O «Superman», ο Love και οι top ριμπάουντερ

Ήταν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της ημέρας. Ο ένας, ο Dwight Howard, με μία αποστομωτική εμφάνιση απέναντι στον Andrew Bynum, ξεκαθάρισε ποιος είναι ο καλύτερος σέντερ αυτήν την εποχή στο NBA. Ο άλλος, ο Kevin Love, με ένα φαρμακερό buzzer-beater έριξε στο καναβάτσο τον Blake Griffin και την παρέα του, επιβεβαιώνοντας την ανοδική πορεία των Timberwolves.

Αυτή ήταν «άλλη μία μέρα στο γραφείο» για τον Howard και τον Love, μιας και οι δύο τους βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση από την έναρξη της σεζόν. Μάλιστα, όσο περνάει ο καιρός παρουσιάζονται όλο και καλύτεροι. Ο “Superman”, για παράδειγμα, επιβεβαιώνοντας το παρατσούκλι του, στους τελευταίους 5 αγώνες σημειώνει κατά μέσο όρο 24,6 πόντους και αρπάζει 19,6 ριμπάουντ, ενώ ο 23χρονος απόφοιτος του UCLA βρίσκεται πλέον στην πρώτη πεντάδα σε πόντους και ριμπάουντ. Δύο παίκτες με τόσο διαφορετικό στυλ παιχνιδιού, αλλά και με μία θαυμαστή ομοιότητα. Ποια είναι αυτή; Μα φυσικά η ικανότητά τους να μαζεύουν το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο, κάτι που τους επιτρέπει να κατοικοεδρεύουν στην κορυφή της σχετικής λίστας.

Ο σέντερ των Magic «κατεβάζει» 16,1 ριμπάουντ και έχει ήδη ξεπεράσει το «φράγμα» των 20 ριμπάουντ 7 φορές σε 15 αγώνες. Από την άλλη, ο πάουερ φόργουορντ των «Λύκων», με χειρότερη επίδοση έως τώρα τα 11 ριμπάουντ, ακολουθεί με 14,5 «σκουπίδια» ανά παιχνίδι. Η «κόντρα» μεταξύ τους αναμένεται, λοιπόν, συναρπαστική γιατί και οι δύο τους είναι χαρισματικοί ριμπάουντερ. Πρόκειται, άλλωστε, για τους παίκτες που κατέκτησαν τον τίτλο του κορυφαίου ριμπάουντερ τις τελευταίες 4 σεζόν -έπειτα από 3 διαδοχικές πρωτίες του Howard, στο «θρόνο» ανέβηκε πέρυσι ο εκπληκτικός Love, ο οποίος στην τρίτη του χρονιά στο NBA μάζευε κατά μέσο όρο 15,2 ριμπάουντ.

Όποιος και αν επικρατήσει τελικά, το βέβαιο είναι ότι, εάν συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό, θα γράψουν ιστορία. Και αυτό γιατί δεν συνηθίζεται να τερματίζει παίκτης τη σεζόν με περισσότερα από 15 ριμπάουντ ανά αγώνα. Τα τελευταία 30 χρόνια έκαναν την εμφάνισή τους στα παρκέ του NBA μερικοί από τους κορυφαίους ψηλούς όλων των εποχών: ο Shaquille O’Neal, ο Hakeem Olajuwon, o Karl Malone, ο David Robinson, ο Charles Barkley, ο Patrick Ewing, ο Dikembe Mutombo, ο Tim Duncan…. Πόσοι, όμως, από αυτούς μπορούν να καμαρώνουν ότι είχαν σε μία σεζόν πάνω από 15 ριμπάουντ ανά αγώνα; Ούτε ένας!

Συνολικά, από το 1980 και έπειτα, μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού αυτοί που το κατάφεραν. Ο Moses Malone -τρίτος κορυφαίος ριμπάουντερ στην ιστορία του NBA πίσω από τους Wilt Chamberlain και Bill Russell- ο οποίος τη σεζόν 1982-83 οδήγησε με μέσους όρους 24,5 πόντων και 15,4 ριμπάουντ τους Sixers στη «Γη της Επαγγελίας». Ο Ben Wallace τη σεζόν 2002-2003, όταν και αναδείχτηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά “Defensive Player of the Year”, έχοντας κατά μέσο όρο 15,4 ριμπάουντ και 3,2 τάπες. Και ο Kevin Willis την περίοδο 1991-92, ο οποίος, παρά τα 15,5 ριμπάουντ ανά αγώνα, βγήκε δεύτερος. Ναι, σωστά το μαντέψατε. Αυτός που τον ξεπέρασε ήταν ο Dennis Rodman. Τι και αν ήταν μόλις 1,98μ. Το «Σκουλήκι» αναδείχτηκε 7 συνεχόμενες φορές πρώτος ριμπάουντερ, σε 6 σεζόν είχε τουλάχιστον 15 «σκουπίδια» κατά μέσο όρο και, μάλιστα, η επίδοση των 18,7 ριμπάουντ, που σημείωσε το 1991-92, είναι η υψηλότερη από τη σεζόν 1972-73 και έπειτα.

Νωρίτερα, πάντως, στα χρόνια του ’60 και του ’70, τότε που το μπάσκετ ήταν πολύ διαφορετικό, τα 15 ριμπάουντ θεωρούνταν λίγα για παίκτες όπως ο Chamberlain και ο Russell. Για παράδειγμα, τη σεζόν 60-61, ο “Wilt the Stilt” «κατέβαζε» 27,2 ριμπάουντ ανά αγώνα!! Και ολοκλήρωσε την καριέρα του με μέσο όρο 22,89 ριμπάουντ, ελάχιστα πάνω τα 22,45 που άρπαζε ο μεγάλος του αντίπαλος, ο «βοστωνέζος» Russell. Συνολικά δε άλλοι 3 κρέμασαν τα παπούτσια τους με 15 ή και περισσότερα «σκουπίδια» σε κάθε παιχνίδι. Οι Bob Pettit (1954-65), Jerry Lucas (1963-74) και Nate Thurmond (1963-1977) με 16,2, 15,6 και 15 ριμπάουντ.

Αντίστοιχα, στη λίστα με τους εν ενεργεία μπασκετμπολίστες, τον υψηλότερο μέσο όρο καριέρας έχουν οι δύο «παλιόφιλοι», ο Dwight Howard με 12,9 και ο Kevin Love με 11,9. Οι οποίοι Howard και Love, λόγω της ιδιαιτερότητας της εφετινής σεζόν -66 αγώνες σε σύντομο χρονικό διάστημα- θα κοντραριστούν μόνο μία φορά. Στις 13 Φεβρουαρίου, στο Amway Center, εκεί όπου 7 μέρες αργότερα, στο All-Star Game, λογικά θα βρεθούν και πάλι αντιμέτωποι -αν, μέχρι τότε, δεν έχει πάρει ο Howard μεταγραφή σε ομάδα της Δύσης.