Ζαρντίμ – Βαλβέρδε 9-6, αλλά…

Τα τελευταία 24ωρα γίνεται ένας μικρός χαμός για τις θλάσεις στον Ολυμπιακό. Ο καθένας, λοιπόν, μπορεί σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως έχει γίνει κι άλλες φορές στο παρελθόν για διάφορες ομάδες, να διαβάσει δημοσιεύματα που να έχουν να κάνουν με την ένταση στις προπονήσεις, την διαχείριση του ρόστερ, την καταπόνηση από τους συνεχόμενους αγώνες, ενδεχόμενες υποτροπές κ.α.

Ας δούμε, λοιπόν, τι διαθέσιμα συγκριτικά στοιχεία υπάρχουν, συγκεκριμένα για τον Ολυμπιακό, έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Απλά να επισημάνω ότι η κουβέντα έχει να κάνει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ με τους μυϊκούς τραυματισμούς (θλάσεις - τραβήγματα, έντονες μυϊκές ενοχλήσεις). Κι όχι π.χ. με διαστρέμματα, κατάγματα, χιαστούς, μηνίσκους κλπ.

Στο ίδιο διάστημα

Έψαξα, λοιπόν, μέσα από το σάιτ του Ολυμπιακού όλα τα επίσημα ανακοινωθέντα για τους τραυματισμούς στο διάστημα από την έναρξη της προετοιμασίας μέχρι και σήμερα 10 Οκτωβρίου. Κι όχι μόνο για φέτος, αλλά και για πέρυσι στο αντίστοιχο διάστημα. Έτσι ώστε να γίνει η σύγκριση.

Μ’ αυτόν τον τρόπο, όπως κι από τα δημοσιευμένα ρεπορτάζ όποτε χρειάστηκε, εντοπίστηκαν ένας προς έναν όλοι οι μυϊκοί τραυματισμοί παικτών επί Ζαρντίμ και Βαλβέρδε. Από τραβηγματάκια - θλάσεις α’ βαθμού (συχνά είναι το ίδιο πράγμα), μέχρι τις πιο σοβαρές μυϊκές βλάβες, με όσες λεπτομέρειες έχουν δοθεί επισήμως από τα αρμόδια επιτελεία των ερυθρόλευκων.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν.

Επί Βαλβέρδε (Από έναρξη προετοιμασίας – 10 Οκτωβρίου 2011)

15 Ιουλίου 2011: Φέισα (θλάση α’ βαθμού, προσαγωγούς).

1 Αυγούστου 2011: Γέστε (θλάση, γαστροκνήμιο)

11 Αυγούστου 2011: Τζιμπούρ (θλάση β’ βαθμού, δικέφαλος)

12 Αυγούστου 2011: Τοροσίδης (θλάση, ισχίο)

18 Αυγούστου 2011: Ριέρα (θλάση β’ βαθμού, δικέφαλος)

17 Σεπτεμβρίου 2011: Μανιάτης (θλάση α’ βαθμού, προσαγωγούς)

Επί Ζαρντίμ (Από έναρξη προετοιμασίας – 10 Οκτωβρίου 2012)

9 Ιουλίου 2012: Ιμπαγάσα (θλάση α’ βαθμού, μηρός).

11 Ιουλίου: Φουστέρ (θλάση α’ βαθμού, γαστροκνήμιο).

21 Αυγούστου: Τάτος (τράβηγμα, γαστροκνήμιο).

29 Αυγούστου: Κοντρέρας (θλάση α’ βαθμού, προσαγωγούς).

23 Σεπτεμβρίου: Τοροσίδης (θλάση, οπίσθιοι μηριαίοι).

23 Σεπτεμβρίου: Αμπντούν (θλάση, οπίσθιοι μηριαίοι).

26 Σεπτεμβρίου: Τζιμπούρ (μυϊκές ενοχλήσεις, ορθός μηριαίος).

7 Οκτωβρίου: Ιμπαγάσα (θλάση β’ βαθμού, προσαγωγούς).

