Στο δρόμο από τη Θεσσαλονίκη προς την Αθήνα, υπάρχουν χιλιάδες χαμένα όνειρα. Εκεί είχε αφήσει και ο Κώστας Σλούκας τα δικά του. Μέχρι που αποφάσισε να κάνει την αντίθετη διαδρομή να τα μαζέψει και να τα διεκδικήσει εκ νέου. Το gazzetta.gr παρουσιάζει την ιστορία του.

Ο ΚΟΡΙΟΣ Φέτος θα είναι η χρονιά του!

Παίξε μπάλα...

Οι εικόνες του δεν είναι εκείνες που οι περισσότεροι έχουν όταν μιλάμε για μπάσκετ. Και πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για μπάσκετ στη Θεσσαλονίκη. Ο Νίκος Γκάλης ήταν για εκείνον ένας θρύλος που κάποτε έπαιζε στον Άρη, ο Παναγιώτης Γιαννάκης παίκτης του Παναθηναϊκού, ο Γιάννης Ιωαννίδης προπονητής του Ολυμπιακού, το «final countdown» ένα απλό τραγούδι των Europe και όταν ο Κώστας Σλούκας άρχισε να ασχολείται με το μπάσκετ γιορτάζαμε, ήδη, την πρώτη δεκαετή επέτειο από το χρυσό 1987. Στις 15 Ιανουαρίου του 1990 ήρθε στη ζωή και μετά την πρώτη περιπλάνηση στον παιδικό κόσμο του ποδοσφαίρου, άλλαξε κατεύθυνση. Ευτυχώς, γιατί με ύψος 1μ.93 μόνο τερματοφύλακας θα μπορούσε να παίζει...

«Ξεκίνησα ποδόσφαιρο εγώ, μέχρι τα 6-7 χρόνια μου, με τον θείο μου», θυμάται και προσθέτει: «Από εκεί και πέρα αποφάσισα να ασχοληθώ με το μπάσκετ. Τυχαία ασχολήθηκα με το μπάσκετ και άφησα το ποδόσφαιρο, κάποιο χρηματικό ποσό έπαιξε ρόλο». Το μπάσκετ άρχισε σιγά-σιγά να του γίνεται βίωμα. Ο Μ. Αλέξανδρος θα είναι η πρώτη του ομάδα και από τη Μίκρα, θα πάει στα εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη, όπου το όνομά του θα ακούγεται όλο και συχνότερα. Ο νεαρός με τη βοήθεια των προπονητών που συχνά μνημονεύει, όπως του Σωκράτη Δήμα και του Βασίλη Αγγέλη, θα περνάει ώρες στο γήπεδο, προκειμένου να βελτιωθεί και να αποκτήσει αγωνιστικό προσανατολισμό.

Το δεύτερο θα αποδεικνυόταν και πιο δύσκολο, αφού έχει την ευχή και την κατάρα να είναι ανάμεσα σε δύο θέσεις. Έχει το ταλέντο και την δεινότητα του shooting guard, όμως στην πορεία έπρεπε να γίνει play maker. «Ήταν μια απόφαση του Νίκου Κεραμέα και του το αναγνωρίζω αυτό. Με έβαλε πλέι μέικερ στην Εθνική ομάδα. Δεν είχα ξαναπαίξει πλέι μέικερ μέχρι τότε. Με πήρε ως πλέι μέικερ στο Ευρωμπάσκετ εφήβων στην Ισπανία όπου και βγήκαμε δεύτεροι. Με τον Βασίλη Αγγέλη είχαμε εξέλιξη σε αυτήν τη θέση, με βοήθησε πολύ και μετά πήρα την πορεία μου».

Η πορεία του ήταν εντυπωσιακή. Με τον Μαντουλίδη στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής θα ξεχωρίζει, με τον ίδιο τρόπο που ξεχώριζαν στις ομάδες του τα ινδάλματά του. Ο Ντέιβιντ Ρίβερς, ο Θοδωρής Παπαλουκάς, ο Δημήτρης Διαμαντίδης και ο Βασίλης Σπανούλης. Θα φτάσει να πετύχει – προσωπικό ρεκόρ – 38 πόντους σε έναν αγώνα του τέταρτου την τάξει Εθνικού πρωταθλήματος απέναντι στη Μακαμπή, όμως η Εθνική ομάδα ήταν εκείνη που θα τον εκτοξεύσει.

Χρυσός κι ασήμι...

