Οι σωματοφύλακες έγιναν έξι

Οι καλύτεροι τελικοί της τελευταίας 15ετίας έφτασαν στο σημείο που εξαρχής περιμέναμε. Το «θέλω» και το «πρέπει» του φιλόδοξου Ολυμπιακού, αντιμέτωπο με το «μπορώ» και το «γνωρίζω» του περπατημένου Παναθηναϊκού. Οι κόκκινοι μπαίνουν στην τελική ευθεία με όπλο το σχεδόν άπαρτο κάστρο τους και τη νεανική φλόγα που τσουρούφλισε την Ευρώπη, ενώ οι πράσινοι επιστρατεύουν την πείρα εκατοντάδων μαχών και την αυτοπεποίθηση με την οποία τους προίκισε ο 4^ος τελικός.

Δεν νίκησε μόνο τον αλλοπρόσαλλο φετινό εαυτό του απόψε ο Παναθηναϊκός, νίκησε και τον ίδιο τον πρωταθλητή Ευρώπης στο παιχνίδι του.

Μάζεψε 13 επιθετικά ριμπάουντ έναντι 5 του Ολυμπιακού. Ο συνολικός απολογισμός των αιθέρων ήταν 44-28 ριμπάουντ (23-12 στο β’ ημίχρονο) και 4-2 τάπες. Ακόμα και εκείνοι που δεν είχαν τη δυνατότητα να μελετήσουν το φύλλο της στατιστικής, θα επισημάνουν μία φάση στην οποία συμπυκνώνονται τα δεδομένα της βραδιάς.

Το σκορ ήταν 74-73 και ο Ολυμπιακός είχε μόλις επιστρέψει από το -8, με κορυφαία στιγμή το κλέψιμο του Χάινς μέσα απ’τα χέρια του Διαμαντίδη στη σέντρα. Ο Νικ Καλάθης προσπάθησε να σκοράρει με λέι-απ μέσα σε τράφικ, αλλά αστόχησε. Ο Χάινς έσπευσε στο ριμπάουντ και οι συμπαίκτες του έτρεξαν δεξιά αριστερά στο ανοιχτό γήπεδο.

Και τότε έπεσε από τον ουρανό σαν από μηχανής θεός ο Στηβ Σμιθ, άρπαξε τη μπάλα και την άφησε στο αντίπαλο καλάθι με μία εναέρια πιρουέτα! «Μετά από αυτό, δεν χάνει ο Παναθηναϊκός», είπε κάποιος δίπλα μου.

Ηταν η πιο σημαντική στιγμή της βραδιάς, μαζί με το τρίποντο του Περπέρογλου στο 69-67. Αλλά η «παράσταση νίκης» του Παναθηναϊκού έγινε σαφής νωρίτερα, όταν έδιωξε τους δαίμονές του ο παίκτης που κόντευε να γίνει αποδιοπομπαίος τράγος για το ίδιο του το κοινό.

Ο Νικ Καλάθης είχε δύο ευκαιρίες να ξαπλώσει χάμω τον Ολυμπιακό από τη γραμμή του τριπόντου, αμαρκάριστος μάλιστα, αλλά τις έχασε και τις δύο, προκαλώντας την εκκωφαντική γκρίνια της κερκίδας, στο 64-60. Αμέσως γύρισε και κοίταξε προς τον πάγκο.

«Αλλαγή», είπε ο Ομπράντοβιτς. Και αντικατέστησε τον …Γιασικέβιτσιους!

Λίγα λεπτά νωρίτερα, ο Βαγγέλης Μάντζαρης πλήρωσε μία δική του κουτουράδα με ξεγυρισμένο χαστούκι από τον Ιβκοβιτς! Κάπου στην κερκίδα, ο Δημήτρης Παπανικολάου θα θυμήθηκε τα δικά του νιάτα, όπως και ο Σιγάλας, ο Λημνιάτης, ο Μπακατσιάς…

Σύμφωνοι, δεν ήταν ακριβώς ψήφος εμπιστοσύνης αυτό που εισέπραξε ο Καλάθης από τον προπονητή του. Ο Ομπράντοβιτς ήξερε ότι σε αυτό το χρονικό σημείο έπαιζε το σημαντικότερο ρόλο η άμυνα. Και ο Νικ ήταν ο κορυφαίος σε αυτόν τον τομέα, με χαώδη διαφορά από το δεύτερο. Κλειδωμένος στα χέρια του Καλάθη, ο Βασίλης Σπανούλης αρκέστηκε σε ρόλο ενορχηστρωτή, ακόμα και όταν ο Ολυμπιακός περίμενε από αυτόν σκοράρισμα.

