Το φορτίο του Ζαρντίμ

Σε όλους μας αρέσει να κρίνουμε τον εκάστοτε προπονητή του Ολυμπιακού. Όχι τον Ζαρντίμ η, τον Βαλέρδε, αλλά και τον…Μουρίνιο, αν ήταν. Είτε στους οπαδούς, είτε σ΄ εμάς τους δημοσιογράφους αρέσει αυτό το πράγμα. Μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας τώρα. Έτσι δεν είναι; Όλοι έχουμε μία άποψη και πιστεύουμε ότι είναι σωστή.

Για τον Ζαρντίμ εγώ δε θέλω, ειλικρινά, να εκφράσω από τώρα γνώμη, θετική η, αρνητική η, «έτσι και γιουβέτσι», ώστε να είμαι «καλυμμένος» ό,τι κι αν συμβεί. Έχω αρχίσει να σχηματίζω, αλλά πάνω απ΄ όλα ξέρω κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Σαφώς πιο σημαντικό από την όποια «εκ πρώτοις γνώμη μου»: ο άνθρωπος έχει πάρα πολύ δύσκολο έργο. Το φορτίο του είναι πάρα πολύ βαρύ. Μπορεί ο Ολυμπιακός να θεωρείται καλύτερος από τους αντιπάλους του και φαβορί για το πρωτάθλημα, μπορεί ως σύλλογος να προσφέρει πολλές δυνατότητες κι ευκαιρίες σε ένα τεχνικό, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει κι ότι ο τεχνικός δεν έχει πολύ βαρύ φορτίο.

Ο Πορτογάλος έχει πάρα πολύ δύσκολη δουλειά. Όχι τόσο γιατί είναι νέος και άρα χωρίς πολλές εμπειρίες (έχουμε δει κι άλλους τέτοιους κόουτς να διαπρέπουν), όσο για τον απλούστατο λόγο ότι διαδέχθηκε ένα πολύ επιτυχημένο τεχνικό, που δούλεψε αρκετά χρόνια στην ομάδα κι έχει αφήσει το στίγμα του σε αυτήν. Με συνέπεια όχι μόνο ο κόσμος κι ο Τύπος, αλλά πάνω απ΄ όλα κι όσοι είναι μέσα στην ομάδα να μπαίνουν υποσυνείδητα σε διαδικασία σύγκρισης η, κι αυτό ακόμη να μη γίνεται, να μην είναι εύκολο να συνηθίσουν «από τη μία ημέρα στην άλλη» στα νέα δεδομένα. Το αποτέλεσμα είναι ότι αν μη τι άλλο χρειάζονται, όλοι αυτοί, τον χρόνο τους.

Ο δε Ζαρντίμ έχει το δύσκολο έργο να κερδίσει και τους οπαδούς και τους δημοσιογράφους, αλλά πρωτίστως όσους είναι μέσα στον Ολυμπιακό. Από τον πρόεδρο έως τον φροντιστή! Και φυσικά πάνω απ΄ όλους τους παίκτες. Και για να κερδίσει ολόκληρο αυτό το «σύστημα» που αποτελεί μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, ο Πορτογάλος πρέπει να έχει κι αυτός τον χρόνο του. Ασφαλώς πρώτα να έχει την ικανότητα, την αξία, χωρίς όμως κι αυτά από μόνα τους να αρκούν. Πρέπει να έχει και σύμμαχο τον χρόνο.

Εγώ πραγματικά αντιμετωπίζω τον Ζαρντίμ με μεγάλο σεβασμό σε αυτό ξεκίνημά του, ανεξάρτητα από το αν θα βγει σούπερ, καλός, μέτριος η, κακός προπονητής για τον Ολυμπιακό. Και τον αντιμετωπίζω έτσι, γιατί καταλαβαίνω πόσο δύσκολη είναι η δουλειά του, όχι απλά να είναι σε ένα πάγκο που καίει, γιατί πρόκειται για τον πάγκο της πιο δύσκολης ομάδας, αλλά να αντικαταστήσει τον Βαλβέρδε, ένα προπονητή που μέσα στην προηγούμενη διετία πήρε δύο πρωταθλήματα κι ειδικά στην τελευταία του σεζόν πήρε και το κύπελλο και είχε μία καλή πορεία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Ένα προπονητή που έχοντας δουλέψει συνολικά μία τριετία στα τέσσερα τελευταία χρόνια στον Ολυμπιακό, πήρε τρία πρωταθλήματα, δύο κύπελλα και βγήκε δύο φορές στην Ευρώπη, με ορισμένα εντυωσιακά αποτελέσματα (από το 5-1 επί της Μπενφίκα, έως το 1-0 στη Μασσαλία). Αλλά και που έδωσε μία ταυτότητα στον Ολυμπιακό με ένα ποδόσφαιρο που γενικά άρεσε στο πάντα απαιτητικό Καραϊσκάκη.

Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της δυσκολίας του έργου του Ζαρντίμ θυμηθείτε δύο πράγματα:

Ένα ότι μετά την αποχώρησή του Βαλβέρδε την πρώτη φορά, το 2009, ο Ολυμπιακός μέσα σε μία σεζόν άλλαξε τρεις προπονητές (Κετσπάγια, Ζίκο, Μπάντοβιτς)!

Και δεύτερο ότι μετά την αποχώρηση του Μπάγεβιτς, ενός άλλου προπονητή που έβαλε την σφραγίδα του στο Ρέντη, ο Ολυμπιακός άλλαζε και τότε σχεδόν κάθε τρίμηνο προπονητές (βλέπε Μπιγκόν, Ματζουράκη).

Κάτω από αυτά τα δεδομένα, αν μη τι άλλο ο Ζαρντίμ χρειάζεται τη λεγόμενη πίστωση χρόνου απ΄ όλους όσους κινούνται μέσα και γύρω από τον Ολυμπιακό. Και ορθά ο Μαρινάκης έχει ζητήσει από τους πάντες γύρω του την πλήρη στήριξη του προπονητή. Έχοντας στήριξη απ΄ όλους γίνεται τουλάχιστον ένα καλό πρώτο βήμα. Και στη συνέχεια αν βεβαίως ο προπονητής έχει αξία και λίγη τύχη-γιατί χωρίς αυτά δεν γίνεται τίποτα- όλα θα πάνε καλά.