Βαζέλες ήρθε ο Φοντέλες

Ο Βοτρό έβαλε το χεράκι του, η Λίβερπουλ απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στα ημιτελικά. Η συνέχεια είναι γνωστή στον τελικό του πρωταθλητριών με την Γιουβέντους και τα συνθήματα να μοιάζουν ειρωνεία μπροστά στο μεγαλείο της τραγωδίας με τις 39 αδικοχαμένες ζωές. Στις 29 Μαϊου του 1985 ο Φελίπε Φοντέλες δεν είχε κλείσει ακόμα ένα χρόνο ζωής στο Παρανά της Βραζιλίας. Φυσικά δεν φανταζόταν ποτέ ότι το όνομα του θα γινόταν σύνθημα στην άλλη άκρη της γης. Τα χρόνια πέρασαν, η ζωή έκανε τον κύκλο της και η ευχή της καλής του – ίσως και της κακής του – μοίρας τον έστειλε στην Ελλαδάρα που ευημερεί και πτωχεύει, που γελάει και κλαίει και που οι πιστολέρο κυκλοφορούν με μαύρα τζίπ.

 Σαν άλλος Αγιος Βασίλης, λοιπόν, ο Φοντέλες έφτασε στην Ελλάδα για να αναφωνήσει με ικανοποίηση ο κάθε γαύρος που σέβεται τις καταβολές του «βαζέλες, βαζέλες ήρθε ο Φοντέλες».

 Για αυτό ήρθε ο Φοντέλες. Για τους βαζέλες. Για να παίξει στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο Ρέντη κι όλα τα υπόλοιπα που θα προκύψουν στα πλέι οφ αλλά πιθανόν και στο Κύπελλο. Αυτό που ενδιαφέρει κάθε γαύρο. Όλα τα υπόλοιπα, περί Τσάμπιονς Λιγκ είναι χριστουγεννιάτικες ιστορίες του Ταρνατώρου. Ο Παντελής έγκυρος όπως πάντα δικαιώθηκε και έβαλε στη θέση του τον κάθε κατεργάρη και κυρίως όσους τόλμησαν να τον αμφισβητήσουν ότι ο Βραζιλιάνος δεν θα έρθει. «Μέσα στο 2009 ο Φοντέλες θα έχει έρθει», μας είχε πει ο Ταρνατώρος και να που δικαιώθηκε. Μας αποστόμωσε έστω και με κάποιους μήνες καθυστέρηση. Εμάς, τον Κρίστιανσον, τον Φοντέλες, όλον τον κόσμο. Μέχρι και ο Φοντέλες που ήρθε δεν το πιστεύει. Νομίζει ότι θα ξαναφύγει.

Ορεξάτος ήρθε ο Βραζιλιάνος, αλλά το καλύτερο το είπε κάπου στη μέση των δηλώσεων του όταν ρωτήθηκε για το εάν είναι καλά μετά την εγχείρηση κι αν είναι έτοιμος να αγωνιστεί. «Είμαι έτοιμος. Αν θέλει ο προπονητής μου να μπω να παίξω θα το κάνω. Κανονικά θα ήθελα να κάνω 15-20 ημέρες προπόνηση για να μπορέσω να φορμαριστώ και να φτάσω στο επίπεδο που θέλω». Δίκιο έχει το παλικάρι.

 Παίκτης είναι δεν είναι τηλεόραση, άντε πατήσαμε το κουμπί, βάλαμε και μια κεραία και παίζουμε πρόγραμμα. Ο Φίλιππας θέλει το χρόνο του. Να προσαρμοστεί, να κάνει τα βάρη του, να πάρει πάνω του. Να θεριέψει…

 Αλλα και έτσι να είναι, πάλι θα προλάβει το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο Ρέντη στα μέσα Γενάρη. «Φοντέλες, Φοντέλες πες τα στους βαζέλες» κλπ δημοτικά άσματα αναμένονται λίαν συντόμως. Βέβαια, η ποσότητα δεν συγκρίνεται με την ποιότητα, αλλά όταν έχεις και τα δύο το πράγμα αλλάζει.

Με άλλα λόγια οι ισορροπίες έχουν ανατραπεί για τα καλά στο ελληνικό πρωτάθλημα.  Με πέντε ξένους παίζει ο θρύλος, άσχετο αν ο Κρίστιανσον θα επιλέγει τους τέσσερις για τους αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο θρύλος με τον Φοντέλες και με τρεις ξένους οι βαζέλες. Ετσι είναι. Πάρτυ έκαναν τα Χριστούγεννα στον Παναθηναϊκό γιατί πληρώθηκαν τον Οκτώβριο, τους ξένους θα σκεφτούν;

Εδώ είχαν αρχίσει να σκέφτονται τα κάλαντα για να βγάλουν κανένα χαρτζιλίκι αλλά τελευταία στιγμή πλήρωσε ο κυρ Μιχάλης και το σχέδιο σωτηρίας αναβλήθηκε. Την Πρωτοχρονιά δεν βάζω και στοίχημα, αλλά τα Φώτα θα βγουν σίγουρα με τα τρίγωνα ο Σαμικά με τον Ζαγκούμνι δυάδα. Ο Ψάρρας θα πέσει για τον σταυρό που είναι και χειμερινός κολυμβητής. Απορώ με τον Στέλιο Καζάζη πως αντέχει ακόμα.

