Είναι πολλές οι φάσεις...

Το διπλό του Ολυμπιακού στη Βέροια ως αποτέλεσμα ήταν πολύ σημαντικό. Σκεφθείτε μόνο ότι εάν το παιχνίδι έληγε ισόπαλο, ο Παναθηναϊκός θα είχε ήδη, από την πρώτη αγωνιστική, σβήσει την τιμωρία των μείον δύο βαθμών που κουβαλάει από πέρσι-οι δύο αιώνιοι θα ισοβαθμούσαν στον ένα πόντο.

Μετά τη νίκη του Παναθηναϊκού μία ημέρα νωρίτερα στη Λιβαδειά, ομάδα που είναι σαφώς πιο έμπειρη και θεωρείται καλύτερη της Βέροιας, ο Ολυμπιακός έπρεπε κι αυτός να ξεκινήσει νικηφόρα. Οι πράσινοι βάζοντας κι αρκετούς αναπληρωματικούς, λόγω ρεβάνς με Μάλαγα, είχαν δώσει ένα μήνυμα ότι και φέτος θα το παλέψουν, οπότε χρειάζονταν μία «αντίδραση» από πλευράς του πρωταθλητή. Το κατάφερε χάρη στη δυνατότητά του να φτιάξει αρκετές φάσεις για γκολ, αλλά και στη ρέντα του στο β΄ ημίχρονο, στις χαμένες ευκαιρίες της τοπικής ομάδας.

Όμως, διατηρεί τον προβληματισμό το στοιχείο ότι ο Ολυμπιακός έφαγε έξι εφτά φάσεις από μία νεοφώτιστη ομάδα. Είναι πάρα πολλές σε τέτοιο επίπεδο κι έχω τη βεβαιότητα πια ότι δεν είναι θέμα προσώπων, αλλά γενικότερης λειτουργίας και ηρεμίας της ομάδας. Μπήκε ο Κοντρέρας αντί του Παπάζογλου, μπήκε κι ο Μοντέστο αντί του Φέϊσα, δηλαδή δύο πολύ έμπειροι αμυντικογενείς ποδοσφαιριστές, αλλά πάλι έγιναν πολλές φάσεις από τον αντίπαλο…

Η δική μου εντύπωση είναι ότι η ομάδα βγάζει ένα εκνευρισμό μέσα στο παιχνίδι της σε αυτή τη φάση. Με συνέπεια κραυγαλέα λάθη, όπως αυτά του Κάρολ στη φάση της ισοφάρισης-παρεμπιπτόντως νομίζω ότι αν προσέξει κανείς καλά τη φάση, υπάρχει οφσάϊντ την στιγμή της εκτέλεσης του φάουλ, όπως όμως ΔΕΝ υπήρχε στη φάση του ακυρωθέντος γκολ της Βέροιας, νωρίτερα.

Καλό σημάδι της πρεμιέρας, ότι δεν δημιουργήθηκαν προβλήματα από τους εκδρομείς του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στη Βέροια και τη Λιβαδειά αντίστοιχα. Ειδικά δε για τους οπαδούς του Ολυμπιακού αυτή η εκστρατεία αποτέλεσε μία συνέχεια της περσινής «μακριά από κάθε επεισόδιο» σεζόν. Κι είναι καλό, διότι οι εκδρομές λογικά θα συνεχιστούν.

Δεν είναι το πιο ωραίο πράγμα στο ποδόσφαιρο, να βλέπεις μεγάλες ομάδες να παίζουν εκτός έδρας και να μην έχουν τον κόσμο τους.