Από το 23^ο λεπτό ως το 37^ο, ο αρχηγός των πρωταθλητών Ευρώπης δεν έκανε ούτε ένα σουτ. Μοίρασε μεν 8 ασίστ, αλλά πέτυχε μόλις 8 πόντους. Ο ιδρώτας του Καλάθη στα μετόπισθεν του έδινε το δικαίωμα για ένα ή δύο άστοχα τρίποντα. Δεν είναι άλλωστε από εκείνους που θα δειλιάσουν.

Αν ο Παναθηναϊκός έμεινε όρθιος στο 17-28 του 14^ου λεπτού, το οφείλει –ως συνήθως- στον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, ο οποίος έμοιαζε βγαλμένος από χρονομηχανή. Με τις αριστοτεχνικές πάσες του, έβαλε στο παιχνίδι τον ως τότε άσφαιρο Διαμαντίδη, έβαλε στο παιχνίδι τον αόρατο Μπατίστ, έβαλε στο παιχνίδι ακόμα και τον ξεχασμένο Σμιθ.

Σύμφωνα με τις σημειώσεις μου, οι 14 από τους τελευταίους 19 πόντους του Παναθηναϊκού στο α’ ημίχρονο ξεκίνησαν από τη μαγική μπαγκέτα του Λιθουανού. Ο Έισι Λω ανταπέδωσε αρκετούς από αυτούς στην απέναντι άκρη, αλλά το ζύγι έβγαζε πράσινο. Η μηχανή των «πρασίνων» είχε αρχίσει να λειτουργεί.

Ο Παναθηναϊκός προσπέρασε για πρώτη φορά αμέσως μετά το διάλειμμα, αλλά το «ψυχολογικό όριο» του 27^ου λεπτού, οπότε οι πρωταθλητές Ευρώπης καρφώνουν το πόδι στο γκάζι με την άφιξη των Πρίντεζη-Παπανικολάου-Χάινς, βρήκε τον Ολυμπιακό στο +8. Πολλοί έσπευσαν να προοιωνίσουν νίκη των φιλοξενούμενων και άδοξο φινάλε για τους «πράσινους».

Αλλά ο Ολυμπιακός βιάστηκε να ανοίξει σαμπάνιες και το πληρωσε ακριβά. Το στοιχείο που τον κατέστρεψε ήταν τα φάουλ των ψηλών του. Όταν ο Χάινς χρεώθηκε με το 4^ο, στο 47-55, ο Ιβκοβιτς υποχρεώθηκε να ποντάρει στο καμμένο χαρτί που λέγεται Λάζαρος. Καλύτερα να έβαζε ένα αχυρένιο σκιάχτρο στη θέση του…

Ο Μπατίστ μυρίστηκε ψητό, ταϊστηκε αφειδώς από τους τρεις χειριστές που συνυπήρξαν στην πεντάδα του Παναθηναϊκού και γέμισε το αντίπαλο καλάθι με 14 πόντους στα τελευταία 12 λεπτά, αρχής γενομένης από τους 8 που έφεραν το ματσάκι (τη ματσάρα!) στην ισοπαλία. Αίφνης, η άμυνα του Ολυμπιακού ήταν ξεχαρβαλωμένη και οι παλιοσειρές του Παναθηναϊκού έπαιρναν από την κερκίδα την ενέργεια που ενδεχομένως τους έλειπε.

Σε τέσσερις συνεχόμενες επιθέσεις μετά το 55-60, ο Ολυμπιακός θύμισε την ομάδα που έπαθε ασφυξία σε τόσους και τόσους τελικούς πριν τον αποψινό. Εμοιαζε σαν να τον είχαν σκεπάσει με κουβέρτα. Καλά καλά δεν μπορούσε να δει το αντίπαλο καλάθι. Όταν φώναξαν «παρών» δίπλα στους τρεις σωματοφύλακες οι Καλάθης, Περπέρογλου, Σμιθ, έγειρε οριστικά η πλάστιγγα.

Ο Σάρας και το δίδυμο Μπατίστ- Διαμαντίδη φρόντισαν να τελειώσουν τη δουλειά μετά το 76-73 και να βγάλουν τον νεανικό Ολυμπιακό στη σέντρα. Ηταν γραφτό να κριθεί ο τίτλος στο τεντωμένο σχοινί. Το Σάββατο θα φανεί ποια από τις δύο ομάδες έχει τα πιο γερά «αυγά». Ποιας το «θέλω» γράφεται με κεφαλαία γράμματα.

YΓ: Το ξαναλέω και ας γίνομαι κουραστικός. Οποιος θέλει να διαβάσει διαιτητολαγνεία, ας πάει να την αναζητήσει αλλού. Oύτε μετά τον 5ο τελικό θα ανοίξει τέτοιου είδους κουβέντα σε αυτήν την στήλη, ό,τι και αν συμβεί. Εδώ δεν παίζουμε αυτό το παιχνίδι ούτε ικανοποιούμε οπαδικά απωθημένα. Σε όποιον αρέσει.