάγκο αρχικά κι από τέλη Σεπτέμβρη με Ζίκο. Μήπως γιατί εκείνο ήταν το μόνο καλοκαίρι που ο Ολυμπιακός τις μεταγραφές του τις είχε ολοκληρώσει από τις 10 Ιουλίου (Μέλμπεργκ, Μαρέσκα, Ζαϊρί, παραμονή Ντάρμπισαϊρ);…

Θα μου πείτε πως τέλειωσε τότε η χρονιά. Τραγικά. Εδώ, όμως, χωράει πολλή συζήτηση. Απλά θυμηθείτε ότι αρχές Γενάρη ο Ολυμπιακός έχασε τους δύο καλύτερους αίκτες του, Ντουντού και Γκαλέτι, για όλη την υπόλοιπη χρονιά. Για να μην επεκταθώ και σε αρκετά άλλα πράγματα, τέλος πάντων, σε μία σεζόν που έμελλε να ήταν η τελευταία του Σ. Κόκκαλη στην ηγεσία του συλλόγου.

Που θέλω να καταλήξω: Φέτος, ο Ολυμπιακός με την κίνηση να κλείσει από τώρα, χειμώνα, προπονητή για του χρόνου, έχει όλο το χρόνο μπροστά του για ένα σωστό προγραμματισμό. Για να δουλέψει ο προπονητής όλο το καλοκαίρι με την ομάδα και να την έχει έτοιμη όσο το δυνατό πιο γρήγορα.

Κι ακριβώς αυτό το πράγμα,πρέπει να το εκμεταλλευθεί πάση θυσία φέτος ο Ολυμπιακός. Είναι ευκαιρία απ΄ όποια πλευρά κι αν το δει κανείς. Ο σύλλογος έκανε ένα πρώτο βήμα, όχι απλά μεγάλο, αλλά τεράστιο, προς την κατεύθυνση του έγκαιρου προγραμματισμού και σχεδιασμού. Και συνεχίζει με δεύτερο και τρίτο βήμα (βλέπε κλείσιμο παικτών από τώρα).

Με ορθές επιλογές στο μεταγραφικό πεδίο και καλή δουλειά από τον προπονητή στην προετοιμασία, δεν μπορεί να μην έρθει η ανταμοιβή μέσα στο γήπεδο…