Το γαλανόλευκο θα ήταν το χρώμα το οποίο θα έκανε τη διαφορά... Παράλληλα με το κίτρινο του Μαντουλίδη, το ερυθρόλευκο του Ολυμπιακού ή το κιτρινόμαυρο του Άρη. Η πρώτη του εμφάνιση με το εθνόσημο θα έρθει στις 19 Αυγούστου του 2005 στη Σάμο με την Εθνική ομάδα Παίδων και προπονητή τον Νίκο Τούφα. Δύο χρόνια μετά, έφηβος πια, θα κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στην Ισπανία και το 2008 θα έρθει ο χρυσός. Η τρελή πορεία της τωρινής γενιάς των 20αρηδων είχε ξεκινήσει και η κατάκτηση του Πανευρωπαϊκού στον Πύργο θα άλλαζε την καριέρα του.

Η ιστορία θέλει τον Βαγγέλη Αλεξανδρή να είναι ο πρώτος που προσελκύστηκε από το ταλέντο του Κώστα Σλούκα και την ΑΕΛ να ετοιμάζεται να τον αποκτήσει. Είχε καταθέσει επίσημη πρόταση στον Μαντουλίδη και οι διαπραγματεύσεις ήταν σε εξέλιξη, όταν η κατάκτηση της... Ευρώπης θα αλλάξει τα δεδομένα. Τα «εκπαιδευτήρια» έκαναν ό,τι κάθε ομάδα θα έκανε, δηλαδή προσπάθησαν να αδράξουν την ευκαιρία και να εκμεταλλευτούν τον Σλούκα. Όρισαν τιμή εκκίνησης 100.000 ευρώ και έστησαν δημοπρασία με αντικείμενο πώλησης τον 18χρονο τότε γκαρντ.

Στο ένα ήταν η ΑΕΛ που ενδιαφέρθηκε πρώτη, αλλά δεν μπορούσε να φτάσει τέτοια νούμερα. Στο δύο ήταν ο ΠΑΟΚ, με τον οποίο ο Κώστας Σλούκας είχε έρθει σε συμφωνία και προτιμούσε, αφού κύριο μέλημά του ήταν να παίζει. Τρία και πουλήθηκε στον Ολυμπιακό. Στις 22 Αυγούστου του 2008 ανακοινώθηκε η απόκτησή του για τέσσερα χρόνια και ο νεαρός άσος έπρεπε να ξεπεράσει τον εαυτό του, τις συνήθειές του και τις φοβίες του, προκειμένου να έρθει στην Αθήνα.

«Ο Ολυμπιακός είναι μια από τις μεγαλύτερες ομάδες στην Ευρώπη και όλα τα παιδιά που ονειρεύονται να φτάσουν ψηλά, θέλουν να φορέσουν τη φανέλα αυτής της ομάδας. Είναι κάτι πρωτόγνωρο από τη Γ Εθνική να κάνω το άλμα και να βρεθώ στον Ολυμπιακό. Σίγουρα υπάρχει φοβία, αλλά υπάρχει και μεγάλη θέληση για να τα καταφέρω. Είναι ξεχωριστό για μένα που θα είμαι συμπαίκτες με τόσο σπουδαίους αθλητές, με τα παιδιά της Εθνικής ανδρών και τον Παπαλουκά που είναι πρότυπό μου. Θα δουλέψω, θα κάνω ότι καλύτερο κι ελπίζω σε δυο-τρία χρόνια να είμαι στο επίπεδο εκείνο που θα μπορώ να στέκομαι δίπλα τους».

Το μπουγέλο και το... κρύο ντους!

Η υπόσχεση που έδωσε δεν έμεινε στο τυπικό των πρώτων δηλώσεων του ενθουσιασμού. Ο Κώστας Σλούκας θα δούλευε. Ακόμα το κάνει, αφού έχει παραδεχτεί πως αν καμιά φορά βαριέται να βγει με φίλους του, θα πάει στο γήπεδο να κάνει σουτ. Το έκανε και στη διάρκεια της φετινής σεζόν, όταν μετά από αγώνα για την Ευρωλίγκα βρέθηκε να προπονείται για δύο ώρες μόνος του. Η αποστολή του Ολυμπιακού επέστρεψε στις 6 το πρωί κι εκείνος ήταν στο γήπεδο στις 11!! Ήταν αποφασισμένος να πετύχει και σε κάθε δοθείσα ευκαιρία, το αποδείκνυε.