7 Οκτωβρίου: Χολέμπας (θλάση α’ βαθμού, οπίσθιοι μηριαίοι)

6 πέρυσι - 9 φέτος, αλλά…

Όπως μπορούμε να δούμε ο Ολυμπιακός πέρυσι είχε έξι μυϊκούς τραυματισμούς και φέτος εννιά στο ίδιο διάστημα. Υπάρχει, όμως, ένα σημαντικό «αλλά» που θα το πούμε παρακάτω.

Να αναφέρουμε απλά ότι μιλάμε ΜΟΝΟ για προβλήματα μυϊκών τραυματισμών που υποχρέωσαν τους παίκτες ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΕΙΣ Ή ΑΓΩΝΕΣ. Υπάρχουν, δηλαδή, και περιπτώσεις που ένας τραυματισμός αποδείχθηκε τελικά λιγότερο σοβαρός κι έτσι ο ποδοσφαιριστής επέστρεψε σχεδόν αμέσως. Όπως, αντίθετα, το γεγονός ότι οι μυϊκές ενοχλήσεις (έστω κι αν δεν μιλάμε για θλάση) στον π.χ. Τζιμπούρ ήταν αυτές που τον κράτησαν εκτός αποστολής με Άρσεναλ.

Οι διαγνώσεις, εξάλλου, είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία έτσι όπως παρουσιάστηκαν επίσημα και με την ίδια ορολογία.

Διπλάσια ματς πρωταθλήματος φέτος!

Ας δούμε, όμως, και μερικές άλλες διαπιστώσεις, που δίνουν μια πιο ολοκληρωμένη και σαφέστερη εικόνα. Ο Ολυμπιακός φέτος έχει δώσει ως τώρα έξι αγώνες για το πρωτάθλημα (με πρεμιέρα στην Βέροια στις 26 Αυγούστου) και δυο για το τσάμπιονς λιγκ (με Σάλκε 18/9 και Άρσεναλ 3/10). Σύνολο; Οκτώ παιχνίδια!

Πέρυσι στο αντίστοιχο διάστημα μέχρι 10 Οκτωβρίου, και λόγω των ιδιαιτεροτήτων που είχε στην έναρξή του το πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός είχε δώσει μόνο τρία ματς για το πρωτάθλημα (με Ξάνθη 18/9, Εργοτέλη 24/9 και ΠΑΟΚ 2/10) και δυο για το τσάμπιονς λιγκ (Μαρσέιγ 13/9, Άρσεναλ 28/9). Σύνολο; Μόνο πέντε αγώνες.

Ρόλο στην μυϊκή επιβάρυνση

Συνεπώς, μπορεί πέρυσι να ήταν λιγότερες οι θλάσεις, όμως φέτος ο Ολυμπιακός έχει δώσει διπλάσια ματς στο πρωτάθλημα. Ουσιώδης η λεπτομέρεια! Σίγουρα, δηλαδή, είναι κάτι που παίζει ρόλο στην κόπωση και την μυϊκή επιβάρυνση όσων παικτών αγωνίζονται περισσότερο.

Στην προετοιμασία;

Ο Ολυμπιακός, εξάλλου, στην περίοδο προετοιμασίας, μέχρι το πρώτο επίσημο παιχνίδι επί Βαλβέρδε στις 13/9/2011 είχε πέντε θλάσεις και ο Ζαρντίμ μέχρι την δική του πρεμιέρα στις 26/8/2012 είχε τρείς.

Το λέμε αυτό επειδή στον Ολυμπιακό την περασμένη περίοδο όταν άρχισαν να γίνονται πια περισσότερα τα παιχνίδια τον Οκτώβριο και ειδικά τον Νοέμβριο σκάσανε και κάποια ακόμα προβλήματα μυϊκών τραυματισμών.