 Πήγε και ο Λουκάς στο αεροδρόμιο να παραλάβει τον Φοντέλες μήπως και πάει γούρι. Για την ακρίβεια μόνο ο Θεοφανόπουλος είναι στην Αθήνα αυτές τις ημέρες απ΄ όλο τον Ολυμπιακό. Οι υπόλοιποι είναι στο βουνό των Κενταύρων. Μέχρι και ο Προσαλίκας είναι στον Κισσό. Κι αυτός ο παλιόκαιρος. Λύσσαξε στον Νοτιά. Ούτε ένα χιονάκι δεν έριξε.

 Hρθε, λοιπόν, ο Φοντέλες και είπε ότι θα είναι έτοιμος σε είκοσι ημέρες. Αν θέλει ο Φίλιππας είκοσι ημέρες να ετοιμαστεί, άλλες είκοσι να γνωριστεί κι άλλες είκοσι να σηκωθεί, ήρθε το Πάσχα. Ακόμα κι έτσι ο Ολυμπιακός έχει πλεονέκτημα. Όπως έχουμε ξαναπεί ότι τον Φοντέλες δεν τον έχω δει να παίζει. Ο Κρίστιανσον επιμένει ότι είναι ο παίκτης που χρειάζεται ο Ολυμπιακός και θα κάνει τη διαφορά. Όταν μιλάει ο Σουηδός κάτι παραπάνω θα ξέρει, αλλά σίγουρα όταν τα έλεγε αυτά, ο Φοντέλες ήταν στα χάι του και δεν είχε κάνει την αρθροσκόπηση.

 Η πλάκα είναι ότι σε ανύποπτο χρόνο το όνομα του Φοντέλες είχε ακουστεί και για τον Παναθηναϊκό όταν ο Βλάσης Σταθοκωστόπουλος είχε μπλέξει τα μπούτια του με τους Βραζιλιάνους και είχε κάνει το Ακρωτήρι σαν το Μαρακανά. Ακούσε, όμως, τον Ντάντε και τον Μαρτσέλο που του πρότειναν τον Μινούτσι που είχε κάνει εγχείρηση καρδιάς κι ο Φοντέλες ήταν τρίτη επιλογή που ποτέ δεν προχώρησε. Ο Ντάντε μίλησε με καλά λόγια στον Φοντέλες για την Ελλάδα. Τώρα τι εννοεί ο καθένας «καλά λόγια» δεν το ξέρω. Μπορεί να του λέει «είναι θεϊκά» ή, «είναι η ευκαιρία της ζωής σου» ή, «είναι περίεργοι αλλά είναι καλοί» ή, «είναι άσχετοι και πληρώνουν για να έχουν άδεια γήπεδα».

Μπείτε στο σάιτ της Πιατσέντσα και δείτε τι γίνεται. Η διοίκηση του ιταλικού συλλόγου λόγω της οικονομικής κρίσης έβγαλε πακέτο τριών εισιτηρίων σε συμβολική τιμή ή και δωρεάν για τους ανέργους αρκεί να επιδείξουν το σχετικό δικαιολογητικό. Τι είπατε; Δεν άκουσα;

 Από τους ανέργους ξεκινάνε οι άνθρωποι για να γεμίσουν τα γήπεδα και δίνουν και μια ευκαιρία στον κόσμο να ξεχάσει τον πόνο του.

 Προσέξτε και το άλλο. Η Πιατσέντσα μην νομίζεται ότι παίζει μεταξύ συγγενών και φίλων όπως γίνεται στο Μετς και στο Ρέντη. Σε κάθε αγώνα μαζεύει 4.000 κόσμο κατά μέσο όρο αλλά επειδή λόγω της κρίσης τα εισιτήρια έπεσαν στα 3.500 μέσο όρο η διοίκηση ανησύχησε και πήρε δραστικά μέτρα. Τι να λέμε τώρα; Να αρχίσουμε πάλι τα ίδια;

 Όχι, σήμερα. Άλλη φορά. Εδώ, παρακαλάνε τα σχολεία να έρθουν και δεν έρχονται. Ούτε οι καλοί μαθητές, ούτε οι κουμπούρες. Πως θα έρθει ρε μεγάλε ο πιτσιρικάς; Πρώτον αν είναι σε ηλικία που είναι λίγο ανεξάρτητος δεν θα πάει στο βόλεϊ. Έχει άλλες ασχολίες. Με εσένα θα ασχοληθεί. Αν κρατιέται ακόμα από το χέρι του μπαμπά πρέπει να μπορεί και ο μπαμπάς να έρθει στο γήπεδο και εν τέλει πρέπει να τον κάνεις να νιώθει ωραία να έρθει κι όχι ότι σου κάνει χάρη. Με το παρακάλι δεν γίνεται δουλειά.