Σε ένα φιλικό παιχνίδι με τον Κολοσσό τον Σεπτέμβριο του 2008 θα πετύχει 14 πόντους με αλάνθαστα ποσοστά (2/2 βολές, 3/3 2π., 2/2 3π.) και στις 11 Οκτωβρίου θα κάνει το επίσημο ντεμπούτο του στην Α1 κόντρα στο Αιγάλεω. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης θα τον χρησιμοποιήσει για 4.46 δευτερόλεπτα, όσο περίπου κράτησε και η ψυχρολουσία από το μπουγέλο στα αποδυτήρια. «Ήταν πολύ παγωμένο το νερό. Το κακό είναι ότι θα ξαναγίνει γιατί μου είπαν τα παιδιά ότι με περιμένει κάτι ανάλογο και στο ΣΕΦ. Δεν το περίμενα με τίποτα ότι θα αγωνιστώ στο πρώτο παιχνίδι της χρονιάς. Ευχαριστώ πάρα πολύ τον κόουτς γι’ αυτό. Δεν είμαι έτοιμος παίκτης και θέλω πολύ δουλειά ακόμα, αλλά με επιμονή και υπομονή πιστεύω ότι θα καταφέρω να δικαιώσω όσους πιστεύουν σε μένα». Το καλύτερο του παιχνίδι σε εκείνη την πρώτη αναγνωριστική σεζόν θα είναι και πάλι κόντρα στο Αιγάλεω με εννέα πόντους και πέντε κλεψίματα σε 17 λεπτά.

Το καλοκαίρι του 2009 θα τον έβρισκε και πάλι στην κορυφή. Της Ευρώπης με την Εθνική Νέων και στη δεύτερη θέση του κόσμου με εκείνη των εφήβων. Στον Ολυμπιακό, όμως, έπρεπε να δίνει μάχη κάθε μέρα, σε κάθε προπόνηση και σε κάθε λεπτό συμμετοχής, προκειμένου να αποδεικνύει ότι αξίζει να βρίσκεται ανάμεσα στους καλύτερους. Έστω κι αν ένας από τους μέντορές του πίστευε ότι δεν χρειάζονταν και τόσες αποδείξεις. «Αν και θα πρέπει κάποιος προπονητής να έχει πλήρη εικόνα και από τις προπονήσεις για έναν παίκτη, θεωρώ ότι ο Σλούκας δεν έχει κάτι να ζηλέψει από τον Μπέβερλι. Πείτε μου ποια είναι η διαφορά τους;», θα αναρωτηθεί ο Κώστας Μίσσας και σ’ ένα παιχνίδι στην Καβάλα, ο παίκτης του θα τον δικαιώσει.

Ο Κώστας Σλούκας θα πετύχει 15 πόντους σε 15 λεπτά (μαζί με τέσσερα ριμπάουντ και τρεις ασίστ) και θα αρχίσει να ξεπετάγεται... «Στο μπάσκετ το μυστικό είναι να κάνεις σε κάθε κατάσταση την καλύτερη επιλογή. Ήμουν μόνος μου, ένιωθα πολύ καλά και σούταρα. Ναι, θα τα έπαιρνα και σε ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, αν ήμουν ελεύθερος και ήταν καλές επιλογές», θα δηλώσει μετά το ματς, ωστόσο τα δεδομένα δεν θα αλλάξουν σημαντικά μέχρι το τέλος της χρονιάς. Θα άλλαζαν το καλοκαίρι, όταν η... ψυχρολουσία θα ήταν πιο έντονη και από το μπουγέλο στ’ αποδυτήρια του Αιγάλεω.

Επιστροφή στο σπίτι!

Η παιδική του ηλικία είχε εικόνες από τον Άρη. Ένας θείος του συνήθιζε να τον παίρνει μαζί του στο «Αλεξάνδρειο» και από τότε είχε μείνει μέσα του ο παλμός και ο ρυθμός του κλειστού. «Είχα δει τα τελειώματα του Άρη εγώ, την ομάδα που ήταν ο Φλώρος, ο Μπόνι. Υστερα, τα λεφτά μεταφέρθηκαν προς τα κάτω, προς την Αθήνα. Θεωρώ ότι ο Άρης είναι μεγάλη ομάδα και το δείχνει αυτό και στο γήπεδο. Μπορεί να κοντράρει άνετα μεγάλες ομάδες, χάνει στις λεπτομέρειες», δηλώνει, όντας πλέον παίκτης του Άρη. Μετά από ένα ολόκληρο καλοκαίρι φημολογίας, ο Ολυμπιακός αποφάσισε να τον παραχωρήσει δανεικό στις 7 Οκτωβρίου, λίγο πριν την έναρξη της σεζόν.

«Ήξερα από την αρχή του καλοκαιριού ότι υπάρχει ενδιαφέρον από τον Άρη. Εγώ είμαι επαγγελματίας και όφειλα να περιμένω τι θα μου πει η ομάδα μου. Αρχικά, μου είπαν ότι δεν θα φύγω, στη συνέχεια κάτι άλλαξε και ευχαριστώ την ομάδα του Άρη, τον προπονητή και τον πρόεδρο που επέμεναν στο πρόσωπό μου και φυσικά ευχαριστώ τον Ολυμπιακό και τους κυρίους Ίβκοβιτς και Αγγέλου που με βοήθησαν πάρα πολύ και έτσι ήρθα στον Άρη».