Με ένα μόνο ματς την εβδομάδα

Να αναφέρουμε κι ένα στοιχείο ακόμα; Την περίοδο 2010-11, δηλαδή την πρώτη σεζόν μετά την επιστροφή Βαλβέρδε, με τους ερυθρόλευκους εκτός Ευρώπης από νωρίς, υπήρξε μια μικρή επιδημία θλάσεων τον Νοέμβριο. Παρά το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έδινε μόνο ένα ματς την εβδομάδα. 'Υστερα, πάντως, η κατάσταση ηρέμησε σε σημαντικό βαθμό. Ας τις θυμηθούμε κι εκείνες:

Νοέμβριος 2010

4 Νοεμβρίου 2010: Ιμπαγάσα (θλάση σε μηριαίο τετρακέφαλο)

10 Νοεμβρίου 2010: Ραούλ Μπράβο (θλάση σε δικέφαλο)

17 Νοεμβρίου 2010: Τοροσίδης (θλάση σε προσαγωγούς)

25 Νοεμβρίου 2010: Γκαλίτσιος (θλάση σε γάμπα)

27 Νοεμβρίου 2010: Ριέρα (θλάση σε προσαγωγούς)

Διακυμάνσεις και ιδιαιτερότητες

Πάνω – κάτω δεν υπάρχουν τόσο μεγάλες διακυμάνσεις φέτος σε σχέση με τις δυο περασμένες σεζόν. Αν και, βέβαια, κάθε σεζόν έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες:

1. Το καλοκαίρι του 2010, για παράδειγμα, ένα σημαντικό μέρος της προετοιμασίας έκανε ο Λίνεν, αφού ο Βαλβέρδε πήγε στο λιμάνι λίγο αργότερα. Επίσης, ο Ολυμπιακός έδινε μόνο ένα ματς την εβδομάδα, επειδή ήταν εκτός Ευρώπης από νωρίς.
2. Το 2011 ο Ολυμπιακός, που αγωνιζόταν και στο τσάμπιονς λιγκ, έδωσε το πρώτο επίσημο παιχνίδι του στα μέσα Σεπτεμβρίου, αφού το πρωτάθλημα ξεκίνησε με ομάδες Α και Β.
3. Ενώ φέτος οι ερυθρόλευκοι, με έναν καινούργιο προπονητή στον πάγκο (παίζει ρόλο κι αυτό), έχουν δώσει διπλάσια παιχνίδια για το πρωτάθλημα απ’ ό,τι πέρυσι. Συν, βέβαια, τα ευρωπαϊκά.

Μόνο σε βάθος χρόνου

Πάντα, λοιπόν, τέτοιου είδους συγκρίσεις είναι και κάπου σχετικές, όχι απόλυτες. Τι σημαίνει αυτό; Ότι μόνο σε βάθος χρόνου μπορούν να βγούνε ασφαλέστερα συμπεράσματα. Για παράδειγμα, υπάρχουν περιπτώσεις ομάδων που οι θλάσεις σκάνε στο β’ μισό της περιόδου. Ή π.χ. στην προετοιμασία. Γι’ αυτό λέμε πάντα ότι ο καλύτερος σύμβουλος είναι ο χρόνος.

Σίγουρα είναι αυξημένες οι θλάσεις φέτος, κι αυτό είναι κάτι που δεν αμφισβητείται, όμως το θέμα είναι κυρίως τι θα γίνει στην συνέχεια. Αν, δηλαδή, θα περιοριστούν οι μυϊκοί τραυματισμοί στην πορεία, αν πρόκειται για κάτι παροδικό, αν θα υπάρχουν υποτροπές, αν θα παρατηρηθεί μείωση ή αύξηση, τι μπορεί να φταίει κλπ. Διότι αν συνεχιστούν με τον ίδιο ρυθμό, τότε το πρόβλημα θα επιβεβαιωθεί, αλλά και θα μεγεθυνθεί. Αν όχι, τότε θα μοιάζει με παρένθεση αυτό το διάστημα.

Προσεχώς, λοιπόν, θα υπάρχουν περισσότερα δεδομένα κι έτσι οι απαντήσεις στα όποια ερωτήματα θα είναι πιο ξεκάθαρες πια…