Μια κόκκινη γραμμή...

Τα μαθητικά τα χρόνια…

Η ιστορία ξεκινάει από τη Λεόντειο. Εκεί όπου στα διαλείμματα, ο Γιώργος Πρίντεζης έπαιρνε τη μπάλα του κι έψαχνε κόσμο για μονό! Τότε που πάντα έφευγε με μια τσάντα στον ώμο για να πάει στην προπόνηση. Από τότε άλλαξαν πολλά, αλλά όχι η λαχτάρα του άσου του Ολυμπιακού για μπάσκετ και η αγάπη του για τα ερυθρόλευκα. Το πάθος που βγάζει μέσα στο γήπεδο, η τρέλα που έχει στο βλέμμα την ώρα που παίζει, η επιμονή του και το πείσμα του, μαρτυρούν έναν άνθρωπο εντελώς διαφορετικό από εκείνον που είναι στην πραγματικότητα. Από τα μαθητικά τα χρόνια στη Νέα Σμύρνη μέχρι και σήμερα χαρακτηρίζεται από την ηρεμία του έξω από το γήπεδο. Σίγουρα κανείς δεν θα στοιχημάτιζε πως όταν βγαίνει από το παρκέ, προτιμά να χαλαρώνει και ψάχνει την ησυχία του.

Η σεμνότητα χαρακτήριζε τον 24χρονο παίκτη του Ολυμπιακού τότε και η ίδια αρετή τον ακολουθεί ακόμα και σήμερα. Παρότι, έχει απασχολήσει τη show biz για τις κατά καιρούς σχέσεις του και ειδικά εκείνη με την Βιβή Τσιάμη, δεν έχει μεγαλοπιαστεί, ούτε πήραν στιγμή τα μυαλά του αέρα. Θα τον δείτε να κυκλοφορεί με τις ίδιες παρέες που είχε και στην Λεόντειο, τους ίδιους φίλους και να παίζει με τις ώρες Pro Evolution. Με δυσκολία αποχωρίστηκε το Citroen Saxo, το οποίο οδηγούσε μέχρι και πριν λίγα χρόνια και στο οποίο όταν έπιαναν οι ζέστες, η μόνη λύση ήταν το air condition!

Η πολλή δουλειά...

... σίγουρα δεν τον έφαγε. Κι ας θεωρείται εργάτης μέσα στο γήπεδο και παίκτης του προπονητή. Είχε άριστες σχέσεις με τον Πίνι Γκέρσον, όπως πολύ περισσότερο με τον Παναγιώτη Γιαννάκη, αφού μέσα στο παρκέ κάνει ό,τι του ζητήσουν. Κι όποτε μπορεί να… παραστρατούσε ή να έχανε το δρόμο του, τα πράγματα θα έπαιρναν τέτοια πορεία, ώστε να τον έβρισκε ξανά. Πάντα, από εκεί που ξεκίνησε… Στις ακαδημίες του Ολυμπιακού βρέθηκε σε ηλικία 15 ετών, όταν τον ανακάλυψε ο Γιώργος Κετσελίδης – μετέπειτα συνεργάτης του Ηλία Ζούρου - στον Αστέρα Αγίου Δημητρίου και από νεαρή ηλικία ήταν γνωστό το ταλέντο του.

Μόνο που τότε στηριζόταν κυρίως στο ένστικτο και στα φυσικά προσόντα, τα οποία σε πιο νεαρές ηλικίας σαφώς και έκαναν τη διαφορά. Όντας, όμως, από μικρός στον Ολυμπιακό κουβαλούσε την... κατάρα, η οποία έχει καταστρέψει δεκάδες ταλέντα. Ίσως ποτέ να μην του δινόταν η ευκαιρία να παίξει στην μεγάλη ομάδα και να φθειρόταν στον πάγκο ως 11ος ή 12ος παίκτης. Εκεί μίλησε ο χαρακτήρας και η επιθυμία του Πρίντεζη να παίξει μπάσκετ.

