Η... Οδύσσεια του Γερμανού!

Η... Οδύσσεια!

Το... θέμα ποδόσφαιρο ξεκίνησε για τον Αντρέι Σεφτσένκο σε νεαρή ηλικία και άρχισε να εξελίσσεται, επίσης, σε σχετικά μικρή ηλικία. Μετακόμισε από την Ουκρανία στην Γερμανία μόλις στα 16 του χρόνια και από την Οδύσσεια Τσερνομόρετς, ξεκίνησε η... οδύσσεια της Μπουντεσλίγκα. Παρότι έκανε ντεμπούτο σε ηλικία 18 ετών και, μάλιστα, απέναντι στην κραταιά Μπάγερν, πέρασε μεγάλο διάστημα στις μικρότερες ομάδες της Γκλάντμπαχ, η οποία ήταν ο πρώτος του σταθμός στο γερμανικό πρωτάθλημα. Κι επειδή τραγελαφικά λάθη δεν γίνονται μόνο στις ελληνικές ομάδες, η Μπορούσια μέρες μετά τον υποβιβασμό της αποφάσισε να πουλήσει τον Αντρέι Βορονίν στην Μάιντς έναντι... 45.000 ευρώ!

Η μεταγραφή του στην επίσης δεύτερης κατηγορίας ομάδα ήταν η απαρχή για την εκτίναξη της καριέρας του. Ήταν πρώτος σκόρερ της Μάιντζ από την πρώτη του σεζόν, συνέχισε τη δεύτερη και στην τρίτη του σεζόν στην πόλη που βρίσκεται στις άκρες του Ρήνου, βγήκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Ο ελεύθερος ρόλος που είχε στην ομάδα του βοήθησε να αναδειχθεί το ταλέντο του και ώθησε τον Τύπο να ασχοληθεί με εκείνον. Το “Kicker” αφιέρωσε σελίδες για τον μέχρι πρότινος άγνωστο Ουκρανό επιθετικό και η UEFA έκανε λόγο για ένα από τα σπουδαιότερα ταλέντα στην Γερμανία.

Το break έφερε προτάσεις από την Ντιναμό Κιέβου, την Στουτγκάρδη και την Μπολόνια, αλλά ο Αντρέι αποφάσισε πριν φύγει να ολοκληρώσει τη δουλειά του. Οδήγησε την Μάιντζ στην μεγάλη κατηγορία και αρνήθηκε να ανανεώσει το συμβόλαιό του, παίρνοντας τον δρόμο προς τα βόρεια, για την Κολωνία. Η πρώτη του σεζόν δεν ήταν ιδανική... Η ομάδα του υποβιβάστηκε, ο Ουκρανός χαρακτηρίστηκε ως "ο μόνος αληθινά καλός ποδοσφαιριστής στην πόλη" και η "Bild" έγραψε το διθυραμβικό: "Ο μοναδικός επιθετικός της Κολωνίας ήταν πιο επικίνδυνος από ολόκληρη την επιθετική γραμμή της Μπάγερ". Μια επιθετική γραμμή που τότε αποτελείτο από τους Σνάιντερ, Πόντε, Νέβιλ και Μπερμπάτοφ.

Η σύγκριση δεν ήταν τυχαία... Επόμενος σταθμός του Ουκρανού επιθετικού θα ήταν μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα από την Κολωνία, στο Λεβερκούζεν! Κι εκεί είναι που, πλέον, θα καταξιωθεί τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και στην Εθνική Ουκρανίας. Μετά την πρώτη του σεζόν ομάδες από τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία προσπάθησαν να τον αποκτήσουν από τις “ασπιρίνες”. Όλες οι προτάσεις απορρίφθηκαν, ωστόσο τον Φεβρουάριο του 2007, μια πρόταση ήταν από εκείνες που δεν θα μπορούσε ουδείς να αρνηθεί!

Το μεγάλο λιμάνι...

Όταν έγινε για πρώτη φορά διεθνής στην Εθνική Αντρών της Ουκρανίας, ο προπονητής του (σ.σ. Λεοντίν Μπούριακ) είχε πει... “Πήγα στην Γερμανία και τον παρακολούθησα δύο φορές. Ο Αντρέι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τον Σεφτσένκο, τον Ρεμπρόφ και τον Βορομπέι στην επίθεση”. Ίσως για τον Βορονίν να ήταν μια πρόκληση που είχε στο μυαλό του, όταν αποδεχόταν την πρόταση της Λίβερπουλ. Να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει εκεί που οι... καλύτεροί του, είχαν αποτύχει! Το βάρος του ονόματος δεν τον τρόμαζε και το απέδειξε, όταν την ημέρα της παρουσίασής του κράτησε τη φανέλα με το νούμερο “10”.  

