Να μιλήσουν face to face!

Παλιότερα μιλούσε και με τον Βγενόπουλο, ενώ δεν λίγες οι κλήσεις του και προς την πλευρά των δύο Γιαννακόπουλων, τότε που γινόταν και το σχετικό ψηστήρι.

Από την πλευρά του ο Father εξακολουθεί να μιλάει με τον Βγενό, είναι κολλητός με τον Ξυλά, ενώ έχει δεδομένα αρκετά συχνή επικοινωνία και με τους υπόλοιπους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, αλλά και καλή σχέση με τον Θανάση. Οι παραπάνω θα του μεταφέρουν τι τους είπε ο Τζίγκερ και ακολούθως η κουβέντα τους θα «φύγει» για το κινητό του μεγαλομετόχου.

Δεν το 'χω ρίξει στις υποκλοπές, όμως φαντάζομαι πως ο πρόλογος κάθε άλλο παρά υποθετικός είναι. Για να μην μακρυγορώ και επαναλαμβάνομαι η ουσία είναι πως όλοι μιλάνε με όλους. Και λένε... σχεδόν τα ίδια πράγματα. Αποτέλεσμα όμως τζίφος.

Ο Τζίγκερ θα παραδεχτεί ότι με τον Πατέρα είχε βρει την ηρεμία του, όμως θα βάλει και κάποια «αλλά». Ο πρώην πρόεδρος του τριφυλλιού θα σταθεί στον χυδαίο πόλεμο λάσπης που δέχτηκε, θα εξοργιστεί από τα «αλλά» και πάει λέγοντας. Ο Θανάσης θα θέτει θέμα ηθικής από τη μία, ίσως να θυμάται τα γένια και τα χτένια από την άλλη και όσο ντόμπρος και τριφυλλάρα να 'ναι επί της ουσίας δεν βοηθάει. Ο Νίκας δεν θα θέλει να μπλέξει σε μια καρέκλα που μοιάζει ηλεκτρική και ούτω καθεξής.

Τι θέλω να πω; Ότι έτσι ΔΕΝ γίνεται δουλειά. Και όσοι περιμένουν ότι στις 18 θα βγει ο νέος πρόεδρος και θα λυθούν και όλα μας τα προβλήματα καλό είναι να μας πουν και σε ποιου μήνα της 18 το περιμένουν. Ας μην γελιόμαστε, η λύση με τέτοιου είδους μεθόδους ΔΕΝ βρίσκεται.

Μεγάλα παιδιά είναι όλοι τους, ας καθίσουν σε ένα γραφείο να ανοίξουν τα χαρτιά τους, να πουν αλήθειες και ότι βγει. Ας πλακωθούν και στο ξύλο ρε αδερφέ (λέμε τώρα...), αλλά να τελειώσει αυτή η ιστορία και να μην σέρνεται άλλο.

Οτι έχει να πει ο καθένας ας το πει face to face. Ούτε να μιλάει το περιβάλλον του καθενός, ούτε ο ένας μέτοχος να θάβει τον άλλον στο τηλέφωνο ούτε τίποτα. Αυτή είναι η γνώμη και δεν έχω πρόβλημα να την καταθέσω.

Αλλωστε και η πολυμετοχικότητα κάπως έτσι δεν έγινε;. Οταν έπεσε η σκόνη από τις κανονιές της ΠΕΚ κάθισαν και μίλησαν οι ΙΔΙΟΙ. Τώρα πάμε σε μια γενική συνέλευση και ουδείς ξέρει ποιος θα μπει στην αύξηση και πόσο, ποιος θα είναι ο νέος πρόεδρος και ένα σωρό ακόμη ερωτηματικά. Φέξε μου και γλίστρησα δηλαδή.

Θυμίζω για την ιστορία πως ο Πατέρας στο παρελθόν είχε παίξει μια χαρά το ρόλο του ειρηνοποιού και είχε φέρει κοντά όσους δημιουργούσαν προβλήματα στην ενότητα. Κάτι μου λέει πως σε μια τέτοιου είδους κουβέντα δεν θα έλεγε όχι, διότι γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι η υπάρχουσα κατάσταση τον έχει ξενερώσει αφάνταστα.

Όσο δε περνάει ο καιρός τόσο αισθάνεται και περισσότερο δικαιωμένος που κούνησε μαντίλι αφού βλέπει μια εικόνα πραγματικά μη αναστρέψιμη. Ε στο χέρι τους είναι να την αναστρέψουν. Και ο τρόπος είναι με κουβέντα. Να σταματήσουν τα παιχνίδια εξουσίας, να κοιταχτούν στα μάτια, να δουν πόσοι και ποιοι είναι και με τι συνθήκες. Οχι, τίποτα άλλο μα μόνο έτσι θα μπορέσουν να κοιτάξουν στα μάτια και ένα κόσμο που παρακολουθεί ξενερωμένος το ρεσιτάλ αυτοκαταστροφής. Αυτά...