Λεμπρόν Τζέιμς. Λεμπρόν Τζέιμς. Λεμπρόν...

Όταν η Nova προγραμμάτισε τον 5^ο ανατολικό τελικό του σωτηρίου έτους 2007, Πίστονς εναντίον Καβαλίερς στο Ντιτρόιτ, ήμουν ο υπερτυχερός που χρεώθηκε το μεταμεσονύκτιο μικρόφωνο. Πήγα στο κανάλι ανυποψίαστος και έφυγα εκστασιασμένος.

Πέντε ώρες μετά το τζάμπολ, επέστρεψα στο σπίτι μου παραληρώντας. Παρ’όλο που είχε ξημερώσει για τα καλά, πίεσα το «ΟΝ» στον υπολογιστή για να γράψω το σχόλιο της μεθεπόμενης ημέρας. Φοβόμουν ότι θα μου ξέφευγε η έμπνευση.

Τετρακόσιες πενήντα λέξεις αποτελούσαν το κείμενο που δημοσιεύτηκε στη Sportday. Το αποτελούσε το ονοματεπώνυμο του Λεμπρόν Τζέιμς 225 φορές. Και άλλο ουδέν.

Ακόμα και σήμερα, πέντε χρόνια αργότερα, αισθάνομαι τυχερός που περιέγραψα αυτόν τον αγώνα.

Ο Λεμπρόν πέτυχε 48 πόντους με 18/33 σουτ και 10/14 βολές, μοίρασε 7 ασίστ, μάζεψε 9 ριμπάουντ και απέδειξε, σε μία βραδιά βγαλμένη από τη ζώνη του λυκόφωτος, ότι το μπάσκετ είναι ενίοτε ατομικό άθλημα.

Το κρεσέντο του στην δ’ περίοδο, όταν πέτυχε τους 25 τελευταίους πόντους των Καβαλίερς με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους απέναντι στην άμυνα-μέγγενη των Πίστονς, ήταν κάτι το εξωγήινο.

Ο αλησμόνητος αγώνας κρίθηκε στη 2^η παράταση, με σκορ 109-107 υπέρ του Κλήβελαντ. Υποθέτω ότι δεν χρειάζεται να γράψω ποιος πέτυχε το νικητήριο καλάθι, σκορπίζοντας εκκωφαντική σιωπή στο Παλάτι του Ομπερν Χιλς, 2.2 δευτερόλεπτα πριν το φινάλε.

Ο Λεμπρόν οδήγησε τους ταπεινούς Καβς του 2007, σχεδόν αβοήθητος, στους τελικούς του ΝΒΑ. Για πρώτη φορά στην ιστορία τους. Για πρώτη φορά στη δική του καριέρα.

Δυστυχώς, δεν ήταν γραφτό να προβάλουν αντίσταση οι Καβαλίερς στους παντοδύναμους Σπερς. Και γράφω «δυστυχώς», επειδή το τελικό 4-0 μου στέρησε ένα θαυμάσιο ταξίδι στην Αμερική.

Η Novaσυμφώνησε να με στείλει στο Σαν Αντόνιο για την περιγραφή του 6^ου και 7^ου τελικού (όπως είχε κάνει την προηγούμενη φορά, με το ζευγάρωμα Ντάλας-Μαϊάμι), αλλά η σεμνή τελετή ολοκληρώθηκε στα τέσσερα. Το όνειρο του Λεμπρόν το πήραν σηκωτό οι τέσσερις: Ντάνκαν, Πάρκερ, Τζινόμπιλι, Πόποβιτς.

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 8 Ιουνίου του όχι-ακριβώς-σωτηρίου έτους 2012, το «rotation» των μεταδόσεων του ΝΒΑ μου έκλεισε ξανά το μάτι: «Αντε πάλι, τυχεράκια».

Η παράσταση του Λεμπρόν Τζέιμς στον 6^ο ανατολικό τελικό μεταξύ Σέλτικς και Χιτ, στη Βοστώνη, ήταν η μοναδική, νομίζω, που μπορεί να συγκριθεί με εκείνο το προσωπικό του ρεσιτάλ στο Ντιτρόιτ.

Όταν γύρισα στο σπίτι, εξήμισυ η ώρα τα ξημερώματα, ήθελα να ανάψω τον υπολογιστή και να γράψω το όνομα του Λεμπρόν άλλες 225 φορές, όπως τότε, σαν σχολική ποινή: «Ποτέ δεν θα ξαναγράψω ότι υπάρχει καλύτερος παίκτης στον πλανήτη».

Στο γήπεδο που έγινε νεκροταφείο των φιλοδοξιών του περισσότερες από μία φορές, ο Λεμπρόν εμφανίστηκε με αγέλαστη μάσκα αδυσώπητου τιμωρού και εξήγησε στους Σέλτικς τι εστί βερύκοκο: 45 πόντοι, 15 ριμπάουντ, 5 ασίστ, 19/26 σουτ, η καλύτερη σύμφωνα με τους στατιστικολόγους «γραμμή» των τελευταίων 50 χρόνων σε αγώνα πλέι-οφ.

Δεν ήταν κάποιο χαλαρό ματσάκι της κανονικής περιόδου, ούτε καν το 1^ο ή το 2^ο μίας σειράς πλέι-οφ. Στο «Γκάρντεν» της Βοστώνης, η Χιτ έδωσε αγώνα επιβίωσης, από αυτά που στην Ελλάδα αποκαλούμε «ματς χωρίς αύριο». Ο Λεμπρόν είχε κερδίσει μόνο 2 από τα προηγούμενα 8 τέτοια στην καριέρα του.