Από μικρός ως και σήμερα είναι ο πιο εργατικός παίκτης του Ολυμπιακού και εκεί οφείλεται η ραγδαία βελτίωσή του. Έχει βάλει στο παιχνίδι του μυαλό και τακτική, κάτι που ούτε... περιφερειακά δεν υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια. Συνέχισε να δουλεύει και να βελτιώνεται κι ακόμα κι όταν ένιωθε ότι περίσσευε, θα έψαχνε τρόπο να γίνει πιο χρήσιμος. Είναι ενδεικτικό ότι πέρυσι είχε πετύχει συνολικά τέσσερα τρίποντα σε όλη την Ευρωλίγκα και φέτος έκλεισε με 18, βελτιώνοντας παράλληλα και το ποσοστό του. Θεωρεί ότι το σώμα του αθλητή είναι η μεγαλύτερη προίκα του και πρέπει να το δουλεύει συνεχώς. Μόνο που ο Πρίντεζης καμιά φορά το παρακάνει, με αποτέλεσμα να τον κυνηγάει ο Ανδρέας Γκατζούλης για να μην πάθει καμιά ζημιά. Κι αυτό γιατί προσπαθεί διαρκώς να γίνεται καλύτερος και πέρα από την ομαδική προπόνηση, περνάει πολλές ώρες στο γήπεδο και σε ατομικό επίπεδο.

Viva Larisa!

Στην εξέλιξή του βοήθησε και η απόφαση που πήρε από κοινού με τον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2006. Μια απόφαση που τον... ξεκόλλησε από τον πάγκο των ερυθρολεύκων ή την εξέδρα του Κορυδαλλού και του ΣΕΦ και τον έριξε στο παρκέ. Ο Γιώργος Πρίντεζης, έχοντας υπογράψει τριετές συμβόλαιο με την ομάδα του Πειραιά, μετακόμισε στον κάμπο και στην Ολύμπια. «Είμαι πολύ χαρούμενος που πηγαίνω σε μια ομάδα όπως η Ολύμπια που με πιστεύουν, προσωπικά θέλω να δω τα στάνταρ μου και μέχρι που μπορώ να φτάσω ως αθλητής», είχε δηλώσει στις αρχές Αυγούστου, όταν ολοκληρωνόταν η συμφωνία και τα στάνταρ του ξεπέρασαν ίσως και τις δικές του προσδοκίες.

Ήταν τρίτος σκόρερ της Ολύμπιας, πίσω από τον Γουόλς και τον Τσιάρα με σπουδαία συνεισφορά σε όλους τους τομείς και tendex 0.533 στο τέλος της σεζόν. Αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης κάτω των 22 ετών, μαζεύοντας 39 ψήφους, με τον Δημήτρη Καλαϊτζίδη που ήταν δεύτερος να έχει 7!!! Στο All Star Game εκείνης της σεζόν θα κερδίσει τον διαγωνισμό καρφωμάτων και είναι φανερό πως η διαδρομή Πειραιάς-Λάρισα, είχε επιστροφή. Προς το σπίτι του, που τόσο του είχε λείψει, όπως θα δήλωνε στη διάρκεια της χρονιάς. «Το ΣΕΦ όμως παραμένει σπίτι μου κι ελπίζω να παραμείνει για πολύ καιρό. Μου λείπουν όλα. Μπορεί μόνο πέρυσι να είχα ενεργό ρόλο στην ομάδα, αλλά έχω περάσει πολλά. Μου έχουν λείψει όλοι και όλα. Σε κάθε σημείο που βλέπω στο γήπεδο, έχω και δέκα αναμνήσεις. Ελπίζω να πάνε όλα καλά και να επιστρέψω. Δεν ξέρω αν είμαι έτοιμος, αλλά σίγουρα είμαι καλύτερος από πέρσι».

Έσo έτοιμος...