Η αρχή ήταν εντυπωσιακή. Πήρε το παρατσούκλι το “γεράκι” και οι οπαδοί της Λίβερπουλ τον ψήφισαν μετά τα φιλικά ως την καλύτερη μεταγραφή που έκανε η ομάδα τους. Τα πράγματα έμοιαζαν να γίνονται ακόμα καλύτερα, όταν πέτυχε ένα πανέμορφο γκολ απέναντι στην Τουλούζ για τα προκριματικά του Champions League. Οι οπαδοί της Λίβερπουλ, όπως και ο Ράφα Μπενίτεφ ήταν ενθουσιασμένοι… «Είναι έξυπνος, έχει εξαιρετική αντίληψη του παιχνιδιού και μας δίνει πολλές περισσότερες επιλογές στην επίθεση», είχε πει τότε ο Ισπανός τεχνικός, όσο ο μήνας του μέλιτος διαρκούσε…

Ο ενθουσιασμός, ωστόσο, σύντομα χάθηκε… Από αμφότερες τις πλευρές, αφού ο Ουκρανός άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα προσαρμογής στην Αγγλία. Εκείνος και η αρραβωνιαστικιά του Γιούλια είχαν μάθει να δίνουν προτεραιότητα στην οικογένειά τους. Τον μόλις μηνών Αντρέι και την κόρη τους Μαρία. Στις 3 Νοεμβρίου του 2007, όταν ετοιμάζονταν να γίνουν γονείς για δεύτερη φορά, ο Ουκρανός επιθετικός είχε αγώνα. Την ημέρα του τοκετού ζήτησε και πήρε άδεια από τον προπονητή του για να βρίσκεται εκεί όταν ξεκίνησαν η πόνοι της μέλλουσας γυναίκας του. Άργησε, αλλά πρόλαβε να κόψει τον ομφάλιο λώρο.

Εκεί κάπου μια ολόκληρη παραφιλολογία με τα μίντια ξεκίνησε… Ο Αντρέι Βορονίν άμαθος στο «σκληρό» παιχνίδι των tabloids έπεσε στην παγίδα που του στήθηκε. «Εν συγκρίσει με την Γερμανία, η Αγγλία είναι πολύ πίσω σε άνεση και κουλτούρα. Στην γειτονιά μου πέντε στα εφτά σπίτια είναι ποδοσφαιριστών και ακούμε συνέχεια σειρήνες περιπολικών, αντίθετα με το Λεβερκούζεν, όπου ζούσαμε πολύ ήρεμα». Ο πόλεμος έμοιαζε να είχε κηρυχτεί… Το ζεύγος Βορονίν σχολιάστηκε για τις ενδυματολογικές του επιλογές και οι φωτογραφίες της γυναίκας του με ένα φόρεμα σε χρώμα λεοπάρδαλης ήταν αφορμή για ιδιαίτερα υποτιμητικά σχόλια.

Τα πράγματα έγιναν χειρότερα, με αφορμή μια αλλεργία του γιου του. «Η ιατρική περίθαλψη είναι κακή. Όταν ήμουν στην Γερμανία, υπήρχαν πολλές καλές κλινικές και γιατροί. Καμία σχέση με εδώ, όπου το παιδί μας είχε αλλεργία στο δέρμα και περιμέναμε ώρες να δούμε τον γιατρό. Κι όταν το καταφέραμε, ο γιατρός είπε ότι δεν ήξερε τι να κάνει». Η φήμη θέλει τη γυναίκα του να φεύγει εσπευσμένα για την Ουκρανία, ώστε να έχει την κατάλληλη περίθαλψη ο μικρός Αντρέι, κάτι που αργότερα διέψευσε ο Βορονίν.

Το κακό, ωστόσο, είχε γίνει. Κι όσο δεν το διόρθωνε στο γήπεδο, τόσο τα σχόλιά του για την Αγγλία θα αναδημοσιεύονταν. Τον Γενάρη ήρθε ένας τραυματισμός, που τον οδήγησε στο χειρουργείο και το τέλος έμοιαζε αναπόφευκτο. Η Λίβερπουλ θα τον έβαζε στην transfer list κι εκείνος θα αναγκαζόταν να αποχαιρετήσει το φιλαράκι του τον Φερνάντο Τόρες. Με τον Ισπανό έκαναν… ανταλλαγή γνώσεων, ειδικά σε «κακές» λέξεις στα ρώσικα και στα ισπανικά. Η μόνη γλώσσα, όμως, που ταίριαζε στον Αντρέι Βορονίν ήταν τα γερμανικά!

Αυτό έμελλε να είναι και το επόμενο βήμα του. Εκ νέου… Στα φιλικά της Λίβερπουλ πέτυχε τρία γκολ το καλοκαίρι του 2008 και υπήρχε μια στιγμή αμφιβολίας για την πώλησή του. Όταν η Χέρτα έκανε πρόταση να τον αποκτήσει ως δανεικό, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία. Ο Αντρέι Βορονίν θα επέστρεφε στο δικό του playground… Εκεί που βρίσκει τον εαυτό του και ανεβάζει τις μετοχές του στα ύψη. Εκεί που μπορεί να οδηγήσει μια ομάδα όπως η Χέρτα προς τον τίτλο και να αστειευτεί, αυτοσαρκαζόμενος…

«Πιο αδύνατοι παίκτες δεν θα μπορούσαν να πετύχουν τέτοιο γκολ. Σκόραρα με το σέξι στήθος μου»…!