«Ως εδώ και μη παρέκει», είπε, πριν καταστρέψει το πάρτυ της Beantown. Το Μαϊάμι έμεινε ζωντανό και έχει, αργά απόψε, την ευκαιρία με μία εντός έδρας νίκη να σφραγίσει το εισιτήριο για τους τελικούς.

Εκεί περιμένει με ακονισμένα τα νύχια του ο επόμενος «νέος Τζόρνταν», ο ασυγκράτητος Κέβιν Ντουράντ. Με όλο το σεβασμό για το μπάσκετ που κατέθεσαν φέτος οι Σέλτικς και Σπερς, αυτό είναι το ζευγάρωμα που ονειρεύομαι από το ξεκίνημα των πλέι-οφ.

Ελπίζω να μη το χαλάσουν απόψε οι λεβεντόγεροι της Βοστώνης. Για καλό και για κακό, ανεβάζω αυτό το κείμενο πριν το τζάμπολ…

«Και όμως, αυτό δεν ήταν καν το καλύτερο φετινό παιχνίδι του Λεμπρόν», ενίσταται ο εξυπνάκιας αριθμολάγνος. Στο 2^ο ματς της Χιτ με τους Πέισερς, μόλις πριν από ένα μήνα δηλαδή, το κοντέρ του έγραψε 40 πόντους, 18 ριμπάουντ και 9 ασίστ.

«Σύμφωνα με το δικό μας σύστημα αξιολόγησης, ο Τζέιμς έχει στην καριέρα του 8 αγώνες πλέι-οφ καλύτερους από αυτόν της Βοστώνης», ισχυρίζονται οι στατιστικολόγοι του ESPN. Και αραδιάζουν αριθμούς ικανούς να προκαλέσουν πονοκέφαλο και στον πιο υπομονετικό: http://espn.go.com/blog/truehoop/miamiheat/post/_/id/14723/where-does-gm-6-rank-among-james-best .

Ωραία. Και τι μ’αυτό; Ο γυμνός οφθαλμός δεν λέει ψέματα. Ο αφιονισμένος Λεμπρόν φώναξε βροντερό «no» στο φάντασμα του αποκλεισμού και στρίμωξε τους δαίμονές του στη γωνία.

Διότι, δεν ξέρω αν σας το είπα, ο Λεμπρόν Τζέιμς είναι ένας βασιλιάς χωρίς στέμμα. Παρά τις προσπάθειες 8 χρόνων, δεν έχει στη συλλογή του δαχτυλίδι πρωταθλητή του ΝΒΑ.

«Είναι λούζερ», φωνάζουν οι αμφισβητίες. «Δώστε του τη μπάλα στα τελευταία λεπτά και θα δείτε πώς θα τα θαλασσώσει», ξιφουλκούν οι άπιστοι.

Ο Λεμπρόν γνωρίζει ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να τους αποστομώσει. Άφησε τα λόγια κατά μέρος και προσηλώθηκε στην αποστολή του σαν τίγρης που «κλειδώνει» με το βλέμμα το θήραμά του. Όσοι παρακολούθησαν το χθεσινή εποποιία της Βοστώνης, καταλαβαίνουν τι εννοώ.

«Ο Λεμπρόν Τζέιμς έχει μέσο όρο 32 πόντους στα φετινά πλέι-οφ», έγραψε ο Χένρι Άμποτ στην ιστοσελίδα του ESPN. «Αν εμφανιστούν σήμερα επισκέπτες από το διάστημα, θα δουν τους αριθμούς και θα πουν ότι πρόκειται για ημίθεο του αθλητισμού. Μόλις όμως μάθουν τις αντιδράσεις των φιλάθλων, θα καταλάβουν ότι η ανθρώπινη φύση είναι μία εξαιρετικά περίπλοκη υπόθεση. Διότι δεν δεχόμαστε να χειροκροτήσουμε αυτά τα απίθανα που κάνει μέσα στο γήπεδο. Απαιτούμε να τα επαναλαμβάνει κάθε μέρα! Είμαστε εντελώς παλαβοί…».

Ο Λεμπρόν Τζέιμς δεν είναι Τζόρνταν ούτε θα γίνει ποτέ. Πρόκειται όμως για το πιο τρομακτικό ανθρώπινο πλάσμα που εμφανίστηκε ποτέ σε γήπεδο μπάσκετ, ένα φορτηγό από μύες προικισμένο με ασύλληπτο ταλέντο. Είναι ο υπεραθλητής του 21^ου αιώνα, περισσότερο και από τον Μπολτ ή τον Φελπς.

Το μοναδικό πράγμα που του λείπει για να τον μπάσει στο πάνθεον των ηρώων του ΝΒΑ είναι ένα πρωτάθλημα, για να σπάσει το ρόδι και να τοποθετηθεί το αδιαπραγμάτευτο θεμέλιο του προσωπικού του μύθου. Επειτα, μπορεί να ακολουθήσουν και άλλα.

Ο Λεμπρόν Τζέιμς κλείνει τα 28 του χρόνια στις 30 Δεκεμβρίου του 2012. Η αυτού εξοχότης Μάικλ Τζόρνταν κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο –μετά από πολλές περιπέτειες και αμφισβητήσεις- σε ηλικία 28 ετών και 4 μηνών…