Στη Θεσσαλονίκη θα γίνει ξανά το παιδί της... μαμάς, θα ζήσει την οικογενειακή ατμόσφαιρα, θα συμβουλεύει τη μικρότερη αδελφή του, που τώρα παίζει μπάσκετ στον Παναθηναϊκό και θα ανακτήσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Σε τέτοιο βαθμό, ώστε με την παρουσία του θα αφήσει δεύτερο τον Νικ Καλάθη και θα ψηφιστεί ως ο καλύτερος νέος παίκτης του πρωταθλήματος. «Αυτή η χρονιά ήταν μια δικαίωση των επιλογών και των κόπων μου. Δεν σταματώ να ευχαριστώ την διοίκηση του Άρη που με πίστεψε και τον προπονητή που μου έδωσε μια θέση στην ομάδα. Στην αρχή φοβόμουν λόγω του ότι ο Άρης είναι μια μεγάλη και πολύ ιστορική ομάδα, αλλά η διοίκηση με βοήθησε να μπω γρήγορα στον ρόλο μου και να προσαρμοστώ».

Ο... νεροκουβαλητής!

Επιστρέφοντας στον Ολυμπιακό, τα πράγματα ήταν διαφορετικά απ’ ό,τι τα είχε αφήσει. Μπροστά του δεν ήταν πλέον ο Θοδωρής Παπαλουκάς, ο Μίλος Τεόντοσιτς και ο Βασίλης Σπανούλης, αλλά συνομίληκοι, ταλαντούχοι και ενθουσιώδεις παίκτες. «Όλοι πουλάμε το ίδιο πράγμα», θα πει ο Κώστας Σλούκας το καλοκαίρι, όταν εκτός των άλλων θα ξανασμίξει και με τον Κώστα Παπανικολάου, με τον οποίο είναι σαν κολλητοί τα τελευταία πέντε χρόνια. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς φαίνεται να μην τον υπολογίζει, του το είχε πει κιόλας.

Σε μια συζήτηση που θα κάνουν το κύριο πρόβλημα θα είναι η θέση του νεαρού άσου. «Η αλήθεια είναι πως το έχουμε συζητήσει μεταξύ μας το θέμα αυτό, έχουμε μιλήσει και μου έχει πει την άποψη του. Αυτός ήταν και ένας λόγος που στην αρχή δεν με χρησιμοποιούσε και πολύ. Εγώ από πλευράς μου, πάντως, θα προσπαθήσω να κάνω στο γήπεδο αυτό που θα μου ζητήσει. Από εκεί και πέρα από το αποτέλεσμα κρίνεις». Οι φήμες δεν σταμάτησαν. Άλλοτε ήταν η πρόταση του Ντούσαν Ίβκοβιτς που φερόταν να ζητάει τον Χαραλαμπίδη στον Ολυμπιακό και την παραχώρηση του Σλούκα, άλλοτε ήταν το οικονομικό θέμα που ερχόταν στην επιφάνεια.

Λέγεται πως προτάθηκε στον Κώστα Σλούκα μείωση της τάξεως του 60% για τον τελευταίο χρόνο συμβολαίου του, κάτι που διέψευσαν και οι δύο πλευρές. Ο 21χρονος γκαρντ θα προχωρούσε και σε επίσημη διάψευση στις 9 Οκτωβρίου. «Πίστευα και πιστεύω πάντα ότι δουλειά του κάθε επαγγελματία αθλητή είναι να μιλάει μόνο μέσα στο γήπεδο με την προσπάθεια και την εν γένει συμπεριφορά του. Προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξήγησης, θα ήθελα όμως να διευκρινίσω ορισμένα πράγματα. Αισθάνομαι πολύ τυχερός που σε αυτή την χρονική συγκυρία της καριέρας μου μπορώ να συνδυάσω και τα τρία παραπάνω και να αφιερώνω όλες μου τις δυνάμεις καθημερινά στο να προσπαθώ να γίνομαι καλύτερος παίκτης και να βοηθήσω με τις μικρές μου δυνάμεις τον Ολυμπιακό να πετύχει τους στόχους του. Οτιδήποτε άλλο ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας και δεν με απασχολεί».

Μέχρι τότε ο χρόνος συμμετοχής του ήταν στο... μηδέν! Μια θετική εμφάνιση στο αγαπημένο του Αλεξάνδρειο, μια ουσιαστική και πολύτιμη συμμετοχή στη Νέα Σμύρνη αποδείκνυαν – κόντρα στην ορισμένες φορές ακατανόητη εμμονή του Ίβκοβιτς - ότι ο Κώστας Σλούκας μπορεί να προσφέρει. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι πριν από κάθε παιχνίδι πηγαίνει και τρέχει μόνος του, ώστε να είναι σε ετοιμότητα! Και χθες, μάλλον έκανε μερικά χιλιόμετρα παραπάνω!