Θα αποδειχθεί πως όντως ήταν... Όχι μόνο για τον Ολυμπιακό, αλλά και για το Draft του ΝΒΑ, όπου επιλέγεται στο Νο 58 από τους Σαν Αντόνιο Σπερς και με τους Τορόντο Ράπτορς να αγοράζουν τα δικαιώματά του. «Όταν θα είμαι έτοιμος, θέλω να έρθω. Αυτό μπορεί να είναι τώρα, μπορεί σε ένα χρόνο, μπορεί σε δύο...». Πριν τον... μαγικό κόσμο, όμως, ο Πρίντεζης ταίριαζε και στο στυλ του Πίνι Γκέρσον. Ο Ισραηλινός τεχνικός ήταν ο πρώτος που αποφάσισε να τον ρίξει στα βαθιά και ο 23χρονος «ψημένος» από την εμπειρία στη Λάρισα ήταν έτοιμος να ακολουθήσει την πορεία που ανέκαθεν ονειρευόταν και να παίξει με τη φανέλα του Ολυμπιακού.

Εξάλλου, δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για τον Ολυμπιακό και τις οπαδικές του προτιμήσεις. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, αφού ο τηλεοπτικός φακός τον έχει πιάσει να τραγουδάει μαζί με τον κόσμο στο ΣΕΦ, συνθήματα όχι ιδιαιτέρως κολακευτικά για τον αιώνιο αντίπαλο. Στο φινάλε της κανονικής διάρκειας της χρονιάς, ο Πρίντεζης θα είναι τέταρτος σε χρόνο συμμετοχής παίκτης του Ολυμπιακού με αξιοπρόσεκτη παρουσία και στα πλέι οφ θα ψάξει όπως και η ομάδα του το κάτι παραπάνω...

Κι εκείνα τα πλέι οφ θα έρθουν για να τον σημαδέψουν. Ο Ολυμπιακός θα κερδίσει τον τέταρτο τελικό απέναντι στον Παναθηναϊκό σε ένα ματς που είχε σημαδευτεί από απίστευτα επεισόδια και ο Γιώργος Πρίντεζης θα δηλώσει ενόψει του αγώνα στο ΟΑΚΑ. «Θέλω να πιστεύω ότι οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού δεν θα... απαντήσουν σε όσα έγιναν σήμερα. Ξέρουμε ότι τα πράγματα θα είναι... άσχημα, όμως αν χρειαστεί, θα μπούμε με πανοπλία στο ΟΑΚΑ για να πάρουμε το πρωτάθλημα». Και ο ίδιος, όμως, ήξερε ότι η ιστορία μπορεί να είχε γραφτεί διαφορετικά, αν ήταν ο ίδιος διαφορετικός στον 1ο τελικό.

Το σκορ ήταν 81-79 και ο Γιώργος Πρίντεζης ήταν μόνος του σχεδόν εξ επαφής... Αστόχησε, όπως και ο Τζον Τέρι στον τελικό του Champions League απέναντι στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ λίγα βράδια νωρίτερα. Έναν παραλληλισμό που έκανε ο ίδιος ο παίκτης, όταν μετά από μέρες αναφέρθηκε σε εκείνη τη στιγμή. «Τη βραδιά του τελικού είχαμε καθίσει με τους φίλους μου για να παρακολουθήσουμε τον αγώνα. Όταν έφτασε η διαδικασία των πέναλτι και αστόχησε ο Τέρι, σκεφτόμουν πώς θα αισθανόταν άραγε εκείνο το παλικάρι. Ειλικρινά, όταν τον είδα να κλαίει με λυγμούς, τον λυπήθηκε η ψυχή μου και έλεγα στον εαυτό μου... «μακάρι να μη μου συμβεί ποτέ κάτι ανάλογο», αλλά μου έτυχε έπειτα από τρεις ημέρες στο ΟΑΚΑ».

Ο Πρίντεζης το πήρε βαρέως... Δεν κατάφερε να κοιμηθεί το ίδιο βράδυ παρά μόνο όταν είχε πια ξημερώσει και μιλούσε οργισμένος για τη στιγμή του άστοχου σουτ. «Η αλήθεια είναι ότι και στενοχωρήθηκα απίστευτα, αλλά και τσαντίστηκα. Στενοχωρήθηκα γιατί αν έμπαινε το σουτ, ο αγώνας θα πήγαινε στην παράταση και τσαντίστηκα γιατί οι περισσότεροι πίστεψαν ότι φοβήθηκα και ότι αυτό με έκανε να αστοχήσω. Κι όμως, σας λέω εκ των υστέρων ότι δεν φοβήθηκα καθόλου. Ήταν ένα σουτ όπως όλα τα άλλα. Απλώς, η μπάλα δεν μου έκανε το χατίρι». Τρία χρόνια μετά, η μπάλα θα θυμόταν να τον αποζημιώσει…

Φίλοι κι εχθροί!