Είπαμε δεν θα αρχίσουμε τα ίδια. Ακόμα κι ο Ρομπέρτο Σερνιότι βαρέθηκε να περιμένει τον Προσαλίκα και έκλεισε στην Τάραντο. Εκτός κι ο Προσαλίκας έκλεισε άλλον και το έμαθε ο Σερνιότι κι έκλεισε στην Ταρνάντο ή, εκτός κι αν μείνει μέχρι την Ανοιξη στην Ταράντο και μετά έρθει. Μην χολοσκάτε. Κοντός ψαλμός αλληλούια. Ο Προσαλίκας έχει υποσχεθεί πως μέσα στον Ιανουάριο θα ανακοινώσει τον ομοσπονδιακό οπότε θα μάθουμε αν θα αυξηθούν τα τέλη στον Δήμο Δραπετσώνας αλλά και η τιμή των γιαουρτιών.

 Με αυτά και με αυτά πάει και αυτή η χρονιά. Σαν νεράκι πέρασε και φεύγει με την 13^η αγωνιστική της Α1 ανδρών. Επίτηδες την έβαλε η Λίγκα την 13^η στον Δεκέμβρη. Ασε, να φύγει μαζί με τον παλιό τον χρόνο γιατί ποδαρικό με 13^η δεν κάνεις. Και τι αγώνες…

 Ο Ολυμπιακός του Μίλκοβιτς υποδέχεται τον Άρη των Σάμαρτζιτς, Κοβάσεβιτς, Ρουμελιώτη, ο ΠΑΟΚ μετά το 3-2 στο Μετς επί του Παναθηναϊκού φιλοξενεί τους πράσινους στην Πυλαία, η ΑΕΚ μεσημεριάτικο (4μ.μ.) παίζει με την Κηφισιά στο Ν.Ηράκλειο, ο Ηρακλής περνάει από την Κυψέλη και στον ζόρικο Πανελλήνιο και η ΕΑΠ τραβάει στην Καλαμαριά με τον Απόλλωνα. Για κάποιο περίεργο λόγο έχω ένα περίεργο προαίσθημα για κάποιο πάγκο αλλά άσε να μην το γρουσουζεύω. Για την ώρα η 13^η ξεκινάει στη Σύρο με τη ναυμαχία του Φοίνικα και της Λαμίας κι όποιος αντέξει…

  Και φτάσαμε στο καλύτερο. Την 13^η αγωνιστική θα την θυμόμαστε και για έναν ακόμα λόγο. Είναι η τελευταία εμφάνιση του κυρ Φώτη Λέκκα στην Α1. Μετά από 34 χρόνια και 600 αγώνες στην Α΄ Εθνική ο κυρ Φώτης αποσύρεται από την ενεργό δράση λόγω ορίου ηλικίας (γεννημένος το 1954). Θα είναι πρώτος ρέφερι στον αγώνα της Καλαμαριάς με την Πάτρα με δεύτερο τον Μιχελινάκη. Ορε, κατακαημένε Χριστόπουλε τι σου έμελλε να πάθεις. Τέτοιο δίδυμο άλλοι θα το πλήρωναν χρυσό κι εσύ το έχεις… τσάμπα.

 Εγώ είμαι στεναχωρημένος που σταματάει ο κυρ Φώτης Λέκκας. Με ποιον θα ασχολούμαι; Ο κυρ Φώτης έκανε κάτι τσαλιμάκια και μας έδινε ζωή. Τώρα θα ορφανέψουμε. Αντε, το πολύ πολύ να κάνει  κανένα ωραίο ο κυρ Σταμάτης Μιχελινάκης, άντε κι ο Βουδούρης με τον Πανούτσο. Ολοι οι υπόλοιποι το έχουν πάρει πολύ ζεστά. Δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους.

 Ο διαιτητής πρέπει να αντέχει. Αμα, είναι να θυμώνει δεν κάνουμε δουλειά. Κι ο κυρ Φώτης ήταν άρχοντας. Του έγραφες ότι ήθελες και σε είχε με το χαμόγελο. Πήγαινε ο κάθε πικραμένος και τράβαγε τα μπατζάκια του, πάλι ήταν με το χαμόγελο. Και στο εξωτερικό τον είχαν στα όπα, όπα. Με άδεια βαλίτσα έφυγε, υπέρβαρος γύριζε από τους επαίνους και τις πλακέτες. Μέχρι που η καριέρα του έκανε τον κύκλο της και ο κυρ Φώτης θα κρεμάσει την σφυρίχτρα του γεμάτος ωραίες εμπειρίες και μοναδικές αναμνήσεις.