Το καλοκαίρι του 2009 για τον Ολυμπιακό θα αρχίσει με πολλά ανοικτά μέτωπα. Λίγο μετά το φάιναλ φορ στο Βερολίνο κι ένα ακόμα χαμένο πρωτάθλημα στην Ελλάδα, θα έρθει η στιγμή για τον καταρτισμό της νέας ομάδας. Ανάμεσα στα λήγοντα συμβόλαια ήταν και εκείνο του Γιώργου Πρίντεζη. Εκείνος, 24 ετών πλέον, και μετά από την πιο γεμάτη του σεζόν στον Ολυμπιακό θα σκέφτεται τη μεγάλη ευκαιρία. Το ποσό που θα ζητήσει από τους αδελφούς Αγγελόπουλος θα είναι λίγο πάνω από το 1 εκ. ευρώ κι ενώ εκείνοι θα εμείνουν κάτω από το εκατομμύριο, το σχίσμα θα έρθει. Ο Έλληνας φόργουορντ θα άφηνε για δεύτερη φορά το λιμάνι του, όμως αυτή τη φορά θα έμοιαζε οριστικό. Μια προσωπική δήλωσε στις 9 Ιουλίου θα ξεκαθάριζε όποια αμφιβολία υπήρχε για το ενδεχόμενο επανασύνδεσης.

«Έγινε πολύς λόγος γιατί τελικά επέλεξα τη Μάλαγα και το μόνο που έχω να πω είναι πως μετά από 9 χρόνια κόπου, ομαδικής και ατομικής δουλειάς, έχοντας ζήσει περιόδους παλαιότερα που δεν συμμετείχα ούτε καν στην προπόνηση και όπου η αντιμετώπιση προς το πρόσωπό μου ήταν μειωτική (εντός και εκτός γηπέδου) από προηγούμενες διοικήσεις, περιμένεις ότι επιτέλους ήρθε η στιγμή που έμπρακτα θα σου δείξουνε ότι πιστεύουνε σε εσένα και στην προοπτική σου. Η Μάλαγα με πλησίασε απευθυνόμενη στον Γιώργο Πρίντεζη που βλέπει εντός γηπέδου και όχι σαν τον μικρό παιδί που προέρχεται από τα εφηβικά της ομάδας και επειδή την υποστηρίζει από μικρός, θεωρούνε δεδομένο πως θα μείνει για μια ζωή».

Στην Ισπανία θα υπογράψει για τρία χρόνια και θα ξεκινήσει με φόρα από το Ευρωμπάσκετ, όμως σύντομα θα κινδυνεύσει όχι μόνο η καριέρα του, αλλά και η ζωή του. Στις αρχές Νοεμβρίου ένα πολύ άτσαλο πέσιμο στο παρκέ θα έχει ως αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στην ωμοπλάτη του, ωστόσο όπως ομολόγησε και ο ίδιος λίγο καιρό μετά, τα πράγματα ήταν πιο σοβαρά, ειδικά στα πρώτα λεπτά του τραυματισμού του. «Τρόμαξα πάντως όταν ήμουν πάνω στο φορείο και πριν πάω για τις ιατρικές εξετάσεις. Εκείνο το 20άλεπτο ήταν δύσκολο για μένα. Για 45 λεπτά ήμουν... γεια σου. Όταν ξύπνησα, δεν θυμόμουν ούτε ποιος είμαι, ούτε που είμαι. Τίποτα. Για μία ώρα είχα αμνησία. Έπειτα, σιγά-σιγά, θυμήθηκα τα πάντα. Οι γιατροί μου είπαν πως γι' αυτά τα 45 λεπτά που ήμουν αλλού φοβήθηκαν αν θα επιστρέψω κι όταν άνοιξα τα μάτια μου αγχώθηκαν με το αν και πότε θα ξαναβρώ τη μνήμη μου. Όταν άρχισα να απαντώ σωστά, ησύχασαν».

Θα ξεπερνούσε σύντομα τον τραυματισμό του κι έστω κι αν θα του έπαιρνε χρόνο να επιχειρήσει να καρφώσει ξανά, θα επέστρεφε στα γήπεδα εγκαίρως για να παίξει στο ΣΕΦ ως αντίπαλος του Ολυμπιακού. «Την ώρα της παρουσίασης ένιωσα κάπως περίεργα. Το πώς αισθάνθηκα δεν μπορώ να το περιγράψω με λόγια. Το ξέρουν οι δικοί μου άνθρωποι κι εγώ», θα πει μετά το ματς για το χειροκρότημα που εισέπραξε από τον κόσμο και το οποίο έμοιαζε αρκετό για να αρχίσει να λιώνει τον πάγο. «Θα ήθελα να επιστρέψω στον Ολυμπιακό, αλλά όχι ακόμη», θα πει δέκα μέρες μετά και όταν θα αρχίσουν τα προβλήματα με τη Μάλαγα και τον Αϊτο Ρενέσες, ο πάγος θα μοιάζει να βρίσκεται εκτός κατάψυξης. Ήταν, πλέον, θέμα χρόνου να λιώσει…

Τον Απρίλιο του 2011 θα έρθει η ώρα της επιστροφής. Μετά από διαπραγματεύσεις του Ολυμπιακού με την Ουνικάχα, ναυάγιο στη μεταγραφή του και νέο κύκλο διαπραγματεύσεων, το σίριαλ έληξε. «Είχε γίνει πολύς λόγος πριν δύο χρόνια για το συμβόλαιο που δεν δέχθηκα από τον Ολυμπιακό. Είχα ένα πολύ καλό συμβόλαιο με τη Μάλαγα και όντως άφησα πολλά λεφτά και ίσως εάν ήταν άλλη ομάδα να μην το έκανα, αλλά ήθελα πολύ να επιστρέψω στον Ολυμπιακό», θα πει όταν το «happy end» θα έχει γραφτεί και θα προσπαθήσει να ενισχύσει τον Ολυμπιακό στην προσπάθεια να κατακτήσει το κύπελλο και το πρωτάθλημα. Πανηγύρισε το πρώτο, έχασε το δεύτερο…

Το καλοκαίρι ήταν εκ νέου η ώρα του συμβολαίου. Αυτή τη φορά δεν είχε διαπραγματεύσεις, δεν είχε όρους, μόνο επιθυμία! «Τρία λεπτά μου πήρε για να μείνω. Ό,τι και να γινόταν θα έμενα στον Ολυμπιακό. Δεν ήταν τα λεφτά η πρώτη μου προτεραιότητα. Πριν δυο χρόνια τα πράγματα ήταν διαφορετικά και δεν μπορούσα να αρνηθώ με την προσφορά που είχα, αλλά τώρα δεν με ενδιέφερε κάτι άλλο. Είμαι πολύ χαρούμενος που όλα πήγαν καλά», θα δηλώσει και θα υποσχεθεί κάτι διαφορετικό για τη νέα σεζόν. «Μπορεί να μην έχει τόσο μεγάλο ταλέντο όπως τα προηγούμενα χρόνια, αλλά αυτή η ομάδα θα έχει κάτι που έλειπε. Θα έχει σωστά αποδυτήρια, θα έχει παίκτες που θα παίζουν για την ομάδα και δεν θα τους ενδιαφέρει το ατομικό τους συμφέρον».

Στον Ολυμπιακό θα ξεκινήσει με αναβαθμισμένο ρόλο και θα δείχνει και ο ίδιος μεταμορφωμένος στο παιχνίδι του, με μεγάλη βελτίωση στις αδυναμίες του. Στην Ιταλία το φάντασμα των τελευταίων δευτερολέπτων θα έρθει να τον στοιχειώσει… «Έφταιγε το λάθος το δικό μου που δεν έγινε το 2-0. Ήταν ένα λάθος σε κρίσιμο σημείο. Θόλωσα», θα πει για το δεύτερο ματς στη Σιένα, όμως η μοίρα του το φύλαγε. Η τρίτη φορά θα ήταν η τυχερή του!!